I SA/Wa 172/13

WyrokWSA w Warszawie2013-07-17

Skład orzekający: Dorota Apostolidis, Dariusz Pirogowicz, Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej miał prawo uchylić decyzję Wojewody ustalającą odszkodowanie za nieruchomość na podstawie negatywnej oceny operatu szacunkowego przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych?
Ratio decidendi
Minister prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., uchylając decyzję Wojewody i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdyż operat szacunkowy oceniony negatywnie przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych traci charakter opinii o wartości nieruchomości i wymaga sporządzenia nowego operatu. Organ administracji nie ma możliwości kontroli prawidłowości tej oceny.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą pod budowę drogi ekspresowej. Po sporządzeniu operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę majątkowego i jego negatywnej ocenie przez Polskie Towarzystwo Rzeczoznawców Majątkowych, Minister uchylił decyzję Wojewody ustalającą odszkodowanie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zaskarżył tę decyzję do WSA w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad i podtrzymał decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uchylającą decyzję Wojewody i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Pirogowicz WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na podstawie przepisu art. 138 § 2 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołana Z. i H. M. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. orzekającą o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w gminie J., obręb W., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę drogi ekspresowej nr [...] na odcinku [...] oraz o przyznaniu całości odszkodowania na rzecz wierzyciela hipotecznego, tj. Agencji Nieruchomości Rolnych w W., Oddział w [...], a także o zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha, której poprzednimi właścicielami byli H. i Z. M., decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], została przeznaczona pod budowę drogi ekspresowej nr [...] na odcinku [...]. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu [...] lipca 2011 r. W związku z tym organ wszczął postępowanie o odszkodowanie za nieruchomość i zlecił rzeczoznawcy majątkowemu wykonanie operatu szacunkowego, określającego wartość prawa własności ww. działki. W operacie szacunkowym z dnia 1 października 2011 r. rzeczoznawca majątkowy określił wartość działki nr [...] na łączną kwotę [...] zł. Przy dokonywaniu wyceny biegły zastosował podejście porównawcze i metodę porównywania parami. Do porównania przyjął niezabudowane nieruchomości rolne pochodzące z lat 2008 - 2010. Powiększył wartość jednostkową gruntu szacowanej nieruchomości, na podstawie badania rynku o 50 %. Wartość nasadzeń plantacji szparagów dokonał w oparciu o wyliczenia własne z wykorzystaniem danych zawartych w wydawnictwie Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych pt. "[...] ", opracowanym przez K. Z., wyd. Warszawa 2011 r. oraz kalkulacji kosztów produkcji roślin warzywniczych opracowanych przez Ośrodek [...]. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w O. wniosła uwagi do operatu szacunkowego z dnia 1 października 2011 r. wskazując na brak zestawień transakcji dowodzących istnienie rynku nieruchomości nabywanych na cele inwestycyjne związane z obsługą zwiększonego ruchu pojazdów, wątpliwy wybór cech do porównań, niepełny opis nieruchomości porównawczych, brak załączników do operatu. Również H. i Z. M. wnieśli uwagi do operatu szacunkowego wskazując, iż rzeczoznawca majątkowy nie uwzględnił w nim wszystkich nakładów i dodanych wartości, szczegółowo opisanych w ich piśmie. Ich zdaniem operat szacunkowy przyjęty do wyceny został wykonany z naruszeniem powszechnie obowiązujących przepisów prawa oraz standardów zawodowych rzeczoznawców majątkowych i wnieśli o sporządzenie nowej wyceny. Ponadto, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w