VIII SA/Wa 263/13

WyrokWSA w Warszawie2013-07-24

Skład orzekający: Artur Kot, Iwona Owsińska - Gwiazda, Sławomir Fularski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa, bez jej uchylenia, jest dopuszczalne w sytuacji, gdy od doręczenia decyzji upłynęło pięć lat, a podstawą wznowienia postępowania były nowe okoliczności faktyczne lub dowody istniejące w dniu wydania decyzji, lecz nieznane organowi?
Ratio decidendi
Tak, stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa jest dopuszczalne, nawet jeśli nie można jej uchylić z powodu upływu pięcioletniego terminu od doręczenia. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 151 § 2 K.p.a., organ ogranicza się do stwierdzenia naruszenia prawa i wskazania przyczyn uniemożliwiających uchylenie decyzji. Przesłanka wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. obejmuje zarówno nowe okoliczności faktyczne, jak i nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2006. Organ pierwszej instancji przyznał płatności, jednak kontrola z 2007 roku wykazała zalesienie części deklarowanej działki rolnej. W związku z tym wszczęto postępowanie o wznowienie postępowania w sprawie przyznania płatności za 2006 rok. Organ stwierdził wydanie decyzji z naruszeniem prawa, ale nie mógł jej uchylić z powodu upływu pięciu lat od doręczenia. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. Skarżąca kwestionowała zasadność wznowienia postępowania i trwałość decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda, Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Protokolant Referent Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2013 r. sprawy ze skargi I. G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, po wznowieniu postępowania oddala skargę. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w B. decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] działając na podstawie art.151 § 2 w związku z art. 146 i 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako "K.p.a.") orzekł o stwierdzeniu wydania decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. z naruszeniem prawa. Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu, I.G. – K. złożyła w dniu [...] maja 2006 r. w Biurze Powiatowym ARiMR w B. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006 na podstawie ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004 r. nr 6, poz. 40 ze zm.). Wnioskodawczyni zadeklarowała działki rolne A i B o łącznej powierzchni wynoszącej [...] ha, w sposobie użytkowania jako pastwisko. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. decyzją o nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. przyznał wnioskodawczyni płatności bezpośrednie do gruntów rolnych w łącznej wysokości [...] zł. W dniu [...] lipca 2007 r. w ramach kontroli realizowanej w sprawie dotyczącej roku 2007 w gospodarstwie I. G. – K. stwierdzono obszar zalesiony na działce rolnej B o powierzchni [...] ha, położonej na działce ewidencyjnej nr [...]. Zastosowano na tej powierzchni powierzchnię zalesioną i zastosowano kod błędu DR10 oraz DR18. Postępowanie wyjaśniające wykazało, że powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku. W związku z tym w dniu [...] czerwca 2011 r. organ wydał postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie przyznania płatności za 2006 rok. W ocenie organu czynności kontrolne przeprowadzone w gospodarstwie wnioskodawczyni w dniu [...] lipca 2007 r. spełniają przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. - wyszły bowiem na jaw nowe okoliczności lub dowody o których mowa w tym przepisie stanowiące podstawę do wznowienia postępowania w sprawie przyznania płatności na rok 2006. Z uwagi na art. 146 § 1 K.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3 - 8 nie może nastąpić jeżeli od dnia doręczenia decyzji upłynęło pięć lat. Według organu decyzję wydaną w dniu [...] listopada 2006 r. doręczono stronie w dniu [...] grudnia 2008 r. W związku zaś z art. 151 § 2 K.p.a. w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ogranicza się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. I. G. – K. działając przez pełnomocnika - swojego małżonka P.K. złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. Wniosła o uchylenie decyzji i wydanie decyzji o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej. Zarzuciła wydanej decyzji naruszenie przepisów prawa procesowego mające wpływ na wynik sprawy, tj. - art. 107 K.p.a. poprzez uznanie za stronę postępowania również P. K. pomimo, że w postępowaniu tym występuje jako pełnomocnik. - art. 146 § 1 K.p.a. poprzez uznanie, że zachodzą przesłanki do przyjęcia podstaw wznowienia postępowania oraz nieuwzględnienie przesłanki negatywnej do wydania decyzji w trybie wznowienia postępowania. Zdaniem autora odwołania powołanie się przez organ na raport z przeprowadzonej kontroli nie jest wystarczające do przyjęcia przesłanek wznowienia postępowania. Raport ten nie istniał bowiem w dniu wydania decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich z dnia [...] listopada 2006 r. Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w całości decyzję nr [...] o stwierdzeniu wydania decyzji z naruszeniem prawa, wydaną w dniu [...] listopada 2012 r. przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B.. W uzasadnieniu decyzji po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy, organ odwoławczy wskazał, że przyczyna określona w art. 145 § 1 K.p.a. należy do grupy przyczyn, które istniały przed wydaniem decyzji, a mianowicie ujawnienie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję. Jeżeli organ administracji państwowej wznowił postępowanie na podstawie okoliczności mu znanych w dniu wydania decyzji bądź też okoliczności, które miały miejsce po wydaniu decyzji, to takie przekroczenie prawa wbrew jasnym i określonym w sposób niedwuznaczny przesłankom tego przepisu, stanowi rażące naruszenie prawa, w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., w wyniku czego powstały skutki, które nie powinny być tolerowane z punktu widzenia wymogu praworządności. Organ odwoławczy zauważył, że w rozpatrywanej sprawie, w wyniku przeprowadzenia w dniu [...] lipca 2007 r. kontroli na miejscu ujawnione zostały okoliczności polegające na nie utrzymywaniu powierzchni działki rolnej zgodnie z dobrą kulturą rolną w dniu [...] czerwca 2003 r. (kod DR10). Na powierzchni [...] ha działki ewidencyjnej nr [...] stwierdzono w roku 2007 las. Ponieważ nie jest możliwe powstanie zalesienia w ciągu jednego roku, to należy z tego faktu wywodzić również istnienie lasu na tej samej powierzchni [...] ha w roku 2006. Stan zadrzewień (dorosłe drzewa) stwierdzony w trakcie kontroli wskazuje, że obszar ten był nimi porośnięty zarówno w roku przeprowadzenia kontroli, tj. 2007, jak i rok wcześniej, tj. w roku 2006. W związku z powyższym zdaniem organu odwoławczego niewątpliwie więc okoliczność polegająca na nieutrzymywaniu powierzchni [...] ha w dobrej kulturze rolnej w roku 2006 przez I. G. – K., mimo zadeklarowania tej powierzchni do płatności w złożonym na 2006 rok wniosku, istniała w momencie wydawania przez organ pierwszej instancji decyzji nr [...] w dniu [...] listopada 2006 r., jednak nie była mu znana, bo okoliczność tą stwierdzono dopiero w czasie wykonywania czynności kontrolnych w dniu [...] lipca 2007 r. Zaistniała zatem przesłanka do wznowienia postępowania przez organ pierwszej instancji w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2006 w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Jak bowiem wynika z dyspozycji ww. przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Zatem przesłanką do wznowienia postępowania na podstawie tego przepisu jest nie tylko istnienie dowodu w dniu wydania decyzji (jak twierdzi odwołująca), ale również istnienie okoliczności faktycznych nie znanych organowi, który wydawał decyzję. Ta druga przesłanka wznowienia postępowania została zaś w rozpatrywanym przypadku spełniona. Tym samym w ocenie organu odwoławczego zarzut braku przesłanek do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., jest niezasadny. Następnie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r., nr 6, poz. 40 ze zm.) osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, zwanej dalej "producentem rolnym", przysługują płatności na będące w jej posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska, zwane dalej "gruntami rolnymi". Warunkiem uzyskania płatności jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar grantu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego. Warunkiem przyznania płatności na rok 2006 jest zatem posiadanie gruntów będących w dobrej kulturze rolnej, na których jest prowadzona uprawa. Przyznanie zatem w decyzji z [...] listopada 2006 r. płatności do powierzchni [...] ha zalesionej, czyli takiej na której nie prowadzono uprawy zgodnie z wymogami dobrej kultury rolnej, stanowi naruszenie art. 2 ust. 1 i 2 ww. ustawy. Organ podniósł, że z uwagi na fakt, iż od dnia doręczenia decyzji pierwotnej, tj. [...] grudnia 2006 r. upłynęło pięć lat, zgodnie z art. 146 § 1 K.p.a. w wyniku wznowionego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. postępowania nie można uchylić decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...]. Dlatego też, zgodnie z art. 151 § 2 K.p.a. organ pierwszej instancji nie uchylił ww. decyzji, a ograniczył się do stwierdzenia jej wydania z naruszeniem prawa oraz wskazał okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Organ drugiej instancji wyjaśnił, że jak wynika z akt sprawy (zwrotne potwierdzenie odbioru) decyzja z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] została doręczona stronie w dniu [...] grudnia 2006 r., a nie jak wskazano w decyzji organu pierwszej instancji w dniu [...] grudnia 2008 r. Popełniona w decyzji organu pierwszej instancji pomyłka mieści się zatem w kategorii błędów oczywistych i nie ma wpływu na rozstrzygnięcie, które organ odwoławczy uznał za prawidłowe. Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącego błędnego określenia strony postępowania w wydanej decyzji organ odwoławczy zauważył, że z treści samej decyzji jednoznacznie wynika, że stroną postępowania, tj. osobą której wniosek o przyznanie płatności na rok 2006 był rozpatrywany przez organ pierwszej instancji jest I.G. – K.. Do P. K., jako pełnomocnika strony, została jedynie wysłana przedmiotowa decyzja. W skardze na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I.G. – K. (zwana dalej "skarżącą") wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zwrot kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie poprzez uznanie, że zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego jest zasada trwałości decyzji administracyjnej. Zasadę tę ustanawia art. 16 K.p.a., zgodnie z którym decyzje, od których nie służy odwołanie w toku instancji są ostateczne. Taki przymiot niewątpliwie miała decyzja o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Zasada trwałości ostatecznych decyzji ma zaś podstawowe znaczenie dla stabilizacji opartych na decyzji stosunkach prawnych i służy realizacji podstawowych wartości jakimi są ochrona porządku prawnego, zaufanie do organów państwa, zaufanie do prawa. Nadto skarżąca podniosła, że pojęcie nowej okoliczności faktycznej nie jest tożsame z pojęciem nowego dowodu. Dowód musi istnieć w dacie wydania decyzji ostatecznej aby mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Jak natomiast wynika z uzasadnienia decyzji organ oparł się na kontroli przeprowadzonej w roku 2007, w wyniku której stwierdzono zalesienie działki rolnej B o pow. [...] ha, położonej na działce ewidencyjnej nr [...]. Nadto, skarżąca podniosła, że w wyniku kontroli dokonano zmiany oznaczenia kodowego nieruchomości, ponieważ nastąpił podział całej nieruchomości w oparciu o decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] października 2006 r., a więc tuż przed wydaniem decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich. Jako osoba nie posiadająca doświadczenia życiowego skarżąca nie miała wiedzy dotyczącej nowego oznaczenia działek. Jej zdaniem powołanie się na skutki przeprowadzonej w roku 2007 kontroli na gruncie służy jedynie organowi jako uzupełnienie zgromadzonego na etapie decyzji o przyznaniu płatności materiału dowodowego. Powyższe jak wynika z orzeczenia NSA z dnia 14 czerwca 2011 roku, sygn. akt II GSK 366/11 nie jest podstawą do wznowienia postępowania. Dodatkowo skarżąca zauważyła, że w toku postępowania o przyznaniu płatności powinna być ustalona podstawa do jej przyznania, co wynika z ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, jak również rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 r. Zdaniem skarżącej takiego postępowania organ wówczas nie przeprowadził, co nie może być korygowane w ramach postępowania wznowieniowego, co w sprawie niniejszej ma miejsce. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że dopiero w trakcie kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2007 r., w sprawie dotyczącej wniosku o przyznanie płatności na rok 2007, wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne (las na powierzchni [...] ha działki ewidencyjnej nr [...]) istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej w sprawie za rok 2006 nieznane organowi, który wydał tą decyzję. Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem aby kontrola przeprowadzona w dniu [...] lipca 2007 r. (w związku ze sprawą za rok 2007) służyła jako uzupełnienie materiału dowodowego w sprawie za rok 2006, a postępowanie w tej sprawie było przez organ korygowane w ten sposób, jak twierdzi skarżąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd, naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej p.p.s.a. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W niniejszej sprawie kontrolą Sądu została objęta decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] grudnia 2012 r., utrzymująca w mocy wydaną w toku postępowania wznowieniowego decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2012 r., którą to stwierdzono, że wydanie decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] listopada 2006 r. o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych nastąpiło z naruszeniem prawa oraz, że uchylenie tej decyzji nie może nastąpić z uwagi na upływ pięciu lat od jej doręczenia. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zasada trwałości decyzji administracyjnych o której mowa w art. 16 K.p.a. podlega wyłączeniu w trybie nadzwyczajnym jakim jest wznowienie postępowania. Uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania jest więc możliwe i stanowi jeden ze wskazanych w K.p.a. wyjątków od zasady trwałości decyzji. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zostały zaś spełnione przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie przyznania skarżącej płatności do gruntów rolnych za 2006 rok. Warunkiem wznowienia postępowania z przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. jest bowiem stwierdzenie, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Za bezsporne w niniejszej sprawie uznać bowiem należy, że w wyniku przeprowadzenia w dniu [...] lipca 2007 r. w gospodarstwie skarżącej kontroli na miejscu ujawnione zostały okoliczności polegające na nie utrzymywaniu powierzchni działki rolnej zgodnie z dobrą kulturą rolną w 2006 r. Na powierzchni [...] ha działki ewidencyjnej nr [...] kontrolujący stwierdzili bowiem w 2007 r. zamiast deklarowanego we wniosku pastwiska - las. Słusznie zaś wskazuje organ odwoławczy, że nie jest możliwe powstanie zalesienia w ciągu jednego roku, dlatego też z tego faktu wywodzić należy również istnienie lasu na tej samej powierzchni [...] ha w 2006 r. To z kolei oznacza, że niewątpliwie okoliczność polegająca na nieutrzymywaniu powierzchni [...] ha w dobrej kulturze rolnej w 2006 r. przez skarżącą istniała w momencie wydawania przez organ pierwszej instancji decyzji nr [...] w dniu [...] listopada 2006 r. Okoliczność ta nie była organowi pierwszej instancji znana, bowiem stwierdzono ją dopiero w czasie wykonywania czynności kontrolnych w dniu [...] lipca 2007 r. Wbrew więc temu co podnosi skarżąca - zaistniała zatem przesłanka do wznowienia postępowania przez organ pierwszej instancji w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2006 w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Z ww. przepisu wynika, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Zatem przesłanką do wznowienia postępowania na podstawie tego przepisu jest nie tylko istnienie dowodu w dniu wydania decyzji (na co powołuje się strona skarżąca), ale również istnienie okoliczności faktycznych nie znanych organowi, który wydawał decyzję. W ocenie Sądu ta druga przesłanka wznowienia postępowania została zaś w rozpatrywanym przypadku spełniona. Tym samym zarzut braku przesłanek do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. jest niezasadny. Organ odwoławczy wskazał również przepis prawa który został naruszony przy wydaniu decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. Przepisem tym jest art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r., nr 6, poz. 40 ze zm.) zgodnie z którym, osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, zwanej dalej "producentem rolnym", przysługują płatności na będące w jej posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska, zwane dalej "gruntami rolnymi". Warunkiem uzyskania płatności jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego. Warunkiem przyznania płatności na rok 2006 było więc posiadanie gruntów będących w dobrej kulturze rolnej, na których jest prowadzona uprawa. Przyznanie natomiast w decyzji z [...] listopada 2006 r. płatności do powierzchni [...] ha zalesionej, czyli takiej na której nie prowadzono uprawy zgodnie z wymogami dobrej kultury rolnej, jak słusznie stwierdził organ odwoławczy, stanowi naruszenie art. 2 ust. 1 i 2 ww. ustawy. Z uwagi na fakt, że od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu płatności za 2006 r. - co miało miejsce [...] grudnia 2006 r., do dnia wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, tj. [...] listopada 2012 r. - upłynęło pięć lat, zgodnie z art. 146 § 1 K.p.a. w wyniku wznowionego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. postępowania nie można już było uchylić decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. Dlatego też, zgodnie z art. 151 § 2 K.p.a. organ pierwszej instancji nie uchylił ww. decyzji, a ograniczył się do stwierdzenia jej wydania z naruszeniem prawa oraz wskazał okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Stosownie bowiem do treści art. 151 § 2 K.p.a. w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ogranicza się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Organ wskazał zaś przyczynę, dlaczego w wyniku wznowionego postępowania nie mógł uchylić przedmiotowej decyzji. Zaistniała bowiem jedna z przesłanek negatywnych zawartych w art. 146 § 1 i 2 K.p.a. Przesłanką tą jest upływ stosownego okresu czasu od doręczenia decyzji z dnia [...] listopada 2006 r., który uniemożliwia wydanie decyzji ją uchylającej. Na koniec wyjaśnić również należy, że podnoszona przez skarżącą okoliczność braku jej wiedzy co do nowego oznaczenia działek powstałego w wyniku podziału działki [...] na działki ewidencyjne o numerach: [...][...][...][...] na mocy decyzji Burmistrza Miasta B. Miasta i Gminy B. z [...] października 2006 r. nie ma żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy wniosku o przyznanie płatności na rok 2006. Do płatności obszarowych na rok 2006 została bowiem zadeklarowana przez skarżącą cała powierzchnia działki ewidencyjnej nr [...]. Dokonany w październiku 2006 r. podział działki nr [...] na mniejsze działki ewidencyjne i oznaczenie tych części osobnymi numerami pozostaje bez wpływu na lokalizację w terenie powierzchni zalesionej stwierdzonej w kontroli na miejscu w dniu [...] lipca 2007 r. Składając wniosek o przyznanie płatności na rok 2006 skarżąca musiała zaś posiadać wiedzę o istnieniu lasu na deklarowanej powierzchni działki nr [...]. Konkludując, Sąd nie dopatrzył się więc naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zaskarżona decyzja jest więc zgodna z prawem. W świetle powyższego Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło