III SA/Lu 504/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Stażysta Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 19 listopada 2013 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w zgłoszeniu celnym w zakresie wartości celnej towaru oddala skargę. Z akt sprawy wynika, że: - w dniu (...) lutego 2008 r. w Oddziale Celnym w (...) procedurą dopuszczenia do obrotu objęto, według dokumentu SAD Nr (...), sprowadzany ze Szwajcarii samochód osobowy marki VW (...), a do zgłoszenia celnego został załączony m.in. rachunek z dnia (...) października 2007 r. określający wartość pojazdu na kwotę 7.000 CHF wystawiony przez firmę (...). - zgłoszenie celne odpowiadało wymogom formalnym określonym w art. 62 WKC i zostało przyjęte przez organ celny, co z mocy prawa spowodowało objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną; - w dniu (...) lipca 2011 r. do organu celnego wpłynęło pismo Prokuratury Apelacyjnej w L. nr (...) z dnia (...) czerwca 2011 r. wraz z wynikami kontroli szwajcarskich władz celnych przeprowadzonej na wniosek Prokuratury w ramach pomocy prawnej dotyczącej sprzedaży samochodów, w tym spornego samochodu VW (...), objętego przedmiotowym zgłoszeniem; właściciel firmy (...) zeznał, iż w lutym 2010 r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej i nie wystawił ani nie podpisał przedmiotowego rachunku; - organ celny, korzystając z katalogu szwajcarskiego EurotaxGlass's 2008 PW-CH 1/2008 ustalił, iż cena pojazdu VW (...), wyprodukowanego w 2004 r. na rynku szwajcarskim wynosiła 40.500 CHF; a porównując wartość pojazdu podobnego uwzględnił uszkodzenia opisane w ocenie technicznej dołączonej do zgłoszenia celnego, przyjął procentowy stopień uszkodzeń pojazdu i wyliczył, iż wartość pojazdu wynosi 20.700 CHF, a więc jest 3 razy wyższa niż zadeklarowana w zgłoszeniu celnym; - postanowieniem z dnia (...) września 2012 r. organ wszczął postępowanie celne w sprawie ustalenia wartości celnej w/w pojazdu używanego i pismem z dnia 19 września 2012 r. organ wezwał A do nadesłania wszelkich dokumentów i informacji potwierdzających, że zadeklarowana w zgłoszeniu wartość transakcyjna stanowi całkowitą, faktycznie zapłaconą sumę za samochód oraz innych dokumentów poza dołączonymi do zgłoszenia celnego potwierdzających stopień uszkodzenia pojazdu; - w dniu (...) października 2012 r. wpłynęło do organu pismo pełnomocnika strony, w którym wyjaśnił, że cena transakcyjna nie jest ceną zaniżoną, a ceną faktycznie zapłaconą (powodem niskiej ceny był bardzo zły stan techniczny pojazdu wymagający znacznych nakładów); w związku z tym wniósł o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka na okoliczność zakupu pojazdu; stwierdził, że cena katalogowa nie jest adekwatną ceną pojazdów oferowanych do sprzedaży (na dowód powyższego przytoczył dane ze strony ww.autoscoutv24.eu wskazujące na znaczne różnice w cenie pojazdów tego samego rocznika); - postanowieniem z dnia (...) października 2012 r. organ odmówił przeprowadzenia dowodu z zeznań A. S. i tego samego dnia powołał biegłego J. P. w celu ustalenia wartości rynkowej pojazdu; - według opinii w/w biegłego z dnia (...) listopada 2012 r. wartość rynkowa brutto pojazdu wynosiła 74.400 zł; - postanowieniem z dnia (...) listopada 2012 r. organ celny odmówił uwzględnienia wniosku pełnomocnika strony o przesłanie akt sprawy do Urzędu Celnego w R. celem zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. W tych okolicznościach decyzją nr (...) z dnia (...) stycznia 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. P. w związku z korektą zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej towaru zmienił zgłoszenie celne przyjmując, po pierwsze, że wartość samochodu wynosi 19.535,89 CHF zamiast deklarowanych 7.000 CHF, a po drugie, że podstawą obliczenia należnych opłat jest kwota 44.366 zł, a nie 20.484 zł (jak to podała strona). Po rozpoznaniu zarzutów i wniosków odwołania, że rozstrzygnięcie to narusza: - art. 181a RWKC ponieważ nie zaistniały okoliczności uzasadniające zastosowanie tego przepisu, ponieważ wszczęcia postępowania wyjaśniającego w zakresie wartości celnej pojazdu nie uzasadniała ani cena transakcyjna importowanego pojazdu (poważnie uszkodzonego) wynosząca ok. 40% ceny pojazdu nieuszkodzonego, ani dokumentacja uzyskana od szwajcarskich władz celnych; - art. 121, art. 122, art. 180 §1 w zw. z art. 187 §1 oraz art. 188, art. 191 w zw. z art., 122, a także art. 187 §1,art. 194 §3 oraz art. 210 § 4 w zw. z art. 124 i art. 235 Ordynacji podatkowej w stopniu mającym wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, złamanie zasady postępowania podatkowego, które powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, nieprawidłową ocenę materiału dowodowego, naruszenie obowiązku procesowego dopuszczenia i rozpatrzenia wszystkich wniosków dowodowych dopuszczonych prawem zgłoszonym przez stronę. Dyrektor Izby Celnej w B. P. decyzją z dnia (...) maja 2013 r., nr (...) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, w uzasadnieniu wyjaśniając między innymi, że: - decyzja Naczelnika Urzędu Celnego została wydana na gruncie przepisów celnych i określa jedynie nową wartość celną pojazdu, a nie kwotę wynikającą z długu celnego, kwotę podatku akcyzowego oraz kwotę podatku od towarów i usług; - kwestią sporną wymagającą wyjaśnienia w niniejszej sprawie jest prawidłowość zastosowania przepisu art. 181a RWKC w kontekście zakwestionowania wartości celnej importowanego pojazdu oraz prawidłowość przyjęcia przez organ pierwszej instancji opinii biegłego (...) z dnia (...) listopada 2012 r.; - wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC upoważniają organ do pominięcia metody wartości transakcyjnej i zastosowania innej, przewidzianej w art. 30 bądź w art. 31; - zakwestionowanie wartości celnej na podstawie art. 181a RWKC nie oznacza podważenia autentyczności dokumentu sprzedaży; organ celny nie musi udowadniać, że dokument jest nieautentyczny; istotne jest, że wskazana na nim cena transakcji budzi wątpliwości; wątpliwości te stanowią podstawę jedynie do podważenia zadeklarowanej ceny transakcyjnej i zastosowania innej kolejności metod zwykle stosowanych do ustalenia wartości celnej towaru; - ustalenia szwajcarskich władz celnych wskazywały, że H. J. H. – właściciel firmy (...), w lutym 2010 r. zamknął firmę, wszystkie rachunki wyrzucił, zaś wypowiadając się w kwestii rachunku, zeznał, iż go nie wystawił, ani nie podpisał, nie wie również kto mógłby wstawić przedmiotowy rachunek; - szwajcarska administracja celnej przekazała Listę zbiorczą pojazdów obejmującą 81 stron tabel zawierających informacje dotyczące m.in. eksportera, importera, wartości, nr VIN, nr karty akt, marki pojazdu, daty faktury, istnienia sprzedawcy, nr akt; - w/w władze celne stwierdziły, iż firma (...) istniała w dniu wystawienia rachunku, jednakże w kolumnie cena sprzedaży wskazały wpis TF (totalne fałszerstwo); - organ celny pierwszej instancji weryfikując zgłoszenie celne strony prawidłowo skorzystał z katalogu szwajcarskiego EurotaxGlass"s 2008 PW-CH 1/2008 i na jego podstawie ustalił, że cena spornego pojazdu wyniosła 40.500 CHF; - biorąc za podstawę w/w wartość oraz pomniejszając ją o procentowy stopień uszkodzeń zespołów pojazdu, korekty oraz współczynniki stopnia uszkodzenia podane w załączonej do zgłoszenia celnego wycenie nr (...) z dnia (...) lutego 2008 r. jego wartość na rynku szwajcarskim wynosiłaby ok. 20.700 CHF, a więc 3 razy więcej niż zadeklarowana w zgłoszeniu celnym; - do określenia wartości celnej importowanego pojazdu przyjęto wartość rynkową pojazdu w wysokości 74.400 zł określoną przez biegłego J. P.; - wartość ta następnie została skorygowana o elementy fiskalne (marżę, cło, podatek akcyzowy oraz podatek od towarów i usług) co w konsekwencji pozwoliło ustalić wartość celną w wysokości 44.366 zł; - nieuzasadniony jest zarzut, że bezpodstawnie dokonano odmowy przeprowadzenia dowodu przesłuchania A. S. na okoliczność zakupu samochodu i wystawienia rachunku oraz zapłaconej kwoty za importowany pojazd, ponieważ w myśl art. 188 Ordynacji podatkowej, dowód z zeznań w/w świadka nie będzie stanowił istotnej dla sprawy okoliczności, biorąc pod uwagę ustalenia weryfikacyjne dokonane przez szwajcarskie władze celne; - nawet potwierdzenie przez A. S. faktu zapłaty za przedmiotowy pojazd kwoty 7.000 CHF w firmie (...) nie usunęłoby uzasadnionych wątpliwości co do wiarygodności ceny transakcyjnej zapłaconej za importowany pojazd i odstąpienia od zastosowania art. 181a RWKC. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie R. W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając naruszenie przepisów: - art. 181a RWKC, poprzez przyjęcie przez organy, iż w niniejszej sprawie istnieją uzasadnione wątpliwości i przyczyny pozwalające zakwestionować wiarygodność lub dokładność informacji czy dokumentów służących określaniu wartości celnej, które dołączone zostały do zgłoszenia celnego, w sytuacji gdy zostały one oparte na zeznaniach świadka H. J. H. oraz poprzez brak uwzględnienia wniosku o przesłuchanie świadka A. S., osoby dokonującej faktycznego zakupu w imieniu pojazdu w imieniu strony, jako dowodu równoznacznego pod względem mocy i wiarygodności z dowodem, na którym organy dokonały ustaleń faktycznych; - art. 122, art. 121, art. 180 § 1 w zw. z art. 187 § 1 oraz art. 188, art. 191 w zw. z art. 122, a także art. 187 § 1, art. 194 § 3 oraz art. 210 § 4 w zw. z art. 124 i art. 235 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa co miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprzeczności istotnych ustaleń organu drugiej instancji z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego polegającą na uznaniu, iż istnieją uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistej ceny transakcyjnej pojazdu oraz uznaniu, że wartość pojazdu na dzień odprawy celnej wynosiła 44.366 zł, w sytuacji gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz dowód którego przeprowadzenia odmówiono są wystarczające do tego, żeby stwierdzić, że pojazd miał wartość określoną ceną nabycia ujętą w fakturze zakupu, tj. 20.484 zł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Istota merytorycznego sporu w niniejszej sprawie dotyczy ustalenia wartości celnej używanego, sprowadzonego ze Szwajcarii samochodu osobowego marki VW (...), rok produkcji 2004. Do zgłoszenia celnego z dnia (...) lutego 2008 r. strona dołączyła wystawiony przez (...), rachunek z dnia (...) października 2007 r. określający wartość importowanego pojazdu na kwotę 7.000 CHF. W wyniku kontroli zgłoszenia celnego organ ustalił, że cena pojazdu podobnego do importowanego na rynku szwajcarskim wynosiła 40.500 CHF (według katalogu Eurotax Glass). Cena ta rażąco odbiegała od ceny (7.000 CHF) podanej w rachunku z dnia (...) października 2007 r. oraz od “ogólnej wartości faktury" wskazanej w polu 22 zgłoszenia celnego z dnia (...) lutego 2008 r. Powyższe wskazuje, że organ celny miał podstawy do uzasadnionych wątpliwości dotyczących wartości transakcyjnej wynikającej z rachunku załączonego do zgłoszenia celnego. Wątpliwości odnośnie ceny deklarowanej przez stronę potwierdzają wyniki ekspertyzy opracowanej przez biegłego J. P. Określił on wartość pojazdu w wysokości 74.400 zł przyjmując w wycenie wartość bazową pojazdu marki BMW X 5 wyprodukowanego w USA. Przyjęcie przez organ w/w zgłoszenia celnego, jako odpowiadającego wymogom formalnym określonym w art. 62 WKC, nie pozbawiało organu prawa do weryfikacji danych wyszczególnionych w zgłoszeniu. Zgodnie bowiem z art. 78 ust. 1 WKC, po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu dokonać sprostowania zgłoszenia celnego. Mogą również – w myśl ust. 2 – w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu. Stosownie do art. 78 ust. 3 WKC, jeżeli z kontroli zgłoszenia celnego lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Zasadą jest, zgodnie z art. 29 ust. 1 WKC, że wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary. Stosownie do art. 181a ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (dalej: RWKC), jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości, czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, nie muszą ustalać wartości celnej importowanych