IV SA/Wr 596/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (sprawozdawca), Sędziowie : Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia NSA Julia Szczygielska, Protokolant : Aleksandra Markiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 16 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. decyzją z dnia [...], nr [...] na podstawie art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6, art. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734), dalej: ustawa, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817), art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego oraz uchwały Rady Miejskiej D. z dnia 29 marca 2004 r. w sprawie obniżenia wysokości wskaźnika procentowego, od którego zależy wysokość dodatku mieszkaniowego (Dz.Urz. Woj. Dol. z 2004 r. Nr 75, poz. 1475) a także upoważnienia Burmistrza Miasta D. do wydania decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego, po rozpatrzeniu wniosku z dnia 3 kwietnia 2013 r. Z. D. przyznał wnioskodawczyni dodatek mieszkaniowy na okres od 1 maja 2013 r. do 31 października 2013 r. w wysokości 127, 07 zł miesięcznie. W uzasadnieniu przedstawiono dane, które uwzględniono przy wyliczeniu dodatku mieszkaniowego oraz jego wyliczenie. Podano m. in., że w gospodarstwie domowym wnioskodawczyni zamieszkuje 2 osoby. Średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego za okres trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku wyniósł 2071,60 zł. Dochód na jednego członka rodziny wynosi 1035,80 zł Wydatki za mieszkanie za ostatni miesiąc wynosiły 435,81 zł. W gospodarstwie domowym jest jedna osoba niepełnosprawna. Na podstawie złożonego wniosku stwierdzono, że wnioskodawczyni spełnia kryteria określone w ustawie. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Z. D. Powołała się na przepis art. 227 k.p.a. i kwestionując decyzję nr [...] z dnia [...] zażądała wydania kopii deklaracji o wysokości dochodów, bezpodstawnego zawyżenia dochodów do kwoty 2071, 60 zł. Ponadto podała, iż skargę wnosi "z powodu niezałatwienia merytorycznego i formalnego przez B.D. dodatku mieszkaniowego od 1 października 2012 r. w zw. z SKO 4104/17/2013, SK04104/16/2013". Podała, że przesyła "komplet dokumentów o dodatek mieszkaniowy celem dalszej realizacji", żądając wydania wszystkich kopii dokumentów związanych z tą operacją. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...], nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 5 ust.1 pkt 2, art.6 ust. 1 ustawy, § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz.1817) oraz uchwały Rady Miejskiej D. z dnia 29 marca 2004 roku w sprawie obniżenia wysokości wskaźnika procentowego, od którego zależy wysokość dodatku mieszkaniowego (Dz. Urz. Woj. Doln. Nr 75, poz. 1475) - po rozpatrzeniu odwołania Z. D. od decyzji wydanej przez organ I instancji, utrzymało tę decyzję w mocy. Uzasadniając wydaną decyzję wskazano, że Z. D. zajmuje (własność lokalu w spółdzielni mieszkaniowej) lokal nr [...] położony w budynku nr [...] na Osiedlu T. w D., w którym zamieszkuje wraz z mężem A. D. Lokal ten jest wyposażony w instalację centralnego ogrzewania, gazu przewodowego i ciepłej wody. Jak potwierdził zarządca budynku powierzchnia lokalu wynosi 47, 81 m², natomiast wydatki na mieszkanie za miesiąc kwiecień 2013 r. wynosiły 435, 81 zł. Dochód 2-osobowego gospodarstwa domowego stanowiła emerytura Z. D. oraz świadczenie pielęgnacyjne pobierane przez A. D . W myśl art. 2 ust. 1 ustawy prawo do dodatku mieszkaniowego przysługuje m. in., osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, a zajmowana powierzchnia nie przekracza określonej powierzchni normatywnej. Powierzchnia normatywna dla dwóch osób wynosi 40 m² (art. 5 ust.1 pkt 2 ustawy), przy czym powierzchnię tę powiększa się o 15 m², jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Z pkt 6 lit. b złożonego wniosku wynika, iż jedna osoba z uwagi na niepełnoprawność posiada uprawnienia do zwiększenia powierzchni o 15 m². Według komunikatu Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 lutego 2013 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M. P. 2013, poz.95 ) od dnia 1 marca 2013 roku emerytura, renta rodzinna i renta dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy wynosiła - 831,15 zł. Stosownie do art. 3 ust. 3 i 4 za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r. Wnioskodawca spełniający łącznie trzy wymienione wyżej przesłanki (tytułu prawnego do lokalu, dochodu i powierzchni normatywnej) kwalifikuje się do otrzymania dodatku mieszkaniowego. Zdaniem organu odwoławczego, w świetle cytowanych przepisów Z. D. spełnia przesłankę tytułu prawnego do lokalu, powierzchni normatywnej oraz dochodu. Wysokość przyznanego dodatku mieszkaniowego zależy z jednej strony od wydatków ponoszonych na zajmowany lokal oraz od dochodu wnioskodawcy. Podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego w gospodarstwach domowych członków spółdzielni mieszkaniowych, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, osób, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, niebędących członkami spółdzielni mieszkaniowych, oraz właścicieli lokali mieszkalnych w budynkach spółdzielni mieszkaniowych są opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej, z wyłączeniem ubezpieczeń, podatku od nieruchomości i opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, I tak w punkcie 12 złożonego wniosku Spółdzielnia Mieszkaniowa w D. wykazała jako łączną kwotę wydatków za mieszkanie za miesiąc kwiecień 2013r. kwotę 435,81 zł. Na powyższą kwotę składa się: czynsz/koszty eksploatacji - 127,17 zł + fundusz remontowy - 16,55 zł, opłata za centralne ogrzewanie - 105,30 zł , opłata za ciepłą wodę - 61 zł, wywóz nieczystości stałych - 31,35 zł, zimna woda + ścieki - 94,44 zł = 435,81 zł. Wyliczenie dodatku mieszkaniowego zależy także od dochodu wnioskodawcy. Zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami jako dochód należało przyjąć średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego otrzymany w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Organ I instancji przyjął, że skoro wniosek został złożony w miesiącu kwietniu 2013 r., to podstawę ustalenia uprawnień do dodatku mieszkaniowego stanowił dochód z miesiąca stycznia, lutego i marca 2013 r. Dochód 2-osobowego gospodarstwa domowego w w/w okresie stanowiła emerytura Z. D. oraz świadczenie pielęgnacyjne pobierane przez A. D. Wskazano, że Z. D. pobierała: - w styczniu i lutym 2013 r. emeryturę w kwocie po 1531,18 zł brutto, w tym: składka na ubezpieczenie zdrowotne 137,81 zł , podatek - 111 zł oraz dodatek pielęgnacyjny w kwocie 195,67 zł; - w marcu 2013 r. emeryturę w kwocie po 1592,43 zł brutto, w tym: składka na ubezpieczenie zdrowotne 143,32 zł, podatek - 117, zł oraz dodatek pielęgnacyjny w kwocie 203,50 zł; A. D. otrzymał w miesiącu styczniu, lutym i marcu 2013 r. świadczenie pielęgnacyjne w kwocie łącznej 1560 zł (miesięcznie po 520 zł). Podkreślono, że zgodnie z ustaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, do emerytury wnioskodawczyni nie wliczono wskazanego świadczenia pielęgnacyjnego. W oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz prawny ustalono, że łączny dochód 2-osobowej rodziny wnioskodawczyni w okresie od stycznia do marca 2013 r. wyniósł 6214, 79 zł, z tego miesięcznie na jednego członka gospodarstwa domowego przypadało 1035, 80 zł. Kryterium dochodowe (tj. średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 125 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku) dla rodziny Z. D. stanowi kwota 1038, 94 zł. W myśl art. 6 ust. 1 i 2 ustawy wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości: 1) 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym, 2) 12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym, 3) 10% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym. Przy czym jeżeli średni miesięczny dochód, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich wysokości średnich miesięcznych dochodów wymienionych w art. 3 ust. 1, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości: 1) 20% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym, 2) 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym, 3) 12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym. Sto procent kryterium dochodowego w gospodarstwie wieloosobowym wynosi 831,15 zł, natomiast miesięczny dochód na osobę w rodzinie wnioskodawczyni wynosi 1035, 80 zł i jest wyższy od wskazanego kryterium, stąd należało przyjąć piętnastoprocentowy próg. W przypadku Z. D. 15 % dochodu wynosi 310,74 zł, tj. 6214,79 zł : 3 m-ce x 15 % = 310,74 zł. Stąd dodatek mieszkaniowy Z. D. wynosi 125,07 zł, tj. 435,81 zł - 310,74 zł = 125,07 zł. Zdaniem organu odwoławczego wysokość przyznanego dodatku mieszkaniowego ustalona została prawidłowo, bowiem wyliczenie dodatku mieszkaniowego nie zależy od uznania organu, jest to wyliczenie matematyczne i nie może być zwiększone lub zmniejszone. Ponadto dodatek mieszkaniowy przyznany został na okres od 1 maja 2013 r. do 31 października 2013 r. Okres ten ustalony został prawidłowo. W myśl art. 7 ust. 5 ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Wniosek złożony został w miesiącu kwietniu, stąd od miesiąca maja 2013 r. przysługuje stronie dodatek mieszkaniowy. Końcowo nadmieniono, że w odwołaniu Z. D. wskazała, iż wnosi skargę "z powodu niezałatwienia merytorycznie i formalnie - przez B. D. dodatku mieszkaniowego od dnia 1 października 2012 r. w zw. z SKO 4104/17/2013, SK04104/16/2013". Jednakże argumentacja ta nie może odnosić się do niniejszego postępowania, nie ma wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie objęte decyzją Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...], nr [...]. W tej sytuacji Kolegium nie znalazło podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła Z. D. Stwierdziła, że skargę składa w trybie i na zasadach określonych w art. 227 k.p.a. z powodu naruszenia prawa. Zarzuciła organom pomocy społecznej błędne wyliczenie wysokości dodatku mieszkaniowego i zaniżenie jego kwoty o 1560 zł, tj. kwotę świadczenia pielęgnacyjnego otrzymanego przez jej męża. W związku z powyższym skarżąca wniosła o o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie a uzasadniając swoje stanowisko przywołał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 35 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie może być uwzględniona. Podstawę materialno-prawną dla rozstrzygnięcia skargi stanowi powołany przez organy I i II instancji art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 5 ust. 1 pkt 2 i art. 6 ust. 1 a także art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) – dalej ustawa. Wnioskodawczyni złożyła wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego dnia 3 kwietnia 2013 r. Stan faktyczny w sprawie jest niesporny i wynika z dołączonych dokumentów. Rodzina wnioskodawczyni jest 2-osobowa. Zajmuje na zasadzie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego lokal nr [...] położony w budynku nr [...] na Osiedlu T. w D. Ma on powierzchnię 47,81 m². Jest wyposażony w instalację centralnego ogrzewania, gaz przewodowy i ciepłą wodę. Wydatki na mieszkanie za miesiąc kwiecień wynosiły 435,81 zł. Zgodnie z informacją udzieloną na piśmie przez ZUS Inspektorat w D. z dnia 16 kwietnia 2013 r. zainteresowana pobrała świadczenie emerytalne – w styczniu i lutym 2013 r. – brutto 1531,18 zł; w marcu 2013 r. – brutto 1592,43 zł, zaś jej mąż świadczenie pielęgnacyjne w kwocie po 520 zł miesięcznie. Zatem za okres 3 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku dochód rodziny wynosił 6214,79 zł, a na jednego członka gospodarstwa domowego 1035,80 zł. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy powierzchnia normatywna dla dwóch osób wynosi 40 m², powierzchnię tę zwiększa się o 15 m² jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Jedna osoba – co wynika ze złożonego wniosku, z uwagi na niepełnosprawność posiada uprawnienie do zwiększenia powierzchni o 15 m². Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy prawo do dodatku mieszkaniowego przysługuje m. in, osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, a zajmowana powierzchnia nie przekracza określonej powierzchni normatywnej. Według komunikatu Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 lutego 2013 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M. P. z 2013 r., poz. 95) od dnia 1 marca 2013 r. emerytura, renta rodzinna i renta dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy wynosiła 831,15 zł. Natomiast za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r. Wnioskodawca spełniający łącznie trzy wymienione wyżej przesłanki (tytułu prawnego do lokalu, dochodu i powierzchni normatywnej) kwalifikuje się do otrzymania dodatku mieszkaniowego. Skarżąca spełnia przesłankę tytułu prawnego do lokalu, powierzchni normatywnej i nie przekracza kryterium dochodu. Zgodnie z art. 6 ustawy podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego w gospodarstwach domowych członków spółdzielni mieszkaniowych, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, są opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej, z wyłączeniem ubezpieczeń, podatku od nieruchomości i opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę pomiędzy wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu, a wydatkami ponoszonymi przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dochodów dla dwuosobowego gospodarstwa. Piętnaście procent dochodu zainteresowanej wynosi 310,74 zł tj. 6214,79 zł: 3 m-ce x 15 % = 310,74 zł. Wydatki na mieszkanie za ostatni miesiąc – kwiecień 2013 r. stanowi kwota 435,81 zł. Stąd dodatek mieszkaniowy skarżącej przyznany skarżącej wyniósł 125,07 zł (tj. 435, 81 zł - 310,74 zł). Zatem z powyższego wynika, że organy dokonały prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, powołały właściwą podstawą prawną i prawidłowo zinterpretowały zastosowane przepisy. Tym samym zarzut skargi dotyczący wadliwych ustaleń faktycznych i naruszenia prawa nie jest zasadny. Dodać należy, że skarga nie wyjaśnia na czym polegają wskazane uchybienia. Odnosi się jedynie i konkretyzuje zarzut niewłaściwego obliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego poprzez jego zaniżenie. Podkreślenia wymaga, że wyliczenie wysokości tego dodatku jest działaniem matematycznym i nie zależy od uznania organu pomocy społecznej, tym samym nie może być zwiększone lub zmniejszone. Wbrew zarzutom skarżącej za trafne uznać należy stanowisko organu odwoławczego, że świadczenie pielęgnacyjne nie jest przychodem, który nie podlega wliczeniu do dochodu na podstawie art. 3 ust. 3 zdanie drugie ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Jest to świadczenie o innym celu, charakterze oraz funkcji, niż zasiłek pielęgnacyjny i dodatek pielęgnacyjny, które nie podlegają wliczeniu do dochodu (por. uchwała NSA z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt I OPS 8/09, publ. w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji wyroku.