O. przekazała trzy operaty szacunkowe nieruchomości przejętych pod drogę ekspresową nr [...] na odcinku [...] do oceny przez Komisję Opiniodawczo - Rozjemczą, działającą przy Polskim Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Wyceny Nieruchomości. Komisja Opiniodawczo - Rozjemcza negatywnie oceniła operaty szacunkowe i orzekła, że nie mogą one stanowić podstawy do ustalenia odszkodowań za przejęte nieruchomości, gdyż zawierają błędy stanowiące odstępstwa od przepisów prawa, mogące w istotny sposób wpływać na określoną wartość nieruchomości. Rzeczoznawca majątkowy w piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. po powtórnej analizie operatów, w tym operatu szacunkowego działki nr [...], mając na uwadze zmianę rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.) oraz negatywną ocenę trzech operatów szacunkowych sporządzonych dla nieruchomości przejętych pod drogę ekspresową nr [...] na odcinku [...] dokonaną przez Polskie Stowarzyszenie Rzeczoznawców Wyceny Nieruchomości, Oddział w O., wycofał się z ustaleń zawartych w wycenie z dnia [...] października 2011 r. Jednocześnie zobowiązał się do sporządzenia nowego operatu szacunkowego. W dniu 16 maja 2012 r. rzeczoznawca majątkowy sporządził nowy operat szacunkowy określając wartość prawa własności gruntu działki nr [...] w podejściu porównawczym z zastosowaniem metody porównywania parami, a wartość plantacji szparagów i zasiewów żyta w podejściu kosztowym z zastosowaniem metody kosztów odtworzenia. Przyjęte przez rzeczoznawcę majątkowego do porównania nieruchomości zostały wydzielone z niezabudowanych działek rolnych nabywanych pod drogi publiczne, położonych na terenie województwa warmińsko-mazurskiego. Głównym kryterium doboru nieruchomości porównawczych było podobieństwo cech lokalizacyjnych w stosunku do terenów zabudowanych oraz zurbanizowanych. Wartość całej działki nr [...] o pow. [...] ha wyniosła [...] zł. Biegły przyjął do porównań transakcje z lat [...]. Wyceny wartości plantacji szparagów o powierzchni [...] ha dokonał w oparciu o wyliczenia własne rzeczoznawcy majątkowego z wykorzystaniem danych zawartych w wydawnictwie Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych pt. "[...]", opracowanym przez dr K. Z., wyd. Warszawa 2011 r., kalkulacji kosztów produkcji roślin warzywniczych opracowanych przez Ośrodek Doradztwa Rolniczego oraz stanu plantacji, która nie weszła w okres plonowania. A zatem oszacował wartość bieżącą plantacji określonej na podstawie poniesionych kosztów inwestycyjnych (między innymi: przygotowanie stanowiska, koszty nawożenia, zakup materiału nasadzeniowego, nakłady robocizny związanej z sadzeniem i pielęgnacją plantacji w całym okresie wegetacji w roku 2010) - według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, nie uwzględniając utraconych korzyści. Wartość bieżącą plantacji szparagów wyceniono na kwotę [...] zł. Ponadto wyceniając powyższe nasadzenia, rzeczoznawca majątkowy obliczył także w nowym operacie wartość nawożenia obornikiem na powierzchni [...] ha, która wyniosła [...] zł. Wycenił również wartość zasiewów żytem na kwotę [...] zł. Nowy operat szacunkowy z dnia [...] maja 2012 r. także został przez H. i Z. M. zakwestionowany. Rzeczoznawca majątkowy w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. podtrzymał swoje stanowisko dotyczące określenia wartości przedmiotowej nieruchomości zawarte w tym operacie szacunkowym. Wojewoda [...] po dokonaniu analizy operatu stwierdził, że został on sporządzony zgodnie z wymogami art. 134 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. Nr 102 z 2010 r., poz 651 ze zm.), Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.) i może stanowić podstawę ustalenia wysokości odszkodowania. Powołując się na przepis art. 18 ust. 1 e ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych organ uznał, że kwotę odszkodowania należy powiększyć o 5% - tj. o kwotę – [...] zł, w związku z wydaniem nieruchomości przez właścicieli w dniu 15 grudnia 2010 r. Wojewoda [...] zauważył że w dziale IV księgi wieczystej KW [...], prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości widnieją wpisy hipotek: hipoteki umownej łącznej zwykłej w wysokości [...] zł oraz hipoteki łącznej umownej kaucyjnej w wysokości [...] zł na rzecz Agencji Nieruchomości [...]