II SAB/Wa 110/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Janusz Walawski (spr.), , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2013 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] czerwca 2012 r. o wznowienie postępowania dotyczącego nadania stopnia doktora habilitowanego 1. zobowiązuje Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów do rozpatrzenia wniosku skarżącego J. K. z dnia [...] czerwca 2012 r. o wznowienie postępowania dotyczącego nadania I. N. stopnia doktora habilitowanego, w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania; 2. stwierdza, że bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz skarżącego J. K. kwotę 172 (sto siedemdziesiąt dwa) złote, tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. K., powołując się na art. 221 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) i art. 235 § 1 Kpa w zw. z art. 6 i art. 7 Kpa oraz na podstawie art. 29 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595), na zasadzie art. 47 i art. 145 § 1 pkt 3 Kpa, w dniu [...] czerwca 2012 r. złożył do Przewodniczącego Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych wniosek o wznowienie postępowania w przedmiocie nadania dr I. N. stopnia doktora habilitowanego na Wydziale Prawa [...]. W uzasadnieniu wniosku ww. podniósł zarzuty formalne, a w szczególności dotyczyły one uchybień związanych z udziałem w posiedzeniu Rady Wydziału Prawa [...] osób podlegających obligatoryjnemu wyłączeniu. Ponadto, powołując się na "dobro i transparentność procedur w polskiej nauce (...) na zasadzie ustawy o dostępie do informacji publicznej" zwrócił się do Przewodniczącego Centralnej Komisji z pytaniem, jakie działania zamierza podjąć w związku z podejrzeniem nieprawidłowości w przewodzie habilitacyjnym dr I. N. W dniu 2 lutego 2013 r. (data na piśmie) J. K. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych w przedmiocie rozpoznania powyżej określonego wniosku. Skarżący wniósł "o zobowiązanie Centralnej Komisji do udzielenia informacji zgodnie z trybem wynikającym z ustawy o dostępie do informacji publicznej i zaprzestania bezczynności w przedmiocie wykorzystania przekazanego wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] czerwca 2012 r.". Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r. poinformowała J. K., że brak jest przesłanek określonych w ustawie o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki do wznowienia przewodu habilitacyjnego dr hab. I. N. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, twierdząc, że jej ona niezasadna, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego są nietrafne. J. K. w piśmie procesowym z dnia 24 maja 2013 r. odniósł się do argumentów przedstawionych w odpowiedzi na skargę, twierdząc że nie zasługują one na uznanie. Procedowanie Centralnej Komisji trwało od otrzymania skargi w czerwcu 2012 r. do dnia [...] lutego 2013 r. Jest to czas o wiele razy dłuższy niż terminy wynikające z Kpa. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów w piśmie procesowym z dnia 19 lipca 2013 r. stwierdziła, że niezasadny jest zarzut "trwania w bezczynności" Centralnej Komisji, która jako organ kolegialny działający na posiedzeniach Sekcji i Prezydium CK we właściwym dla siebie rytmie, prowadziła i dalej prowadzi działania adekwatne do składanych przez skarżącego wniosków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podanych. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem i obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w postępowaniach, kończonych decyzją administracyjną (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest doprowadzenie do wydania przez ten organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) w sprawie wszczętej żądaniem strony. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2003 r., sygn. akt IV SAB/Wa 109/07). Zgodnie z art. 61 ust. 1 Kpa, postępowanie administracyjne może być wszczęte na żądanie strony lub z urzędu. Żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości sprecyzowanie zadania należy do strony, nie zaś do sfery ocennej organu administracji. Związanie organu rozpatrującego sprawę zakresem zadania strony co do przedmiotu postępowania dotyczy określonej we wniosku podstawy faktycznej zadania, a nie powołanej podstawy prawnej. Wniosek otwierający postępowanie administracyjne, w przypadku niezachowania obowiązujących wymagań formalnych, stanowi podstawę do wszczęcia postępowania wyjaśniającego mającego ustalić, czy domniemana jego treść jest zgodna z wolą podmiotu, od którego pochodzi. Z analizy wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2012 r., a w szczególności z powołanych przez niego przepisów wynika, że żądał on wszczęcia trzech postępowań, przy czym każde z nich określone jest odrębnymi przepisami. W Dziale VIII Kpa uregulowane jest konstytucyjne prawo do składania petycji, skarg i wniosków, natomiast w Dziale II Rozdział 12 Kpa ustawodawca uregulował tryb nadzwyczajny, jakim jest wznowienie postępowania. Zupełnie odrębną regulacją jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Przed rozpoznaniem wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2012 r. organ zobowiązany był do ustalenia, na podstawie jakich przepisów (trybu) jego żądanie ma zostać załatwione. Organ obowiązku tego nie dopełnił. Rozpoznając wniosek skarżącego z dnia [...] czerwca 2012 r., Centralna Komisja zobowiązana jest do ustalenia przedmiotu żądania skarżącego, a w szczególności, w jakim trybie ma być prowadzone postępowanie administracyjne. Jeżeli skarżący podtrzyma żądanie w zakresie wznowienia postępowania w przedmiocie określonym we wniosku, to Centralna Komisja powinna przeprowadzić i wydać rozstrzygnięcie na podstawie przepisów Kpa, a w szczególności odnoszących się do wznowienia postępowania. Sąd uznał, że zarzucana bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż organ podejmował działania w celu załatwienia wniosku skarżącego, jednakże działania te były wadliwe i wynikały z błędnej oceny przedmiotu żądania. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 149 i art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.