I SAB/Wa 667/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. P. i A. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wnioskuz dnia 12 marca 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. w rejonie ulic [...] oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...], wchodzącą w skład nieruchomości pod nazwą "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących M. P. i A. K. kwotę 374 (trzysta siedemdziesiąt cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. P. i A. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie rozpoznania ich wniosku o przyznanie odszkodowania w trybie przepisu art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 50, poz. 279) za nieruchomość położoną w W. w rejonie ulic [...] oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...], wchodzącą w skład nieruchomości pod nazwą "[...]". W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że wniosek wszczynający postępowanie złożyli do organu w dniu 12 marca 2012 r., jednakże do momentu złożenia niniejszej skargi decyzja w przedmiocie odszkodowania nie została podjęta co wskazuje, że Prezydent [...] pozostaje w bezczynności. Skarżący wnieśli o rozpoznanie sprawy trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że pismem z dnia 16 grudnia 2013 r., pełnomocnik stron został poinformowany, iż ze względu na konieczność zebrania całości dokumentacji nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość w terminie wyznaczonym w art. 35 § 3 k.p.a. Ponadto wskazał, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia 1 marca 2013 r., nr [...] wyznaczył Prezydentowi [...] termin zakończenia postępowania do dnia 30 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: w myśl art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.") sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni – taka zaś sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent [...] nie sprzeciwił się rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym. Skarga jest uzasadniona, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Przedmiotem skargi M. P. i A. K. jest bezczynność Prezydenta [...] polegająca na nie rozpoznaniu przez organ wniosku skarżących z dnia [...] stycznia 2012 r., o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. w rejonie ulic [...] oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...], wchodzącą w skład nieruchomości pod nazwą "[...]". W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 k.p.a.). Ponadto z przepisu art. 35 § 1 k.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Powyższe przepisy wyznaczają zatem organowi administracji publicznej standardy obowiązujące przy załatwianiu spraw. Jeżeli organ nie stosuje się do owych standardów mamy do czynienia z nie załatwieniem sprawy w terminie, co jest równoznaczne z pozostawaniem przez organ w stanie bezczynności i to zarówno w przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jak również w terminie dodatkowym, o którym mowa w art. 36 § 1 k.p.a. Podkreślić przy tym należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta [...], a tym samym wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., a więc zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie. Poza sporem jest bowiem to, że Prezydent [...] nie rozpoznał sprawy i nadal pozostaje w zwłoce. Bezspornym jest, że wniosek o odszkodowanie wpłynął do organu w dniu 18 stycznia 2012 r., co wynika z umieszczonej na nim prezentaty Kancelarii Urzędu [...]. Od tej chwili rozpoczął swój bieg dwumiesięczny termin z art. 35 § 3 k.p.a. do załatwienia sprawy nim objętej. Tymczasem mimo upływu ponad dwóch lat Prezydent [...] nie zakończył postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu postępowanie Prezydenta [...] niewątpliwie pozostaje w sprzeczności z zasadą szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 k.p.a. Takie postępowanie podważa także wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. W związku z powyższym zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku o odszkodowanie należało uznać za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem Prezydentowi [...] dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy. Ponieważ Sąd jest również zobligowany do oceny wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a. dokonując pod tym kątem oceny sprawy uznać należało, że zwłoka organu nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że do dnia wniesienia skargi do Sądu Prezydent [...] podejmował czynności mające na celu skompletowanie dokumentacji; m. in. zwracał się o przesłanie akt własnościowych obejmujących przedmiotową nieruchomość (por. pismo z dnia 7 maja 2012 r., nr [...]), o wydanie zaświadczenia z czterech działów księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości (por. pismo z dnia 20 listopada 2012 r., nr [...]), o nadesłanie informacji z ewidencji gruntów oraz mapy z granicami aktualnych działek ewidencyjnych i granicami nieruchomości hipotecznej (por. pismo z dnia 15 stycznia 2013 r., nr [...]), akt lokalizacyjnych przedmiotowej nieruchomości (por. pismo z dnia 2 grudnia 2013 r., o numerze jak wyżej). Z akt sprawy wynika również, że w toku postępowania organ wywiązywał się względem stron z obowiązków informacyjnych, o których mowa w przepisie art. 36 k.p.a. (vide pismo z dnia 22 stycznia 2013 r., i z 16 grudnia 2013 r.). Powyższe nakazuje przyjąć, że zwłoka organu nie ma w ocenie Sądu charakteru rażącego w rozumieniu art. 149 § 1 p.p.s.a. Wskazać również należy, że Sądowi z urzędu znane są okoliczności związane z bardzo dużą ilością spraw odszkodowawczych prowadzonych przez Prezydenta [...].Postępowania w trybie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 50, poz. 279). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z naruszeniem podstawowych zasad postępowania, zwłaszcza wynikających z art. 8, art. 9, art. 12, jak również z naruszeniem art. 35 i art. 36 k.p.a. Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 2 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O zwrocie skarżącej kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.