II SA/Gd 697/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.), Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Maria Flisikowska, po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 r. sprawy ze skargi E. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia odwołania w sprawie usunięcia odpadów oddala skargę. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 134 Kpa w zw. z art. 129 § 2 Kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez E. J. odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia 7 stycznia 2013 r. W uzasadnieniu tego postanowienia organ wskazał, że decyzją z dnia 7 stycznia 2013 r. Wójt Gminy nałożył na skarżącego obowiązek usunięcia odpadów z działki nr [...] w J. Przedmiotowa decyzja została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 14 stycznia 2013 r., natomiast odwołanie wpłynęło do organu I instancji w dniu 20 lutego 2013 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 28 stycznia 2013 r. W związku z powyższym organ stwierdził, że odwołanie zostało złożone po upływie ustawowego terminu. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że rozpoznanie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Dlatego też organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skargę na powyższe postanowienie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku E. J., wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucił naruszenie art. 129 § 2 Kpa oraz art. 134 Kpa poprzez błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że odwołanie zostało wniesione z naruszeniem terminu 14 dni od doręczenia mu decyzji, podczas gdy skarżący złożył odwołanie w terminie. Nadto zarzucił naruszenie art. 65 § 2 Kpa poprzez uznanie, że uzupełnienie braków formalnych odwołania poprzez jego podpisanie i przesłanie do organu I instancji było wniesieniem odwołania po terminie. Skarżący zarzucił też naruszenie art. 57 § 5 pkt 2 Kpa przez uznanie, że odwołanie wpłynęło do organu I instancji w dniu 20 lutego 2013 r., podczas gdy nadane zostało ono w dniu 18 lutego 2013 r., a tym samym zachowano termin zakreślony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Wreszcie zarzucił naruszenie art. 7, art. 8 i art. 77 Kpa przez brak rzetelnego i dokładnego sprawdzenia zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności ustalenia dat nadania pism skarżącego, co miało istotny wpływ na wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu. Wskazując na te zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że odwołanie od decyzji Wójta Gminy z dnia 7 stycznia 2013 r. złożył w dniu 22 stycznia 2013 r. Było ono dotknięte brakiem formalnym. Zgodnie ze zobowiązaniem Kolegium i w zakreślonym terminie, uzupełniając braki formalne odwołania, skarżący w dniu 18 lutego 2013 r. nadał w polskiej placówce operatora publicznego podpisane odwołanie. Wprawdzie zostało ono skierowane do organu I instancji, jednakże zgodnie z art. 65 § 2 Kpa powinno zostać uznane za wniesione z zachowaniem terminu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu. Nadto Kolegium stwierdziło, że braki formalne odwołania z dnia 21 stycznia 2013 r. nie zostały usunięte. z uwagi zaś na różne daty sporządzenia pism nie można uznać, że pisma z dnia 21 stycznia 2013 r. i 18 lutego 2013 r. były tożsame. W ocenie Kolegium skarżący wniósł w istocie dwa podania dotyczące tej samej sprawy. Pierwsze z nich, datowane na dzień 21 stycznia 2013 r., zostało pozostawione bez rozpoznania. Drugie, jakkolwiek tożsame pod względem merytorycznym, zostało sporządzone w dniu 18 lutego 2013 r., co oznacza, że nie jest to oryginalne podanie z dnia 21 stycznia 2013 r. przekazane stronie celem usunięcia jego braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 Kpa, odwołanie od decyzji administracyjnej organu I instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia stronie. Odwołanie wniesione przez stronę z uchybieniem powyższego terminu oznacza, że czynność jego wniesienia jest bezskuteczna, zaś organ odwoławczy obowiązany jest - po myśli art. 134 Kpa - stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu prawidłowo Kolegium stwierdziło w niniejszej sprawie, że odwołanie z dnia 18 lutego 2013 r. zostało złożone z uchybieniem terminu. W sprawie bezsporne jest, że decyzją z dnia 7 stycznia 2013 r. Wójt Gminy nałożył na skarżącego obowiązek usunięcia odpadów z działki nr [...] w J. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 14 stycznia 2013 r. Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 25 stycznia 2013 r. do organu I instancji wpłynęło odwołanie skarżącego od tej decyzji datowane na dzień 21 stycznia 2013 r. Odwołanie to nie zostało podpisane przez skarżącego. Z tego też powodu Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 5 lutego 2013 r., doręczonym w dniu 11 lutego 2013 r., wezwało skarżącego do usunięcia tego braku. Jednocześnie Kolegium przesłało skarżącemu złożone przez niego odwołanie z dnia 21 stycznia 2013 r. wskazując, że po podpisaniu należy je zwrócić organowi odwoławczemu. Następnie zaś pismem z dnia 10 kwietnia 2013 r. Kolegium poinformowało skarżącego o pozostawieniu wniesionego odwołania bez rozpoznania, gdyż nie zostały usunięte braki formalne tego podania. W dniu 18 lutego 2013 r. zostało nadane przez skarżącego do organu I instancji odwołanie z dnia 18 lutego 2013 r. Wpłynęło ono do tego organu w dniu 20 lutego 2013 r. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 17 czerwca 2013 r. stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia tego odwołania. Skarżący twierdził w skardze, że odwołanie z dnia 18 lutego 2013 r. powinno zostać potraktowane jako uzupełnienie braków formalnych odwołania z dnia 21 stycznia 2013 r., jako że zostało wniesione w terminie zakreślonym przez organ odwoławczy. Istotnie, uwzględniając treść art. 57 § 5 pkt 2 Kpa, stwierdzić należy, że pismo to zostało wniesione w dniu 18 lutego 2013 r. Nie ulega przy tym wątpliwości, że art. 65 § 2 Kpa uznaje za wniesione z zachowaniem terminu podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przewidzianego terminu. Wbrew twierdzeniom skarżącego, brak było jednakże podstaw do potraktowania odwołania z dnia 18 lutego 2013 r. jako uzupełnienie braków formalnych odwołania z dnia 21 stycznia 2013 r. Powodem tego są różne daty obu pism. Wraz z wezwaniem do usunięcia braków formalnych odwołania z dnia 21 stycznia 2013 r. Kolegium przesłało skarżącemu oryginał odwołania z dnia 21 stycznia 2013 r. do podpisania. Uzupełnienie braków tego odwołania miało więc polegać na odesłaniu do Kolegium tegoż pisma po jego podpisaniu. Za uzupełnienie braków odwołania uznać należałoby również złożenie przez skarżącego w zakreślonym terminie pisma będącego odpisem odwołania z dnia 21 stycznia 2013 r. zawierającego podpis skarżącego. Odpis pisma może być sporządzony dowolną techniką, jednakże musi on odwzorowywać dokładnie pismo, jego pełną treść, a więc nie może być między nimi żadnych różnic. Tego zaś warunku nie spełnia odwołanie skarżącego z dnia 18 lutego 2013 r. Wprawdzie merytoryczna treść obu pism jest identyczna, jednakże różnią się one datą sporządzenia. To zaś nie pozwala uznać pisma z dnia 18 lutego 2013 r. za odpis pisma z dnia 21 stycznia 2013 r. Co więcej, okoliczności złożenia tego pisma, a zwłaszcza fakt skierowania go do organu I instancji, nie wskazują również na to, że miało ono w zamyśle skarżącego stanowić uzupełnienie braków poprzedniego odwołania. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę jako bezzasadną.