III SA/Łd 174/13

Dnia 8 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Protokolant sekr. sąd. Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2013 roku sprawy ze skargi P. T. na decyzję Rektora Politechniki [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów stacjonarnych trzeciego stopnia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska Politechniki [...] z dnia [...] nr [...]; 2. zasądza od Rektora Politechniki [...] na rzecz P. T. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Łd 98/12 uchylił decyzję Rektora Politechniki [...] z dnia [...] nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska Politechniki [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia P. T. na I rok studiów stacjonarnych trzeciego stopnia kierunek Inżynieria chemiczna w ochronie środowiska. Sąd ustalił, że decyzją z dnia [...] Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna ds. Doktoranckich Wydziału Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska Politechniki [...], na podstawie art. 196 ust. 7 oraz art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, art. 104 i art. 107 k.p.a. oraz Uchwały Nr 8/2010 Senatu Politechniki [...] z dnia 26 maja 2010 roku "Zasady przyjęć na studia w Politechnice [...] w roku akademickim 2011/2012" odmówiła przyjęcia P. T. na I rok studiów stacjonarnych trzeciego stopnia kierunek Inżynieria chemiczna w ochronie środowiska. W uzasadnieniu decyzji Komisja Rekrutacyjna wskazała, że suma punktów uzyskanych w procesie kwalifikacyjnym nie uprawnia kandydata do przyjęcia na wyżej wskazane studia. Stwierdziła, że P. T. uzyskał jedynie 140 punktów przy minimum kwalifikacyjnym 190. Skarżący wniósł odwołanie, w którym zarzucił, że: limit przyjęć na studia nie został wypełniony; rozmowa kwalifikacyjna była de facto egzaminem, ze szczegółowymi pytaniami inżynierskimi; komisja nie wzięła pod uwagę całości jego dorobku naukowego. Ponadto podkreślił, że Komisja przyznała mu niższą liczbę punktów niż w ubiegłorocznej rekrutacji, w której brał udział. Decyzją z dnia [...] Rektor Politechniki [...], na podstawie art. 196 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 oraz art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z art. 138 § 1 pkt 1, art. 104 i art. 107 k.p.a. oraz Uchwały Nr 8/2010 Senatu Politechniki [...] z dnia 26 maja 2010 roku "Zasady przyjęć na studia w Politechnice [...] w roku akademickim 2011/2012" utrzymał w mocy ww. decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy ograniczył się do stwierdzenia, że "Odwołujący nie wskazał naruszenia warunków i trybu rekrutacji zawartych w Uchwale Nr 8/2010 Senatu Politechniki [...] z dnia [...] "Zasady przyjęć na studia w Politechnice [...] w roku akademickim 2011/2012". Zgodnie natomiast z art. 196 ust. 4 ustawy – Prawo szkolnictwie wyższym podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie określonych przez Senat Uczelni. W tej sytuacji Rektor utrzymał decyzję organu I instancji. W skardze skarżący podtrzymał argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji I instancji. W odpowiedzi na skargę Rektor Politechniki [...] podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniósł o oddalenie skargi. Uchylając decyzje organów I i II instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku sygn. akt III SA/Łd 98/12 wskazał, że przepis art. 196 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 20 uchwały Senatu Politechniki [...] z dnia 26 maja 2010 r. nr 8/2010 zawierają materialnoprawne warunki przyjęcia na studia III stopnia w roku akademickim 2011/2012, a ich spełnienie stanowi podstawę decyzji o przyjęciu lub odmowie przyjęcia na studia doktoranckie. Sąd stwierdził, że decyzja Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej odmawiająca przyjęcia skarżącego na I rok studiów stacjonarnych trzeciego stopnia w swoim uzasadnieniu ogranicza się stwierdzenia, że uzyskał on 140 punktów przy minimum kwalifikacyjnym 190. Nie wyjaśnia jednak w jaki sposób wyliczono, że skarżący uzyskał 140 punktów, kto i na jakiej podstawie ustalił minimum