III SA/Wa 2244/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim - Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić Fundacji [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi Skarżąca - Fundacja [...] , pismem z dnia 31 lipca 2013 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. W piśmie z dnia 20 stycznia 2014 r. pełnomocnik Skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu ww. skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek Skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek Skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Sąd, mając powyższe na względzie, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., w związku z art. 60 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.