. Agencja potwierdziła, że Z. i H. M. wobec Agencji Nieruchomości Rolnych w W., Oddział w O., mają zobowiązanie finansowe z tytułu nabycia nieruchomości położonej w obrębie [...], gm. [...], w skład której wchodziła także działka nr [...] (z której powstała działka nr [...]), zabezpieczone powyższymi hipotekami. Stan zadłużenia na dzień 18 listopada 2011 r. wynosił: kapitał: [...] zł, oprocentowanie: [...] zł. W związku z przedłużającym się postępowaniem, spowodowanym między innymi koniecznością sporządzenia drugiego operatu szacunkowego, informacja o stanie zadłużenia wyżej wymienionych wobec Agencji Nieruchomości Rolnych stała się nieaktualna na dzień wydania decyzji odszkodowawczej. W związku z powyższym organ wystąpił z zapytaniem o aktualną wysokość wierzytelności zabezpieczonej hipotekami, opisanymi w dziale IV księgi wieczystej KW Nr [...]. Wojewoda [...] podkreślił, że powyższe jest niezbędne z uwagi na fakt, iż organ ustalając wysokość odszkodowania za istniejące hipoteki, jest zobowiązany do ustalenia wysokości wierzytelności na moment orzekania. Agencja pismem z dnia 24 lipca 2012 r. potwierdziła, że Z. i H. M. wobec Agencji Nieruchomości Rolnych w W., Oddział w O., mają zobowiązanie finansowe z tytułu nabycia przedmiotowej nieruchomości niespłacone. Aktualny stan zadłużenia na dzień 24 lipca 2012 r. wynosi łącznie: [...] zł (kapitał – [...] zł, oprocentowanie – [...] zł). Organ pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 18 ust. 1c jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 12 ust. 4, lub na prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką. Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami. Zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami, odszkodowanie winno być zaliczone na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipotekami wraz z odsetkami. Mając na uwadze powyższe Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] orzekł o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w gminie J., obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę drogi ekspresowej nr [...] na odcinku [...] oraz o przyznaniu odszkodowania na rzecz wierzyciela hipotecznego, tj. Agencji Nieruchomości Rolnych w W., Oddział w O., a także zobowiązał Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna. Od decyzji Wojewody [...] odwołanie do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej złożyli Z. i H. M. zarzucając organowi pierwszej instancji, iż ten ustalił wysokość odszkodowania na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego z rażącym naruszeniem prawa. Przy piśmie z dnia 16 października 2012 r. Z. i H. M. złożyli opinię Polskiego Towarzystwa Rzeczoznawców Majątkowych dotyczącą prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego, będącego podstawą ustalenia odszkodowania w przedmiotowej sprawie. W toku postępowania odwoławczego wskazując na przepisy materialnoprawne stanowiące podstawę dla rozpoznania sprawy Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej analizując operat szacunkowy z dnia [...] maja 2012 r. powołał się na opinię zespołu opiniującego przy Polskim Towarzystwie Rzeczoznawców Majątkowych, który to zespół stwierdził, że operat szacunkowy z dnia [...] maja 2012 r. nie może stanowić podstawy do ustalenia wysokości odszkodowania w niniejszej sprawie, gdyż zawiera błędy i odstępstwa od zasad zawartych w przepisach prawa, mające istotny wpływ na określoną wartość nieruchomości. Organ zauważył, że oceniany operat nie zawiera określenia przeznaczenia nieruchomości sprzed wydania decyzji, błędnie określa trend czasowy i wartość zasiewów jednorocznych i upraw wieloletnich znajdujących się na szacowanym gruncie oraz nie wyliczono w nim utraconych korzyści wynikających z upraw szparagów i upraw jednorocznych. Ponadto zespół opiniujący stwierdził, że zawarte w operacie założenia do wyceny nieruchomości gruntowej i jej części składowych nie mają uzasadnienia, a dobór nieruchomości porównawczych nie jest uzasadniony z jakichkolwiek logicznych przesłanek. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zauważył, że w myśl przepisu art. 157 ust. 1a u.g.n. operat szacunkowy, w odniesieniu do którego została wydana ocena negatywna, od dnia wydania tej oceny traci charakter opinii o wartości nieruchomości, o której mowa w art. 156 ust. 1 u.g.n. Powyższe, zdaniem organu, oznacza konieczność sporządzenia nowego operatu szacunkowego o wartości ww. nieruchomości, przy uwzględnieniu aktualnie obowiązujących przepisów, obecnych realiów i poziomu cen nieruchomości. Sporządzenie nowego operatu szacunkowego oznacza w istocie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Mając na uwadze powyższe Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Na powyższą decyzję Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jej uchylenia. Skarżący zarzucił organowi, iż bezkrytycznie przyjął opinię Polskiego Towarzystwa Rzeczoznawców Majątkowych (PTRM) nie sprawdzając, czy zawarte w niej tezy są prawdziwe, a tym samym naruszył art. 77 i art. 80 k.p.a.. Wskazał, że zespół opiniujący przy PTRM zarzucił m.in. że w operacie szacunkowym nie wyliczono utraconych korzyści z upraw jednorocznych oraz z upraw szparagów. Tymczasem zgodnie z art. 135 u.g.n. nie szacuje się wartości utraconych korzyści dla upraw jednorocznych, a jedynie dla upraw wieloletnich. Skarżący zauważył, że wycena wartości plantacji szparagów została wykonana w oparciu o dane zawarte w publikacji Polskiej Federacji Rzeczoznawców Majątkowych pt. "[...]", kalkulacje kosztów produkcji roślin opracowane przez Ośrodek Doradztwa Rolniczego oraz na podstawie stanu plantacji, która nie weszła jeszcze w okres plonowania. W piśmie z dnia 25 czerwca 2012 r. skierowanym do [...] Urzędu Wojewódzkiego rzeczoznawca majątkowy wyjaśnił, iż plantacja została założona wiosną 2010 r. i do daty przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nie weszła w okres plonowania, który następuje najwcześniej w trzecim roku prowadzenia. Wobec czego nie można w tym przypadku zastosować literalnie art. 135 ust. 6 u.g.n. i wyceniać utraconych korzyści, co jeszcze szerzej udokumentował rzeczoznawca w piśmie z 25 czerwca 2012 r. Skarżący nie zgodził się z tym, że oceniany operat nie zawiera określenia przeznaczenia nieruchomości sprzed wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oraz błędnie określa trend czasowy. Skarżący zauważył, że na stronie 6 operatu w punkcie 2.3 rzeczoznawca majątkowy opisuje przeznaczenie działki wynikające ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, podaje informację o braku planu zagospodarowania przestrzennego oraz opisuje zagospodarowanie bezpośredniego otoczenia wycenianej działki. W szczegółowej analizie na stronach 13 i 14 operatu rzeczoznawca wykazuje, że na podstawie istniejących transakcji drogowych nie można wykazać trendu związanego z upływem czasu. Ponadto w w/w piśmie z dnia 25 czerwca 2012 r. wskazuje, iż przedstawiony przez Z. i H. M. rosnący trend czasowy odnosi się do nieruchomości rolnych, a nie przeznaczonych pod drogi publiczne. Reasumując skarżący uznał, że sporządzony operat szacunkowy odpowiada przepisom prawa, i stanowisku Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wyrażonemu w komunikacie z dnia 9 grudnia 2011 r. opublikowanym na stronie internetowej Ministerstwa. Skoro w operacie rzeczoznawca szczegółowo analizuje możliwość zastosowania zasady korzyści i uzasadnia przyjęcie nieruchomości porównawczych z szerszego rynku nie można zgodzić się ze stanowiskiem zespołu opiniującego przy PTRM, iż dobór transakcji porównawczych nie jest uzasadniony z jakichkolwiek logicznych przesłanek. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił również, że nie jest uprawniony do badania prawidłowości opinii organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych i jest taką opinią związany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. W kontrolowanej sprawie kwestia sporna dotyczy rozważenia, czy Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej słusznie podważył prawidłowość sporządzenia operatu szacunkowego z dnia [...] maja 2012 r., powołując się na opinię Polskiego Towarzystwa Rzeczoznawców Majątkowych z dnia [...] października 2012 r. W ocenie Sądu, Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. Stosownie do przepisu art. 157 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), zwanej dalej u.g.n., oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego dokonuje organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia zawarcia umowy o dokonanie tej oceny, mając na względzie następujące zasady: 1) organizacja zawodowa wyznacza zespół oceniający w składzie co najmniej 2 rzeczoznawców majątkowych; 2) w ocenie nie mogą brać udziału rzeczoznawcy majątkowi, wobec których zachodzą przesłanki wymienione w art. 24 Kodeksu postępowania administracyjnego lub inne przesłanki, które mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności. Stosownie zaś do art. 157 ust. 1a u.g.n., operat szacunkowy, w odniesieniu do którego została wydana ocena negatywna, od dnia wydania tej oceny traci charakter opinii o wartości nieruchomości, o której mowa w art. 156 ust. 1. Z dniem wydania oceny negatywnej organizacja zawodowa publikuje przez okres 12 miesięcy na swojej stronie internetowej informację o tej ocenie. Podkreślenia wymaga, że przepis art. 157 ust. 1a u.g.n. jest jednoznaczny w swej treści i nie daje organowi administracji publicznej możliwości kontroli prawidłowości oceny dokonanej przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych (zespół oceniający). Ustawodawca zdecydował, że operat szacunkowy, w odniesieniu do którego wydana została negatywna ocena przez organizację zawodową rzeczoznawców – a taka negatywna ocena została wydana przez Polskie Towarzystwo Rzeczoznawców Majątkowych w odniesieniu do operatu z dnia [...] maja 2012 r., – traci charakter opinii o wartości nieruchomości od dnia wydania tej oceny. W związku z tym, że operat szacunkowy stanowi dowód, iż opisana w nim nieruchomość ma określoną wartość, a wartość ta jest podstawą ustalenia następnie przez organ wysokości odszkodowania (art. 134 u.g.n.), zasadnie Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zastosował przepis art. 138 § 2 k.p.a. i uchylił decyzję organu I instancji, przekazując jednocześnie sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W ocenie Sądu, słusznie organ odwoławczy stwierdził, że określenie wartości nieruchomości w postaci operatu szacunkowego wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Ponadto w przedstawionym stanie faktycznym i prawnym sprawy brak było możliwości orzeczenia przez organ II instancji, co do istoty sprawy. Skoro więc w kontrolowanej sprawie zachodziła konieczność sporządzenia nowego operatu szacunkowego i poddania go, jako dowodu w postępowaniu administracyjnym, ocenie organów administracji publicznej dwóch instancji, zasadnie Minister uchylił decyzję Wojewody i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Podkreślenia wymaga również, to, że w świetle treści przepisu art. 157 ust. 1a u.g.n. negatywna ocena organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych nie podlega kontroli i ocenie organu administracji jako dowód, a to z uwagi na bezpośredni skutek jaki ta ocena wywołuje. Stąd też, za niezasadny uznać należało zarzut naruszenia przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej art. 77 i art. 80 k.p.a. w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje jednocześnie, że skutkiem negatywnej oceny dokonanej przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych operatu szacunkowego, który był podstawą decyzji jest, na gruncie przepisu art. 157 ust. 1 a u.g.n., jedynie utrata charakteru opinii o wartości nieruchomości co wiąże się z koniecznością sporządzenia nowego operatu szacunkowego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło