V SA/Wa 2688/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant: specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2013r. sprawy ze skargi E. J. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o udzielenie wsparcia finansowego w sektorze owoców i warzyw 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Prezesa Agencji Rynku Rolnego na rzecz E. J. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi E. J. wniesionej w dniu 3 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie udzielenia wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu 11 lipca 2011 r. E. J. złożył w Oddziale Terenowym Agencji Rynku Rolnego w [...] "Wniosek o udzielenie wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC". We wniosku tym zadeklarował, iż w okresie od dnia wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wspierania rynków owoców i warzyw, tj. od 22 czerwca 2011 r. do 30 czerwca 2011 r. zrealizował działania dotyczące "nie zbierania" ogórków (kod CN 07070005), przez bronowanie, na powierzchni 0,10 ha. W dniu 15 lipca 2011 r. w gospodarstwie E. J. przeprowadzona została kontrola w zakresie działań związanych z "nie zbieraniem". W "Raporcie z kontroli po złożeniu wniosku o wsparcie" potwierdzone zostało, iż w dniu [...] czerwca 2011 r. zostały zniszczone ogórki objęte wsparciem, o którym mowa w [...], na powierzchni 0,10 ha pod tunelami foliowymi, poprzez bronowanie broną talerzową. Decyzją Nr [...], z dnia [...] sierpnia 2011 r., Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] odmówił E. J. udzielenia wsparcia z tytułu "nie zbierania" z powierzchni 0,10 ha. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż do "nie zbierania" doszło w dniu [...] czerwca 2011 r., tj. po wejściu w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wspierania rynków owoców i warzyw. Wnioskodawca naruszył art. 5 ust. 5 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 585/2011 z dnia 17 czerwca 2011 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wspierania sektora owoców i warzyw poprzez nie dokonanie odpowiedniego powiadomienia właściwego organu państwa członkowskiego na podstawie przepisów szczegółowych. W odwołaniu od negatywnej dla niego decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...]i z dnia [...] sierpnia 2011 r. E. J., powołując się na swój wiek (73 lata), wskazał na prawidłowe przeprowadzenie niszczenia ogórków a równocześnie na brak informacji od Agencji o wymogu wcześniejszego powiadamiania organu o zamierzonym niszczeniu. Decyzją z dnia [...] października 2011 r., Nr [...], Prezes Agencji Rynku Rolnego, nie kwestionując prawidłowości przeprowadzonego niszczenia uprawy ogórków, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji jednoznacznie stwierdzając, iż E. J. dokonując operacji "nie zbierania" w dniu 26 czerwca 2011 r. nie spełnił warunków określonych w § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wspierania rynków owoców i warzyw, tzn. nie powiadomił dyrektora oddziału terenowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania o zamiarze dokonania czynności "nie zbierania", najpóźniej na dzień przed jej dokonaniem. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 3 listopada 2011 r., na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego E. J. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji zarzucając naruszenie przepisu § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wspierania rynków owoców i warzyw (Dz.U.2011.130.750) poprzez uznanie, iż zawiadomienie przewidziane w ust. 2 tego przepisu jest warunkiem niezbędnym do otrzymania wsparcia. Wyrokiem z dnia 14 marca 2012 r. (V SA/Wa 2473/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku wskazał, iż stan faktyczny sprawy został przez organ ustalony prawidłowo i nie był kwestionowany przez skarżącego. Nie zbieranie zostało przez E. J. dokonane w dniu [...] czerwca 2011 r. w wymagany sposób i na potwierdzonej powierzchni upraw. W tym dniu obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wspierania rynków owoców i warzyw, przy czym udzielenie wnioskowanego wsparcia uregulował § 4 tego rozporządzenia. Wskazywał on warunki niezbędne do otrzymania dofinansowania. Sąd wskazał, iż E. J. warunki te spełnił. Dokonał niszczenia w sposób i w terminie między 26 maja a 30 czerwca 2011 r. – wskazanych w Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji (UE) Nr 585/2011 z dnia 17 czerwca 2011 r. ustanawiającym tymczasowe nadzwyczajne środki wspierania sektora owoców i warzyw (Dz.U.UE L z dnia 18 czerwca 2011 r.) oraz dokonał powiadomienia właściwego organu. Podkreślił, iż konstrukcja § 4 rozporządzenia jednoznacznie wskazuje, iż zamierzeniem ustawodawcy