I SAB/Wa 473/13

WyrokWSA w Warszawie2013-12-11

Skład orzekający: Elżbieta Lenart, Dorota Apostolidis, Dariusz Chaciński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent [...] rażąco naruszył prawo poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość, mimo upływu ponad dwunastu lat od złożenia wniosku?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest uzasadniona, gdy organ administracji publicznej nie załatwia sprawy bez zbędnej zwłoki, wykonując czynności w dużych odstępach czasu lub czynności pozorne. W przypadku stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, sąd zobowiązuje organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie i stwierdza, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Stan faktyczny
Skarżący S. S. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość, wskazując na brak działań organu mimo upływu ponad dwunastu lat od złożenia wniosku. Organ wniósł o oddalenie skargi, tłumacząc złożonością sprawy i trwającą analizą dokumentacji. Wojewoda wcześniej zobowiązał Prezydenta do podjęcia rozstrzygnięcia w określonym terminie, czego organ nie uczynił.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 1998 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. 2. Stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędzia WSA Dariusz Chaciński Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi S. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość warszawską 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 1998 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] nr hip. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] postępowania w sprawie o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...], ozn. nr hip. [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie Wojewoda [...] wydał w dniu [...] listopada 2012 r., postanowienie nr [...], którym zobowiązał Prezydenta [...] do podjęcia stosownego rozstrzygnięcia do dnia [...] lutego 2013 r. Mimo jednak upływu kolejnych 5 miesięcy w sprawie nie podjęto jakichkolwiek działań. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że w toku postępowania zgromadził szereg materiałów mających na celu określenie czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w przepisie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 115 poz. 741 ze zm.). Ze względu na złożony charakter postępowania obecnie trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Ponadto wskazał, że strony w skierowanym do nich piśmie zostały poinformowane o przyczynach niedotrzymania terminu oraz o tym, że postępowanie zostanie zakończone do dnia 31 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Przedmiotem skargi S. S. jest przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] postępowania administracyjnego w przedmiocie wniosku strony o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...]. Zgodnie z art. 149 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w przewlekłości w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy por. (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5. Warszawa 2012, s. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 69-70, J. Borkowski (w): B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, s. 238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w rozpoznawanej sprawie Prezydent [...] nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa. Postępowanie zostało wszczęte wnioskiem strony z dnia 17 grudnia 1998 r., o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...], który wpłynął do organu w dniu [...] grudnia 1998 r. (por. prezentata Kancelarii Ogólnej Urzędu [...]). I od tej daty rozpoczął swój bieg dwumiesięczny termin z art. 35 § 3 k.p.a. do załatwienia sprawy nim objętej. Tymczasem mimo upływu ponad dwunastu lat Prezydent [...] nie zakończył postępowania administracyjnego. Podkreślić również należy, że organ nie zastosował się do terminu wyznaczonego przez Wojewodę [...] w postanowieniu z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w którym organ odwoławczy uznał zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie wniesione przez S. S. za uzasadnione i wyznaczył termin na podjęcie rozstrzygnięcia do dnia 28 lutego 2013 r. W ocenie Sądu postępowanie Prezydenta [...] niewątpliwie pozostaje w sprzeczności z zasadą szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 k.p.a. Takie postępowanie podważa także wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. W związku z powyższym zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ przy rozpoznawaniu wniosku o odszkodowanie należało uznać za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem Prezydentowi [...] dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy. Ponieważ Sąd jest również zobligowany do oceny wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a. dokonując pod tym kątem oceny sprawy uznać należało, że zwłoka organu ma charakter rażącego naruszenia prawa. Jakkolwiek z akt administracyjnych sprawy wynika, że do dnia wniesienia skargi do Sądu, Prezydent [...] podejmował działania mające na celu skompletowanie dokumentacji w sprawie, jednak w ocenie Sądu ich częstotliwość wskazuje na znaczną opieszałość organu. Zauważyć należy, że pierwszą czynność po wniesieniu przez stronę wniosku inicjującego postępowanie, organ podjął dopiero w 2002 roku, kiedy wystąpił do Urzędu Dzielnicy Wola Gminy [...] o nadesłanie akt własnościowych dla nieruchomości (por. pismo z dnia 3 kwietnia 2002 r., nr [...]), a następną w roku 2005 (por. pismo z dnia 23 maja 2005 r., nr [...]) kierując bezpośrednio do stron informację, że sprawa odszkodowania zostanie zakończona do końca kwartału 2005 r. Następnie występował do Delegatury Biura Geodezji i Katastru Urzędu Miasta [...] o przesłanie kopii fragmentu mapy ewidencyjnej z granicami hipotecznymi nieruchomości, decyzji komunalizacyjnych, wydruku informacji z rejestru gruntów (por. pismo z dnia 29 maja 2006 r., nr [...]), do Dyrektora Archiwum Państwowego o kopie planu zatwierdzonego przez Ministerstwo Robót Publicznych w dniu [...] sierpnia 1931 r., inwentaryzacji zniszczeń BOS, decyzji lokalizacyjnej (por. pismo z dnia 29 maja 2006 r., nr [...]), do Biura Geodezji i Katastru Urzędu [...] o przesłanie rozliczenia całej powierzchni dawnej nieruchomości w obecnych działkach ewidencyjnych oraz wydruku informacji z ewidencji gruntów, mapy ewidencyjnej oraz decyzji komunalizacyjnych (por. pismo z dnia 24 kwietnia 2009 r., nr [...], i do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] o przesłanie poświadczonych dokumentów dot. lokalizacji, przekazania i przejęcia nieruchomości przez Zakłady [...] oraz informacji czy był to pierwszy inwestor na tej nieruchomości (por. pismo z dnia 25 marca 2010 r., nr [...]). Rok później organ wystąpił do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] o nadesłanie decyzji komunalizacyjnej dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] (por. pismo z [...] stycznia 2012 r., nr [...]). Powyższe wskazuje, że organ gromadził dokumentację w sprawie w znacznych odstępach czasowych, co wskazuje na opieszałość w rozpoznaniu wniosku skarżącego. Skład orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że tak długotrwałe prowadzenie czynności zmierzających do zebrania materiału dowodowego nie jest uzasadnione jakimikolwiek szczególnymi okolicznościami w sprawie. Zdaniem Sądu, że charakter sprawy pozwalał na szybsze uzyskanie niezbędnych danych. Powyższe nakazuje przyjąć, że zwłoka organu ma charakter rażący w rozumieniu art. 149 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdził, że przewlekłe prowadzenie sprawy przez Prezydenta [...] naruszało podstawowe zasady postępowania, zwłaszcza wynikające z art. 8, art. 9, art. 12, jak również naruszało przepis art. 35 i art. 36 k.p.a. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło