II SA/Ol 665/13

Dnia 19 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie sędzia WSA Adam Matuszak sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2013 roku sprawy ze skargi R. C. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na budowę - oddala skargę. Po rozpatrzeniu wniosku P. "[...]" Sp. z o.o., Starosta M., decyzją z dnia 29 marca 2013 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę gazociągu wysokiego ciśnienia "[...]" relacji R. -M na terenie gmin: S., P., gminy M. i miasta M. na działkach: nr ewid. "[...]". W uzasadnieniu decyzji, organ pierwszej instancji stwierdził, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego. Ponadto, zawiera wymagane decyzje, opinie i uzgodnienia, informacje i zaświadczenia oraz jest wykonany przez osoby posiadające właściwe uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Inwestor złożył, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenie o prawie do dysponowania na cele budowlane działkami, przez które przebiega przedmiotowa inwestycja, powołując się w tym względzie na umowy służebności, umowy o udostępnienie nieruchomości, postanowienia Sądu Rejonowego w M., umowy użytkowania oraz ostateczne decyzje ograniczające sposób korzystania z nieruchomości gruntowych, wydane przez Starostę M. Starosta wyjaśnił ponadto, że zostały zachowane wszystkie warunki konieczne do ograniczenia w tej sprawie, w drodze decyzji, sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Odnosząc się natomiast do toczącego się przed Sądem Rejonowym w M. postępowania podniósł, że niedopuszczalne jest przenoszenie sporu o charakterze cywilnoprawnym grunt postępowania administracyjnego. Podał też, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w O., po przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, decyzją z dnia 17 stycznia 2011 r. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia. Przedmiotowa inwestycja położona jest bowiem na obszarze ‘[...]". Zgodnie natomiast z § 3 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późń. zm.) planowane zamierzenie zaliczone jest do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Organ dodał, że inwestycja realizowana będzie częściowo na terenie zamkniętym, będącym we władaniu PKP. W odwołaniu od decyzji, złożonym przez R.C., odwołujący się podniósł, że przed Sądem Rejonowym w Mrągowie toczy się sprawa o uregulowanie służebności przesyłu i dopiero na etapie tego postępowania ustalony zostanie przebieg gazociągu. Wobec tego nie jest możliwe pozbawienie go władztwa nad całością jego nieruchomości. Wywiódł z treści art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, że ograniczenia dla właściciela nieruchomości, wynikające z zezwolenia ustalonego w decyzji podjętej na podstawie powołanego przepisu odpowiadają w istocie służebności gruntowej. Stwierdził, że brak prawomocnego postanowienia w przedmiocie ustanowienia służebności przesyłu należy uznać za trwanie rokowań co do prawa korzystania z jego nieruchomości. Powyższe, zdaniem odwołującego się, oznacza, że decyzja nie określa przebiegu gazociągu, a przebieg zatwierdzony w decyzji odwołujący się kwestionuje. Wskazał ponadto na konstytucyjną zasadę ochrony prawa własności i możliwość wywłaszczenia jedynie na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem. Zarzucił też, że organ pierwszej instancji nie ustalił, czy istniejący gazociąg zostanie zastąpiony projektowanym, czy oba będą działały niezależnie. Stwierdził, że powyższe ma wpływ na jego prawa i wykonywanie własności, a także na zysk, jaki może osiągnąć ze sprzedaży działek, lecz inwestor i organ pominęli tę kwestię. Zarzucił również, że z uzasadnienia decyzji nie wynika, w jakim celu jest prowadzona inwestycja i czy wpłynie korzystnie na mieszkańców gminy Mrągowo. Odwołujący się podniósł ponadto zarzut naruszenia: art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), dalej powoływanej jako K.p.a. - poprzez niezapewnienie mu czynnego udziału w postępowaniu, art. 75, art. 77 i art. 78 K.p.a.- poprzez zaniechanie zebrania przez organ wyczerpująco materiału dowodowego i niepowołanie innego biegłego do sporządzenia niezbędnej dokumentacji oraz art. 79 K.p.a. - poprzez niepowiadamianie odwołującego się o podejmowanych czynnościach, w tym o oględzinach spornej nieruchomości. Odwołanie od decyzji złożyli również H. i B.S. którzy zarzucili, że organ błędnie ustalił stan faktyczny i prawny sprawy. Stwierdzili, że inwestor wprowadził organ w błąd co do prawa dysponowania ich działkami nr"[...]" na cele budowlane, gdyż cofnęli oni wyrażoną zgodę na udostępnienie nieruchomości. Wojewoda W., decyzją z dnia 20 czerwca 2013 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, iż projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Mrągowo - terenów mieszkaniowych, uchwalonego przez Radę Miejską w Mrągowie uchwałą NrXLlI/5/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Mrągowo - tereny usług turystycznych, uchwalonego przez Radę Miejską w Mrągowie uchwałą Nr XLI/6/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r., a także z decyzją Wójta Gminy Mrągowo nr x z dnia 8 lipca 2011 r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającego na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia relacji "[...]", decyzją Wójta Gminy S. "[...]" z dnia 10 maja 2010 r., o lokalizacji przedmiotowej inwestycji celu publicznego na terenie gm. S., decyzją Wójta Gminy P. nr "[....]" z dnia 8 czerwca 2010 r., o lokalizacji przedmiotowej inwestycji celu publicznego na terenie gminy P., a także z ustaleniami zawartymi w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia 17 stycznia 2011 r., o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie sieci gazowej w relacji "[...]" oraz gazyfikacji gmin w powiatach: "[...]". Do projektu budowlanego załączono wymagane warunki techniczne projektowanego gazociągu z dnia 5 maja 2006 r., właściwe opinie Zespołu Uzgodnień Dokumentacji Projektowej Starostwa Powiatowego w M., uzgodnienia lokalizacji gazociągu z zarządcami dróg gminnych: "[...]", zarządcą dróg powiatowych- Powiatowym Zarządem Dróg w M. i z zarządcą dróg krajowych i autostrad - Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w O. Ponadto załączono decyzje Starosty M. - pozwolenia wodnoprawne: z dnia 16 stycznia 2012 r.- na wykonanie tymczasowego ujęcia wody na rzece Krutynia; z dnia 3 stycznia 2012 r. - na przekroczenie gazociągiem rzeki Krutynia; z dnia 4 października 2012 r. - na przekroczenie gazociągiem rzeki Wólka; z dnia 16 sierpnia 2012 r.- na przekroczenie gazociągiem rzeki Nikutowo; z dnia 23 lipca 2012 r. - na przekroczenie gazociągiem jezioro Juno oraz pobór wody z jeziora Juno i z dnia 17 sierpnia 2012 r. - na przekroczenie gazociągiem rzeki Dajna. Załączone zostały też uzgodnienia branżowe z gestorami sieci telekomunikacyjnych, elektroenergetycznych i gazowych. Inwestor przedłożył również oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a dodatkowo w stosunku do stron kwestionujących prawo do dysponowania ich nieruchomościami na cele budowlane, inwestor przedłożył dokumenty potwierdzające to prawo. W ocenie organu odwoławczego, projekt budowlany został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Wojewoda stwierdził również, że sporny gazociąg odpowiada warunkom, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 97, poz. 1055). Odnosząc się natomiast do zarzutów odwołujących się, organ drugiej instancji stwierdził, że organ pierwszej instancji nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności dokładnie wyjaśnił stan faktyczny sprawy i umożliwił stronom czynny udział w postępowaniu. Dodał, że organ pierwszej instancji wyjaśnił w treści uzasadnienia swojej decyzji, że lokalizacja przedmiotowej inwestycji jest zgodna z ostatecznymi decyzjami o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, obowiązującym miejscowym planem oraz ostateczną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Wskazał, że organ pierwszej instancji wyjaśnił stronie, iż po uruchomieniu spornego gazociągu istniejący na nieruchomości R.C. gazociąg nie jest przewidziany do usunięcia. Podniósł też, że z akt sprawy nie wynikało, aby H. i B.S. wypowiedzieli inwestorowi umowę 10 października 2008 r. o udostępnieniu ich nieruchomości w celu przeprowadzenia na nich przedmiotowego gazociągu, zaś ich pełnomocnik nie był upoważniony do rozwiązania tej umowy, która została zawarta na czas nieokreślony. Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniósł R.C., powtarzając w całości zarzuty i argumentację, zawarte uprzednio w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda W. wniósł o jej oddalenie, wskazując, że motywy rozstrzygnięcia zawarto w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd administracyjny ocenia zgodność z prawem zaskarżonego aktu administracji publicznej. Jednocześnie zaś, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, ustaliły stan faktyczny i wydały rozstrzygnięcia, odpowiadające przepisom prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody W. z dnia 20 czerwca 2013 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty M. z dnia 29 marca 2013 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę opisanego wyżej gazociągu. Przede wszystkim należy podnieść, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami, o czym stanowi art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 z późn. zm.). Ponadto, zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 tej ustawy, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Stosownie natomiast do art. 35 ust. 1 tej ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Należy podkreślić, że użyty w art. 35 ust. 4 ustawy zwrot: "nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, w razie spełnienia powyżej wyliczonych przesłanek, jest związany przepisami i ma