III SA/Wr 318/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia NSA Józef Kremis Protokolant: Renata Pawlak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 2 lipca 2013 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w B. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa D. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy rozpatrzenia odwołania I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą; II. zasądza od Województwa D. na rzecz strony skarżącej kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia [...]r. instytucja zarządzająca - Zarząd Województwa D. na podstawie art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, s. 25, z późn. zm.) oraz art. 25 pkt 1 w związku z art. 26 ust 1 pkt 1 i pkt 8 oraz art. 30b ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.) i pkt 1.5.2 Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013, po analizie odwołania - "A" S.A. z dnia [...] r., od negatywnej oceny merytorycznej projektu pod nazwą [...],odmówiła rozpatrzenia odwołania ze względu na wniesienie go w sposób sprzeczny z pouczeniem. W uzasadnieniu wskazano, że do Wydziału Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa D. w Urzędzie Marszałkowskim Województwa D. wpłynęło odwołanie "A". / dalej: strona skarżąca, spółka / w związku z pismem Dyrektora D. Instytucji Pośredniczącej z dnia [...] r. o negatywnej ocenie merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu złożonego w ramach naboru do działania 1.1. "Inwestycje dla przedsiębiorstw", schemat 1.1.C "Dotacje inwestycyjne dla przedsiębiorstw związane z prowadzeniem działalności badawczo-rozwojowej". Odwołanie w imieniu spółki podpisała M. M. - prokurent oraz M.K. -pełnomocnik. W ocenie Instytucji Zarządzającej odwołanie nie mogło zostać rozpatrzone ze względu na fakt, iż zostało wniesione niezgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie Dyrektora D. Instytucji Pośredniczącej informującym o negatywnej ocenie merytorycznej projektu. Zgodnie z tym pouczeniem, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia odwołania do - pełniącego rolę Instytucji Zarządzającej RPO WD - Zarządu Województwa D. Powyższe potwierdza również treść przepisu art. 30 b ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z którym w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu pisma informującego o wyniku oceny, może wnieść środek odwoławczy. Zdaniem Instytucji Zarządzającej podstawowe znaczenie w przedmiotowej sprawie mają przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 z późn. zm.}, które w wyraźny sposób regulują zagadnienia dotyczące funkcjonowania zarządu spółki -jako organu spółki akcyjnej, który upoważniony jest między innymi do zewnętrznej reprezentacji spółki. Wnioskodawcą jest spółka prawa handlowego, która działa poprzez swoje organy, w tym zarząd. Zgodnie z art. 368 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych, zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę oraz składa się z jednego albo większej liczby członków. Natomiast na podstawie art. 318 pkt 7 Kodeksu spółek handlowych, zgłoszenie spółki akcyjnej do sądu rejestrowego powinno zawierać: nazwiska i imiona członków zarządu oraz sposób reprezentowania spółki. Zgodnie z danymi widniejącymi w aktualnym odpisie z Rejestru Przedsiębiorców z Krajowego Rejestru Sądowego ("do składania oświadczeń i podpisywania w imieniu Spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo też jednego członka łącznie z prokurentem". Prokurentami spółki - są: Z. S. (prokura łączna - z członkiem Zarządu, do składania oświadczeń w imieniu Spółki wymagane jest współdziałanie prokurenta wyłącznie z członkiem Zarządu) oraz M. M. (prokura łączna - z członkiem Zarządu, do składania oświadczeń w imieniu Spółki wymagane jest współdziałanie prokurenta wyłącznie z członkiem Zarządu). Z odpisu KRS nr [...] wyraźnie wynika również, iż Zarząd spółki jest wieloosobowy (w jego skład wchodzą dwie osoby: Pan W. K. - Prezes Zarządu oraz Pan R. Z. - Wiceprezes Zarządu). Zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 z późn. zm.), domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawidłowe. Według Instytucji Zarządzającej odwołanie - dla skuteczności jego wniesienia - powinien był podpisać W.K. - Prezes Zarządu wraz z R. Z. - Wiceprezesem Zarządu, albo W. K. -Prezes Zarządu lub R. Z. - Wiceprezes Zarządu wraz z prokurentem. Odwołanie z dnia [...] r. zostało podpisane natomiast przez prokurenta – M. M. oraz przez osobę upoważnioną do kontaktów w sprawie przedmiotowego wniosku o dofinansowanie - M. K., co nie jest zgodne ze sposobem reprezentacji spółki wynikającym z KRS. W ocenie Instytucji Zarządzającej w świetle przytoczonych zapisów z rejestru sądowego stwierdzić należy, iż odwołanie wniesione przez spółkę od negatywnej oceny merytorycznej wniosku zostało podpisane niezgodnie z zasadami reprezentacji wynikającymi z KRS. Obok prokurenta powinien je bowiem podpisać jeden z członków zarządu spółki, a nie M. K., która nie posiada stosownego upoważnienia, bo do odwołania nie zostało dołączone upoważnienie zarządu spółki dla tej osoby. M. K. (obok M. S.) została wymieniona we wniosku o dofinansowanie realizacji projektu jedynie jako "osoba upoważniona przez wnioskodawcę do kontaktów". Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a także zgodnie z pouczeniem Dyrektora D. Instytucji Pośredniczącej zawartym w piśmie informującym o negatywnej ocenie merytorycznej projektu, środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego może wnieść wnioskodawca, a więc podmiot ubiegający się o dofinansowanie, który złożył wniosek o dofinansowanie. Zdaniem Instytucji Zarządzającej istnieje więc ścisłe powiązanie uprawnienia do wniesienia środka odwoławczego z określonym podmiotem - wnioskodawcą. Skoro środek odwoławczy został wniesiony w sposób sprzeczny z pouczeniem, nie będzie on podlegał rozpatrzeniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rozstrzygnięcie odmawiające rozpatrzenia odwołania, strona skarżąca wniosła o jej uwzględnienie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa D. i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a w szczególności art. 30b ustawy oraz punktu 1.5.2 Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007 -2013. W uzasadnieniu skargi spółka wskazała, że w dniu [...] roku złożyła do D. Instytucji Pośredniczącej wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pn. [...]. Wniosek został podpisany przez prokurenta Z. S. oraz M. K. - pełnomocnika spółki - kierownika działu pomocy publicznej - działającą na podstawie udzielonego jej pełnomocnictwa. Mając na względzie Wytyczne dla Wnioskodawców D. Instytucji pośredniczącej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007 -2013 - dokument pomocniczy z października 2012 opracowany na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego, a w szczególności punkt 2.7.2 wytycznych "Złożenie wniosku o dofinansowanie - termin i procedura", wniosek wraz z załącznikami musi być parafowany i podpisany zgodnie z prawem reprezentacji wnioskodawcy. Strona skarżąca podniosła, że o ile prokurent spółki ujawniony w KRS, o tyle M. K. działała na podstawie udzielonego jej w dniu [...] roku przez Zarząd spółki "A" notarialnego pełnomocnictwa do podpisywania składanych przez spółkę wniosków o dofinansowanie ze środków pomocy publicznej oraz do reprezentowania spółki w sprawach dotyczących pomocy publicznej, toczących się w następstwie złożonych wniosków o dofinansowanie, z zastrzeżeniem, iż pełnomocniczka w każdym z wymienionych przypadków zobowiązana jest działać łącznie z członkiem zarządu spółki lub prokurentem spółki, a także pełnomocniczce nie służy prawo podpisywania umów w imieniu spółki. Odpis pełnomocnictwa został dołączony jako załącznik do złożonego wniosku o dofinansowanie, a sam wniosek jak wynika z procedury spełnił wymogi formalne. Nadto w samym wniosku wprost wskazano M. K. - pełnomocnika "A" jako osobę do kontaktów ze strony spółki. W dniu [...] roku do spółki wpłynęła datowana na [...] roku informacja D. Instytucji Pośredniczącej o negatywnym wyniku oceny merytorycznej wnioskowanego projektu z uwagi na niespełnienie przez projekt Kryterium 2.4 Regionalnego Programu Operacyjnego, Priorytet 1, Działanie 1.1, Schemat 1.1.C - tj. brak "efektu zachęty". Jednocześnie w pouczeniu zawartym w tej informacji poinformowano spółkę, iż przysługuje jej prawo złożenia pisemnego odwołania od wyników oceny merytorycznej do Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym - Urzędu Marszałkowskiego Województwa D. - Zarządu Województwa D. za pośrednictwem Dyrektora Wydziału Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym w Departamencie Regionalnego Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa D., które to odwołanie, jak wynikało z treści pouczenia powinno było zawierać między innymi "podpisy osób uprawnionych do reprezentowania Wnioskodawcy na zewnątrz wraz z pieczęcią imienną, zgodnie z danymi zawartymi we wniosku o dofinansowanie projektu - chyba że uległy zmianie lub wynikają z np. odpisu z właściwego rejestru, ewidencji, bądź ważnego pełnomocnictwa, uprawnienia". W dniu [...] roku spółka złożyła odwołanie do Zarządu Województwa D. od negatywnej oceny merytorycznej projektu, podnosząc szereg argumentów merytorycznych uzasadniających ponowną weryfikację spełniania przez projekt kryterium "efektu zachęty". Odwołanie w imieniu spółki podpisane zostało przez M. M. - prokurenta spółki i M. K. - pełnomocnika spółki, działającą na podstawie wyżej wskazanego pełnomocnictwa notarialnego. Zdaniem strony skarżącej powyższe było w pełni zgodne z pouczeniem zawartym w informacji D. Instytucji Pośredniczącej na temat negatywnego wyniku oceny merytorycznej wnioskowanego projektu oraz z punktem 1.5.2 Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007 -2013. W dniu [...] roku Urząd Marszałkowski Województwa D.-Departament Funduszy Europejskich odmówił rozpatrzenia odwołania ze względu na wniesienie go w sposób sprzeczny z pouczeniem. W uzasadnieniu odmowy wskazano, iż odwołanie zostało podpisane przez M. K. - osobę działającą bez stosownego upoważnienia, albowiem do odwołania nie zostało dołączone stosowne upoważnienie. Strona zwróciła uwagę, że przy rozpatrywaniu wniosków o dofinansowanie nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego ani też nie wydaje się decyzji administracyjnej. Cała procedura określona jest w dokumentach wewnętrznych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa. Nie oznacza to jednak, że procedura ta może być całkowicie dowolna, albowiem musi respektować standardy demokratycznego państwa prawa oraz zawierać obligatoryjne elementy, o których mowa w art. 30b i 30c ustawy z 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Skarżąca spółka zarzuciła, że strony organu administracji publicznej doszło do naruszenia przepisów prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. W ocenie strony w przedmiotowej sprawie rozpatrując odwołanie zgodnie z art. 30b u.z.p.p.pr. oraz punktu 1.5.2 Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007 -2013, Zarząd Województwa na podstawie art. 30b ust. 5 u.z.p.p.pr. błędnie uznał odwołanie spółki jako wniesione niezgodnie z pouczeniem. Składając wniosek o dofinansowanie realizacji projektu strona przedstawiła dokument - pełnomocnictwo, z którego wprost wynikało, iż pełnomocnik – M. K. jest w pełni umocowana do reprezentacji spółki we wszelkich sprawach dotyczących wniosków o dofinansowanie ze środków publicznych (pomocowych), a ograniczona jedynie koniecznością działania we wskazanych czynnościach wspólnie z jednym z członków zarządu spółki bądź prokurentem spółki oraz nie mogła podpisywać umów o dofinansowanie. Strona podkreśliła, że jej zdaniem z udzielonego pełnomocnictwa wynika wprost, iż M. K. wraz z prokurentem lub członkiem zarządu spółki mogła podpisać odwołanie spółki jako wnioskodawcy w każdym postępowaniu o udzielenie pomocy publicznej. Nadto w samym wyżej wymienionym wniosku o dofinansowanie złożonym przez spółkę w dniu [...] roku M. K. jest wskazana jako osoba reprezentująca spółkę. Zgodnie z zasadami zawartymi w Szczegółowym Opisie Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007 -2013, procedura odwoławcza jest integralną częścią całej procedury dotyczącej uzyskania pomocy publicznej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego, Zarząd Województwa rozpatrując odwołanie miał dostęp do wniosku i dokumentów złożonych przez spółkę, a podpisanego przez taką samą reprezentację spółki i załączników, między innymi pełnomocnictwa Zarządu "A" SA dla M. K., a tym samym Zarząd Województwa miał wiedzę, iż odwołanie podpisane przez pełnomocnika spółki działającego wspólnie z prokurentem spółki spełnia kryteria wskazane w pouczeniu zawartym w informacji D. Instytucji Pośredniczącej o negatywnym wyniku oceny merytorycznej wnioskowanego projektu. Według strony skarżącej, Instytucja Zarządzająca odrzuciła odwołanie złożone w sposób zgodny z pouczeniem, a tym samym nieprawidłowo zastosowała prawo określone w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju a w szczególności art. 30b ww. ustawy oraz przepis punktu 1.5.2 Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007 -2013,co czyni skargę zasadną. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Na wstępie podniosła, że pełnomocnictwo ,na które powołuje się spółka nie zostało dołączone do odwołania. Jest to o tyle istotne, że zgodnie z pouczeniem odwołanie wnosi się do Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym - Urzędu Marszałkowskiego Województwa D. - Zarządu Województwa D. za pośrednictwem Dyrektora Wydziału Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym w Departamencie Regionalnego Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa D. Oznacza to, że na etapie oceny formalnej odwołania Instytucja Zarządzająca nie dysponuje pełnymi aktami postępowania, które znajdują się w D. Instytucji Pośredniczącej. Dodatkowo pouczenie zawarte w piśmie Dyrektora DIP wskazuje, że odwołanie powinno być opatrzone datą dzienną oraz odręcznym i oryginalnym podpisem osoby uprawnionej do reprezentowania wnioskodawcy na zewnątrz wraz z pieczęcią imienną. Powyższe zapisy interpretowane łącznie implikują wniosek, że jeżeli odwołanie zostało podpisane przez pełnomocnika, to do odwołania należy dołączyć pełnomocnictwo, ponieważ organ odwoławczy na tym etapie nie ma innej możliwości weryfikacji czy odwołanie zostało wniesione przez osobę uprawnioną, a zatem jedynym rozwiązaniem – tak jak to uczynił organ - jest wydanie orzeczenia o odmowie rozstrzygnięcia odwołania. Ponadto i tak istniała, zdaniem organu, przeszkoda w rozpoznaniu sprawy bo z zapisów skargi można odczytać, że złożone przez "A" oświadczenie woli jest w istocie rzeczy udzieloną M. K. prokurą. Zostało złożone przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisowi do rejestru do czynności sądowych i pozasądowych związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa jakim jest niewątpliwie składanie i podpisywanie wniosków o dofinansowanie. Za taką interpretacją przemawia w szczególności wymóg działania przy każdej czynności M.K. łącznie z członkiem zarządu. W ocenie strony przeciwnej uznać należy, że odwołanie zostało podpisane przez dwóch prokurentów, co jest sprzeczne z zasadami reprezentacji wynikającej z rejestru sądowego spółki. Na rozprawie strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie. Strona skarżąca podniosła, że zarząd spółki nie udzielił M. K. prokury lecz ustanowił ją pełnomocnikiem. Zakres pełnomocnictwa wynika z aktu notarialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, przywoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty i czynności określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Według art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na powołanej podstawie prawnej, kontroli sądów administracyjnych podlega ocena projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z unormowaniami ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. 2009, nr 84, poz. 712 z późn. zm. zwana poniżej w skrócie "ustawą"). W razie negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 ustawy). Właściwa instytucja zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c. Zgodnie z art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia albo umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Badając legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że dokonana ocena projektu narusza prawo. W rozpoznawanej sprawie instytucja zarządzająca odmówiła rozpatrzenia odwołania od negatywnej oceny formalnej projektu skarżącego ze względu na wniesienie środka odwoławczego w sposób sprzeczny z pouczeniem, albowiem został on sporządzony i podpisany przez osobę nie mającą umocowania do działania w imieniu spółki w trybie procedury odwoławczej, a do odwołania nie dołączono pełnomocnictwa. Na wstępnie podkreślić należy, że Sąd podzielił stanowisko tut. Sądu zawarte w wyroku z dnia 26.10.2012r. i jego uzasadnieniu, sygn. akt III SA/Wr 385/12. W ocenie Sądu jeżeli orzekająca instytucja miała wątpliwości co do osoby, zakresu udzielonego pełnomocnictwa lub nabrała przekonania, że pełnomocnik przekroczył zakres umocowania – wówczas powinna była powiadomić o dostrzeżonej wadliwości odwołania i umożliwić jej usunięcie. Godzi się zauważyć, że według unormowań Kodeksu cywilnego w przypadku braku umocowania po stronie pełnomocnika ważność czynności zależy od potwierdzenia jej przez mocodawcę (art. 103 § 1 i art. 104 k.c.). Potwierdzenie to obejmuje formę i termin dokonania czynności oraz przewidziane dla niej skutki. Tego rodzaju braki mogą być zatem wyeliminowane w trybie art. 104 w związku z art. 103 § 1 K.c. poprzez potwierdzenie przez wnioskodawcę dokonanej bez umocowania czynności lub złożenie prawidłowego pełnomocnictwa. W rzeczy samej, ani w przepisach ustawy, ani w systemie realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D., który po myśli art. 5 pkt 11 określa zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, w tym również określa środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów - nie wprowadzono szczególnych uregulowań normujących przypadki braków formalnych pism, skutków prawnych tego rodzaju braków oraz nie przewidziano instytucji wezwania do usunięcia braków formalnych pisma. Ustawa ogólnie stanowi tylko w art. 30b ust. 1, że w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść. Z kolei na mocy ust. 5 - nie podlegają rozpatrzeniu środki odwoławcze, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w ust. 1, zostały wniesione: 1) po terminie; 2) w sposób sprzeczny z pouczeniem; 3) do niewłaściwej instytucji. Cytowane przepisy art. 5 pkt 11 oraz art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze ustawy zostały uznane za niezgodne z art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, o czym orzekł Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. P 1/11, odraczając utratę ich mocy obowiązującej z upływem osiemnastu miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, co oznacza, że zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji przez ten okres - o ile wcześniej nie zostaną uchylone bądź zmienione przez ustawodawcę – wymienione przepisy funkcjonują nadal, wobec czego systemy realizacji programów operacyjnych wraz z przewidzianymi w nich procedurami do tego czasu są także stosowane. Nie wyklucza to jednak w indywidualnej sprawie - przy poddaniu kontroli sądu administracyjnego, pod względem zgodności z prawem, rozstrzygnięcia instytucji zarządzającej opartego na konkretnym rozwiązaniu, przyjętym przez dany system realizacji programu operacyjnego - jednoczesnej weryfikacji prawidłowości ustanowionej w tym trybie normy oraz oceny skutków prawnych jakie wywołuje, zwłaszcza na tle art.178 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, według którego sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom. Jak podkreśla się w orzecznictwie, powołany przepis art. 178 ust. 1 Konstytucji – pozostając w korespondencji z normą art. 8 ust. 2 Konstytucji, wskazującą, że Konstytucja jest najwyższym prawem i jej przepisy stosuje się bezpośrednio - uprawnia sąd powszechny do odmowy zastosowania w rozstrzyganej sprawie przepisu aktu podustawowego, jeżeli stoi on w sprzeczności z ustawą lub z Konstytucją także wówczas, gdy Trybunał Konstytucyjny stwierdził już jego niezgodność z Konstytucją i orzekł o odroczeniu utraty mocy obowiązującej tego przepisu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2011 r. II CNP 11/11; LEX nr 960519). Dotyczy to także sądów administracyjnych, sprawujących na gruncie art. 175 ust. 1 i art. 184 Konstytucji wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, co obejmuje nie tylko kontrolę stosowania, ale także kontrolę stanowienia prawa przez organy administracji (teza z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2011 r., I OSK 2102/10; LEX nr 1082693). W omawianej materii wypada zaś zauważyć, że z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – statuującego zasadę demokratycznego państwa prawa wyprowadza się szereg innych zasad, jak zaufania obywateli do państwa i stanowionego prawa, przyzwoitej legislacji, spójności prawa – co wyraża się między innymi w przyjmowaniu pewnej jednolitej praktyki postępowania, to znaczy powszechnie funkcjonujących reguł proceduralnych przy załatwianiu spraw, w szczególności mających na celu ochronę praw stron postępowania. Za wspólne dla obowiązujących procedur w postępowaniach administracyjnych oraz sądowych, w polskim porządku prawnym (por. art. 64 § 2 K.p.a., art. 130 § 1 K.p.c., art. 120 § 1 K.p.k.), ale i na gruncie unormowań uchwalonego w dniu 6 września 2001 r. przez Parlament Europejski Europejskiego Kodeksu Dobrej Praktyki Administracyjnej (art. 15 ust. 3) – należy niewątpliwie uznać możliwość konwalidowania obarczonych wadą, czy niezupełnych czynności procesowych stron, poprzez danie im sposobności do usunięcia braków, w tym uzupełnienia braków formalnych pisma sporządzonego w imieniu mocodawcy poprzez dołączenie dokumentu pełnomocnictwa i wykazania prawidłowej reprezentacji. Wyłączenie takiej możliwości byłoby, jak trafnie zarzucono w skardze – nieakceptowalnym w demokratycznym porządku prawnym formalizmem, pozbawiającym strony korzystania z ich słusznych gwarancji procesowych. Nie można dopatrzyć się istnienia racjonalnych przesłanek, dla których uzasadnione byłoby czynienie w tej mierze wyjątku w przypadku procedur wyłaniania projektów do dofinansowania w ramach prowadzonej polityki rozwoju. Strona występująca w unormowanym przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju postępowaniu o udzielenie dofinansowania ze środków krajowych lub zagranicznych nie może ponosić ujemnych skutków wadliwych unormowań wynikających z systemu realizacji programu operacyjnego, które nie zapewniają podstawowych standardów procesowych, ogólnie przyjętych w systemie prawnym. W przedstawionym świetle Sąd odmawia stosowania tych uregulowań systemu realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013, które uniemożliwiają stronie sanowanie braku formalnego odwołania przez przedłożenie prawidłowego dokumentu pełnomocnictwa, uznając, że w sprawie zasadne było - w sytuacji powzięcia przez instytucję wątpliwości co do osoby i zakresu pełnomocnictwa - wystosowanie wezwania do usunięcia braku formalnego odwołania, dołączenie akt postępowania Instytucji Pośredniczącej lub choćby pełne i adekwatne do stanu faktycznego sprawy zredagowanie pouczenia w informacji o negatywnej ocenie projektu. W przeciwnym razie nie zaistniały podstawy prawne do uznania, że środek odwoławczy wniesiono w sposób sprzeczny z pouczeniem, a tym samym do pozostawiania odwołania bez rozpatrzenia. Zatem wbrew stanowisku instytucji zarządzającej nie doszło do spełnienia przesłanek z art. 30b ust. 5 pkt 2 ustawy. Uchybienie w zastosowaniu tego przepisu obligowało Sąd orzekający do stwierdzenia, że oceny projektu dokonano w sposób naruszający prawo. Przy ponownym rozpoznawaniu niniejszej sprawy nie będzie zachodzić jednak konieczność wzywania do usunięcia braku formalnego – pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy swym zakresem obejmuje etap procedury odwoławczej, co uwzględni instytucja zarządzająca (art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Należy podzielić stanowisko strony skarżącej zawarte w skardze, że procedura odwoławcza jest integralną częścią całej procedury dotyczącej uzyskania pomocy publicznej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Zarząd Województwa rozpatrując odwołanie miał dostęp do wniosku i dokumentów złożonych przez spółkę, a podpisanego przez taką samą reprezentację spółki i załączników, między innymi pełnomocnictwa Zarządu "A" SA dla M. K. Rzeczą organu było dokonanie oceny treści i zakresu tegoż pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 370/10 (LEX nr 596783) wskazał: "Postępowanie odwoławcze od informacji o negatywnej ocenie projektu nie jest postępowaniem drugoinstancyjnym w rozumieniu k.p.a. Sprawa nie jest rozpoznawana ponownie przez organ II instancji w jej całokształcie. Organ rozpatrujący odwołanie od oceny negatywnej wniosku kontroluje jedynie prawidłowość oceny dokonanej przez instytucję zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym. Procedura odwoławcza nie służy umożliwieniu poprawienia wniosku, a jedynie ponownej ocenie, czy wniosek, w takim kształcie w jakim został złożony (i ewentualnie uzupełniony w terminie) był oceniony zgodnie z prawem, a w szczególności zgodnie z kryteriami wyboru projektów." Podnieść należy, że poszerzenie stanowiska organu co do zakresu i treści udzielonego pełnomocnictwa dopiero w odpowiedzi na skargę jest za późne i nie może być wzięte pod uwagę. Sąd nie może oceniać trafności argumentów organu zawartych w odpowiedzi na skargę. Próba uzasadnienia wydanego orzeczenia w piśmie procesowym, jakim jest odpowiedź na skargę, złożonym po zakończeniu postępowania, nie może zastąpić uzasadnienia rozstrzygnięcia. Pismo procesowe nie może "uzupełniać" zaskarżonego rozstrzygnięcia przez zamieszczenie w nim rozważań i ocen, które winny zostać zawarte w jego uzasadnieniu faktycznym i prawnym. Z przytoczonych powodów, na mocy art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzeczono jak w pkt I sentencji. Orzeczenie w pkt II oparto na art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.