IV SA/Wa 1917/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej M. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2013 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zameldowania M. Z. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Postępowanie administracyjne w sprawie wymeldowania M. Z. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. zostało wszczęte na wniosek M. M.. W trakcie toczącego się postępowania wyjaśniającego M. Z. zwróciła się do Prezydenta W. z wnioskiem o zawieszenie przedmiotowego postępowania ze względu na toczące się sprawy o stwierdzenie nieważności umowy notarialnej Repertorium [...] z dnia [...] października 2001 r. (sygn. akt [...]) oraz sprawy ze skarg na czynności komornika w sprawie [...] o sygn. akt [...],[...],[...],[...],[...] dotyczące eksmisji wymienionej. Organ I instancji, działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r., odmówił zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania M. Z. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Zażalenie na powyższe postanowienie do Wojewody [...] w terminie do tego przewidzianym wniosła M. Z. Wojewoda [...] zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy w.w. postanowienie organu I instancji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o jego uchylenie i zawieszenie postępowania w sprawie na podstawie art. 97 pkt 4 k.p.a. Zarzuciła postanowieniu nierozpoznanie istoty sprawy, nie wzięcie pod uwagę nieważności aktu notarialnego oraz nieważności wyroku zaocznego, orzekającego o jej eksmisji z lokalu przy ul. [...]. Ponadto zarzuciła naruszenie zasady prawdy obiektywnej i zasady równości stron. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, zawarte w zaskarżonej decyzji. W dniu [...] lipca 2013 Prezydent W. orzekł o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Decyzją z dnia [...] września 2013 Wojewoda [...] utrzymał w mocy tę decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ prowadzący postępowanie zobowiązany jest wstrzymać się z rozstrzygnięciem i zawiesić postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Postanowienie organu lI instancji musiało zostać wyeliminowane w porządku prawnego, albowiem zgodnie z treścią art. 101 § 3 k.p.a. zażalenie przysługuje tylko na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 roku organ I instancji odmówił zawieszenia postępowania. Postanowienie zawierało pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia, z której to możliwości skorzystała skarżąca. Niemniej jednak z uwagi na treść art. 101 § 3 k.p.a. pouczenie to było błędne, a wniesienie zażalenia przez skarżącą niedopuszczalne, nie mogło więc spowodować rozpoznania zażalenia przez organ II instancji. Z uwagi na fakt, że zaskarżonym postanowieniem organ II instancji merytorycznie rozpoznał niedopuszczalne z mocy ustawy zażalenie, postanowienie to należało uchylić (tak samo WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 28 lutego 2013, wydanym w sprawie II SA/Ol 1304/12). Zarzuty zawarte w skardze mają charakter merytoryczny i mogą zostać rozpoznane podczas kontrolowania decyzji organu II instancji, utrzymującej w mocy decyzje organu I instancji o wymeldowaniu skarżącej z przedmiotowego lokalu, wydanej po wniesieniu skargi w sprawie niniejszej. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit c) p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.