VIII SA/Wa 798/13
WyrokWSA w Warszawie2014-01-15
Skład orzekający: Renata Nawrot, Leszek Kobylski, Cezary Kosterna
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić postępowanie w sprawie przyznania płatności bezpośredniej, jeśli rozpatrzenie tej sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego dotyczącego nadania numeru identyfikacyjnego producenta rolnego?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a zagadnienie to nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. W przypadku wniosku o przyznanie płatności bezpośredniej, prawidłowość nadania numeru identyfikacyjnego stanowi zagadnienie wstępne, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do merytorycznego rozpoznania wniosku.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na postanowienie Dyrektora ARiMR utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o zawieszeniu postępowania w sprawie wniosku o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2009. Zawieszenie nastąpiło z powodu anulowania numeru identyfikacyjnego spółki cywilnej, co stanowiło zagadnienie wstępne. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów o zawieszeniu postępowania, twierdząc, że zagadnienie wstępne zostało już rozstrzygnięte.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant Referent – stażysta Urszula Sieradz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi P. M. - wspólnika spółki cywilnej [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Dyrektora [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...]czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę.
Przedmiotem skargi z dnia [...] lipca 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez P. M. – wspólnika spółki cywilnej [...] (dalej: "skarżący) jest postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: "Dyrektor ARiMR", "organ odwoławczy") nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z siedzibą w W. (dalej: "Kierownik ARiMR", "organ I instancji") Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie wniosku o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2009 (sprostowane postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] – dopisek Sądu).
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym:
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2009. W uzasadnieniu tego postanowienia organ
I instancji wskazał m.in., że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. anulował numer identyfikacyjny [...] o nadaniu którego zaświadczono dokumentem nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. oraz odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego dla [...] spółka cywilna z siedzibą w B.. Dalej Kierownik ARiMR wyjaśnił, że obecnie postępowanie w sprawie nadania numeru identyfikacyjnego toczy się przed Dyrektorem ARiMR.
Wskazał, że ze względu na fakt, iż rozpatrzenie sprawy o przyznanie płatności bezpośredniej na 2009 r. zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia związanego z wyjaśnieniem prawidłowości nadania numeru identyfikacyjnego dla spółki cywilnej [...], zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie o przyznanie pomocy na zalesienie.
Rozpoznając zażalenie skarżącego od wskazanego postanowienia Kierownika ARiMR, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Dyrektor ARiMR działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania oraz brzmienie art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Wyjaśnił, iż przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego uzależnione jest od nadania rolnikowi numeru identyfikacyjnego. Uznał zatem, iż nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszego zagadnienia jest fakt, że Kierownik ARiMR w dniu [...] marca 2013 r. wydał decyzję nr [...], którą anulował numer identyfikacyjny [...] nadany spółce [...] zaświadczeniem z dnia [...] czerwca 2008 r. oraz odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego dla [...] spółka cywilna z siedzibą w B. Nadto wskazał, iż od tej decyzji w dniu [...] kwietnia 2013 r. strona wniosła odwołanie, a sprawa dotycząca zagadnienia wstępnego tj. nadania numeru identyfikacyjnego jest obecnie rozstrzygana przed Dyrektorem ARiMR.
Organ odwoławczy uznał zatem, że istnieją przesłanki wskazane w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzasadniające zawieszenie postępowania dotyczącego wniosku spółki [...] s.c. o przyznanie płatności do gruntów rolnych (w ramach wsparcia bezpośredniego) na rok 2008 (winno być na 2009 r. – dopisek Sądu).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zarzucił naruszenie przepisów o zawieszeniu postępowania, polegające na wydaniu skarżonych postanowień mimo, że ten sam organ wydał w dniu [...] czerwca 2013 r. decyzję ostateczną nr [...], która zakończyła postępowanie stanowiące domniemane zagadnienie wstępne. Wniósł o uchylenie zaskarżonych postanowień.
