VII SA/Wa 1291/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Budynku [...] z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...]. Pismem z dnia 21 maja 2013 r. Wspólnota Budynku [...] w [...] wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012r. Nr [...], znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] Kolei Metropolitarnej S.A. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę inwestycji p.n. " [...]" Zadanie 2 – Budowa linii kolejowej na odcinku od stacji [...] do Portu Lotniczego w [...] zlokalizowanej w woj. [...] powiat Miasto [...], gmina Miasto [...]". W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012r. Nr [...], znak:[...]. Wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61. Z przepisu tego wynika więc, że po pierwsze, wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić tylko na wniosek skarżącego (sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania decyzji z urzędu), a po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonej decyzji. Dopiero, w razie gdy są podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu decyzji i są podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji. Inaczej mówiąc nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania decyzji wydanej w tym innym postępowaniu, a jednocześnie nie dopatrzy się podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1227/05). Wnioskiem o wstrzymanie wykonania skarżąca objęła wyłącznie decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...]. Przedmiotowy wniosek nie dotyczył wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] nie mógł zostać uwzględniony, z uwagi na równoczesne niezłożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie należy wskazać, że z konstrukcji normy prawnej art. 61 § 3 p.p.s.a wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie. Brak uzasadnienia wniosku powinien skutkować jego nieuwzględnieniem. Takie stanowisko prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny (por. OZ 741/04 niepubl., II OZ 962/05 niepubl.). Strona skarżąca nie wskazała argumentów odnoszących się do ustawowych przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy o p.p.s.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.