kwalifikacyjne na 190 punktów, ani jakie były zasady punktacji. Nie odnosi się do tych kwestii także decyzja organu II instancji. Sąd stwierdził, że w aktach brak jest dokumentacji z przeprowadzonego konkursu, protokołu z posiedzenia Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, które odzwierciedlałby wyniki uzyskane przez skarżącego w procesie kwalifikacyjnym, składające się na ogólną sumę uzyskanych punktów i stosowane wobec wszystkich kandydatów kryteria. Brak także dokumentów potwierdzających powołanie przez Rektora Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej w określonym składzie i quorum wymaganego do podejmowania decyzji. WSA wyjaśnił, że jeżeli podstawą odwołania od decyzji komisji rekrutacyjnej może być jedynie wskazane naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie /../ (art. 196 ust. 4 zd. 2 ustawy), to uzasadnienie decyzji odmawiającej przyjęcia na takie studia winno wskazywać te zasady i sposób ich stosowania w konkretnej sprawie. Oznacza to, że organy Uczelni powinny najpierw poczynić ustalenia odzwierciedlone w zebranym materiale dowodowym i w uzasadnieniu decyzji zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., co do tego czy, jakie, i na jakiej podstawie zostały wprowadzone kryteria punktowe dla naboru na studia doktoranckie, a następnie wskazać jaki wynik punktowy uzyskał skarżący z poszczególnych elementów postępowania kwalifikacyjnego, a jaki wynik był konieczny dla uzyskania decyzji pozytywnej. Lakoniczne, praktycznie jednozdaniowe uzasadnienie odmowy przyjęcia skarżącego na studia doktoranckie wskazujące tylko liczbę uzyskanych przez niego punktów (140), przy limicie minimalnym 190 punktów, powoduje, że decyzja nie poddaje się kontroli sądu, co do swojej zgodności z prawem. W zaleceniach Sąd nakazał wskazanie aktu powołującego komisję rekrutacyjną, wyjaśnienie czy istnieje akt regulujący zasady działania komisji, załączenie dokumentów z postępowania konkursowego określające sposób punktacji i stosowane kryteria wobec wszystkich kandydatów oraz wyliczenie punktów uzyskanych przez skarżącego, w tym punktów z rozmowy kwalifikacyjnej. Uzasadnienie powinno wskazywać warunki i tryb rekrutacji stosowane w postępowaniu oraz bardziej szczegółowo przedstawiać wyniki uzyskane przez skarżącego i wyjaśniać czy i ewentualnie jakich warunków nie spełnił. Nakazano również wyjaśnienie, czy decyzja o skreśleniu skarżącego ze studiów doktoranckich na tym samym wydziale P[...] jest ostateczna i prawomocna, gdyż Sądowi z urzędu wiadomo, że decyzja Rektora P[...] z [...] o skreśleniu skarżącego ze studiów doktoranckich rozpoczętych w 2010 r. na tym samym wydziale P[...] została przez skarżącego zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i toczyła się pod sygn. III SA/Łd 89/12. Ponownie rozpoznając sprawę Komisja Rekrutacyjna Wydziału Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska Politechniki [...] decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 196 ust. 2, 3 i 4, art. 207 ust. 1 z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, uchwały 8/2010 Senatu Politechniki [...] z dnia 26 maja 2010 r. oraz art. 104, 107 i art. 138 § 2 k.p.a. odmówiła przyjęcia P. T. na I rok studiów stacjonarnych trzeciego stopnia "Inżynieria chemiczna w ochronie środowiska". W uzasadnieniu organ wskazał, że w roku akademickim 2011/12 Wydział Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska miał limit przyjęć na studia doktoranckie wynoszący 15 osób. Ogłoszenia o warunkach i trybie rekrutacji umieszczane są na stronie internetowej Wydziału. W treści ogłoszenia podano wymagania w stosunku do kandydatów: stopień magistra w zakresie nauk technicznych, przedstawić preferowany zakres tematyczny przyszłej pracy doktorskiej, wykazać się wystarczającą wiedzą z zakresu preferowanej tematyki badawczej oraz ze znajomości języka angielskiego. Organ wyjaśnił, że wyszczególniono także zasadę punktacji kandydatów podczas procesu rekrutacji zgodnie z Uchwałą Senatu z dnia 26 maja 2010 r. Organ wskazał wzór do wyliczenia punktacji. Komisja wyjaśniła, że do