VII SA/Wa 2864/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2013 r. sprawy ze skargi E. Ł. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. znak [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. skargę oddala Wojewoda [...] decyzją wydaną dnia [...]sierpnia 2010 r., po rozpatrzeniu odwołania E. Ł. od decyzji: – Prezydenta Miasta [...]z dnia [...].06.2010 r., znak [...], odmawiającej E. Ł. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...]nr [...]z dnia [...].07.2009 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych, polegających na przebudowie i zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń w budynku mieszkalnym przy ul. [...] (nr dz. [...]) w B. na gabinet masażu i biura (piwnice, parter i piętro) oraz mieszkanie na poddaszu wraz z wykonaniem przebudowy wewnętrznej instalacji wodno-kanalizacyjnej, elektrycznej i wentylacji. – Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...].07.2009 r., znak [...], odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta [...]nr [...]z dnia [...].07.2009 r., znak [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie i zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń w budynku mieszkalnym przy ul. [...] (nr dz. [...], obr. [...]) w B. na gabinet masażu i biura (piwnice, parter i piętro) oraz mieszkanie na poddaszu wraz z wykonaniem przebudowy wewnętrznej instalacji wodno-kanalizacyjnej, elektrycznej i wentylacji, uchylił obie decyzje i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Następnie, postanowieniem znak [...] wydanym [...]lipca 2012 r. na podstawie art. 113 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071, ze zm., dalej jako "k.p.a."), Wojewoda [...]sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w/w decyzji, w ten sposób, że w jej sentencji zamiast wpisu decyzji "Prezydenta Miasta [...]nr [...]z dnia [...].07.2009 r., znak [...]" powinna być decyzja "Prezydenta Miasta [...]z dnia [...].06.2010 r., znak [...]". W uzasadnieniu postanowienia organ podał, iż tak z uzasadnienia decyzji, jak i z samego stanu sprawy wynika, że przedmiotem oceny w postępowaniu odwoławczym była decyzja Prezydenta Miasta [...]z dnia [...].06.2010 r., znak [...], odmawiająca uchylenia ostatecznej decyzji organu pierwszej instancji [...]z dnia [...].07.2009 r., znak [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w B., co świadczy, że w rozstrzygnięciu popełniono oczywistą omyłkę pisarską, którą należało sprostować. Zażalenie na to postanowienie złożyła E. Ł. Po rozpatrzeniu zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...]wydanym [...] października 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podkreślił, że jak wynika z akt przedmiotowej sprawy oraz porównania sentencji z treścią decyzji Wojewody [...] z dnia [...].08.2010 r., znak [...], organ wojewódzki w sentencji swojego rozstrzygnięcia omyłkowo umieścił fragment, że uchyla decyzję Prezydenta Miasta [...]z dnia [...].07.2009 r., nr [...]znak [...], podczas gdy uchylona została decyzja Prezydenta Miasta [...]z dnia [...].06.2010 r., znak [...]. Organ zauważył, że decyzja Prezydenta Miasta [...]zdnia [...].07.2009 r., znak [...], nie mogła zostać uchylona przez rozstrzygnięcie tego samego organu z tej samej daty, o tym samym numerze i znaku co zaskarżona decyzja – jak wynikało to z sentencji Wojewody [...]z dnia [...].08.2010 r., znak [...]. Przytoczona prawidłowo w sentencji jak i uzasadnieniu treść decyzji Prezydenta Miasta [...]nie pozostawia wątpliwości, że rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego odnosi się do decyzji z dnia [...].06.2010 r., znak [...]. Organ podkreślił, że w jego ocenie kontrolowanym postanowieniem nie zmieniono merytorycznego rozstrzygnięcia, a w jego wyniku nie powstało nowe merytorycznie rozstrzygnięcie w sprawie. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła E. Ł.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji, skarżąca zarzuciła organom naruszenie art. 113 § 1, art. 16 § 1, i art. 138 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Przepis § 2 wymienionego artykułu wymienia podstawową zasadę wykonywania przez te sądy funkcji kontrolnej stanowiąc, iż sprawowana jest ona pod względem zgodności z prawem. Rozpoznawanie skarg na rozstrzygnięcia organów administracji nie ma charakteru merytorycznego orzekania w sprawie. Sąd administracyjny pełni wyłącznie funkcje kasacyjne. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), decyzja administracyjna podlega uchyleniu wówczas, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższą regulację, należy uznać, iż skarga nie jest zasadna. Podstawą materialno-prawną kontrolowanego postanowienia jest art. 113 § 1 k.p.a. Sprostowanie decyzji w trybie art. 113 § 1 k.p.a. może dotyczyć tylko nieistotnych wadliwości decyzji, polegających na prostowaniu błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek. Różnica pomiędzy zmianą decyzji a jej sprostowaniem wynika z tego, czy decyzja jest dotknięta wadą istotną czy też nieistotną i decyduje to również o formie rozstrzygnięcia, które następuje odpowiednio decyzją lub postanowieniem. Oczywista omyłka pisarska to widoczne wbrew zamierzeniu organu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, widoczne, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Inne oczywiste omyłki to omyłki stojące na równi z błędami pisarskimi, polegające na tym, że w decyzji wyrażono coś, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez organ, a zostało wypowiedziane przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słowa. Sprostowanie na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. nie może prowadzić jednak do merytorycznej zmiany orzeczenia i to nawet wówczas, gdy zaistniały rozbieżności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia a uzasadnieniem wyrażającym wolę organu konkretnego rozstrzygnięcia. Sprostowaniu nie podlegają jednak wady (błędy i omyłki) istotne, m. in. w zakresie konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej (tak: J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydanie 9., Wydawnictwo C.H. Beck, s. 551). W tej formie nie jest możliwe takie ingerowanie w treść decyzji administracyjnej, które – co do zasady – mogłoby przyczynić się do zmiany jej rozstrzygnięcia merytorycznego. Sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji czy ponownego rozstrzygnięcia w sposób odmienny od pierwotnego (tak: NSA w wyroku z dnia 4 maja 1988 r., sygn. III SA 1446/87, OSP 1990, Zeszyt 11-12, poz. 398, z aprobującą glosą W. Tarasa). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż kontrolowane postanowienie nie narusza prawa, a argumenty organu wskazane w jego postanowieniu są zasadne. Wojewoda [...] wydając postanowienie z dnia [...]lipca 2012 r. sprostował oczywistą pomyłkę we własnej decyzji z dnia [...]sierpnia 2010 r., w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją nr [...]Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]lipca 2009 r., w sprawie pozwolenia na budowę. Omyłka organu polegała na tym, że w wierszu 22 i 23 od dołu na stronie pierwszej decyzji zamiast numeru znaku i daty wydania, tj. nr [...] z dnia [...].07.2009r. znak [...]winno być wpisane "z dnia [...].06.2010 r., znak [...]". Biorąc pod uwagę treść uzasadnienia decyzji, której dotyczy kontrolowane postanowienie, Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko organu, że sprostowanie dotyczyło oczywistej omyłki pisarskiej, która nie miała żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. lecz jednak wymagała sprostowania. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na postawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji wyroku.