II SA/Rz 1193/12

Dnia 30 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia z dnia [...] października 2012r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji II SA/Rz 1193/12 UZASADNIENIE P. K. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego W. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2012r., nr [...] wydaną w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W skardze na powyższą decyzję P. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadnił wniosek tym, że działka o nr 5951, stanowiąca współwłasność P. K., R. K. i E. K., wskutek poprowadzenia drogi w zaproponowany sposób utraci dla właścicieli wszelkie znaczenia gospodarcze i nie będzie nadawała się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele. Ponadto skarżący podał, że w chwili obecnej w Urzędzie Miasta [...], pod sygn. akt [...] toczy się postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pn. "Zespół budynków mieszkalno- usługowo – handlowych wraz z infrastrukturą techniczną (realizacja etapowa) na działce o nr 5951 w obr. [...] położonej w R.". W związku z tą inwestycją skarżący poczynił znaczne koszty. Odmowa wstrzymania wykonana zaskarżonej decyzji i wydanie przedmiotowej nieruchomości Prezydentowi Miasta [...] oraz przystąpienie do realizacji inwestycji drogowej spowoduje trudne do odwrócenia skutki i narazi skarżącego na znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Konstrukcja powołanej wyżej przepisu wskazuje, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd miał na uwadze, że decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się skarżący, została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity: Dz. U. 2008 r. Nr 193 poz. 1194). Ustawa ta ma szczególny charakter, bowiem jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Celem zawartych w niej regulacji jest uproszczenie postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowy drogi. Wstrzymanie zaskarżonej decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej należy zatem uwzględnić, obok interesu właściciela działki, przez którą ma przebiegać inwestycja drogowa także interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi. (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2010 r., II OZ 923/10, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Zdaniem Sądu ogólnikowa argumentacja przedstawiona we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogła prowadzić do jego uwzględnienia. Wskazywana przez skarżącego okoliczność, że w stosunku do przedmiotowej działki toczy się postępowanie o ustalenie warunków zabudowy dla planowanej tam inwestycji budowlanej, co do której właściciele poczynili znaczne koszty nie daje podstaw do oceny faktycznego wymiaru szkód związanych z realizacją inwestycji. Wnioskodawca mimo, że to na nim spoczywa ciężar wykazania okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie przedstawił żadnych dokumentów na potwierdzenie okoliczności, że toczy się takie postępowanie ani nie podał na jakim jest ono etapie. Ponadto zauważyć wypada, że realizację inwestycji można rozpocząć dopiero na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a inwestycja skarżącego znajduje się dopiero na etapie postępowania w sprawie określenia warunków zabudowy co prowadzi do wniosku, że w chwili obecnej nie powinna generować kosztów. Faktyczną ocenę tego argumentu uniemożliwia także fakt, że skarżący nie określił wysokości "znacznych kosztów", jakie poniósł w związku z planowaną inwestycją. W tym miejscu wspomnieć wypada, że szkody wynikłe z wykonania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej podlegają uwzględnieniu w trybie art. 12 ust. 4a, 4b, 4f i 5 oraz art. 18 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Fakt ten wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, będącej jednym z warunków udzielenia ochrony tymczasowej. Ponadto wskazać należy, że art. 11 g ust. 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych nakłada na sąd administracyjny obowiązek rozpoznania skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w terminie 2 miesięcy, co pozwala na stwierdzenie, że uwzględnienie przedmiotowego wniosku mogłoby wywołać niepożądane skutki, takie jak oddalenie w czasie czy zablokowanie planowanej inwestycji. Z uwagi na powyższe, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia