I SA/Lu 116/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Spółdzielni Mieszkaniowej kwotę 267 (dwieście sześćdziesiąt siedem) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 17.02.2014 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Lublinie skarga Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Pismem z dnia 21.02.2014 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu KRS). W wezwaniu wyznaczono termin 7 dni dla uzupełnienia braku oraz wskazano, że jego niedochowanie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie (a także odpis zarządzenia w przedmiocie wpisu od skargi) została doręczona skarżącej w dniu 27 lutego 2014 r., jednak brak skargi, o którym mowa, nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z powyższej regulacji wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoba prawna, a taką jest skarżąca spółdzielnia, w imieniu której działa organ, jest zobowiązana z mocy ustawy do przedstawienia stosownego dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby (osób) działającej w jej imieniu, przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieprzedstawienie dokumentu, o jakim mowa, stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a., przy czym ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Nieuzupełnienie wspomnianego braku skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie przedłożyła dokumentu, z którego wynikałoby, kto i na jakich zasadach jest uprawnionych do jej reprezentowania (na przykład odpisu z KRS) w zakreślonym 7 dniowym terminie. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało odrzucić skargę, a także zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 267 zł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.