II OSK 856/14

II OSK 856 / 14 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej w sprawie ze skargi kasacyjnej S. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2485/13 w zakresie odrzucenia skargi S. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu demontażu reklamy wielkoformatowej postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Sygn. akt II OSK 856 / 14 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r., uchylającą w całości decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2011 r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi w sprawie demontażu reklamy wielkoformatowej. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji, wskazując na treść art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) podkreślił, że zgodnie z zarządzeniem z dnia 20 listopada 2013 r. skarżący został wezwany do nadesłania 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do własnoręcznego podpisania skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie odebrał ww. wezwania, pomimo dwukrotnego awizowania. Odnosząc powyższe ustalenie do treści art. 73 P.p.s.a., Sąd wywiódł, że niniejsze pisma pozostawały złożone w urzędzie pocztowym w okresie od dnia 29 listopada 2013 r. do dnia 17 grudnia 2013 r. Zarządzenie o wezwaniu do podpisania skargi oraz do nadesłania odpisów skargi uważa się, zatem za skutecznie doręczone. Skarżący w terminie wskazanym przez Sąd nie wykonał nakazanych czynności. Skoro czynności skarżącego, od których zależy skuteczność skargi, nie zostały wykonane w terminie, Sąd stwierdził, że skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, a zatem nie można było nadać dalszego biegu sprawie. Z tego też względu Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył S. P., zaskarżając je w całości i zarzucając mu: A. na podstawie przepisu art. 174 pkt 1 P.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - przepisu art. 184 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) poprzez pozbawienie strony prawa do kontroli przez sąd działalności administracji publicznej, - przepisu art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez pozbawienie strony prawa do sądu; B. na podstawie przepisu art. 174 pkt 2 P.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynika sprawy, tj.: - przepisu art. 33 § 1 P.p.s.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie poza skarżącym i organem, prawa strony przysługują innym podmiotom, - przepisu art. 47 § 1 P.p.s.a. poprzez błędne wezwanie do przedłożenia 3 odpisów skargi, w sytuacji w której stroną postępowania jest tylko skarżący i organ, - przepisu art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 i art. 47 § 1 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że stwierdzone braki formalne uniemożliwiały nadanie skardze prawidłowego biegu, - art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, iż złożona skarga zawierała brak formalny oraz wezwanie skarżącego do jego uzupełnienia, mimo, iż w aktach sprawy znajdowała się odpowiednia ilość odpisów skargi, z uwzględnieniem podmiotów posiadających status strony w przedmiotowej sprawie. Wskazując na powyższe zarzuty kasacji, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu kasacji podkreślono, iż w niniejszej sprawie stronami postępowania był wyłącznie organ i skarżący, a więc nie było podstaw do wzywania do uzupełnienia przedmiotowej skargi. Nadto nie przedłożenie 3 odpisów skargi nie stanowi braku formalnego skutkującego jej odrzuceniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest bezzasadna. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej i wyłącznie w granicach wyżej określonych może rozpatrywać wniesioną kasację. Wskazując na powyższe, stwierdzić trzeba, iż przyczyny dla których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zaskarżonym postanowieniem skargę były dwie. Pierwsza odnosiła się do nienadesłania, pomimo stosownego wezwania, 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Druga dotyczyła z kolei własnoręcznego podpisania skargi. Ponieważ przedmiotem skargi kasacyjnej uczyniono wyłącznie tę pierwszą okoliczność, brak stosownych zarzutów odnośnie drugiej już sam w sobie wykluczał możliwość uwzględnienia niniejszej kasacji i czynił ją niezasadną. Dokonując z kolei kontroli pierwszej z ww. okoliczności, stwierdzić trzeba, iż lektura akt sprawy prowadzi do wniosku, iż prócz organu i strony skarżącej, Sąd uznał za uczestników postępowania takie podmioty jak Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ulicy [...] w W., [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. w W. oraz [...] Sp. z o.o. w W. Podmioty te były stronami toczącego się przed organami administracyjnymi postępowania, a ponieważ wynik postępowania sądowego dotyczy ich interesu prawnego słusznie Sąd pierwszej instancji uznał te podmioty za uczestników postępowania na prawach strony zgodnie z art. 33 § 1 P.p.s.a., którym należy doręczyć złożoną w sprawie skargę. Z tych też przyczyn, prawidłowo wezwano stronę skarżącą do nadesłania stosownej liczby odpisów, zakreślając jej stosowny rygor. Zauważyć także trzeba, iż zarzuty skarżącego w omawianej kwestii sprowadzają się jedynie do ogólnego, pozbawionego jakiejkolwiek argumentacji kwestionowania faktu występowania w sprawie uczestników postępowania sądowego. Wyjaśnić trzeba, iż niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13- orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych przyczyn za bezzasadne uznać należało zarzuty kasacji dotyczące naruszenia art. 33 § 1, art. 47 § 1, art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i art. 47 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., a w konsekwencji również naruszenia art. 45 i art. 184 Konstytucji RP. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.