I SA/Wa 493/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi S. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] po rozpatrzeniu wniosku S. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] września 2012 r., nr [...] - utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. została wydana w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy. Wnioskiem z dnia 22 czerwca 2012 r. S. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Zastępcy Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W. nr [...] z dnia [...] stycznia 1988 r., w części orzekającej o oddaniu Spółdzielni w użytkowanie wieczyste gruntu położonego w rejonie ulic [...], oznaczonego jako działki nr ew. [...]. We wniosku wskazano, że grunt oznaczony jako działka nr ew. [...] stanowi drogę wzdłuż rowu ul. [...]; działka nr ew. [...] stanowi grunt pod wodami powierzchniowymi płynącymi – [...]; działka nr ew. [...] stanowi grunt pod wodami powierzchniowymi płynącymi – [...]; działka nr ew.[...] stanowi drogę przy kanale – [...]. W konsekwencji stwierdzono, że działki te nie mogą być przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe, a ponieważ opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu są bardzo dotkliwe, Spółdzielnia żąda stwierdzenia nieważności decyzji w tej części. Decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu ww. wniosku odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Zastępcy Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W. z dnia [...] stycznia 1988. Organ wskazał na treść art. 156 § 1 k.p.a., podnosząc równocześnie, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest jedynie ustalenie, czy dana decyzja jest dotknięta jedną z wad wymienionych w tym przepisie. Następnie organ przytoczył przepisy ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99) - będące podstawą kwestionowanej decyzji - t.j.: a) art. 4 ust. 3 pkt 1, zgodnie z którym "Grunty państwowe są oddawane w użytkowanie wieczyste spółdzielniom mieszkaniowym"; b) art. 22 ust. 1, zgodnie z którym "Spółdzielniom mieszkaniowym oraz innym osobom prawnym nie będącym państwowymi jednostkami organizacyjnymi i organizacjami społecznymi mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste grunty państwowe przeznaczone do realizacji ich zadań ustawowych lub statutowych oraz służące do zaspokojenia ich potrzeb"; c) art. 45 ust. 1 pkt 1, zgodnie z którym "Terenowy organ administracji państwowej, w drodze decyzji, ustala cenę gruntu - według zasad określonych przez właściwą radę narodową stopnia wojewódzkiego". Organ pierwszej instancji wskazał także, na przywołane w podstawie prawnej decyzji z dnia [...] stycznia 1988 r., przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu oddawania w użytkowanie wieczyste gruntów i sprzedaży nieruchomości państwowych, kosztów i rozliczeń z tym związanych oraz zarządzania sprzedanymi nieruchomościami (Dz. U. Nr 47, poz. 239 ze zm.), w tym na: § 2 ust. 2, § 24 i § 25, podnosząc, że zgodnie z § 24 "Decyzja o sprzedaży lub oddaniu w użytkowanie wieczyste gruntu i sprzedaży budynków powinna zawierać: 1) dokładne określenie gruntu według oznaczeń zawartych w ewidencji gruntów, 2) określenie charakteru i wielkości domu (budynku) lub lokalu będącego przedmiotem sprzedaży, 3) imię, nazwisko i adres lub nazwę i siedzibę nabywcy, 4) udział nabywcy we współwłasności domu i gruntu lub współużytkowaniu wieczystym gruntu, jeżeli przedmiotem zbycia jest lokal mieszkalny, 5) określenie obciążeń nieruchomości, jeżeli przechodzą one na nabywcę, 6) wysokość ceny sprzedaży i opłat za użytkowanie wieczyste, sposób zapłaty oraz wysokość przyznanej obniżki, 7) termin, w jakim powinna być zawarta umowa w formie aktu notarialnego, 8) pouczenie o skutkach niezawarcia umowy w wyznaczonym terminie. Jednocześnie Kolegium powołało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. w sprawie zasad i trybu ustalania opłat z tytułu użytkowania wieczystego, zarządu i użytkowania gruntów (Dz. U. Nr 47, poz. 241), tj.: § 2 - dotyczący określania wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, zarząd lub użytkowanie gruntów państwowych; § 3 ust. 2 i 3 - dotyczący wysokości opłaty rocznej za grunt oddany spółdzielni mieszkaniowej lub osobie fizycznej, przeznaczony pod budownictwo mieszkaniowe (...), oraz wysokości pierwszej opłaty rocznej, i § 10 – dotyczący terminów wnoszenia opłat. W konsekwencji, zdaniem organu pierwszej instancji, analiza powyższych przepisów - w zestawieniu ze stanem faktycznym sprawy - nie daje podstaw do stwierdzenia, że decyzja z dnia [...] stycznia 1988 r. została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie organ podkreślił, że nieruchomość oddana w użytkowanie wieczyste S. decyzją z dnia [...] stycznia 1988 r., była oddana z przeznaczeniem pod budownictwo mieszkaniowe. To z kolei, było zgodne z Uchwałą Rady Narodowej z dnia [...] maja 1985 r., Nr [...] w sprawie zmiany miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego W., w której teren oddany w użytkowanie wieczyste przeznaczony był na cele budownictwa ogólnego wielorodzinnego. Czyli, zdaniem organu, zachodzi tożsamość przeznaczenia terenu w planie zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji oddającej grunt w użytkowanie wieczyste. W konsekwencji, Kolegium stwierdziło, że fakt, iż na części nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste nie jest możliwe zrealizowanie budownictwa mieszkaniowego oraz, że opłaty z tytułu użytkowania wieczystego są dotkliwe dla użytkowania wieczystego, nie może mieć to wpływu na ważność decyzji oddającej grunt w użytkowanie wieczyste spółdzielni mieszkaniowej. Pismem z dnia 1 października 2012 r. S. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku przytoczono argumenty zaprezentowane we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 1988 r. podkreślając, iż decyzją z 1988 r. oddano w użytkowanie wieczyste grunt pod wodami z przeznaczeniem na realizację budownictwa mieszkaniowego. Między przeznaczeniem gruntu a jego faktycznym stanem co do możliwości wykorzystania zachodzi zatem sprzeczność, która czyni decyzję rażąco sprzeczną z ustawą o gospodarce gruntami i wywłaszczeniem nieruchomości, jak również ustawą - Prawo wodne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] po rozpatrzeniu ww. wniosku S. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012 r. W uzasadnieniu przytoczono, za organem pierwszej instancji, treść art. 156 k.p.a. oraz pozostałych przepisów stanowiących podstawę wydania decyzji z dnia 18 stycznia 1988 r., podzielając argumentacje organu pierwszej instancji co do braku ich naruszenia. Odnosząc się natomiast do wskazywanego przez Spółdzielnię naruszenia przepisów ustawy - Prawo wodne z dnia 24 października 1974 r. (Dz. U. Nr 38. poz. 230) Kolegium zauważyło, że wnioskodawczyni nie wskazała żadnego konkretnego przepisu tej ustawy, który jej zdaniem mógł zostać naruszony. Organ odwoławczy wyjaśnił, że art. 1 Prawa wodnego stanowi, że wody stanowią własność Państwa, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, zaś w art. 4 ustawodawca stwierdził, iż grunty pokryte państwowymi wodami płynącymi stanowią własność Państwa w granicach określonych liniami brzegów. Z załączonego do niniejszej sprawy wypisu z ewidencji gruntów wynika, że działka nr ew. [...] stanowi grunty orne - drogę przy kanale, działka nr ew. [...] stanowi grunty orne - drogę wzdłuż rowu ul. [...], zaś działki nr ew. [...] to grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi. Powyższe oznacza, że działki nr ew. [...] stanowią faktycznie drogi przebiegające przez teren gruntu oddanego Spółdzielni w użytkowanie wieczyste, zatem zarzut naruszenia w tym przypadku Prawa wodnego jest dla Kolegium niezasadny. Zdaniem organu odwoławczego, w przypadku oddania gruntu w użytkowanie wieczyste na cele mieszkaniowe, oczywistym jest, iż cały teren nie zostaje pod nią przeznaczony. Poza zabudową mieszkalną, istnieje bowiem konieczność wydzielenia z terenu zarówno dróg dojazdowych do poszczególnych budynków, jak również placów zabaw czy obiektów typu śmietniki, tj. infrastruktury, mającej służyć wszystkim mieszkańcom. Fakt, iż drogi te przebiegają wzdłuż kanału czy też rowu, w ocenie Kolegium nie ma żadnego znaczenia. Jeżeli zaś chodzi o działki nr [...] stanowią one grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi. W niniejszej sprawie Kolegium nie znalazło przepisu, który uniemożliwiałby oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu pod wodą płynącą. Ww. art. 1 i art. 4 Prawa wodnego stanowią, iż wody stanowią własność Państwa, przy czym w przypadku gruntów pokrytych państwowymi wodami płynącymi wody te stanowią własność Państwa w granicach określonych liniami brzegów. Kolegium podkreśliło, że w ustawie obowiązującej na dzień wydawania decyzji z dnia [...] stycznia 1988 r. brak było odpowiednika obecnie obowiązującego art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. 2012. 145), który stanowi, że grunty pokryte płynącymi wodami powierzchniowymi nie podlegają obrotowi cywilnoprawnemu, z wyjątkiem przypadków określonych w ustawie. Spółdzielnia uzyskała jedynie prawo użytkowania wieczystego, natomiast właścicielem gruntu pozostaje obecnie W.. Powyższe oznacza, zdaniem organu odwoławczego, że brak jest przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 1988 r. - na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Od powyższej decyzji skargę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła S. – reprezentowana przez radcę prawnego M. R., wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012 r. Zdaniem strony skarżącej kontrolowana decyzja z dnia [...] stycznia 1988 r. wydana została na podstawie art. 22 ust.1 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, to jest przepisu zezwalającego na ustalenie treści oświadczenia o oddaniu w użytkowanie wieczyste spółdzielniom mieszkaniowym gruntu państwowego jako przeznaczonego do realizacji zadań ustawowych lub statutowych spółdzielni oraz służącego do zaspokojenia potrzeb gruntu pod wodami płynącymi. Następnie wskazano, że § 24 pkt 1 rozporządzenia dnia 16 września 1985 r. precyzuje, iż treść składanego oświadczenia właściciela nieruchomości gruntowej powinna zawierać dokładne określenie gruntu według oznaczeń zawartych w ewidencji gruntów. Zdaniem skarżącej, decyzja z 1988 r. nie spełnia powyższych wymogów. Ponadto, Spółdzielnia podniosła, iż organ orzekający nie rozpatrzył na czym ma polegać zaspakajanie statutowych potrzeb spółdzielni mieszkaniowej polegających na korzystaniu z gruntu pod powierzchniowymi wodami płynącymi. Jednocześnie podkreślono, iż Minister Rolnictwa w dniu 4 sierpnia 1983 r. wyraził zgodę na przeznaczenie na cele nierolnicze tylko gruntów przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne, a nie gruntów rolnych pod wodami płynącymi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W załączniku do protokołu rozprawy – pismo z dnia [....] czerwca 2013 r. - Spółdzielnia ponowiła zarzuty zaprezentowane w skardze oraz stwierdziła, iż nie jest do zaakceptowania sytuacja, że Spółdzielnia ponosi opłaty według stawki za grunt przeznaczony pod budownictwo mieszkaniowe, gdy z części powierzchni nie może korzystać dla statutowych potrzeb. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli Sąd uznał, że skarga jest niezasadna. Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją toczyło się w trybie nadzwyczajnym przewidzianym w art. 156 § 1 k.p.a., a jego przedmiotem była kontrola decyzji Zastępcy Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W. z dnia [...] stycznia 1988 r., nr [...] w części orzekającej o oddaniu Spółdzielni w użytkowanie wieczyste gruntu położonego w rejonie ulic [...], oznaczonego jako działki nr ew. [...]. Na wstępie wskazać należy, że stwierdzenie nieważności decyzji w tym trybie stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznych wyrażonej w art. 16 k.p.a., co oznacza, że tryb ten może być stosowany tylko w sytuacji bezspornego ustalenia wystąpienia przesłanek określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Zaistnienie tych przesłanek musi być oczywiste. W postępowaniu nieważnościowym nie ma, co do zasady, miejsca na prowadzenie postępowania dowodowego w takim zakresie jak ma to miejsce w postępowaniu zwykłym. Oceny legalności decyzji ostatecznej dokonuje się zaś tylko wyłącznie na podstawie materiałów zgromadzonych w postępowaniu zwykłym zakończonym wydaniem decyzji ostatecznej. Kontrolowana w trybie nadzorczym decyzja z dnia [...] stycznia 1988 r., została wydana w oparciu o następujące przepisy: 1) ustawę z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99), tj.: art. 4 ust. 3 pkt 1, art. 22 ust. 1, art. 45 ust. 1 pkt 1; 2) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu oddawania w użytkowanie wieczyste gruntów i sprzedaży nieruchomości państwowych, kosztów i rozliczeń z tym związanych oraz zarządzania sprzedanymi nieruchomościami (Dz. U. Nr 47, poz. 239 ze zm.), tj.: § 2 ust. 2, § 24, § 25; 3) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. w sprawie zasad i trybu ustalania opłat z tytułu użytkowania wieczystego, zarządu i użytkowania gruntów (Dz. U. Nr 47, poz. 241), tj.: § 2, § 3 ust. 2 i 3, § 10. Powyższą decyzją oddano S. (poprzedniczce prawnej skarżącej) w użytkowanie wieczyste na 99 lat teren niezabudowany o pow. [...], położony w W. w rejonie ulic: [...], w granicach oznaczonych literami A, B, C, D, E, F, G, H, J, K, L, A na mapie sytuacyjnej do celów prawnych Nr [...] z dnia [...] czerwca 1987 r., z przeznaczeniem pod budownictwo mieszkaniowe zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji z dnia [...] października 1986 r., Nr [...] – (pkt I decyzji). W pkt IV decyzji wskazano, że przedmiotowy teren w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest pod budownictwo mieszkaniowe. Od powyższej decyzji Spółdzielnia się nie odwołała. Ponadto z akt administracyjnych sprawy wynika, że wniosek w przedmiocie ustanowienia użytkowania wieczystego co do gruntu położonego w dzielnicy [...]. oznaczonego na planie literami A, B, C, D, E, F, G, H, J, K, L, A o powierzchni [...] pochodził od samej S. Z akt sprawy wynika również, iż także postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji Nr [...] zainicjowane było wnioskiem Spółdzielni. W uzasadnieniu decyzji lokalizacyjnej dotyczącej terenu oddanego w użytkowanie wieczyste wskazano, iż teren w rejonie ul. [...] przeznaczony został pod budownictwo wielorodzinne, zgodnie z Uchwałą Rady Narodowej W. z dnia [...] maja 1985 r., [...]. Spółdzielnia żąda stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 1988 r. w części dotyczącej działek – aktualnie oznaczonych jako: nr ew. [...]