III SA/Lu 19/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w L. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...], w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia; 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł. Pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością D. z siedzibą w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na informację Zarządu Województwa z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...], w przedmiocie negatywnego wyniku ponownej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu nr [...], Pt. "[...]". Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2014 r. Przewodniczący Wydziału wezwał stronę skarżącą do złożenia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia, poświadczonych za zgodność z oryginałem przez notariusza albo przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika będącego adwokatem lub radca prawnym kompletnej dokumentacji w sprawie. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca spółka oświadczyła, że wniesiona do sądu skarga zawiera oryginały dokumentów w postaci: informacji z dnia 8 sierpnia 2013 r., protestu, rozstrzygnięcia protestu, odwołania, rozstrzygnięcia odwołania oraz informacji z dnia 18 grudnia 2013 r. Pozostałe oryginalne dokumenty znajdują się posiadaniu Urzędu Marszałkowskiego i spółka nie może ich uzyskać, dlatego wnosi o wystąpienie przez sąd do Urzędu o udzielenie ich odpisów lub przekazania ich do sądu w oryginale. Ponadto spółka oświadczyła, że o oryginalności dołączonego do skargi wniosku o dofinansowanie oraz kart oceny świadczy suma kontrolna znajdująca się na tych dokumentach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1-2b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 209 r., nr 84, poz. 712, ze zm.; dalej jako: u.z.p.p.r.), po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.). Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji o wyniku rozpatrzenia protestu (lub informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia), bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu. Kompletna dokumentacja obejmuje: wniosek o dofinansowanie, informację o wynikach oceny projektu, wniesiony protest, informację, o wyniku rozpatrzenia protestu (lub informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia), wraz z ewentualnymi załącznikami. Kompletna dokumentacja jest wnoszona w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii. Zmiana zasad wnoszenia skarg do sądu i obarczenie obowiązkiem dostarczenia kompletu dokumentów stronę skarżącą jest podyktowana koniecznością jak najszybszego rozpoznania sprawy przez sąd, z uwagi na konieczność sprawnego rozdysponowania środków w ramach projektów dofinansowanych ze środków UE. Aby dokonać legalności informacji o negatywnym wyniku oceny wniosku sąd musi dysponować kompletną dokumentacją przebiegu procedury konkursowej. Konieczność zapewnienia wiarygodności dokumentacji przedkładanej przez stronę skarżącą a nie przez organ wymusza obowiązek przedkładania dokumentów w oryginale lub w uwierzytelnionych przez odpowiednie podmioty kopiach. W badanej sprawie większość dokumentów została przez stronę skarżącą złożona w komplecie. W kopiach zostały złożone: sam wniosek o dofinansowanie oraz karty oceny merytorycznej, dołączane do informacji o wynikach oceny projektu, przy czym karty zostały opatrzone adnotacją: ‘za zgodność" podpisaną przez prezesa zarządu Spółki, zaś wniosek w ogóle nie zawiera żadnego podpisu. Wynikający z art. 30c ust. 2b u.z.p.p.r. wymóg złożenia kompletnej dokumentacji w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii musi być interpretowany w sposób rozsądny i z uwzględnieniem treści art. 48 p.p.s.a. Złożenie wniosku oraz kart oceny merytorycznej w oryginale nie jest oczywiście możliwe, gdyż są to dokumenty, którymi dysponuje Instytucja Zarządzająca (Pośrednicząca) – oryginał wniosku został przecież złożony do niej. W myśl art. 48 § 1-3 p.p.s.a. strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie sądu złożyć oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą. Jeżeli dokument znajduje się w aktach organu, o którym mowa w art. 76 § 1 i 2 k.p.a. oraz w art. 194 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, wystarczy przedstawić urzędowo poświadczony przez ten organ odpis lub wyciąg z dokumentu. Sąd zażąda udzielenia odpisu lub wyciągu, jeżeli strona sama uzyskać ich nie może. Gdy sąd uzna za konieczne przejrzenie oryginału dokumentu, może wystąpić o jego dostarczenie. Zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Odnosząc powyższe uwagi do badanej sprawy, wbrew twierdzeniu strony skarżącej miała ona obowiązek złożenia kompletnej dokumentacji w postaci oryginałów dokumentów, a gdyby nie było to możliwe – w postaci uwierzytelnionych kopii. Skarżąca, mimo wezwania sądu obowiązku tego dopełniła tylko częściowo. Dołączyła do skargi wniosek, nie opatrzony żadną adnotacją uwierzytelniającą ani podpisem oraz karty oceny merytorycznej, opatrzone adnotacja za zgodność podpisaną tylko przez prezesa zarządu Spółki. Widniejąca na wydruku wniosku suma kontrolna dokumentu nie spełnia wymogów uwierzytelnienia w myśl art. 48 § 2 i 3 p.p.s.a. Wbrew argumentom podniesionym w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, to na skarżącej, a nie na sądzie spoczywa obowiązek uzyskania uwierzytelnionych kopii dokumentów. Nic nie stało na przeszkodzie, aby skarżąca udała się do Zarządu Województwa (Urzędu Marszałkowskiego) i uzyskała urzędowo poświadczone przez ten organ odpisy wniosku złożonego do organu i kart oceny merytorycznej (art. 48 § 2 p.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że sąd żąda udzielenia odpisu lub wyciągu z dokumentu tylko wówczas, gdy strona sama nie może ich uzyskać, co nie miało miejsca w analizowanej sprawie. Istniały zatem realne możliwości przedłożenia kompletnej dokumentacji, zgodnie z wymogami określonymi w art. 30c ust. 2b u.z.p.p.r. i art. 48 § 2 i 3 p.p.s.a. Jeszcze raz należy podkreślić, że wymogi prawidłowego uwierzytelnienia dokumentów obrazujących przebieg postępowania w sprawie są podyktowane faktem, iż składa je strona skarżąca a nie organ. Brak prawidłowego uwierzytelnienia uniemożliwia potwierdzenie wiarygodności tych dokumentów. Dotyczy to w szczególności wniosku o dofinansowanie. Brak chociażby podpisu na wygenerowanym ponownie wniosku nie pozwala na przyjęcie, że osoba wnosząca skargę przynajmniej bierze odpowiedzialność za treść dokumentów dołączonych do skargi. Z powyższych ustaleń wynika, że spółka wniosła skargę nie zawierającą kompletnej dokumentacji, co w świetle art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. skutkuje koniecznością pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. O zwrocie z urzędu uiszczonego wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r.