było rozdzielenie warunków, których spełnienie jest niezbędne do uzyskania wsparcia (ust. 1 pkt 1 i 2) od obowiązku obciążającego osobę (organizację) występującą o wsparcie powiadomienia właściwego organu o zamiarze dokonania niszczenia. Obowiązek ten określony został w § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 21 czerwca 2011 r. a celem powiadomienia było wyeliminowanie mogących powstać nieprawidłowości w procesie niszczenia upraw. Zakreślając termin "najpóźniej na dzień przed" dokonaniem czynności ustawodawca nie ustanowił sankcji za jego niedopełnienie, skutkujących odmową udzielenia wnioskowanego wsparcia. Zgodne jest to z artykułem 1 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 585/2011 z dnia 17 czerwca 2011 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wspierania sektora owoców i warzyw, który mając na celu stabilizacje rynków rolnych stanowi, iż w okresie od 26 maja 2011 r. do 30 czerwca 2011 r. przyznaje się nadzwyczajne wsparcie dla producentów w odniesieniu do następujących produktów sektora owoców i warzyw przeznaczonych do spożycia jako produkty świeże, i w pkt. 1 c wymienia ogórki objęte kodem CN 07070005. Wskazał, iż E. J. w dniu [...] lipca 2011 r. powiadomił właściwy organ o dokonanym [...] czerwca 2011 r. niszczeniu a więc z uchybieniem terminu wynikającego z § 4 ust. 2 rozporządzenia obowiązującego od dnia 22 czerwca 2011 r. Jednakże wobec złożenia wniosku o wsparcie wraz z powiadomieniem o dokonanym "nie zbieraniu" została przeprowadzona kontrola, która potwierdziła prawidłowość dokonanej czynności tak co do rodzaju uprawy, jej powierzchni i metody zniszczenia ogórków. Tym samym cel kontroli, którym jest stwierdzenie czy spełnione zostały wszystkie warunki niezbędne do otrzymania wsparcia określone w § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wspierania rynków owoców i warzyw został osiągnięty. W ocenie Sądu organ jednoznacznie wyjaśnił, iż skarżący spełnił warunki określone w rozporządzeniu nr 585/2011, a także dokonał "nie zbierania", tzn. przeprowadził na uprawie ogórków (kod CN 07070005) zabieg uprawowy polegający na wprowadzeniu produktów pochodzących z tej uprawy do gleby. Sąd wskazał, iż termin z § 4 ust. 2 rozporządzenia z 21 czerwca 2011 r. jest terminem porządkowym i tak potraktował go organ kierując w dniu [...] lipca 2011r. kontrolę do gospodarstwa skarżącego, pomimo powiadomienia o dokonaniu ,,nie zbierania" dopiero we wniosku o wsparcie. Tym samym uchybienie terminu dla "powiadomienia", który jest terminem instrukcyjnym, nie może skutkować odmową wsparcia w oparciu o § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wspierania rynków owoców i warzyw. W dniu 11[...] czerwca 2012 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego wydał decyzję Nr [...] w której uchylił decyzję z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...]. W dniu [...] lipca 2012 r. w siedzibie Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] odbyła się rozprawa administracyjna. W dniu [...] sierpnia 2012 r. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] wydał decyzję w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku o udzielenie przedmiotowego wsparcia, wskazując, że zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 585/2011, wsparcie nie może zostać przydzielone, jeżeli działanie, którego dotyczył wniosek nie zostało zgłoszone Komisji Europejskiej do dnia 18 lipca 2011 r., a ponadto całość płatności związanych z udzieleniem wsparcia powinna zostać udzielona najpóźniej do dnia 15 października 2011 r. Podniósł, iż z uwagi na upływ terminów wskazanych w przepisach w/w rozporządzenia, po stronie organu pojawiła się obiektywna niemożność przyznania wsparcia ze środków UE. Jednocześnie organ podkreślił, że wobec braku środków, czyli wobec braku przedmiotu, o którym można było rozstrzygnąć, w zaistniałej sytuacji mógł jedynie umorzyć postępowanie w przedmiotowej sprawie. W wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego w dniu [...] października 2012 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego, wydał decyzję utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...], podkreślając też, że w jego ocenie przeprowadzenie rozprawy administracyjnej było nieuzasadnione w świetle ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2012 r. E. J. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji zarzucając: - rażące naruszenie przepisów prawa materialnego - § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wspierania rynków owoców i warzyw (Dz.U. z dnia 22 czerwca 2011 r.) polegające na niesłusznym uznaniu, iż brak zawiadomienia przewidzianego w ust. 2 nie pozwala na stwierdzenie, iż uprawa ogórków została zniszczona; - rażące naruszenie przepisów prawa - § 2,4,5 i 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych środków wspierania rynków owoców i warzyw (Dz.U. z dnia 22 czerwca 2011 r. oraz art. 1 ust. 1 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 585/2011 z dnia 17 czerwca 2011 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wspierania sektora owoców i warzyw (Dz. U. UE L z dnia 18 czerwca 2011 r. polegające na wyrażeniu niesłusznego poglądu, iż brak wypłaty wsparcia do dnia 15.10.2011 r. powoduje obiektywną niemożność przyznania wsparcia ze środków UE i skutkuje koniecznością umorzenia postępowania. E. J. w uzasadnieniu skargi podkreślił, iż decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] odmówił udzielenia mu wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC. Decyzją z dnia [...] października 2011 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja ta w następstwie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została przez sąd uchylona. Z uzasadnienia orzeczenia jednoznacznie wynikało, iż takie wsparcie powinno zostać mu udzielone. Sąd również wyraźnie zaznaczył, iż organ jest związany oceną prawną wyrażoną przez sąd administracyjny, co jednoznacznie przesądza, iż powinna zostać wydana decyzja pozytywna. Pomimo takiego wyroku sądowego jednak w dalszym ciągu Agencja Rynku Rolnego odmawia przyznania mu wsparcia umarzając postępowanie. Podniósł, iż wniosek o udzielenie wsparcia został przez niego złożony w terminie. Nie miał również żadnych braków uzasadniających jego nieuwzględnienie. Mimo tego płatność nie została mu przyznana. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie potwierdził zasadność wniosku i obowiązek wypłaty wsparcia. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w skarżonych decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem w granicach zakreślonych w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.). Stosując środki określone w wyżej wskazanych ustawach sądy dokonują oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Art. 58, 145 czy też 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż Sąd może skargę odrzucić ze względów formalnych lub ją oddalić, gdy nie zasługuje ona na uwzględnienie, a w razie stwierdzenia naruszenia przez organ administracji prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie Sąd uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub części. Skarga jest zasadna, jednakże z powodu naruszenia innych przepisów niż w niej wskazane. Zgodnie z treścią art. 105 § 1 kpa organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Ustawodawca nie dookreślił przyczyn bezprzedmiotowości. Niewątpliwie jednak bezprzedmiotowym będzie postępowanie administracyjne, gdy brak w nim któregoś z elementów stosunku materialnego, wskutek czego sprawa nie może zostać rozstrzygnięta co do swej istoty. W doktrynie wskazuje się na bezprzedmiotowość podmiotową, dotyczącą organu lub strony, oraz przedmiotową, którą należy odnieść do interesu prawnego, o którym ma się rozstrzygać w sprawie, podstawy prawnej załatwienia sprawy oraz prawotwórczych elementów stanu faktycznego (1/B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" 8 wydanie; Wydawnictwo C.H.Beck; Warszawa 2006; kom. do art. 105, teza 5-6, str. 489 i nast. 2/B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki" Ordynacja podatkowa; Unimex 2004, kom. do art. 208-analogicznej regulacji, teza 7, str. 708, tak też NSA w wyroku z 7.01.2010 r. II GSK 269/09) W rozpatrywanym przypadku przedmiotem postępowania było udzielenie wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC. Umarzając postępowanie organ wskazał, iż istota sprawy sprowadza się zatem do rozstrzygnięcia, czy dostępność środków jest elementem stanu faktycznego wyrażonego w normie prawnej, stanowiącej podstawę przyznawania dofinansowania. Podniósł, iż postępowanie administracyjne wszczęte przez E. J. stało się bezprzedmiotowe., gdyż zaistniały w jego trakcie przeszkody, które nie pozwalają już na ukształtowanie stosunku materialnoprawnego. Podkreślił, iż wsparcie jest udzielane, jeżeli zostały spełnione warunki określone w rozporządzeniu Komisji nr 585/2011. Z uwagi jednak na upływ terminów wskazanych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 585/2011 niemożliwym staje się dochowanie wymogu zakreślonego w: 1). art. 7 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 585/2011 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wspierania sektora owoców i warzyw (Dz.U. UE L 160 z dnia 18.06.2011 r., str. 71 z późn. zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie do dnia 18 lipca 2011 r. zobowiązane były przekazać Komisji informacje o łącznych ilościach wycofanych z rynku, łącznej powierzchni, której dotyczyło "nie zbieranie" lub "zielone zbiory", oraz wnioski o ogólną kwotę wsparcia Unii odpowiadającą działaniom dotyczącym wycofania i nie zbierania. W odniesieniu do działań dotyczących wycofania, nie zbierania i zielonych zbiorów, które nie zostały zgłoszone zgodnie z niniejszym ustępem, nie przyznaje się wsparcia Unii. 2) art. 8 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 585/2011, zgodnie z którym do czasu ustalenia współczynnika przydziału, o którym mowa w art. 7 ust. 3, właściwe organy państw członkowskich nie dokonują wypłat. Zapewniają one dokonanie wszelkich płatności do celów niniejszego rozporządzenia najpóźniej do dnia 15 października 2011 r. Zdaniem organu brak możliwości dochowania przedmiotowych wymogów przepisów oznacza, że postępowanie wszczęte przez E. J. stało się bezprzedmiotowe, gdyż nie istnieją podstawy do merytorycznego zakończenia sprawy. Nie zgłoszenie do Komisji Europejskiej danych wnioskodawcy zgodnie z w/w art. 7, jak również zakończenie terminu wypłaty wsparcia, o którym mowa w art. 8 w/w rozporządzenia prowadzi do konieczności umorzenia postępowania. Stanowisko zaprezentowane przez organ jest, zdaniem Sądu, błędne. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wspierania rynków owoców i warzyw warunki niezbędne do otrzymania dofinansowania określone zostały w § 4 ust. 1, który je enumeratywnie wymienia w punktach 1 i 2 b (nie zbieranie). Stan faktyczny sprawy jednoznacznie wskazuje, iż E. J. warunki te spełnił. Przede wszystkim dokonał niszczenia w sposób i w terminie między 26 maja a 30 czerwca 2011 r. - wskazanych w Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji (UE) Nr 585/2011 z dnia 17 czerwca 2011 r. ustanawiającym tymczasowe nadzwyczajne środki wspierania sektora owoców i warzyw (D.U. UE L z dnia 18 czerwca 2011 r.) oraz dokonał powiadomienia właściwego organu – dyrektora TO Agencji. Wymóg powiadomienia właściwego organu przewidziany w art. 5 ust. 5 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 585/2011 został zatem przez skarżącego spełniony (co zostało wskazane w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2012 r. (V SA/Wa 2473/11) – który to wyrok oceną prawną wraz z uzasadnieniem co do dalszego postępowania na podstawie art. 153 p.p.s.a. wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Nie oznacza to, że wyczerpanie puli tychże środków obliguje organ do umorzenia postępowania, jako bezprzedmiotowego. Istota sprawy sprowadza się więc do rozstrzygania czy dostępność środków jest elementem stanu faktycznego wyrażonego w normie prawnej stanowiącej podstawę przyznania dofinansowania. W ocenie sądu owa dostępność nie jest elementem stanu faktycznego w powszechnym rozumieniu (tak też NSA m.in. w wyrokach wydanych w sprawach o sygn. akt II GSK 269/09 oraz II GSK 270/09). Konstrukcja reguł przyznawania pomocy nie pozwala przyjąć aby dostępność środków była okolicznością, która rzutuje na rozpoznanie co do istoty sprawy w postępowaniu administracyjnym wszczętym wnioskiem ubiegającego się o dofinansowanie. Dostępność środków nie jest bowiem elementem materialnego stosunku prawnego o którym należy orzec w decyzji kończącej postępowanie. Ustalenie czy środki są dostępne nie mieści się w przedmiocie tego postępowania. Tymczasem bezprzedmiotowość skutkują umorzeniem postępowania rozpatrywać należy wyłącznie w odniesieniu do sprawy w której postępowanie się tyczy. W uzasadnieniu wyroku z dnia 9 listopada 1995 r. sygn. akt III ARN 50/95 OSNAPiUS nr 11/1996 poz. 150 Sąd Najwyższy podkreślił, że ze względu na ustrojową zasadę prawa strony do merytorycznego rozstrzygania jej żądania w postępowaniu administracyjnym i prawa do rozstrzygania sprawy decyzją art. 105 § 1 pkt nie może być interpretowany rozszerzająco. Przepis ten ma bowiem zastosowanie tylko w tych sprawach, w których w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. W nauce prawa wskazuje się z kolei na bezprzedmiotowość podmiotową dotycząca organu lub strony oraz przedmiotową, którą należy odnieść do interesu prawnego, o którym ma się rozstrzygać w sprawie, podstawy prawnej załatwienia sprawy oraz prawotwórczych elementów stanu faktycznego (por. tezy 5-6 komentarza do art. 105 kpa B. Adamiak, J. Borkowski, Wydanie 8 Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2006 r.). Z powyższych względów należy uznać, że zasadny jest zarzut naruszenia przepisu art. 105 § 1 kpa, gdyż motywowanie umorzenia postępowania brakiem środków było w sprawie niniejszej błędne. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a Sąd orzekł jak w sentencji.