W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2014 r. skarżący podtrzymał swoje żądania i argumentację zawartą w skardze. W ocenie skarżącego, według stanu prawnego z dnia [...] czerwca 2013 r. tj. z dnia wydania skarżonych postanowień spółce nadano numer identyfikacyjny producenta rolnego. Doszło więc do wydania skarżonych postanowień przy braku istnienia zagadnienia prejudacyjnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Nadto podniósł, iż wydana decyzja nr [...] choć jest ostateczna, to nie rozstrzyga kwestii wpisu do ewidencji producentów spółki [...]. Postępowanie w zakresie anulowania numeru nie zostało zakończone, bowiem organ II instancji uchylił decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Dyrektor ARiMR zauważył, iż zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nie zostało w dalszym ciągu rozstrzygnięte i obecnie będzie przedmiotem oceny innego organu (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
Rozpoznając przedmiotową skargę w zakresie tak określonej kognicji Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postanowienia stanowi przepis art. 97 § 1 k.p.a., który wyznacza podstawy obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Brzmienie powyższego przepisu: "organ administracji publicznej zawiesza postępowanie" wyraźnie wskazuje, że w przypadku wystąpienia jednej z wyliczonych
w tym przepisie podstaw organ obowiązany jest z urzędu zawiesić postępowanie.
Z urzędu także w trakcie postępowania ma obowiązek badać, czy nie powstało zdarzenie lub sytuacja, która wymaga zawieszenia postępowania.
Na podstawie pkt 4 powyżej cyt. przepisu organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
W przypadku zatem, gdy w postępowaniu administracyjnym powstaje zagadnienie wstępne, organ obowiązany jest zawiesić postępowanie. Przez pojęcie "zagadnienia wstępnego" należy rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego
w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania, należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Organ administracji publicznej obowiązany jest ponadto ustalić związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego,
a zagadnieniem wstępnym.
Z powyższego wynika, że zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzależnione jest od wystąpienia trzech przesłanek :
– postępowanie administracyjne jest w toku,
– rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania administracyjnego zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd,
– zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte.
Przechodząc na grunt sprawy niniejszej należy przyznać rację Dyrektorowi [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, iż rozstrzygnięcie kwestii numeru identyfikacyjnego dla spółki cywilnej [...] w sprawie o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2009 stanowi zagadnienie wstępne obligujące organ do zawieszenia postępowania administracyjnego.
Należy podkreślić, że z uregulowań ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r.
o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 ze zm.) tj. z art. 7 ust. 1 wynika, że rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:
1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009,
z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;
2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;
2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;
3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków
o przyznanie płatności (podkreślenie Sądu).
Rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str. 16) jest osoba fizyczna lub prawna lub grupa osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz która prowadzi działalność rolniczą.
Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 86) producent rolny oznacza osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będącą a) posiadaczem gospodarstwa rolnego lub b) rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009 lub c) posiadaczem zwierzęcia. Z kolei art. 12 ust. 3 ustawy o ewidencji producentów rolnych stanowi, iż wnioskodawcy podlegającemu wpisowi do ewidencji producentów na podstawie kilku tytułów nadaje się jeden numer identyfikacyjny, zaś zgodnie z art. 12 ust. 5 tej ustawy w przypadku producentów rolnych działających w formie spółki cywilnej nadaje się jeden numer ewidencyjny, to jest numer identyfikacyjny nadaje się temu wspólnikowi, co do którego pozostali wspólnicy wyrazili pisemną zgodę.
Jest poza sporem, że decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. anulował numer identyfikacyjny [...] o nadaniu którego zaświadczono dokumentem nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. oraz odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego dla [...] spółka cywilna z siedzibą w B.. Od przedmiotowej decyzji w dniu [...] kwietnia 2013 r. strona wniosła odwołanie, a sprawa dotycząca nadania numeru identyfikacyjnego toczyła się wówczas przed Dyrektorem ARiMR.
Zdaniem Sądu zasadnie organ odwoławczy uznał, że kwestia wyjaśnienia prawidłowości nadania numeru identyfikacyjnego [...] dla spółki cywilnej [...] stanowi zagadnienie wstępne, bowiem od rozstrzygnięcia powyższego zależy rozpatrzenie wniosku tejże spółki o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2009. Dlatego też istniały przesłanki wskazane w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzasadniające zawieszenie z urzędu postępowania dotyczącego przedmiotowego wniosku. Jednocześnie Sąd zauważa, iż kwestia nadania numeru identyfikacyjnego w dalszym ciągu nie została rozstrzygnięta.
Wobec tego Sąd uznał zarzuty skargi za bezzasadne.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak
w wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło