III SA/Gl 1525/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. (S.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 30 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę wniesioną przez P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. wydane w dniu [...] r., którymi odmówiono Stronie skarżącej uchylenia ostatecznych decyzji z dnia [...] r. o nr od [...] do nr [...] dotyczących rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do października 2008 r. w związku z brakiem uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi w zakreślonym przez Sąd terminie. Strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego wezwania, które miało miejsce w dniu [...] r., a termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął bezskutecznie z dniem [...] r. W dniu [...] r. P. S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi. Uzasadniając swoje żądanie Skarżący stwierdził, iż dowiedział się o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi dopiero po doręczeniu na jego adres odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, co miało miejsce [...] r. Podniósł, iż wcześniej nie wykonał zarządzenia Sądu o wezwaniu do uzupełniania braków formalnych skargi, albowiem przedmiotowe wezwanie nie dotarło do Skarżącego, ponadto nikt z jego rodziny nie poinformował o fakcie wystosowania niniejszego wezwania, bądź o tym, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została awizowana. Wyjaśnił, że od kilku miesięcy mieszka i pracuje, jako kierowca przy budowie autostrad kilkaset kilometrów od miejsca zameldowania (S., ul. [...]), aktualnie w C., a nikt z jego bliskich mieszkających przy ulicy [...] w S. nie przekazał mu informacji o istnieniu opisanego wezwania, co zdanie Skarżącego oznacza, iż termin przedłożenia podpisanego odpisu skargi nie został przez niego dochowany bez jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Na mocy art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie – równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Strona skarżąca w rozpatrywanym wniosku wskazała, iż przyczyną uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi był brak przekazania informacji P. S. o wpłynięciu opisanego wezwania przez zamieszkujących w lokalu P. S. (S., ul. [...]) osób z jego rodziny. W ocenie tutejszego Sądu tak przedstawiona przyczyna uchybienia terminu nie uprawdopodobnia braku winy skarżącego. Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że strona nie ponosi winy jeżeli dopełniła obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04,). Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie. Na marginesie nadmienić należy, iż zgodnie z art. 70 § 1 i § 2 P.p.s.a. Strony mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby, a w razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. Natomiast na podstawie art. 72 § 1 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. O treści art. 70 § 1 i § 2 P.p.s.a. Skarżący został pouczony przy doręczeniu odpisu odpowiedzi na skargę (przesyłka zawierając opisane pouczenie oraz odpis odpowiedzi na skargę została uznana za skutecznie doręczoną w dniu [...] r.), natomiast przesyłkę zwierającą wezwanie Strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi odebrała w mieszkaniu adresata w dniu [...] r. Pani B. S. Mając na uwadze powyższe, Sąd stanął na stanowisku, iż wskazany przez skarżącego powód uchybienia terminowi, nie cechuje się ponadprzeciętnymi okolicznościami, nazbyt trudnymi do pokonania, a postawa skarżącego w tym zakresie cechuje się brakiem staranności. Wobec powyższego na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.