II SAB/Rz 19/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na bezczynność A. S.A. Oddział [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej Z. M. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. II SAB/Rz 19/13 U Z A S A D N I E N I E Z. M., reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność A. S.A. Oddział [...] (dalej jako A.) polegającą na nie udzieleniu informacji publicznej. Skarżąca zarzuciła A. S.A. Oddział [...] bezczynność polegającą na: 1) nieudostępnieniu informacji publicznej na jej wniosek z dnia 14 lutego 2012 r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), przy jednoczesnym 2) niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania o udostępnieniu informacji publicznej lub umorzeniu postępowania o udostępnieniu informacji publicznej zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy. Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezczynności w/w spółki oraz zobowiązanie jej do udzielania informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazała, że dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP są zadaniami publicznymi. Wyraziła stanowisko, że żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych dotyczy sprawy publicznej i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. W jej ocenie skoro skarga na bezczynność w sprawie dostępu udzielania informacji publicznej zmierza do jak najszybszego rozpatrzenia wniosku, a ustawa nie stawia dodatkowych warunków do jej wniesienia, to może być ona wniesiona do sądu administracyjnego bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Końcowo stwierdziła, że do dnia sporządzenia skargi nie otrzymał jakichkolwiek wnioskowanych dokumentów, ani rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, czy też w sprawie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę A. S.A. Oddział [...] wniosła o jej odrzucenie, alternatywnie o jej oddalenie. Podniosła, że informacja objęta wnioskiem z dnia 14 lutego 2012 r. nie stanowi informacji publicznej i nie podlega ujawnieniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podniosła, że skarżąca nie jest zainteresowana jakimkolwiek aspektem sfery publicznej, w szczególności nie kieruje nią istotny interes publiczny, lecz zmierza do uzyskania dowodu na zasadność lub bezzasadność jej potencjalnych roszczeń cywilnoprawnych do spółki. A. podała też, że sprawa której informacja dotyczy nie jest związana z realizacją zadań publicznych operatora systemu dystrybucyjnego i w tym zakresie nie jest zobligowana do jej udostępnienia. Nadto poddano w wątpliwość postawiony zarzut bezczynności w zakresie dostępu do informacji i publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Przed przystąpieniem do merytorycznej kontroli sprawy, w pierwszej kolejności sąd administracyjny bada m.in. dopuszczalność skargi i zdolność sądową stron postępowania. Zauważyć należy, że skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika jako stronę niniejszego postępowania w sprawie bezczynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wskazała A. S.A. Oddział [...]. Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., określanej dalej jako P.p.s.a.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm, dalej u.d.i.p.) obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: _@POCZ@__@KON@_1) organy władzy publicznej, _@POCZ@__@KON@_2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, _@POCZ@__@KON@_3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, _@POCZ@__@KON@_4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, _@POCZ@__@KON@_5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Powyższe przepisy należy uzupełnić unormowaniami art. 25 i następnych P.p.s.a. Według art. 25 P.p.s.a.: § 1. Osoba fizyczna i osoba prawna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). _@POCZ@__@KON@_§ 2. Zdolność sądową mają także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej. _@POCZ@__@KON@_§ 3. Zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. _@POCZ@__@KON@_§ 4. Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Stosownie do art. 12 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 z późn. zm. – zwanej dalej k.s.h.) osobowość prawną spółka akcyjna uzyskuje z chwilą wpisu do rejestru, którym jest Krajowy Rejestr Sądowy – Rejestr Przedsiębiorców. Żaden przepis k.s.h. nie przyznaje osobowości prawnej ani zdolności sądowej oddziałowi spółki akcyjnej, która ma siedzibę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. W świetle art. 4 u.d.i.p. oddział spółki akcyjnej nie jest "podmiotem reprezentującym państwową osobę prawną albo osobę prawną samorządu terytorialnego ani też podmiotem reprezentującym inną państwową jednostkę organizacyjną albo jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego", ani też "podmiotem reprezentującym inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym", ani osobą prawną, w której Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego lub zawodowego mają pozycję dokonującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Oczywistym jest także, że oddział spółki akcyjnej nie jest organem władzy publicznej. Nie jest też żadnym z innych podmiotów wymienionych w przepisach u.d.i.p. obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Oddział spółki akcyjnej nie tylko nie posiada osobowości prawnej ale też nie może być w ogóle uznany za podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Należy zwrócić uwagę, że odpowiedzi na pisma skarżącej były sporządzane na "papierze firmowym", a z zawartych na stopce informacji jasno wynika, iż osobą prawną jest A. Spółka Akcyjna i to właśnie ta spółka lub podmioty ją reprezentujące (w zależności od konkretnej sytuacji), mogą być stroną w postępowaniu ze skargi na bezczynność w sprawie o udzielenie informacji publicznej. W ocenie Sądu takie określenie przez skarżącą strony postępowania sądowoadministracyjnego nie jest brakiem w zakresie zdolności sądowej lub procesowej, który da się uzupełnić w trybie art. 31 P.p.s.a. Skarżąca od początku bowiem wadliwie wskazywał jako stronę tego postępowania oddział spółki akcyjnej. Wskazanie w skardze jednostki organizacyjnej osoby prawnej jako strony postępowania nie można uznać za brak usuwalny w trybie art. 31 P.p.s.a. Nie ma żadnych podstaw, aby w tym wypadku wzywać pełnomocnika do właściwego określenia strony postępowania sądowadministracyjnego. To skarżący decyduje kto jest jego przeciwnikiem procesowym, którego bezczynność zaskarża. Sąd obligatoryjnie natomiast bada czy jednostka wskazana przez skarżącego może być stroną postępowania przed tym sądem. Siedziba spółki akcyjnej jest jednym z elementów określających tę spółkę, elementem który musi być określony w statucie (art. 304 § 1 pkt 1 k.s.h.) i niekiedy decyduje o odróżnieniu podmiotów posiadających taką samą lub podobną firmę. Siedzibą osoby prawnej – zgodnie z art. 41 Kodeksu cywilnego jest miejscowość, w której ma siedzibę jej organ zarządzający. Oddział spółki może stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa spółki, co jednak nie przesądza o samodzielności takiej jednostki a przede wszystkim jej podmiotowości zarówno na gruncie prawa cywilnego jak i administracyjnego. Osoby kierujące oddziałem spółki, w oparciu o posiadane pełnomocnictwa od osób, które są uprawnione do reprezentowania spółki, reprezentują – w objętym pełnomocnictwem zakresie – spółkę o określonej firmie i z określoną siedzibą. Jak wyżej wskazano niewłaściwe w świetle art. 25 P.p.s.a. określenie jednostki, której bezczynności dotyczy skarga nie jest brakiem formalnym skargi ani też brakiem, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 31 P.p.s.a. To ostatnie wezwanie może mieć bowiem miejsce wówczas, gdy nabycie zdolności sądowej związane jest z dokonaniem określonej czynności, takiej jak np. wpis do rejestru, a dokonanie czynności jest uzależnione od woli podmiotu niemającego zdolności sądowej (tak M. Niezgódka – Medek – teza 1 do art. 31 – B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex 2011). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 kwietnia 2000 r., sygn. akt V SA 1935/99 (palestra 2000, nr 7 – 8, str. 248), każdy kto może stać się stroną stosunku prawnego nawiązanego na podstawie prawa materialnego z mocy decyzji administracyjnej (innego aktu lub działania albo bezczynności, objętego zakresem sądowej kontroli), może też występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona postępowania dotyczącego tego stosunku, czyli podmiot wyposażony w zdolność sądową. W odniesieniu natomiast to zdolności sądowej podmiotów, których działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, istotne jest, czy są one organami uprawnionymi do władczego działania lub jednostkami, które z mocy prawa lub na podstawie porozumień mogą, tak jak organy, załatwiać sprawy z zakresu prawa publicznego. W odniesieniu do spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej, stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym mogą być jednostki, podmioty lub organizacje wymienione w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. W ocenie tut. Sądu oddział spółki akcyjnej nie spełnia tych kryteriów. Oddział taki jest jedynie jednostką organizacyjną osoby prawnej, która to osoba na mocy stosownych pełnomocnictw może upoważnić określone osoby do reprezentowania spółki jako takiej. Zwykle te pełnomocnictwa są ograniczone do zakresu związanego z funkcjonowaniem tego oddziału przedsiębiorstwa. Brak jednak jakichkolwiek podstaw, aby za podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej określony w ustawie o dostępie o informacji publicznej uznać oddział spółki akcyjnej. Strona skarżąca, która jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika sama wskazała swego przeciwnika procesowego i wskazaniem powyższym objęto jednostkę, która nie ma zdolności sądowej. Z tego powodu Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. w zw. z art. 25 § 1 i 3 P.p.s.a. W pkt II postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.