towarów z zastosowaniem wartości transakcyjnej. W realiach rozpoznawanej sprawy wątpliwości organu odnośnie ceny transakcyjnej (7.000 CHF) są zasadne – w świetle zgromadzonego materiału dowodowego - a to w myśl art. 181a RWKC upoważnia organ celny do podjęcia działań w ramach procedury weryfikacyjnej, przewidzianej prawem. W związku z tym nie są usprawiedliwione zarzuty naruszenia prawa materialnego tj. art. 181a RWKC, poprzez zastosowanie tego przepisu i dokonanie określenia wartości celnej pojazdu tzw. "metodą ostatniej szansy". W sprawie niniejszej okoliczności faktyczne nasuwały obiektywnie uzasadnione wątpliwości odnośnie ceny określonej w rachunku wystawionym przez (...). O powodach wątpliwości, co do zadeklarowanej wartości celnej (transakcyjnej) organ celny zawiadamia skarżącego postanowieniem z dnia (...) września 2012 r. o wszczęciu postępowania celnego. Organ słusznie powołał się na ustalenia szwajcarskich władz celnych wskazujących, że H. J. H. – właściciel firmy JPC (...), w lutym 2010 r. zamknął firmę, wszystkie rachunki wyrzucił, zaś wypowiadając się w kwestii rachunku, zeznał, iż go nie wystawił, ani nie podpisał, nie wie również kto mógłby wstawić przedmiotowy rachunek. Nie oznacza to, że organ celny swoje rozstrzygnięcie oparł wyłącznie na podstawie wyjaśnień właściciela firmy (...). Konsekwencją zakwestionowania wiarygodności zadeklarowanej wartości celnej towaru jest jej ustalenie w oparciu o jedną z metod określonych w art. 30 - 31 WKC. W sytuacji, kiedy zadeklarowana wartość celna nie może być przyjęta, to organ celny powinien określić wartość, przy zastosowaniu kolejnych metod wynikających ze wskazanych przepisów. Brak jest możliwości zastosowania metod ustalania wartości celnej sprowadzonego używanego samochodu określonych w art. 30 WKC. Organy celne prawidłowo odwołują się do stanowiska sformułowanego przez Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Zarówno metoda wartości transakcyjnej identycznych towarów, jak i metoda wartości transakcyjnej podobnych towarów (art. 30 ust. 2 lit. a/ i b/ WKC) odnosi się do cech towarów, takich jak identyczność lub podobieństwo. Tych przesłanek nie spełniają sprowadzane z zagranicy używane i uszkodzone samochody, ponieważ każdy z nich charakteryzuje się innym stopniem zużycia. Również nie znajduje zastosowania do towarów używanych i uszkodzonych metoda ceny jednostkowej towarów importowanych (art. 30 ust. 2 lit. c/ WKC). Opiera się ona na cenie jednostkowej, po jakiej towary przywożone lub towary identyczne bądź podobne są sprzedawane we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedawcami. Metoda ta odnosi się zatem do towarów masowych, sprzedawanych w największych ilościach. Do określenia wartości celnej sprowadzanych samochodów używanych nie znajduje również zastosowania metoda wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d/ WKC), która wymaga określenia kosztów lub wartości materiałów i produkcji, kwoty zysku i kosztów ogólnych oraz kosztów lub wartości elementów wymienionych w art. 32 ust. 1 lit. e/ WKC, które są zmienne. W tych warunkach słuszne jest stanowisko organów celnych, że wartość celną sprowadzonego ze Szwajcarii samochodu osobowego należy ustalać przy zastosowaniu metody, o której mowa w art. 31 WKC, to jest metody "ostatniej szansy". W tym celu organ zasadnie powołuje z urzędu – w ramach uprawnień określonych w art. 197 Ordynacji podatkowej - biegłego rzeczoznawcę, który w swojej opinii z dnia (...) listopada 2012 r. określa wartość rynkową sprowadzonego samochodu uwzględniając stan techniczny pojazdu ustalony na podstawie przedłożonej przez skarżącej oceny technicznej nr (...) z dnia (...) lutego 2008 r. (załączonej do zgłoszenia celnego) oraz pozostałych dokumentów nadesłanych przez organ celny. Biegły rzeczoznawca w sporządzonej wycenie podaje zarówno źródła, jak i przesłanki, na podstawie których sporządza swoją ekspertyzę i określa wartość pojazdu na 74.400 zł. W swoim raporcie biegły podaje, że wartość określa na podstawie zweryfikowanych notowań rynkowych z katalogu "pojazdy Samochodowe – Wartości Rynkowe II – 2008", korekt mających wpływ na wartość pojazdu i analizy zbywalności pojazdu uszkodzonego. Pojazdem porównawczym jest BMW X5, wyprodukowany poza Wspólnotą (w USA). W odpowiedzi na wezwanie Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia (...) marca 2013 r. biegły uszczegóławia swoją opinię w piśmie z dnia 11 kwietnia 2013 r. (data wpływu do Izby Celnej). Stosownie do art. 31 ust. 1 lit. a/ WKC, wartość celna nie może być ustalana na podstawie ceny sprzedaży na obszarze Wspólnoty towarów wytworzonych we Wspólnocie. Organy celne ustalają wartość celną sprowadzonego pojazdu na kwotę 77.400 zł (19.535,89 CHF), przyjmując do wyliczeń wartość podaną w opinii rzeczoznawcy jako wartość 77.400 zł pomniejszoną o zastosowane korekty (z tytułu cła, zwyczajowej marży, podatku VAT i podatku akcyzowego), których wysokość bezpośrednio wpływa na ostateczną wartość (44.366 zł; 19.535,89 CHF, 1 CHF=2,2710 zł). Ustalona wartość (19.535,89 CHF) sprowadzonego samochodu osobowego znacząco odbiega od wartości (7.000 CHF) podanej w zgłoszeniu celnym przez skarżącego R. W.. W tych warunkach organ odwoławczy prawidłowo argumentuje, że nawet potwierdzenie przez A. S. faktu zapłaty za przedmiotowy pojazd kwoty 7.000 CHF w firmie (...) nie usunęłoby uzasadnionych wątpliwości co do wiarygodności ceny transakcyjnej zapłaconej za importowany pojazd i odstąpienia od zastosowania art. 181a RWKC. O postępowaniu organu celnego nie można więc mówić, że ustala on wartość pojazdu z naruszeniem prawa materialnego oraz przepisów procesowych Ordynacji podatkowej, określających obowiązki organu i w tym zakresie nie przeprowadza postępowania w sposób budzący zaufanie strony do organów celnych, niedokładnie wyjaśnia stan faktyczny sprawy, nie ocenia całego materiału dowodowego, nie rozpatruje całego materiału dowodowego oraz nie przeprowadza wnioskowanych dowodów przez stronę. Słusznie organ odmawia przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka – A. S., na okoliczność zakupu pojazdu i potwierdzenia faktycznie, całkowicie zapłaconej ceny pojazdu. Postanowieniem z dnia (...) października 2012 r. organ pierwszej instancji odmownie załatwia powyższy wniosek strony. Okoliczności wynikające z faktu zakupu pojazdu zostały stwierdzone innymi dowodami, m. in. dokumentem zakupu z dnia (...) października 2008 r. Postępowanie organu celnego nie narusza art. 188 Ordynacji podatkowej. Z treści tego przepisu wynika, po pierwsze, że przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Po drugie, przedmiotem dowodu nie może być okoliczność stwierdzona wystarczająco innym dowodem. Zaistniały uzasadnione wątpliwości, co do tego, że zadeklarowana wartość stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną kwotę określoną w art. 29 WKC i organ skutecznie zakwestionował wiarygodność - wynikających z dokumentacji przedstawionej przez stronę - informacji na ten temat. W takich warunkach rzeczą organu celnego było samodzielnie ustalić wartość towaru w określonym przepisami prawa celnego trybie z zachowaniem – wymaganej przez art. 191 Ordynacji podatkowej - zasady swobodnej oceny dowodów oraz na mocy art. 78 ust. 3 WKC zmienić zapisy w poszczególnych polach zgłoszenia celnego zawartego w dokumencie SAD z dnia (...) lutego 2008 r. Dodatkowo należy wyjaśnić, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia (...) stycznia 2013 r. jest decyzją wydaną przed upływem 5 lat od daty dokonania zgłoszenia celnego. Nie wchodzi więc w grę przedawnienie, skoro zgodnie z art. 56 Prawa Celnego z 2004 r., powiadomienie dłużnika o kwocie należności powinno być dokonane nie później niż w terminie pięcioletnim, liczonym od dnia powstania długu celnego. Z akt sprawy wynika, że toczy się postępowanie karne, o którym mowa w art. 221 ust. 4 WKC. Oznacza to, że zakaz z art. 221 ust. 3 WKC – powiadomienie dłużnika po upływie lat 3, licząc od powstania długu celnego – nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Z tych też względów skarga podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ----------------------- 1