C-10/08

WyrokTSUE2009-03-19CELEX: 62008CJ0010ECLI:EU:C:2009:171

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy fińskie przepisy dotyczące opodatkowania używanych pojazdów przywożonych z innych państw członkowskich, w szczególności w zakresie odliczania VAT od podatku od pojazdów samochodowych oraz stosowania wartości podatkowej dla pojazdów młodszych niż trzy miesiące, są zgodne z art. 90 akapit pierwszy WE oraz art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy VAT (obecnie art. 167 i 168 dyrektywy 2006/112/WE)?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że Finlandia uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 90 akapit pierwszy WE oraz przepisów dyrektywy VAT, ponieważ krajowe uregulowania pozwalały na odliczenie podatku od pojazdów samochodowych od podatku VAT, co naruszało zasady harmonizacji VAT i prawo do odliczenia. Ponadto, stosowanie tej samej wartości podatkowej dla pojazdów używanych młodszych niż trzy miesiące, co dla pojazdów nowych, naruszało zasadę niedyskryminacji zawartą w art. 90 akapit pierwszy WE, ponieważ nie uwzględniało rzeczywistej utraty wartości pojazdu.

Stan faktyczny

Komisja wniosła skargę przeciwko Finlandii w związku z jej systemem opodatkowania używanych pojazdów przywożonych z innych państw członkowskich. Komisja zarzucała, że fińskie przepisy naruszają prawo UE poprzez dopuszczanie odliczenia podatku od pojazdów samochodowych od podatku VAT oraz poprzez stosowanie takiej samej wartości podatkowej dla pojazdów młodszych niż trzy miesiące jak dla pojazdów nowych. Dodatkowo, Komisja kwestionowała stosowanie stawki amortyzacji 0,8% miesięcznie dla pojazdów młodszych niż sześć miesięcy, gdy na rynku krajowym brakowało podobnych pojazdów.

Rozstrzygnięcie

1) Dopuszczając odliczenie podatku wskazanego w art. 5 ustawy nr 1482/1994 o podatku od pojazdów samochodowych [autoverolaki (1482/1994)] z dnia 29 grudnia 1994 r. od podatku od wartości dodanej zgodnie z art. 102 akapit pierwszy pkt 4 ustawy nr 1501/1993 o podatku od wartości dodanej [arvonlisäverolaki (1501/1993)] z dnia 30 grudnia 1993 r., Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 90 akapit pierwszy WE oraz art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, obecnie art. 167 i 168 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. 2) Stosując w ramach podatku od pojazdów samochodowych w odniesieniu do pojazdów młodszych niż trzy miesiące taką samą wartość do celów podatkowych jak do pojazdów nowych, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 90 akapit pierwszy WE. 3) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. 4) Republika Francuska pokrywa własne koszty oraz trzy czwarte kosztów Komisji Wspólnot Europejskich. 5) Komisja Wspólnot Europejskich pokrywa własne koszty w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 marca 2009 r. – Komisja przeciwko Finlandii (sprawa C‑10/08) Opodatkowanie w Finlandii pojazdów używanych przywożonych z innych państw członkowskich – Zgodność uregulowania krajowego z art. 90 akapit pierwszy WE, szóstą dyrektywą VAT i dyrektywą 2006/112/WE 1. Postanowienia podatkowe – Podatki wewnętrzne – System opodatkowania przywożonych pojazdów używanych (art. 90 akapit pierwszy WE) (por. pkt 26–32) 2. Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki obrotowe – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Odliczenie podatku naliczonego (art. 90 akapit pierwszy WE; dyrektywy Rady: 77/388, art. 17 ust. 1, 2; 2006/112, art. 167, 168) (por. pkt 34–37) 3. Postanowienia podatkowe – Podatki wewnętrzne – System opodatkowania przywożonych pojazdów używanych (art. 90 akapit pierwszy WE) (por. pkt 42–45) Przedmiot Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Naruszenie art. 90 WE i art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1), obecnie art. 167 i 168 dyrektywy Rady 2006/112/WE dotyczącej wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) – Uregulowania krajowe przewidujące podatek od wartości dodanej od podatku od pojazdów samochodowych i prawo do odliczenia od należnego podatku od wartości dodanej odpowiedniej kwoty – Stosowanie do pojazdów mających mniej niż trzy miesiące takiej samej wartości do celów podatkowych jak do pojazdów nowych – Stosowanie stawki amortyzacji wynoszącej 0,8% miesięcznie do pojazdów mających mniej niż sześć miesięcy, w przypadkach gdy na rynku krajowym nie są dostępne pojazdy tego samego rodzaju. Sentencja 1) Dopuszczając odliczenie podatku wskazanego w art. 5 ustawy nr 1482/1994 o podatku od pojazdów samochodowych [autoverolaki (1482/1994)] z dnia 29 grudnia 1994 r. od podatku od wartości dodanej zgodnie z art. 102 akapit pierwszy pkt 4 ustawy nr 1501/1993 o podatku od wartości dodanej [arvonlisäverolaki (1501/1993)] z dnia 30 grudnia 1993 r., Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 90 akapit pierwszy WE oraz art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, obecnie art. 167 i 168 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. 2) Stosując w ramach podatku od pojazdów samochodowych w odniesieniu do pojazdów młodszych niż trzy miesiące taką samą wartość do celów podatkowych jak do pojazdów nowych, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 90 akapit pierwszy WE. 3) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. 4) Republika Francuska pokrywa własne koszty oraz trzy czwarte kosztów Komisji Wspólnot Europejskich. 5) Komisja Wspólnot Europejskich pokrywa własne koszty w pozostałym zakresie.