VI SA/Wa 1096/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2013 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2012 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego R. G. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdzającą objęcie R. G., skarżącego w niniejszej sprawie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym w okresie [...] czerwca 2010 r. – [...] czerwca 2011 r. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat [...] pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. wystąpił do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia o wydanie decyzji ustalającej obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego R. G. z tytułu wykonywania umów na rzecz Płatnika: M. Sp. z o.o., w związku z przeprowadzonym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych postępowaniem kontrolnym, w wyniku którego Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, iż umowy nazwane przez Płatnika: M. Sp. z o.o. umowami o dzieło, nosiły cechy umów zlecenia. [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia przekazał przedmiotową sprawę w dniu [...] stycznia 2012 r. do załatwienia według właściwości przez dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. stwierdził, objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym Pana R. G. w okresie od [...] czerwca 2010 r. do [...] czerwca 2011 r. z tytułu wykonywania umów zlecenia na rzecz Płatnika: M. Sp. z o.o. Od tej decyzji R. G. wniósł odwołanie. Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Prezes NFZ na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24 w związku z art. 109 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ ustalił, co następuje: Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. Inspektorat [...] pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. przekazał informację, iż w wyniku postępowania kontrolnego ustalono, iż Płatnik: M. Sp. z o.o. nie dokonał zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego R. G. na dokumencie ZUS ZZA. Z powyższej korespondencji wynika, że R. G. w okresie od czerwca 2010 r. do lipca 2011 r. wykonywał pracę na podstawie umów cywilnoprawnych nazwanych przez Płatnika umowami o dzieło. W trakcie kontroli ustalono, że kwalifikacja prawna zawieranych umów dokonana została z naruszeniem obowiązujących przepisów, ponieważ umowy nazwane przez Płatnika umowami o dzieło nosiły cechy umów zlecenia. Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. Inspektorat [...] nie uwzględnił zastrzeżeń Płatnika do protokołu kontroli i podtrzymał stanowisko Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Równocześnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. Inspektorat [...] przekazał informację, że skarżący w okresie wykonywania umów posiadał inny tytuł do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych wobec powyższego spełniał warunki do wyłączenia z obowiązkowych ubezpieczeń społecznych z uwagi na inny tytuł do przedmiotowych ubezpieczeń. Z kopii umów o dzieło wynika, że Płatnik: M. Sp. z o.o. zawarł ze skarżącym umowy o dzieło od [...] czerwca 2010 r. do [...] czerwca 2011 r. Z pisma skarżącej kierowanego do M. Sp. z o.o. z dnia [...] czerwca 2010 r. wynika, że na podstawie zawartych umów o dzieło zobowiązał się do wykonania szkoleń autorskich na podstawie opracowanej dokumentacji. Ww. fakt potwierdzają załączone przez Płatnika protokoły, z których wynika, że opracowywał on między innymi programy szkoleniowe oraz przeprowadzał szkolenia pracowników. Skarżący sam układał plan szkolenia i realizował go, posługując się wypracowanymi przez siebie metodami pracy. Organ podniósł przy tym, że objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym, co zgodnie podkreślają w swoich orzeczeniach sądy administracyjne powstaje z mocy prawa i trwa przez cały czas spełniania warunków objętych dyspozycją norm prawnych regulujących podleganie ubezpieczeniu zdrowotnemu. Zarówno decyzja organu I jak i II instancji stwierdzająca objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym jest decyzją która jedynie stwierdza istnienie uwarunkowanej elementami stanu faktycznego określonej sytuacji prawnej (bycia objętym bądź nie ubezpieczeniem zdrowotnym), ale sytuacji tej nie tworzy ani nie kształtuje. Moment zarówno powstawania, jak i ustania obowiązku ubezpieczenia został określony w sposób ścisły w przepisach prawa i jest on niezależny od woli lub świadomości strony. Oznacza to, że nawet jeżeli strony wykazałyby, że zostały wprowadzone w błąd (chociażby przez osobę wykonującą zawód zaufania publicznego), co do obowiązującego prawa i zasadności zawierania umów o dzieło, to zarówno organ I jak i II instancji nie miałby prawnych możliwości, ażeby orzec o nieobjęciu obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu zawartych umów będącymi umowami, co do których mają zastosowanie przepisy k.c. o umowie zlecenia, albowiem w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym nie ma prawnych możliwości orzekania na zasadach słuszności. Organ nie podzielił oceny prawnej płatnika co do tego, iż przedmiotowe umowy są umowami o dzieło i stwierdził, że badając obowiązki skarżącego z tytułu zawartych z płatnikiem umów mając na względzie przepisy art. 627-646 k.c. oraz art. 734-750 k.c. należy uznać, iż do zawartych umów zastosowanie mają przepisy o umowie zlecenia. Zdaniem organu, wynagrodzenie za ww. umowy było zbliżone, umowy zaś były realizowane na przestrzeni długiego czasu tj. od [...] czerwca 2010 r. do [...] czerwca 2011 r. Wobec tego ww. umowy nie miały charakteru czynności przynoszących konkretny materialny rezultat, były one w istocie realizowane w ramach umowy starannego działania, mającej charakter umowy o świadczenie usług, do której stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Ponadto w każdej umowie realizowane były te same czynności tj. przygotowywanie procedur, instrukcji i zasad postępowania w spółce w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej. Zgodnie z art. 3531 k.c. strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Z kolei zgodnie z art. 58 k.c. czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek. Oznacza to, że nazwanie umowy umową o dzieło nie przesądza o jej charakterze. Przy tego rodzaju pracy trudno mówić, że polegała ona "na dostarczeniu określonych wyników swojej pracy w postaci dzieła" (w myśl przepisów o umowie o dzieło zawartych w k.c.) zwłaszcza, że w orzecznictwie podkreśla się, iż dzieło powinno mieć byt samoistny niezależny od działania wykonawcy i możliwość uzyskania samodzielnej wartości w obrocie. Ponadto według Sądu Najwyższego jednym z kryteriów pozwalających na odróżnienie umowy o dzieło od umowy o świadczenie usług jest możliwość poddania umówionego rezultatu (dzieła) sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2000 r., sygn. akt IV CKN 152/00 OSNC 2001/4/63). Taka możliwość w przypadku spornych umów nie istnieje. Osoby wykonujące pracę na umowę, co do której stosuje się przepisy k.c. o umowie zlecenia, są objęte ubezpieczeniem zdrowotnym wtedy i tylko wtedy, gdy spełniają warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, co wynika w tej konkretnej sprawie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e i art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.) osoby, które wykonują pracę na podstawie umowy cywilnoprawnej, do której stosuje się przepisy o zleceniu, podlegają obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu od dnia oznaczonego w umowie jako dzień rozpoczęcia jej wykonywania do dnia rozwiązania umowy. Organ zwrócił uwagę na to, że decyzja nr [...] wydana przez dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] grudnia 2012 r. uznaje jedynie Pana R. G. za objętego obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym w okresie od [...] czerwca 2010 r. do [...] czerwca 2011 r. z tytułu wykonywania umów zlecenia na rzecz Płatnika: M. Sp. z o.o. Zgodnie bowiem z art. 109 ust. 2 ustawy o świadczeniach, sprawy z zakresu wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne należą do właściwości organów ubezpieczeń społecznych. Oznacza to, iż organem zobowiązanym do prawidłowego ustalenia wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne Pana R. G. jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych. W skardze na powyższą decyzję skarżący zarzucił: 1. naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez przyjęcie, iż skarżący podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie umowy zlecenia, mimo iż praca wykonywana przez skarżącego odbywała się w ramach zawartych umów o dzieło, które polegały na sporządzeniu odpowiedniej dokumentacji dla płatnika składek M. sp. z o.o. oraz przeprowadzenie szkoleń jego pracowników; 2. błędną interpretację pojęcia umowa o dzieło i przypisanie jej aspektów umowy zlecenia skoro zakres i typ wykonanej przez skarżącego pracy potwierdza, że skarżący wykonywał zadanie w ramach umowy o dzieło, polegające na sporządzeniu odpowiedniej dokumentacji dla płatnika składek M. sp. z o.o. oraz przeprowadzenie szkoleń jego pracowników; 3. naruszenie przepisów postępowania, a to art. 107 § 1, § 3 k.p.a. polegających na braku wystarczającego uzasadnienia decyzji przez organ administracji publicznej poprzez: a. brak wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione oraz dowodów na których się oparł ograniczając się jedynie do wskazania jakie dokumenty zostały przedłożone organowi przez skarżącego i płatnika składek M. sp. z o.o. oraz stwierdzenia, że organ dokonał ustaleń na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, b. brak uzasadnienia dlaczego organ ten przyjął iż wykonane przez skarżącego dzieła zostały wykonane na podstawie umów zlecenia a nie umów o dzieło, gdzie organ ten ograniczył się do cytowania powszechnie znanych przepisów prawa cywilnego oraz cytowania powszechnie dostępnych orzeczeń sądów określającego czym jest umowa o dzieło a czym umowa zlecenia a także wskazania co zdaniem organu jest umową o dzieło/zlecenie bez bezpośredniego odniesienia się do indywidualnej sytuacji skarżącego, c. brak uzasadnienia dlaczego organ oparł swoją decyzją na opinii Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i dlaczego nie przeprowadził własnego postępowania wyjaśniającego, d. brak uzasadnienia dlaczego organ uznał skarżącego R. G. za objętego obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym w okresie od [...] czerwca 2010 r. do [...] czerwca 2011 r. na podstawie art. 109 ust. 2 ustawy o świadczeniach wskazując, iż to Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest organem właściwym w kwestiach ubezpieczenia zdrowotnego 4. naruszenie przepisów postępowania, a to art. 138 k.p.a. poprzez brak rozpatrzenia merytorycznego sprawy przez organ drugiej instancji, odpowiedzi na zarzuty wskazane przez skarżącego w odwołaniu z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz powielenie rozstrzygnięć wskazanych przez organ wydający decyzję w pierwszej instancji; 5. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wydaną decyzję, a to art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 136 k.p.a. poprzez niepełne zebranie materiału dowodowego wynikające z braku dopuszczenia z urzędu dowodu z przesłuchania w charakterze strony R. G. oraz płatnika składek M. sp. z o.o. a które to zeznania przyczyniłyby się do wszechstronnego zebrania materiału dowodowego w oparciu, o który organ winien ustalić rzeczywisty stan faktyczny. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Na rozprawie w dniu 25 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 109 ust. 1 ustawy o świadczeniach ponieważ w jego ocenie pismo ZUS z 29 grudnia 2011 r. nie jest wnioskiem w rozumieniu ww. przepisu. Nadto podniósł, że w aktach nie ma protokołów przekazania dzieła objętego umowami oraz dokumentacji szkoleniowej sporządzonej przez skarżącego, na podstawie, której przeprowadzał szkolenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. p.p.s.a. – Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja narusza bowiem obowiązujące prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Stosownie do art. 109 § 1 i 3 ustawy o świadczeniach Dyrektor Oddziału NFZ rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczeń zdrowotnych, a do tych spraw zalicza się sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenia prawa do świadczeń zaś wniosek o rozpatrzenie sprawy, o której wyżej mowa zgłasza ubezpieczony, a w zakresie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym wniosek może zgłosić również ZUS. W skierowanym do [...] Oddziału NFZ piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. z którego treścią skarżący niezasadnie wiąże zarzut naruszenia powołanych przepisów ZUS [...] Oddział w W. Inspektorat [...] poinformował, że w wyniku postępowania kontrolnego przeprowadzonego w M. Sp. z o.o. ustalono, że umowy o dzieło zawarte przez płatnika ze skarżącym na okres czerwiec 2010 – lipiec 2011 nosiły cechy umów zlecenia, a płatnik nie dokonał zgłoszenia skarżącego do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu powyższych umów, ZUS przywołał w ww. piśmie art. 69 ust. 1 pkt 1a i 109 ustawy o świadczeniach i w zw. z powyższym (jak podał) zwrócił się z prośbą o zajęcie stanowiska w ww. sprawie i wydanie stosownej decyzji dotyczącej skarżącego. Wprawdzie ZUS nie wskazał umów o dzieło, z których zawarciem wiąże powyższe wystąpienie, a prośba dotyczy zajęcia stanowiska i wydania decyzji, w przedstawionej sprawie ale wskazał okres, w których umowy łączyły skarżącego z ww. spółką i swoją ocenę umów, jako umowy zlecenia a także przepisy, których treść w powiązaniu z ustaleniami z postępowania kontrolnego pozwalają na przyjęcie, iż wbrew przekonaniu skarżącej w istocie prośba o zajęcie stanowiska jest formalnym wnioskiem zgłoszonym na podstawie art. 109 § 3 powołanej ustawy i jego przedmiotem, jest żądanie stwierdzenia, iż skarżący we wskazanym okresie był objęty ubezpieczeniem zdrowotnym. Skoro zatem wniosek taki w powyższym trybie został złożony to stosownie do art. 107 ust. 5 pkt 16 ustawy o świadczeniach Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K. był zobowiązany do wydania decyzji w przedmiocie tym wnioskiem objętym co oznacza, konieczność uprzedniego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w kierunku wyjaśnienia, czy w sprawie zachodzą przesłanki do objęcia skarżącego obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z powyższego tytułu. Powołana ustawa wiąże obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego z wykonywaniem wskazanych w jej przepisach umów w tym umowy zlecenia, agencyjnej bądź innej umowy o świadczenie usług. Zatem ustalenie w powyższym zakresie, jako przesłanka do stwierdzenia, czy wskazana osoba z tytułu wykonywania jednej z ww. umów podlegała ubezpieczeniu zdrowotnemu należy do ww. organu. Podkreślić przy tym należy, iż organ jest uprawniony do oceny w tym zakresie jedynie na użytek postępowania prowadzonego w zw. ze złożeniem wniosku, o którym mowa w art. 109 § 3 ustawy o świadczeniach. Nie budzi przy tym wątpliwości, iż w tym postępowaniu organ jest związany rygorami procedury administracyjnej w szczególności tymi, które zostały określone w art. 77 § 1 kpa i art. 107 § 3 kpa. Zaskarżona decyzja, tych wymogów nie spełnia, a uchybienia w powyższym zakresie mogą, zdaniem Sądu, mieć wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c skutkuje wyeliminowaniem jej, jak i decyzji z [...] grudnia 2012 r. z obrotu prawnego. Organ I instancji odnotowując tylko treść kolejnych pism ZUS i strony oraz załączników dołączonych do pism strony w postaci kopii przedmiotowych umów, protokołów i rachunków nie dokonał oceny prawnej zaistniałego stanu rzeczy obejmującego wykonywanie we wskazanym okresie ww. umów. W uzasadnieniu wskazał bowiem, iż w zw. z tym, że w opinii ZUS skarżący wykonywał pracę na podstawie umowy zlecenia to należy stwierdzić, że podlegał z tego tytułu obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Natomiast organ odwoławczy chociaż stosownie do art. 15 kpa był zobowiązany do ponownego rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie i uzasadnienia przyjętego stanowiska tak co do stanu faktycznego jak i oceny prawnej w sposób odpowiadający wymogom art. 107 § 3 kpa w takim zakresie sprawy nie rozpoznał uchybiając temu przepisowi jak i art. 77 § 1 kpa. Organ chociaż podał, że sprawę rozstrzygnął na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego to treść uzasadnienia temu przeczy. W istocie bowiem nie odniósł się w sposób szczegółowy do przedmiotów umów ani też do nadesłanych przez stronę protokołów do tych umów, z których wynika, jakie czynności były wykonywane w ramach realizacji każdej umowy, a z punktu widzenia przepisów kodeksu cywilnego regulujących umowę o dzieło ocena powyższych dokumentów w zakresie wymaganym tymi przepisami jest niezbędna. Rację ma skarżący twierdząc, że znaczna część rozważań sprowadza się do przytoczenia przepisów z kodeksu cywilnego dotyczących umów zlecenia i umów o dzieło ze wskazaniem różnic i powołania orzecznictwa sądów bez koniecznego powiązania tych rozważań ze sprawą. Natomiast, jeżeli chodzi o odniesienie się do przedmiotowych umów to argumentacja w tym zakresie wskazuje na to, że organ podzielił stanowisko ZUS co do tego, iż umowy nie były w istocie umowami o dzieło ponieważ, jak podał wynagrodzenie było zbliżone, umowy były realizowane na przestrzeni długiego czasu ([...] czerwiec 2010 r. – [...] czerwiec 2011 r.) i wobec tego nie miały charakteru czynności przynoszących materialny rezultat, a ponadto w każdej umowie realizowane były te same czynności. Okres wykonywania umowy ani też okoliczność wykonywania podobnych bądź takich samych czynności nie mogą jednak przesądzać o charakterze czynności wykonywanych w ramach tej umowy. Takie stanowisko organu nie znajduje uzasadnienia tak w przepisach kc obejmujących regulację odnoszącą się do umów o dzieło jak i tych, które dotyczą umów zlecenia (art. 627 – 646 kc, art. 734 – 750 kc). Natomiast żadnej innej samodzielnej argumentacji wyjaśniającej przyczyny dla których organ uznał, iż do przedmiotowych umów mają zastosowanie przepisy o umowie zlecenia organ nie przedstawił. Odwoływanie się do ustaleń i oceny ZUS, który nie jest stroną postępowania oceny i stanowiska organu nie zastępuje. Rzeczą organu będzie zatem ponowne rozpatrzenie sprawy z pełnym wyczerpującym rozpatrzeniem materiału dowodowego i uzasadnieniem stanowiska spełniającym wymogi art. 107 § 3 kpa. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa jak w pkt 1 sentencji, w pkt 2 po myśli art. 152 ppsa zaś o kosztach orzeczono uwzględniając art. 200 ppsa.