II SA/Bd 1194/13

Dnia 9 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) sędzia WSA Leszek Tyliński Protokolant: Asystent sędziego Magdalena Gadecka-Kauczor po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 roku sprawy ze skargi J. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania wzmocnienia ogrodzenia oddala skargę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta W., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.), nałożył na P. B. obowiązek wykonania wzmocnienia ogrodzenia wybudowanego na terenie działki [...] KM [...] przy ulicy K. [...] graniczącego z działką nr [...] KM [...] przy ulicy K. [...] w W. w oparciu o opinię techniczną, opracowaną przez mgr inż. T. O. posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej i należącego do Izby Inżynierów Budownictwa. W punkcie 2 rozstrzygnięcia organ określił, że powyższy obowiązek należy wykonać od strony działki nr [...] należącej do inwestora, pod nadzorem posiadającej stosowne uprawnienia budowlane, w terminie do [...] września 2013r., a po ich zakończeniu przedłożyć oświadczenie osoby nadzorującej o wykonaniu robót zgodnie z ww. opinią techniczną i sztuką budowlaną. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że sprawę rozpatrywał ponownie w wyniku uchylenia poprzedniej decyzji PINB przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., przeprowadził dodatkowe czynności wskazane przez WINB tj. uzupełnił akta sprawy o szkic sytuacyjny działek nr [...] i [...] przy ulicy K. w W. wraz z naniesionym ogrodzeniem będącym przedmiotem niniejszego postępowania oraz o pismo Prezydenta Miasta W. z dnia [...].10.2012r. znak [...] dotyczące przyjętego zgłoszenia na wykonanie robót budowlanych w zakresie budowy ogrodzenia o wys. [...] m. na terenie działki nr [...] [...]przy ulicy K. [...] (graniczącego z działka nr [...] przy ulicy K. [...]). Organ wskazał, że na podstawie opinii technicznej oraz wyjaśnień inwestora uznał, że prace zostaną wykonane bez korzystania z nieruchomości sąsiedniej. Celem wykonania prac nakazanych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego jest doprowadzenie przedmiotowego ogrodzenia do stanu zgodnego z prawem. Odwołanie od decyzji PINB wniósł J. L. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zobowiązania organu pierwszej instancji do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę muru ze względu na zagrożenie katastrofą budowlaną. W jego ocenie decyzja narusza art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez brak wyjaśnienia stanu faktycznego i wybiórcze rozpatrzenie materiału dowodowego. Odwołując się do opinii technicznej podniósł, że ogrodzenie nie może być bezpiecznie eksploatowane i istnieje zagrożenie katastrofy budowlanej. Wskazuje m.in, iż PINB przyznał, że ogrodzenie wykonane zostało niezgodnie ze zgłoszeniem, organ nakazuje jedynie wykonanie prac polegających na wzmocnieniu muru wykonanego niezgodnie ze zgłoszeniem. Odwołujący się zarzucił, że decyzja organu pierwszej instancji stanowi decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego, co rażąco narusza przepisy art. 35 ust. 1 w zw. z art. 4 i art. 5 Prawa budowlanego. Wskazuje, że w aktach sprawy brak jest pisma Prezydenta Miasta W. z dnia [...] października 2012 r. potwierdzającego, iż przedmiotowe ogrodzenie nie zostało wykonane w warunkach samowoli budowlanej. Ponadto wniósł o zbadanie prawidłowości przyjęcia zgłoszenia przez Prezydenta Miasta W.. W jego ocenie postępowanie to obarczone było wadami prawnymi tj. prowadzone było niezgodnie z art. 30 ust. 5 i 7 ww. ustawy, które powodują, że zgłoszenie to jak i jego przyjęcie powinny być wyeliminowane z obrotu prawnego. Wskazał na negatywne oddziaływanie przedmiotowego muru na jego nieruchomości, m.in. poprzez ograniczenie nasłonecznia oraz ciągu powietrza. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...]sierpnia 2013 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] listopada 2012 r. PINB przeprowadził kontrolę, w wyniku której stwierdzono odstępstwo od zgłoszenia robót budowlanych polegające na zwiększeniu wysokości ogrodzenia o [...]m i zastosowaniu łukowych desek wieńczących ogrodzenie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. PINB zobowiązał P. B. do przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych wykonanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane, co zobowiązany uczynił. Ponadto organ wyjaśnił, że z przepisu art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego wynika, że zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. Inwestor ogrodzenia dostosował się do ww. przepisu, dokonując zgłoszenia informując właściwy organ administracji budowlanej o zamiarze zrealizowania ogrodzenia o wysokości [...]m, a właściwy w tym zakresie organ architektoniczno-budowlany nie wniósł sprzeciwu. Tak więc w przedmiotowej sprawie nie zachodzi okoliczność zrealizowania ogrodzenia w warunkach samowoli budowlanej. Wyjaśnił nadto, że celem postępowania prowadzonego w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 jest doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, po uprzednim wyjaśnieniu legalności (zgodności z przepisami) i jakości wykonywanych robót, w szczególności w kontekście zgodności z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, warunkami technicznymi oraz innymi przepisami administracyjnego prawa materialnego. Oznacza to, iż postępowanie to nie jest ukierunkowane na likwidację samowoli, o tej bowiem traktują postanowienia art. 48 i art. 49b ustawy, a jedynie na usunięcie kolizji z prawem wykonywanych robót budowlanych. Organ pierwszej instancji stosując art. 81 c ust. 2 prawa budowlanego uzyskał ocenę techniczną sporządzoną przez uprawnionego do pełnienia samodzielnych funkcji w budownictwie magistra inżyniera T. O. Ocena ta została dokonana po przeprowadzeniu oględzin, a inwestor robót w dniu [...] czerwca 2013 r. do protokołu z przesłuchania świadka złożył oświadczenie, iż roboty wzmacniające wykonane ogrodzenie będą wykonywane od strony jego działki i zgodnie z zaleceniami autora oceny technicznej. Nadto autor oceny technicznej, zamieścił zapis "iż istnieje techniczna możliwość realizacji prac (wzmocnienie słupka i fundamentu ogrodzenia) od strony działki nr [...] należącej do P. B.". Odnosząc się do zarzutów odwołania WINB wyjaśnił, że opracowana opinia techniczna i ocena robót budowlanych nie wyklucza możliwości pozostawienia przedmiotowego ogrodzenia pod warunkiem wykonania robót wykazanych w ww. opinii. Wyjaśnił, że przepis art. 51 ust.1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane daje organom nadzoru możliwość przeprowadzenia postępowania naprawczego i nałożenia w drodze decyzji obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Zaznaczył również, że J. L. (pomimo prawidłowego wezwania) nie skorzystał z możliwości wzięcia udziału w spotkaniu nt. wyjaśnienia sposobu wykonania prac budowlanych spornego ogrodzenia. Niezasadny w opinii organu odwoławczego jest zarzut naruszenia przez PINB przepisu art. 35 ust.1 w zw. z art.4 i 5 Prawa budowlanego. Przepis ten dotyczy warunków do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a w niniejszej sprawie mamy do czynienia z uzyskaniem "zgłoszenia", dla uzyskania którego wymagania zostały określone w przepisie art. 30 ust.2 ww. ustawy. Z pisma Prezydenta Miasta W. znak [...] z dnia [...] października 2012 r. wynika, że zgłoszony przez P. B. zamiar wykonania ogrodzenia betonowego na przedmiotowej działce był analizowany przez organ architektoniczno-budowlany. Z pisma tego wynika (odpowiedź otrzymał także skarżący), że zakres prac nie ingeruje w granice działki sąsiedniej oraz nie narusza elementów ogrodzenia istniejącego. Ponadto uznano, że przyszłe zamierzenie nie wprowadzi ograniczeń zagospodarowania nieruchomości sąsiedniej na podstawie innych przepisów, a także nie utrudni dotychczasowego korzystania z nieruchomości skarżącego. Ogrodzenie zostało usytuowane na gruncie inwestora i w żaden sposób nie narusza uzasadnionych interesów skarżącego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. L. wniósł o uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r. jako naruszającej art. 50 ust. 1 pkt 4, art. 84 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego oraz § 271 ust. 8 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, uznanie naruszenia prawa za dające podstawę do wznowienia postępowania w tej sprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem skarżącego organy nadzoru budowlanego pominęły kwestię czy przedmiotowy obiekt może być potraktowany jako ogrodzenie czy też jako budowla wymagająca uzyskania pozwolenia na budowę. Wskazał, że przyjęcie przez Prezydenta Miasta W. zgłoszenia o budowie muru o wysokości [...]m stanowi rażące naruszenie prawa. Podniósł, że przepisy art. 84 ust. 1 i 84a ust. 1 Prawa budowlanego obligują organ nadzoru budowlanego do kontroli przestrzegania prawa budowlanego w szerokim zakresie, a więc nie tylko ustawę Prawo budowlane, ale również akty wykonawcze. Organ drugiej instancji nie skorygował ani decyzji organu pierwszej instancji, ani też nie zbadał prawidłowości postępowania administracyjnego przed organem administracji architektoniczno-budowlanej oraz przyjęcia zgłoszenia. W ocenie skarżącego, inwestycja polegająca na budowie muru betonowego powinna być poprzedzona postępowaniem dotyczącym określenia warunków zabudowy oraz wydania lub odmowy wydania pozwolenia na budowę. Zarzucił organom obydwu instancji naruszenie przepisów art. 6, 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 K.p.a. poprzez błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz błędne uzasadnienie wydanej decyzji W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 84 ust. 1 organ wyjaśnił, że w dniu [...] marca 2013 r. przeprowadził kontrolę w trybie uproszczonym Prezydenta Miasta W. ustalając, że przyjęcie zgłoszenia jest zgodne z przepisami prawa. Sporne ogrodzenie nie zostało wykonane w warunkach samowoli budowlanej, gdyż właściwy organ nie wniósł sprzeciwu do zgłoszenia wniesionego przez inwestora. W opinii organu odwoławczego, sporna inwestycja pełni funkcję ogrodzenia mimo, że znajduje się w odległości [...] m od granicy działki skarżącego. Ogrodzenie działki zabudowanej jest urządzeniem budowlanym, natomiast niezabudowanej obiektem budowlanym, niezależnie jednak czy zostanie uznane za obiekt budowlany czy też urządzenie budowlane - wymaga zgłoszenia, czego inwestor dokonał. Brak sprzeciwu właściwego organu powoduje konieczność zastosowania przepisów art. 50 - 51 Prawa budowlanego. Ponadto za niezasadny organ uznał zarzut naruszenia § 271 ust. 8 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem dotyczy on odległości budynków od granicy lasu i nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.). Rozpoznawanie skarg na decyzje organów administracji nie ma charakteru merytorycznego orzekania w sprawie. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn.zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", decyzja administracyjna podlega uchyleniu wówczas, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W zakresie tak określonej kognicji sąd zważył, że skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Przedmiot sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu stanowi legalność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia na inwestora P. B. obowiązku wykonania robót budowlanych -wzmocnienia ogrodzenia. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 z późn.zm.), zwanej dalej "ustawą". W powiązanych przepisach art. 50 i art. 51 ustawodawca reguluje tryb postępowania organów nadzoru budowlanego w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1, w tym co do zasady przypadków zgłoszenia wykonania określonych robót budowlanych i braku sprzeciwu właściwego organu. Zgodnie z przepisem art. 50 ust. 1 ustawy, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy: 1) podać przyczynę wstrzymania robót; 2) ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń (ust. 2). Można w nim także nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz (ust. 3). Na postanowienie to służy zażalenie. Powyższe postanowienie traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1 (ust.4). W myśl art. 51 ust. 1 ustawy, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2, właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. W ust. 7 powyższego artykułu wskazano, że przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Możliwe jest więc wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 jeżeli organ stwierdzi, że zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 50 ust. 1, ale roboty budowlane zostały już zakończone. Wydanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych w takiej sytuacji miałyby jedynie charakter fikcyjny. Prowadzenie postępowania w trybie przepisem art. 51 ust. 1 ustawy możliwe jest jedynie w przypadku wystąpienia przesłanek określonych art. 50 ust. 1 przy jednoczesnym ustaleniu przez organ, że przedsięwzięcie nie zostało zrealizowane bez wymaganego pozwolenia na budowę lub też wymaganego zgłoszenia bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ, a więc w sytuacji gdy nie zachodzą przesłanki określone w art. 48 ust. 1 albo 49b ust. 1 ustawy. Podstawowe znaczenie dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji ma ustalenie charakteru spornej inwestycji oraz skuteczności złożonego przez inwestora dnia [...] sierpnia 2012 r. zgłoszenia. Skarżący w toku postępowania przed organami nadzoru budowlanego nie godził się z ukierunkowaniem tego postępowania na doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, stojąc na stanowisku, iż organ winien nakazać rozbiórkę spornego ogrodzenia. W przedmiotowej sprawie zrealizowana inwestycja zakwalifikowana została przez organy nadzoru budowlanego jako ogrodzenie. Stosownie do art. 29 ust 1 pkt 23 ustawy, budowa ogrodzeń nie wymaga pozwolenia na budowę, jednak w art. 30 ust. 1 pkt 3 wskazano, że budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m., wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Bezwątpienia realizacja spornej inwestycji poprzedzona była wniesieniem przez P. B. zgłoszenia w dniu [...] sierpnia 2012 r. W zgłoszeniu tym wskazał on, że zakres wykonywanych robót obejmuje ogrodzenie betonowe o wysokości [...]m. W stosunku do powyższego zgłoszenia właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, co potwierdza pismo Prezydent Miasta W. z dnia [...] października 2012 r. Z kolei wydanie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji PINB było konsekwencją ustalenia odstępstwa od zakresu wykonanych robót wskazanych w tymże zgłoszeniu, polegającego na zwiększeniu wysokości ogrodzenia o [...]m. W ocenie Sądu, organy w niniejszej sprawie prawidłowo uznały sporny mur jako wymagający zgłoszenia właściwemu organowi, skoro wypełnia on dyspozycję przepisu art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy. Stanowi on bowiem ogrodzenie i przekracza wysokość 2,20 m. Skarżący zarzuca organowi, iż ten pominął kwestię czy sporna inwestycja może być potraktowana jako ogrodzenie wymagające zgłoszenia czy też jako budowla wymagająca pozwolenia na budowę. Przepis art. 28 ust. 1 stanowi, że rozpoczęcie robót budowlanych jest możliwe jednie po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31. W przepisach art. 29-31 określono natomiast rodzaje inwestycji, które nie wymagają pozwolenia na budowę oraz, które wymagają zgłoszenia właściwemu organowi. Sąd podziela stanowisko organów, że właściwym trybem naprawczym w niniejszej sprawie była zastosowana przez organy procedura prowadzona w oparciu o art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Tryb ten jest właściwy skoro ogrodzenie zaliczane jest zgodnie z art. 3 pkt 9 do urządzeń budowlanych. Należy zaakceptować stanowisko, że sporna inwestycja stanowi ogrodzenie, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy, pomimo, iż nie została ona zrealizowana wzdłuż granicy działek ewidencyjnych nr [...] przy ulicy K. [...] i nr [...] przy ulicy K. [...] w W. Wprawdzie ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "ogrodzenie", jednak za takie uznać należy sporną inwestycję ze względu na cel jaki ma ona spełniać – odgrodzenie części jego zabudowanej nieruchomości inwestora od działki sąsiedniej. Ogrodzenie działki już zabudowanej niewątpliwie jest urządzeniem technicznym, związanym z istniejącymi na działce zabudowaniami zgodnie z definicją urządzenia zawartą w art. 3 pkt 9 ustawy. Należy jednak zauważyć, że zaliczenie ogrodzenia do urządzeń budowlanych nie wyklucza, że jest ono również obiektem budowlanym (budowlą) w rozumieniu art. 3 pkt 3. Aby urządzenie budowlane, o jakim mowa w art. 3 pkt 9 ustawy, podlegało regulacjom tego prawa, musi ono stanowić bądź to część obiektu budowlanego, z którym jest związane, bądź stanowić samodzielny obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego ogrodzenie działki już zabudowanej jest urządzeniem budowlanym, zaś niezabudowanej - obiektem budowlanym (porównaj wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2009r. sygn. akt II OSK 1781/07, wyrok NSA z dnia 28 października 2009 r. sygn. akt II OSK 1709/08). Niezależnie jednak czy sporną inwestycję uzna się za urządzenie budowlane czy obiekt budowlany - zgodnie z art. 30 ust 1 pkt 3 ustawy, wymagała ona zgłoszenia, którego inwestor bezspornie dokonał. Ponadto nawet gdyby teoretycznie uznać, iż w sprawie wymagane byłoby pozwolenie na budowę dla spornego zamierzenia to brak sprzeciwu i wykonanie spornej inwestycji nie pozwalało wprost na zastosowanie konstrukcji prawnej z art. 48 ust. 1 ustawy, a więc nakazu rozbiórki. Zaniechanie wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ na skutek zgłoszenia budowy lub wykonanie robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę z woli ustawodawcy, wyrażonej w przepisie art. 50 ust. 1 pkt. 3 ustawy powoduje konieczność zastosowania trybu przewidzianego w art. 50 i 51 ustawy (wyrok NSA z dnia 28 października 2009 r. sygn. akt II OSK 1709/08). Ustalenie przez organ nadzoru odstępstwa od charakteru prac podanych w zgłoszeniu wymagało od niego wszczęcia postępowania naprawczego. Okoliczność zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru wykonania określonych w nim robót budowlanych oraz braku sprzeciwu organu oznacza, iż spornego ogrodzenia nie można uznać za wykonanego w warunkach samowoli budowlanej. To z kolei wkluczało zastosowanie przez organ nadzoru przepisu art. 49b ust. 1 ustawy, czego domagał się skarżący. Z treści tego przepisu jasno bowiem wynika, że jego zastosowanie jest możliwe z zastrzeżeniem ust. 2 w przypadku obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ, co nie miało miejsca w rozpoznawanej sprawie. W sytuacji natomiast, w której organ uznaje, że rozpoczęcie robót budowlanych poprzedzone zostało stosownym zgłoszeniem zastosowanie powinny mieć przepisy art. 50 i 51 ustawy. Zasadnie wobec tego w ocenie Sądu organ uznając, że zachodzą przesłanki określone w art. 50 ust. 1 ustawy, przy jednoczesnym braku okoliczności wskazanych w art. 49b, zastosował procedurę określoną przepisem art. 51 ust. 1. Organ przed wydaniem decyzji korzystając z przepisu art. 81 c ust. 2 ustawy nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych. Wprawdzie wynika z niej, że stan techniczny ogrodzenia jest zły i nie może być ono bezpiecznie eksploatowane, to jednak możliwe jest wykonanie prac wzmacniających. Powyższe uzasadniało nałożenie na inwestora obowiązku wykonania wzmocnienia ogrodzenia, celem doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy pozwala organowi nałożenie na inwestora określonych w decyzji obowiązków, celem doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Dopiero niewykonanie nałożonego na inwestora obowiązku skutkować może, wydaniem decyzji o nakazie rozbiórki. Dotychczasowe rozważania w okolicznościach sprawy pozwalają również przyjąć, że nieusprawiedliwiony jest zarzut naruszenia § 271 ust. 8 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem jak słusznie podniósł organ w odpowiedzi na skargę, przepis ten dotyczy odległości budynków od granicy lasu i nie miał zastosowania w przedmiotowej sprawie. Sporne ogrodzenie o konstrukcji murowanej nie stanowi wszakże budynku. Sąd nie dopatrzył się również zarzucanego przez skarżącego naruszenia przepisów postępowania, w szczególności dającego podstawę do wznowienia postępowania. Przesłanki do wznowienia postępowania określone zostały przepisem art. 145 § 1 K.p.a. i w ocenie Sądu nie wystąpiły one w poddanym kontroli postępowaniu. Ponadto Sąd stoi na stanowisku, że zebrany w sprawie materiał dowodowy został oceniony przez organ w sposób prawidłowy i pozwalał na prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.