C-336/11

WYROK TRYBUNAŁU (ósma izba) z dnia 19 lipca 2012 r. ( *1 ) „Wspólna taryfa celna — Klasyfikacja taryfowa — Nomenklatura scalona — Tarcze polerskie przeznaczone wyłącznie do maszyn do obróbki płytek półprzewodnikowych — Pozycje taryfowe 3919 i 8466 (lub 8486) — Pojęcia „części” lub „akcesoria”” W sprawie C-336/11 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez cour d’appel de Lyon (Francja) postanowieniem z dnia 16 czerwca 2011 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 1 lipca 2011 r., w postępowaniu: Receveur principal des douanes de Roissy Sud, Receveur principal de la recette des douanes de Lyon Aéroport, Direction régionale des douanes et droits indirects de Lyon, Administration des douanes et droits indirects przeciwko Rohm & Haas Electronic Materials CMP Europe GmbH, Rohm & Haas Europe SARL, Rohm & Haas Europe Trading APS-UK Branch, TRYBUNAŁ (ósma izba), w składzie: A. Prechal, prezes izby, L. Bay Larsen i E. Jarašiūnas (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: J. Kokott, sekretarz: R. Şereş, administrator, uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 18 kwietnia 2012 r., rozważywszy uwagi przedstawione: — w imieniu Rohm & Haas Electronic Materials CMP Europe GmbH, Rohm & Haas Europe SARL oraz Rohm & Haas Europe Trading APS-UK Branch przez P. De Baere’a oraz F. Citrona, avocats, — w imieniu rządu francuskiego przez G. de Bergues’a, C. Candat oraz M. Perrota, działających w charakterze pełnomocników, — w imieniu Komisji Europejskiej przez B.R. Killmanna oraz L. Bouyon, działających w charakterze pełnomocników, podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii, wydaje następujący Wyrok Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni pozycji 3919 i 8466 (lub 8486 od 2007 r.) Nomenklatury scalonej (zwanej dalej „CN”) zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 256, s. 1) w jej wersjach wynikających kolejno z rozporządzeń Komisji (WE): nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. (Dz.U. L 281, s. 1), nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. (Dz.U. L 327, s. 1), nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. (Dz.U. L 286, s. 1) i nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. (Dz.U. L 301, s. 1), zmieniających załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87. Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Rohm & Haas Electronic Materials CMP Europe GmbH, Rohm & Haas Europe SARL oraz Rohm & Haas Europe Trading APS-UK Branch (zwanymi dalej łącznie „spółkami Rohm & Haas”) a organami celnymi, dotyczącego klasyfikacji taryfowej tarcz polerskich przywożonych przez spółki Rohm & Haas oraz wniosku o zwrot należności celnych, które spółki te zapłaciły – ich zdaniem bezpodstawnie – w latach 2004–2007. Ramy prawne CN CN, wprowadzona rozporządzeniem nr 2658/87, ma za zadanie odpowiadać zarówno wymogom Wspólnej taryfy celnej, jak i wymogom statystyki handlu zagranicznego Wspólnoty Europejskiej. Jest ona oparta na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów (zwanym dalej „HS”), opracowanym przez Radę Współpracy Celnej, obecnie Światową Organizację Celną, i ustanowionym przez międzynarodową konwencję zawartą w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r., która to konwencja została zatwierdzona w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. L 198, s. 1). Pierwsza część CN zawiera zbiór przepisów wstępnych. W tytule I CN, poświęconym zasadom ogólnym, sekcja A ustanawia różne reguły, zgodnie z którymi dokonywana jest klasyfikacja towarów w CN. W szczególności przewidziane zostało, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, a klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być dla celów prawnych przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, przy czym zastosowanie co do zasady mają również uwagi do sekcji i działów. Druga część CN obejmuje sekcję VII, w której zawarty jest dział 39, zatytułowany „Tworzywa sztuczne i artykuły z nich”. Zgodnie z uwagą 2 lit. p) [lub lit. s) w rozporządzeniu nr 1549/2006] do działu 39 CN rzeczony dział nie obejmuje „artykułów objętych sekcją XVI (maszyny i urządzenia mechaniczne lub elektryczne)”. Pozycja 3919 CN ma następujące brzmienie: „Samoprzylepne płyty, arkusze, folie, taśmy, pasy i inne płaskie kształty, z tworzyw sztucznych, nawet w rolkach: [...] 3919 90 – pozostałe: 3919 90 10 ‐ ‐ Obrobione bardziej niż tylko powierzchniowo lub pocięte na kształty, inne niż prostokątne (włączając kwadratowe) [...]”. Uwaga 2 lit. b) do sekcji XVI części drugiej CN, zatytułowanej „Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny, ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów”, stanowi, że: „z uwzględnieniem treści uwagi 1 do niniejszej sekcji, uwagi 1 do działu 84 i uwagi 1 do działu 85, części maszyn (niebędące częściami artykułów objętych pozycją 8484, 8544, 8545, 8546 lub 8547) należy klasyfikować zgodnie z następujący[mi] zasad[ami]: […] pozostałe części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją [...], należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538”. Pozycja 8464 CN, która obowiązywała do dnia 31 grudnia 2006 r., miała następujące brzmienie: „Obrabiarki do kamienia, materiałów ceramicznych, betonu, wyrobów azbestowo-cementowych lub podobnych materiałów mineralnych, lub do obróbki szkła na zimno: 8464 20 – Szlifierki lub polerki: 8464 20 05 ‐ ‐ Do obróbki płytek półprzewodnikowych [...]”. Pozycja 8466 CN, która obowiązywała do dnia 31 grudnia 2006 r., stanowi: „Części i akcesoria nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do maszyn objętych pozycjami od 8456 do 8465, włączając uchwyty przedmiotów obrabianych, uchwyty narzędzi, głowice gwinciarskie maszynowe (samootwierające), podzielnice i pozostałe urządzenia specjalne do obrabiarek; uchwyty do narzędzi wszelkich typów do obróbki ręcznej: [...] 8466 30 00 ‐ Podzielnice i pozostałe urządzenia specjalne do obrabiarek ‐ Pozostałe: [...] 8466 91 ‐ ‐ Do obrabiarek objętych pozycją 8464: 8466 91 15 ‐ ‐ ‐ Do obrabiarek objętych pozycją 8464 10 10, 8464 20 05 lub 8464 90 10”. Rozporządzenie nr 1549/2006, które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2007 r., wprowadziło pozycję 8486 CN, mającą następujące brzmienie: „Maszyny i aparaty w rodzaju stosowanych wyłącznie lub głównie do produkcji kryształów półprzewodnikowych lub płytek półprzewodnikowych, elementów półprzewodnikowych, elektronicznych układów scalonych lub płaskich wyświetlaczy panelowych; maszyny i aparaty wyszczególnione w uwadze 9 C) do niniejszego działu; części i akcesoria: [...] 8486 90 ‐ Części i akcesoria: [...] 8486 90 90 ‐ ‐ ‐ Pozostałe”. Noty wyjaśniające HS Rada Współpracy Celnej, przekształcona w Światową Organizację Celną, zatwierdza na warunkach określonych w art. 8 Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów noty wyjaśniające i opinie klasyfikacyjne przygotowane przez komitet HS. Noty wyjaśniające HS dotyczące pozycji 8466 mają następujące brzmienie: „Z wyjątkiem narzędzi objętych działem 82 oraz z zastrzeżeniem postanowień ogólnych dotyczących klasyfikacji części […], niniejsza pozycja obejmuje: A) Części obrabiarek ujętych w dziesięciu poprzednich pozycjach, pozycje od 8456 do 8465. B) Akcesoria do tych obrabiarek, to znaczy pomocnicze urządzenia używane łącznie z obrabiarkami, takie jak mechanizmy wymienne, dostosowujące obrabiarkę do wykonywania szerokiego zakresu operacji; mechanizmy zwiększające dokładność obróbki; a także urządzenia, które wykonują funkcję specjalną, podrzędną względem głównej funkcji maszyny. [...]”. Noty wyjaśniające HS dotyczące pozycji 8486 w ich wersji znajdującej zastosowanie w okolicznościach faktycznych będących podstawą postępowania przed sądem krajowym od 2007 r. stanowią: „Z zastrzeżeniem postanowień ogólnych dotyczących klasyfikacji części (patrz Uwagi ogólne Not wyjaśniających do sekcji XVI), pozycja ta obejmuje części i akcesoria maszyn i aparatów objętych tą pozycją. Części i akcesoria objęte tą pozycją obejmują zatem, między innymi, uchwyty przedmiotów obrabianych oraz uchwyty narzędziowe, oraz inne specjalne przyrządy, które wyłącznie lub zasadniczo są stosowane w maszynach i aparatach objętych niniejszą pozycją”. Postępowanie przed sądem krajowym i pytanie prejudycjalne Spółki Rohm & Haas dokonywały przywozu do Francji tarcz polerskich przeznaczonych do maszyn do obróbki płytek półprzewodnikowych, przy czym płytki te były powszechnie określane jako „wafers” i używane w szczególności w produkcji układów scalonych. Są to tarcze przylepne składające się z różnych warstw tworzywa sztucznego w formie dysków o średnicy 40 cm i grubości 3 mm, stanowiące wyposażenie rzeczonych maszyn. Spółka Acta w zgłoszeniu celnym z dnia 3 czerwca 2004 r. dokonała odprawy celnej na rzecz spółek Rohm & Haas dwóch paczek „filcu polerskiego” na podstawie taryfy 5911 10 00, znajdującej zastosowanie do grupy tkanin „tekstylia, filce i tkaniny podbite filcem, powleczone, pokryte lub laminowane gumą, skórą wyprawioną lub innym materiałem, w rodzaju stosowanych do obić zgrzeblarskich i podobnych materiałów włókienniczych, w rodzaju stosowanych do innych celów technicznych, włącznie z taśmami wykonanymi z welwetu impregnowanego gumą do pokrywania wrzecion tkackich (nawojów tkackich)”, dla których stawka należności celnych wynosi 5,3%. Organy celne zakwestionowały tę pozycję taryfową, uznając, że przywożone towary należą do pozycji taryfowej 3919 90 10, a stawka należności celnych dla tych towarów wynosi 6,5%. Spółki Rohm & Haas w okresie od dnia 8 lipca 2004 r. do dnia 9 sierpnia 2006 r. dokonywały nadal odprawy celnej omawianych tarcz polerskich w pozycji 5911 10 00 CN. Rzeczone spółki zwróciły się następnie do Commission de conciliation et d’expertise douanière [komisji pojednawczej i ekspertyz celnych (zwanej dalej „CCED”)], która w opinii z dnia 26 czerwca 2007 r. uznała, że towary będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym należały do pozycji taryfowej 8466 jako „części i akcesoria nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do maszyn objętych pozycjami od 8456 do 8465”. Towary zaklasyfikowane do pozycji 8466 CN są zwolnione z należności celnych. Spółki Rohm & Haas zwróciły się zatem do organów celnych o zwrot należności celnych, które zostały zapłacone – ich zdaniem bezpodstawnie – w latach 2004–2007. W wyniku odmownego rozpatrzenia tego wniosku spółki Rohm & Haas zwróciły się do tribunal d’instance de Lyon [sądu rejonowego w Lyonie] w celu uzyskania zwrotu tych należności celnych. Skarga ta została uwzględniona przez rzeczony sąd, który w wyroku z dnia 20 kwietnia 2009 r. uznał, że odnośne towary są objęte pozycją taryfową wskazaną przez CCED, gdyż należy je uznać za niezbędne do działania maszyn do obróbki i stanowiące część tych maszyn. Organy celne wniosły odwołanie od tego wyroku do cour d’appel de Lyon [sądu apelacyjnego w Lyonie]. Zakwestionowały one przed tym sądem znaczenie opinii CCED, gdyż ich zdaniem nie jest ona oparta na własnych cechach tego towaru, lecz na fakcie, iż etykieta dołączona do przedstawionej jego próbki wskazywała, że towar będący przedmiotem postępowania przed sądem krajowym jest przeznaczony do maszyn objętych numerami od 8456 do 8465 CN. Zdaniem organów celnych odnośne tarcze polerskie objęte są pozycją 3919 CN w zakresie, w jakim chodzi o płaskie krążki z tworzywa sztucznego posiadające z jednej strony przylepną powierzchnię. Organy te powołują się również na rozporządzenie Komisji (UE) nr 336/2010 z dnia 21 kwietnia 2010 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U. L 102, s. 25), które zostało przyjęte w późniejszym czasie w odniesieniu do maszyn podobnych do tych, w których wykorzystywane są tarcze takie jak te będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym. Spółki Rohm & Haas podnoszą przed sądem krajowym, że tarcze będące przedmiotem postępowania przed tym sądem są przeznaczone wyłącznie do zamontowania na maszynach do obróbki płytek półprzewodnikowych, które to maszyny objęte są pozycją 8464 CN, a każdy rodzaj tarczy jest przeznaczony do jednego modelu maszyny i jednego rodzaju obróbki. Zdaniem tych spółek tarcze polerskie należy uznać za stanowiące części niezbędne do działania wskazanych maszyn, co wyjaśnia treść etykiety dołączonej do próbki produktu. Twierdzą one, że nie jest możliwe zaklasyfikowanie tych tarcz do pozycji 3919, gdyż tarcze te nie posiadają strony przylepnej przez zwykły nacisk, ani do pozycji 8207, ponieważ jako takie nie pozwalają one na wykonywanie obróbki. Spółki te powołują się w tym względzie na opinię CCED. Uważają one również, iż rozporządzenie nr 336/2010 nie działa wstecz nawet tytułem analogii, nie dotyczy tych samych produktów i jest nieważne. W tych okolicznościach cour d’appel de Lyon postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym: „Czy wykładni [CN] {zawartej w załączniku I do rozporządzenia [nr 2658/87], zmienionym rozporządzeniem [nr 1549/2006] i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. [(Dz.U. L 286, s. 1)]} należy dokonywać w ten sposób, iż tarcze polerskie przeznaczone do maszyn do obróbki płytek półprzewodnikowych, należących jako takie do pozycji taryfowej 8460, przywożonych bez urządzenia, w formie krążków z otworem w środku, składających się z twardej warstwy poliuretanu, warstwy pianki poliuretanowej, warstwy kleju oraz z plastikowej warstwy ochronnej, które nie zawierają żadnej części metalowej ani żadnej substancji ściernej i są używane do polerowania (wafers) za pomocą płynu ściernego i muszą być wymieniane z częstotliwością zależną od stopnia ich zużycia, należą do pozycji taryfowej 8466 91 15 jako części lub akcesoria uznawane za przeznaczone wyłącznie lub głównie do maszyn sklasyfikowanych w rubrykach od 8456 do 8465, czy, w zależności od materiału, z jakiego zostały wykonane, do pozycji taryfowej 3939 90 10 jako samoprzylepne, płaskie kształty z tworzyw sztucznych?”. W przedmiocie pytania prejudycjalnego Na wstępie należy zauważyć, że rozporządzenie nr 1214/2007 wymienione w przedłożonym pytaniu weszło w życie w dniu 1 stycznia 2008 r., tak że wersja CN w nim zawarta nie znajduje zastosowania do przywozu tarcz polerskich będących przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, dokonanego, jak potwierdziła na rozprawie strona skarżąca w tym postępowaniu, w latach 2004–2007. Należy zatem uznać, że przedłożone pytanie odnosi się do wersji CN zawartych w rozporządzeniach nr 1789/2003, nr 1810/2004, nr 1719/2005 i nr 1549/2006. Należy ponadto zauważyć, że wskazanie w treści rzeczonego pytania pozycji 8460 i podpozycji 3939 90 10 CN wynika w oczywisty sposób z omyłki i należy uznać, iż pytanie to dotyczy, odpowiednio, pozycji 8464 CN (lub 8486 CN od dnia wejścia w życie rozporządzenia nr 1549/2006) oraz podpozycji 3919 90 10 CN. Wynika stąd, że w przedłożonym pytaniu sąd krajowy zwraca się w istocie do Trybunału o rozstrzygnięcie kwestii, czy wykładni CN należy dokonywać w ten sposób, iż tarcze polerskie przeznaczone do maszyny do obróbki – która to maszyna należy do pozycji 8464 (lub do pozycji 8486 CN od dnia wejścia w życie rozporządzenia nr 1549/2006) – przywożone bez tej maszyny, w formie krążków z otworem w środku, składających się z twardej warstwy poliuretanu, warstwy pianki poliuretanowej, warstwy kleju oraz z plastikowej warstwy ochronnej, które nie zawierają żadnej części metalowej ani żadnej substancji ściernej i są używane do polerowania płytek (wafers) za pomocą płynu ściernego, i muszą być wymieniane z częstotliwością zależną od stopnia ich zużycia, należą do podpozycji 8466 91 15 CN (lub do podpozycji 8486 90 90 CN od dnia wejścia w życie rozporządzenia nr 1549/2006) jako części lub akcesoria do wskazanej maszyny, czy też w ten sposób, że rzeczone tarcze objęte są podpozycją 3919 90 10 CN z uwagi na materiał, z jakiego zostały wykonane, jako samoprzylepne, płaskie kształty, inne niż kwadratowe lub prostokątne, z tworzyw sztucznych. Spółki Rohm & Haas twierdzą, że tarcze polerskie będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym to części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie w maszynach do obróbki objętych pozycją 8464 CN (lub pozycją 8486 CN od dnia wejścia w życie rozporządzenia nr 1549/2006), które nie mogą działać prawidłowo bez tych tarcz, przy czym tarcze te mogą być używane wyłącznie z tego rodzaju maszynami do obróbki. Ich zdaniem wskazane tarcze przywożone przed dniem 1 stycznia 2007 r. powinny być klasyfikowane do pozycji 8466, a tarcze przywożone po tym dniu do pozycji 8486. Rząd francuski i Komisja Europejska uważają, że należy dokonać klasyfikacji wskazanych tarcz polerskich z uwagi na materiał, z jakiego zostały wykonane, do pozycji 3919 CN jako samoprzylepne, płaskie kształty z tworzyw sztucznych. Należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz w uwagach do sekcji lub działów (zob. w szczególności wyroki: z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie C-376/07 Kamino International Logistics, Zb.Orz. s. I-1167, pkt 31; z dnia 14 kwietnia 2011 r. w sprawach połączonych C-288/09 i C-289/09 British Sky Broadcasting Group i Pace, Zb.Orz. s. I-2851, pkt 60; a także z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie C-152/10 Unomedical, Zb.Orz. s. I-5433, pkt 25). W niniejszej sprawie tarcze polerskie takie jak w postępowaniu krajowym należy co do zasady zaklasyfikować – zważywszy na ich cechy fizyczne – do działu 39 CN. Jednakże zgodnie z uwagą 2 lit. p) do tego działu nie obejmuje on artykułów należących do sekcji XVI CN, która obejmuje w szczególności części i akcesoria do urządzeń należących do pozycji zawartych w tej sekcji. W rezultacie należy zbadać, czy takie tarcze polerskie mogą być zaklasyfikowane do wskazanej sekcji XVI, a w szczególności do pozycji 8466 CN (lub do pozycji 8486 CN od dnia wejścia w życie rozporządzenia nr 1549/2006) jako „części” lub „akcesoria” do maszyn przeznaczonych do obróbki płytek półprzewodnikowych, które to maszyny należą do pozycji 8464 CN jako „obrabiarki do kamienia, materiałów ceramicznych, betonu, wyrobów azbestowo-cementowych lub podobnych materiałów mineralnych, lub do obróbki szkła na zimno” (lub do pozycji 8486 CN jako „maszyny i aparaty w rodzaju stosowanych wyłącznie lub głównie do produkcji […] płytek półprzewodnikowych, elementów półprzewodnikowych” od dnia wejścia w życie rozporządzenia nr 1549/2006). W tym względzie należy zauważyć, że zgodnie z uwagą 2 lit. b) do sekcji XVI CN części do urządzeń należy klasyfikować, „jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją”, wraz z tymi maszynami lub odpowiednio do innych pozycji sekcji XVI CN, w tym do pozycji 8466, która obejmuje „części i akcesoria nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do maszyn objętych pozycjami od 8456 do 8465”. Jednakże CN w jej wersjach znajdujących zastosowanie w sporze przed sądem krajowym nie definiuje pojęć „części” i „akcesoria” w rozumieniu jej działu 84. Niemniej jednak z orzecznictwa Trybunału wynika, że pojęcie „części” zakłada obecność całości, dla której funkcjonowania części te są niezbędne, a pojęcie „akcesoria” oznacza wymienne części lub urządzenia przeznaczone do przystosowania maszyny do poszczególnych operacji, do zwiększenia zakresu jej czynności lub do wykonywania specjalnej funkcji podrzędnej względem głównej funkcji maszyny (zob. podobnie wyroki: z dnia 19 października 2000 r. w sprawie C-339/98 Peacock, Rec. s. I-8947, pkt 21; z dnia 7 lutego 2002 r. w sprawie C-276/00 Turbon International, Rec. s. I-1389, pkt 30, 32; a także ww. wyrok w sprawie Unomedical, pkt 29). Tymczasem w niniejszym przypadku, po pierwsze, jak podnoszą spółki Rohm & Haas, o ile maszyna do obróbki płytek półprzewodnikowych nie może spełniać zadań, do jakich jest przeznaczona, bez tarcz polerskich, o tyle wiadomo, że mechaniczne i elektryczne funkcjonowanie tej maszyny nie zależy od obecności takiej tarczy polerskiej. W rezultacie tarcze polerskie nie są niezbędne do funkcjonowania maszyn do obróbki takich płytek. Jak zauważyły na rozprawie spółki Rohm & Haas, ustalenie to potwierdzone jest przez fakt, że maszyna do obróbki płytek półprzewodnikowych może być wyposażona w wiele rodzajów tarcz polerskich. Po drugie, nie ulega wątpliwości, że tarcze polerskie nie pozwalają maszynom do obróbki takich płytek na spełnianie funkcji innych niż ta, do której są one przeznaczone. W rezultacie tarcze te nie pozwalają przystosować rzeczonych maszyn do szczególnych operacji, nie zwiększają zakresu ich czynności ani też nie umożliwiają im wykonywania specjalnej funkcji podrzędnej względem ich głównej funkcji. Wynika z tych uwag, że tarcze polerskie takie jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym nie mogą być uznane za „części” lub „akcesoria” do maszyny przeznaczonej do obróbki płytek półprzewodnikowych i nie mogą zatem należeć do pozycji 8466 CN (lub do pozycji 8486 CN od dnia wejścia w życie rozporządzenia nr 1549/2006). Argumentacja spółek Rohm & Haas, zgodnie z którą tarcze polerskie będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym są przeznaczone wyłącznie do pewnego rodzaju maszyn do obróbki takich płytek, a maszyny te dostarcza się już wyposażone w tarczę polerską, nie może podważyć twierdzenia zawartego w poprzednim punkcie tego wyroku. Ani bowiem wyłączne przeznaczenie towaru do danego rodzaju maszyn, ani okoliczność, że maszyna może być ewentualnie dostarczona po wyposażeniu jej już w ten towar, nie stanowią, zgodnie z orzecznictwem przytoczonym w pkt 34 niniejszego wyroku, elementów istotnych w celu dokonania klasyfikacji rzeczonego towaru jako „części” lub „akcesorium”. W rezultacie na przedłożone pytanie należy odpowiedzieć, że wykładni CN w jej wersjach wynikających kolejno z rozporządzeń nr 1789/2003, nr 1810/2004, nr 1719/2005 i nr 1549/2006 należy dokonywać w ten sposób, że tarcze polerskie przeznaczone do maszyny do obróbki materiałów półprzewodnikowych – która to maszyna jako taka należy do pozycji taryfowej 8464 (lub do pozycji 8486 od dnia 1 stycznia 2007 r.) – przywożone bez rzeczonej maszyny, w formie krążków z otworem w środku, składających się z twardej warstwy poliuretanu, warstwy pianki poliuretanowej, warstwy kleju oraz z plastikowej warstwy ochronnej, które nie zawierają żadnej części metalowej ani żadnej substancji ściernej i są używane do polerowania płytek (wafers) za pomocą płynu ściernego, i muszą być wymieniane z częstotliwością zależną od stopnia ich zużycia, należą do podpozycji 3919 90 10 jako samoprzylepne, płaskie kształty, inne niż kwadratowe lub prostokątne, z tworzyw sztucznych. W przedmiocie kosztów Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.   Z powyższych względów Trybunał (ósma izba) orzeka, co następuje:   Wykładni Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej w jej wersjach wynikających kolejno z rozporządzeń Komisji (WE): nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r., nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r., nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. i nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r., zmieniających załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87, należy dokonywać w ten sposób, że tarcze polerskie przeznaczone do maszyny do obróbki materiałów półprzewodnikowych – która to maszyna jako taka należy do pozycji taryfowej 8464 (lub do pozycji 8486 od dnia 1 stycznia 2007 r.) – przywożone bez rzeczonej maszyny, w formie krążków z otworem w środku, składających się z twardej warstwy poliuretanu, warstwy pianki poliuretanowej, warstwy kleju oraz z plastikowej warstwy ochronnej, które nie zawierają żadnej części metalowej ani żadnej substancji ściernej i są używane do polerowania płytek (wafers) za pomocą płynu ściernego, i muszą być wymieniane z częstotliwością zależną od stopnia ich zużycia, należą do podpozycji 3919 90 10 jako samoprzylepne, płaskie kształty, inne niż kwadratowe lub prostokątne, z tworzyw sztucznych.   Podpisy ( *1 ) Język postępowania: francuski.