I SA/Wa 2855/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Gdesz WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi A. R. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 476/12 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. A. R. skargą z 26 września 2013 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 476/12, którym Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. w rejonie ulic [...] i [...], pochodzącą z nieruchomości oznaczonej, jako "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu skarżący wyraził swoje rozczarowanie pracą organów administracji i wskazał, że do dnia złożenia skargi organ nie podjął czynności, które pozwoliłyby doprowadzić do pozytywnego rozpatrzenia roszczeń. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że nieruchomość będąca przedmiotem niniejszego postępowania, objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Kwestię odszkodowań za nieruchomości przejęte dekretem reguluje obecnie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Organ wyjaśnił, że pismem z dnia 15 lipca 2013 r. poinformował strony postępowania, że z uwagi na konieczność zabezpieczenia środków pieniężnych nie było możliwe załatwienie sprawy w terminie określonym w ww. wyroku. Jednocześnie organ nadmienił, że w dniu 12 września 2013 r. A. R. wezwał Prezydenta W. do wykonania wyroku, z kolei 19 września 2013 r. wezwanie takie wystosowała pełnomocnik skarżącego. Organ wskazał jednocześnie, że na czas wnoszenia odpowiedzi na skargę podejmowane były czynności mające na celu zabezpieczenie środków na wypłatę odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W grzywny. Przede wszystkim wskazać należy, że skarga w niniejszej sprawie złożona została w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "ppsa". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 ppsa wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 476/12, zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżącego o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. w rejonie ulic [...] i [...], pochodzącą z nieruchomości oznaczonej jako "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta [...] w dniu [...] maja 2013 r. (prezentata organu). Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z 26 września 2013 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent [...] nie wykonał nałożonego wyrokiem Sądu zobowiązania do zakończenia sprawy. Ponadto w aktach sprawy brak jest również informacji aby organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie do dnia orzekania przez Sąd. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać, sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowany przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. W realiach niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę charakter oraz stopień skomplikowania sprawy, a także termin jaki upłynął od dnia zwrotu akt do organu, Sąd doszedł do przekonania, że grzywna w wysokości 500 (pięćset) złotych w sposób wystarczający spełni funkcję represyjną, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa.. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.