. We wniosku wskazano, że grunt oznaczony jako działka nr ew. [...] stanowi drogę wzdłuż rowu ul. [...], działka nr ew. [...] stanowią grunt pod wodami powierzchniowymi płynącymi, a działka nr ew. [...] stanowi drogę przy kanale. Zdaniem Spółdzielni działki te nie mogły być przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe w 1988 r., zaistniała więc sprzeczność z celami statutowymi Spółdzielni, tym samym naruszono art. 22 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. W ocenie skarżącej naruszono także § 24 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. poprzez brak dokładnego określenia gruntu - według oznaczeń zawartych w ewidencji gruntów – przekazywanego Spółdzielni w użytkowanie wieczyste. Dodatkowym argumentem podnoszonym w postępowaniu nadzorczym oraz sądowym była okoliczność dotycząca bardzo dotkliwych opłat ponoszonych przez Spółdzielnię za użytkowanie wieczyste m.in. tej części gruntu. Powyższe zarzuty skargi nie zyskały akceptacji Sądu. I tak trafnie Kolegium wskazało, że teren oddany w użytkowanie wieczyste o powierzchni [...] był tożsamy z terenem wynikającym z decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji Nr [...], przeznaczonym pod budownictwo wielorodzinne, a ta zgodna była z planem zagospodarowania przestrzennego (Uchwała Rady Narodowej Miasta Stołecznego W.). Ponadto przekazanie przedmiotowego terenu w użytkowanie wieczyste Spółdzielni było zgodne z jej wnioskiem z dnia [...] września 1987 r. Spółdzielnia w żaden sposób nie wskazywała na niezgodność oddania części ww. terenu z celami statutowymi, czego wyrazem było chociażby niezaskarżenie decyzji z dnia [...] stycznia 1988 r. Zauważyć należy, iż realizacja inwestycji w postaci budowy osiedla mieszkaniowego (cel statutowy Spółdzielni) obejmować musi ze swej istoty nie tylko wykonanie samych budynków mieszkalnych, obiektów handlowych, i innych obiektów użyteczności publicznej, ulic i ciągów pieszych, parkingów, ale także innych obiektów składających się na infrastrukturę osiedla niezbędną dla jego mieszkańców, np. trawniki, różnorakie miejsca wypoczynku. W konsekwencji, stanowisko strony skarżącej, że grunt oznaczony aktualnie jako: działka nr [...] – ze względu na swoje przeznaczenie nie mieścił się w celach statutowych Spółdzielni w dniu wydawania decyzji z dnia [....] stycznia 1988 r. - z przyczyn wyżej przez Sąd wskazanych, nie jest zasadny. Nie jest także usprawiedliwiony zarzut naruszenia § 24 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r., skoro w decyzji z dnia 18 stycznia 1988 r. wyraźnie określono grunt oddawany w użytkowanie wieczyste (teren niezabudowany o pow. [...], położony w W. w rejonie ulic: [...], w granicach oznaczonych literami A, B, C, D, E, F, G, H, J, K, L, A na mapie sytuacyjnej do celów prawnych Nr [...] z dnia [...] czerwca 1987 r.), a takie oznaczenie nie było przez Spółdzielnię kwestionowane. Prawidłowo także Kolegium oceniło, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia (bliżej nie sprecyzowanych przez stronę skarżącą) przepisów ustawy - Prawo wodne z dnia 24 października 1974 r., obowiązujących na dzień wydania decyzji z dnia [...] stycznia 1988 r., i nie stanowiących podstawy materialnej jej wydania. Ponadto, Sąd zauważa, że także domaganie się po latach stwierdzenia nieważności decyzji z uwagi na dotkliwość ponoszonych opłat z tytułu użytkowania wieczystego nie jest przesłanką mieszczącą się w katalogu wymienionym w art. 156 § 1 k.p.a Biorąc pod uwagę treść przepisów stanowiących podstawę wydania decyzji z dnia [...] stycznia 1988 r. oraz powyższy stan faktyczny sprawy Sąd uznał, że organy administracji rozpatrujące przedmiotową sprawę prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające i wydały rozstrzygnięcia zgodnie z prawem, nie naruszając reguł procesowych w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ wyjaśnił zasadność przesłanek, które stanowiły podstawę decyzji, a oceny w tym zakresie dokonał na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku. ----------------------- 1