I SA/Wr 78/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 1 października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. Jak wynika z sądowych akt sprawy, S.P. w dniu 18 grudnia 2013 r. wniósł w imieniu J.P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 1 października 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta O. z dnia 9 sierpnia 2013 r. nr [...] ustalającą J.P. (dalej: skarżący) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2013 r. w wysokości 32 zł. Podpisany pod skargą S.P., wskazując że jest pełnomocnikiem skarżącego, nie załączył do skargi stosownego pełnomocnictwa procesowego. W związku z wymienionym brakiem formalnym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia tego braku formalnego przez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej w skrócie: p.p.s.a.) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie, w związku ze sformułowanym w skardze wnioskiem o zwolnienie skarżącego z wniesienia wpisu sądowego od skargi, przesłano urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca opisane wezwanie wraz z załączonym do niego formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 lutego 2014 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie S.P. poinformował w piśmie z dnia 12 lutego 2014 r., że pełnomocnictwo procesowe zostało przekazane Sądowi pismem z dnia 23 stycznia 2014 r. Ponadto przedkłada wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wskazał siebie jako wnioskodawcę. Mając na uwadze, że do akt sprawy wbrew twierdzeniu S.P., pełnomocnictwo procesowe nie zostało załączone, Sąd zarządzeniem z dnia 17 lutego 2014 r. wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Jednocześnie Sąd wyjaśnił skarżącemu, że skarga została wniesiona przez osobę, która – pomimo wezwania - nie wykazała swojego umocowania do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 lutego 2014 r. Odpowiedzi na powyższe wezwanie udzielił S.P. (pismo z dnia 4 marca 2014 r.) informując, że przekazuje trzecie pełnomocnictwo, gdyż na wezwanie Sądu w niniejszej sprawie złożył już dwa pełnomocnictwa. Z treści nadesłanego przy piśmie z dnia 4 marca 2014 r. wynika, że skarżący jest synem S.P. Z urzędu należy wskazać, że S.P. występuje w kilku sprawach zarejestrowanych przez Wydział I tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia braku formalnego poprzez jej podpisanie przez skarżącego. Skarga została bowiem wniesiona przez osobę, która pomimo wezwania nie wykazała w ustawowym siedmiodniowym terminie umocowania do reprezentowania skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym krąg podmiotów uprawnionych do działania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym został określony w art. 35 p.p.s.a. Art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa wykazując jednocześnie, że osoby które udzieliły mu pełnomocnictwa były uprawnione do działania w imieniu mocodawcy (art. 28 § 1 i 29 p.p.s.a.). Skarga jako pismo strony w postępowaniu sądowym powinna spełniać także inne wymagania formalne, o których mowa między innymi w art. 46 § 1 pkt 1 – 5 p.p.s.a. Jednym z tych wymagań jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei, nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stwarza podstawę do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie wskazania wymaga, że bez wątpienia S.P. nie wykazał w wyznaczonym terminie umocowania do wniesienia skargi w imieniu skarżącego. Zawartość akt sprawy nie potwierdza bowiem, by w sprawie przy pismach z dnia 23 i 24 stycznia 2014 r. zostały złożone pełnomocnictwa procesowe. W tym względzie podkreślić należy, że Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do złożenia pełnomocnictwa dopiero pismem z dnia 27 stycznia 2014 r., które zostało mu doręczone w dniu 11 lutego 2014 r. Skarga zaś została zarejestrowana, co wynika z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, w dniu 22 stycznia 2014 r. Zatem zestawienie tych dat przeczy twierdzeniu S.P., że był on już wzywany w sprawie o przedłożenie pełnomocnictwa. Składanie zaś pism w innych sprawach, a wydaje się, że wspomniane pisma z 23 i 24 stycznia 2014 r. zostały złożone właśnie w innych sprawach, nie obliguje Sądu do ich rozpatrywania w sprawie, której nie dotyczą. Podkreślić bowiem trzeba, że strona obowiązana jest składać pisma procesowe w konkretnej sprawie, względnie wskazywać w nagłówku pisma poprzez podanie sygnatur spraw, że dotyczy ono innych spraw. Tak więc, w konsekwencji niewykonania przez pełnomocnika skarżącego wezwania o jakim mowa wyżej, skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez podpisanie skarg w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, a przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została mu doręczona w dniu 28 lutego 2014 r. Do dnia dzisiejszego skarżący nie dokonał jednak czynności, o wykonanie której jego wezwano. W tym stanie rzeczy niewątpliwie skarga dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. W odniesieniu zaś do przedłożonego przy piśmie z dnia 4 marca 2014 r. dokumentu pełnomocnictwa procesowego stwierdzić należy, że zostało ono złożone po upływie terminu, którego ostatni dzień przypadał w dniu 18 lutego 2014 r. Zatem nie sanuje ono braku, o usunięcie którego pełnomocnik został wezwany pismem doręczonym w dniu 11 lutego 2014 r. Na marginesie Sąd wskazuje, w odniesieniu do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, że uprawnionym do jego wniesienia jest wyłącznie strona (art. 243 § 1 p.p.s.a.), którą w rozpoznawanej sprawie jest J.P. (adresat zaskarżonej decyzji), a nie S. P. jak to wynika z wniosku. Oczywistym zatem jest, że wniosek taki nie może zostać rozpoznany. Ponadto, choć w samej skardze został sformułowany wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, to w sytuacji, gdy skarga nie została skutecznie wniesiona z przyczyn opisanych wyżej, brak jest podstaw prawnych do przesyłania skarżącemu formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.