obowiązek wydać rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Analizując niniejszą sprawę, należy stwierdzić, że wymagania formalne, dotyczące pozwolenia na budowę, określone w wyżej cytowanych przepisach zostały przez inwestora spełnione. Zostały również spełnione wymagania, dotyczące projektu budowlanego, o których mowa w art. 35 ust. 1 i wymagania z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. W tej sytuacji, złożony przez inwestora wniosek o wydanie pozwolenia na budowę uprawniał organy do wydania pozytywnej decyzji. Projekt budowlany zgodny jest z postanowieniami zawartymi w uchwale Rady Miejskiej w Mrągowie Nr XLlI/5/2006 z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Mrągowo - terenów mieszkaniowych i Nr XLl1/6/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Mrągowo - tereny usług turystycznych. Ponadto projekt ten jest zgodny z ustaleniami zawartymi w decyzji Wójta Gminy M. Nr x z dnia 8 lipca 2011 r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającego na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia relacji "[...]", Wójta Gminy S. Nr xx z dnia 10 maja 2010 r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającego na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia relacji "[...]", Wójta Gminy P. Nr xxx z dnia 8 czerwca 2010 r., o lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającego na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia relacji "[...]". Projekt jest zgodny również z wymaganiami ochrony środowiska i nie narusza wymogów określonych w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia 17 stycznia 2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie sieci gazowej w/c relacji "[...]" oraz gazyfikacji gmin w powiatach: "[...]". Ponadto, projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane przepisami uzgodnienia i opinie. Autorzy projektu i sprawdzający posiadają wymagane uprawnienia, a odpowiednie zaświadczenia załączono do projektu budowlanego. Prawidłowo więc organy administracji architektoniczno – budowlanej stwierdziły, że projekt nie narusza przepisów prawa materialnego. Nie doszło również do zarzucanego w skardze naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Fakt nieuwzględnienia interesu skarżącego nie jest bowiem jednoznaczny z naruszeniem tych przepisów, w szczególności art. 8 K.p.a. Bezpodstawny jest zarzut naruszenia art. 10 § 1 K.p.a., gdyż z akt administracyjnych wynika, że skarżący został zawiadomiony o wszczęciu postępowania, a pismem z dnia 11 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożyła uwagi odnośnie do przebiegu przedmiotowej inwestycji na nieruchomości skarżącego. Zasadnie też organy uznały, że w niniejszej sprawie nie zaistniała konieczność przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, gdyż wszystkie okoliczności mająca znaczenie dla sprawy zostały wyjaśnione. Nie naruszono zatem art. 7, art. 75, art. 77 i art. 78 K.p.a. Niezrozumiały jest zarzut naruszenia art. 79 K.p.a. poprzez zaniechanie informowania skarżącego o przeprowadzeniu dowodu z oględzin nieruchomości, gdyż z akt administracyjnych nie wynika, aby taki dowód był w tym postępowaniu przeprowadzony. Podnieść również należy, że w decyzjach organów obu instancji wskazano, że nie przewiduje się usunięcia istniejącego gazociągu. Ponadto, stwierdzić należy, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, lecz pozwolenia na budowę. Wobec tego, zarzuty skargi w tym zakresie nie mogą zostać ocenione, dotyczą bowiem innego postępowania i bez wpływu na niniejsze postępowanie pozostaje fakt, że przed sądem rejonowym toczy się sprawa dotycząca służebności przesyłu. Na marginesie dodać jedynie należy, że postępowanie o ustanowienie służebności przesyłu nie ma charakteru prejudycjalnego dla sprawy administracyjnej z art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. nr 102, poz. 651, z późn. zm.), gdyż powyższy przepis w żaden sposób nie uzależnia wydania decyzji w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości od uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy o ustanowienie służebności przesyłu. Przepis art.124 o gospodarce nieruchomościami samodzielne reguluje instytucję ograniczenia własności związaną z zakładaniem instalacji przesyłowych i określa przesłanki takiego ograniczenia. Z uwagi na powyższe, zarzuty skargi, dotyczące zakresu ograniczenia korzystania z nieruchomości skarżącego nie mogą być uwzględnione, gdyż naruszałoby to art. 135 p.p.s.a. Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że skoro w sprawie zostały spełnione przesłanki, określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, organ – zgodnie z art. 35 ust. 4 tej ustawy - nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę. W tej sytuacji, Sąd uznał działanie organów w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego oraz nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.