konkursu przystąpiło 13 osób, spośród których zakwalifikowano 11 osób o najwyżej punktacji. P. T. osiągnął 140 punktów. W ocenie z rozmowy z kandydatem uwzględniono fakt słabych predyspozycji do wykonywania pracy doktorskiej na Politechnice ze względu na brak doświadczenia technicznego oraz opartą na poprzednim doświadczeniu podczas jednego roku studiów na Wydziale Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska. Organ wyjaśnił, że nie uwzględniono dotychczasowego dorobku naukowego (w tym doktorat z psychiatrii) jako nieadekwatny dla studiów technicznych. Komisja wskazała, że korzystając z zasady autonomii uczelni wyrażonej w art. 77 ust. 5 Konstytucji RP uznała uzyskaną ocenę kandydata za niewystarczającą dla przyjęcia na I rok studiów. W odwołaniu P. T. podtrzymał swoją dotychczasową argumentację w sprawie i podniósł, że niedopuszczalne jest opieranie decyzji rekrutacyjnej na podstawie roku studiów doktoranckich, po którym został skreślony, bowiem jest to odrębne postępowanie. Wskazał, że dorobek z psychiatrii powinien zostać uwzględniony. Skarżący podkreślił, że zachodzi niespójność między decyzją o przyjęciu na studia doktoranckie w 2010 r., a decyzją o nieprzyjęciu w 2011 r. , bowiem w 2010 r. zajął jedno z pierwszych miejsc. Zaznaczył, ze pomimo tego samego regulaminu w 2010 r. i w 2011 r. rozmowa kwalifikacyjna przebiegała odmiennie. Zarzucił, że pod decyzją widnieją podpisy osób, których nie było w Komisji. Decyzją z dnia [...] nr [...] Rektor Politechniki [...] na podstawie art. 196 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 207 ust. 1 ustawy Prawo szkolnictwie wyższym w związku z art. 138 § 1 pkt 1, art. 104 i art. 107 k.p.a. oraz Uchwały nr 8/2010 Senatu Politechniki [...] z dnia 26 maja 2010 r. "Zasady przyjęć w Politechnice [...] w roku akademickim 2011/12012" utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że w roku akademickim 2011/12 Wydział Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska ogłosił warunki i tryb rekrutacji na stronie internetowej Wydziału. W treści ogłoszenia podano wymagania w stosunku do kandydatów oraz wyszczególniono zasadę punktacji kandydatów podczas procesu rekrutacji opierając ją na określonym wzorze. Ponadto, podano wykaz wymaganych dokumentów, termin ich składania w dziekanacie, termin rozmowy kwalifikacyjnej i ogłoszenia wyników rekrutacji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] określa limit przyjęć na studia doktoranckie wynoszący 15 osób, wskazuje szczegółowo zasady punktacji obowiązujące podczas rekrutacji oraz sposób wyliczenia liczby punktów uzyskanych przez skarżącego ze szczegółowym uwzględnieniem przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej i uzyskanej w jej wyniku oceny. Zdaniem Rektora skarżący nie wskazał na naruszenie warunków i trybu rekrutacji zawartych w Uchwale Nr [...] Senatu Politechniki [...] z dnia 26 maja 2010 r. oraz warunków ustalonych przez Radę Wydziału Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska. Podnoszone argumenty odnoszą się głównie do charakteru rozmowy kwalifikacyjnej, podczas której zadawane były pytania z zakresu przedmiotu inżynierskiego. Zarzut ten nie znajduje uzasadnienia w świetle treści ogłoszenia o warunkach i trybie rekrutacji, w których wskazano, iż kandydat podczas rekrutacji musi wykazać się wystarczającą wiedzą z zakresu preferowanej tematyki badawczej oraz przedstawić zakres tematyczny przyszłej pracy doktorskiej. W tych okolicznościach Rektor uznał za zasadne stanowisko Komisji Rekrutacyjnej, która nie uwzględniła dorobku naukowego z dziedziny psychiatrii jako nieadekwatnego dla studiów technicznych. Natomiast argument dotyczący odmiennego traktowania skarżącego podczas rekrutacji w 2010r. w stosunku do rekrutacji w 2011 r., w ocenie organu odwoławczego, stanowi jego subiektywne odczucie. W skardze z dnia 7 stycznia 2013 r. P. T. podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wskazał, że skarga dotyczy decyzji organów I i II instancji. Wniósł o przyznanie poniesionych kosztów. W odpowiedzi na skargę Rektor Politechniki Łódzkiej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.). Uwzględnienie skargi prowadzi do uchylenia zaskarżonego aktu lub czynności ewentualnie stwierdzenia jej nieważności, gdyż wymiar i konstrukcja sądowej kontroli stosowania prawa przez organy administracji wyklucza możliwość merytorycznego rozstrzygnięcia o przedmiocie sprawy administracyjnej, zatem dokonania zmiany zaskarżonego aktu lub czynności. Specyfiką niniejszego postępowania jest orzekanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w warunkach związania wynikającego z sądowego rozstrzygnięcia wydanego już uprzednio w sprawie. Zgodnie z treścią przepisu art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd oraz organ administracji publicznej, będą oni obowiązani podporządkować się ocenie prawnej wyrażonej w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy prawa. Istotą zasady "związania oceną prawną" jest to, że dotyczy wykładni prawa materialnego jak i procesowego oraz braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu istotnych okoliczności stanu faktycznego. Zaś obowiązek podporządkowania się tak rozumianej ocenie prawnej, może być wyłączony jedynie w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub prawnego, czyli jest ona wiążąca o tyle, o ile odnosi się do tych samych okoliczności faktycznych i prawnych. W takiej sytuacji organ, któremu sprawa została przekazana związany jest wskazaniem sądu co do uzupełnienia postępowania. W wyroku z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Łd 98/12 uchylającym decyzje organów I i II instancji Sąd stwierdził, że w aktach sprawy brak jest dokumentacji z przeprowadzonego konkursu, protokołu z posiedzenia Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, które odzwierciedlałby wyniki uzyskane przez skarżącego w procesie kwalifikacyjnym, składające się na ogólną sumę uzyskanych punktów i stosowane wobec wszystkich kandydatów kryteria. Brak także dokumentów potwierdzających powołanie przez Rektora Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej w określonym składzie i quorum wymaganego do podejmowania decyzji. W zaleceniach Sąd nakazał wskazanie aktu powołującego komisję rekrutacyjną, wyjaśnienie czy istnieje akt regulujący zasady działania komisji, załączenie dokumentów z postępowania konkursowego określające sposób punktacji i stosowane kryteria wobec wszystkich kandydatów oraz wyliczenie punktów uzyskanych przez skarżącego, w tym punktów z rozmowy kwalifikacyjnej. Uzasadnienie powinno wskazywać warunki i tryb rekrutacji stosowane w postępowaniu oraz bardziej szczegółowo przedstawiać wyniki uzyskane przez skarżącego i wyjaśniać czy i ewentualnie jakich warunków nie spełnił. Nakazano również wyjaśnienie, czy decyzja o skreśleniu skarżącego ze studiów doktoranckich na tym samym wydziale P[...] jest ostateczna i prawomocna, gdyż Sądowi z urzędu wiadomo, że decyzja Rektora P[...] z [...] o skreśleniu skarżącego ze studiów doktoranckich rozpoczętych w 2010 r. na tym samym wydziale P[...] została przez skarżącego zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i toczyła się pod sygn. III SA/Łd 89/12. Stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały żadne okoliczności zmieniające ustalenia przyjęte przy wyrażaniu przedstawionej oceny prawnej. Nie nastąpiła też zmiana przepisów prawa, która dozwalałaby na odstąpienie od zasady związania. Wręcz przeciwnie materiał zgromadzony w toku ponownego postępowania organów administracyjnych utwierdził niniejszy skład o słuszności wyrażonych uprzednio poglądów. Kwestia ta ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż skład obecnie rozpoznający sprawę, podzielając ocenę wyrażoną w poprzednim orzeczeniu stwierdził, że zalecenia wskazane w wyroku z dnia 26 lipca 2012 r. III SA/Łd 98/12 nie zostały przez organy administracji wykonane. Odnosząc powyższe do ponownie przeprowadzonego postępowania stwierdzić należy, że w aktach sprawy znajdują się uchwały nr 327/11/2012 i 328/16/2012 Rady Wydziału Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska powołujące Wydziałową Komisję Rekrutacyjną i wskazujące jej skład. Pod decyzją organu I instancji z dnia [...] znajdują się podpisy tych członków komisji. Do akt załączono również protokół indywidualny Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...], w którym wskazano szczegółowo rozliczenie uzyskanej punktacji przez skarżącego. Zauważyć należy, że rozliczenie to dotyczy poprzednio powołanej Komisji rekrutacyjnej (inne podpisy członków niż pod decyzją). Do akt załączono również listę rankingową kandydatów na I rok studiów doktoranckich ze wskazaniem liczby punktów, które uzyskali. Z listy wynika że skarżący uzyskał 120 punktów, a nie 140 jak twierdzą organy w decyzjach I i II instancji. Natomiast z protokołu indywidualnego wynika, że skarżący uzyskał 140 punktów. W ocenie Sądu rozbieżności te nie zostały przez organ w żaden sposób wyjaśnione, co stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Sądu w decyzji organu I instancji z dnia [...] wskazano nieprawidłową podstawę prawną wynikającą z k.p.a. – art. 138 § 2 – odnoszącą się do postępowania odwoławczego, nie zaś do postępowania w I instancji. W myśl bowiem powołanego przepisu art. 138 § 1 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Treść § 2 wskazuje natomiast, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Organ I instancji w swojej decyzji wskazał także, że sprawę rozpoznano w dniu [...], a w nagłówku decyzji określono datę jako [...]. Stosownie do treści art. 107 § 1 k.p.a. statuującego elementy decyzji, decyzja m.in. powinna zawierać datę wydania. Wskazanie w decyzji, że sprawę rozpoznano rok przed jej wydaniem w toku posiedzenia, na którym wydano decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej ds. Doktoranckich Wydziału Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska nr [...], następnie uchyloną wyrokiem z dnia 26 lipca 2012 r. stanowi naruszenie przepisów procedury. Rektor Politechniki [...] rozpoznając odwołanie skarżącego nie dostrzegł powyższych uchybień. Organy administracji nie odniosły się do kwestii dotyczącej skreślenia skarżącego z listy doktorantów (sygn. akt III SA/Łd 89/12). Wskazać również należy, że organy nie wykonały zaleceń z wyroku z dnia 26 lipca 2012 r. w zakresie ustalenia minimum kwalifikacyjnego. Z akt sprawy, jak i z wydanych decyzji nie wynika jak organy ustaliły minimum kwalifikacyjne na 190 punktów, skoro na liście rankingowej tylko jeden z kandydatów uzyskał 200 punktów, zaś pozostali poniżej 190 punktów (k. 31) i pomimo tego zostali zakwalifikowani na I rok studiów doktoranckich. W odwołaniu skarżący podniósł zarzut dotyczący składu Komisji Rekrutacyjnej, do którego Rektor Politechniki [...] w decyzji z dnia [...] się nie odniósł. Powyżej wskazane uchybienia stanowią naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w stopniu powodującym konieczność uchylenia decyzji organów I i II instancji. Jedynie na marginesie wyjaśnić należy, że w zakresie zarzutu skarżącego dotyczącego odmiennej jego oceny w 2010 r. i w 2011 r. podczas rozmowy kwalifikacyjnej nie ma on wartości merytorycznej, zatem na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a nie poddaje się kontroli Sądu. Ponownie rozpoznając sprawę organ powinnien wziąć pod uwagę ocenę wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu oraz wyroku z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Łd 98/12 i przeprowadzić postępowanie zgodnie z zasadami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego. Przede wszystkim organ powinien mieć na uwadze treść przepisu art. 107 k.p.a., aby wydana decyzja zawierała wszystkie konstytutywne elementy ( w tym właściwą datę i podstawę prawną) i wypływały z niej logiczne wnioski, poddające się kontroli. Uzasadnienie decyzji musi wskazywać jakie okoliczności organ przyjął za udowodnione, a których nie uwzględnił. Organ zobowiązany jest do wyjaśnienia przyjętego minimum kwalifikacyjnego. Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje organów I i II instancji. Na podstawie art. 200 Sąd zasądził zwrot kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego. b.a.