I SA/Wa 2128/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: Sędzia WSA Izabela Ostrowska Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Minister Zdrowia, po rozpatrzeniu zażalenia B. K., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] o zawieszeniu postępowanie z wniosku [...] Domu Zdrowia w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy po wydaniu decyzji stwierdzającej nieważność orzeczenia Ministra Zdrowia nr [...] z dnia [...] marca 1959 r. stwierdzającego przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa pensjonatowego "[...]" w [...]. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] Minister Zdrowia, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po wydaniu decyzji z dnia [...] października 2011 r., nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 1959 r., nr [...] o przejściu na własność Państwa przedsiębiorstwa pensjonatowego "[...]" w [...]. W uzasadnieniu wskazał, że w wydanej decyzji z dnia [...] października 2011 r. organ oparł się w dużej mierze na ustaleniach Ministra Infrastruktury zawartych w decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. stwierdzającej nieważność orzeczenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. o ustanowieniu przymusowego zarządu nad pensjonatem "[...]" w [...] oraz decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymującej w mocy wyżej wymienioną decyzję własną. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 2011 r. organ stwierdził, że wobec uznania przez Ministra Infrastruktury za nieważne zarządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. o ustanowieniu przymusowego zarządu nad pensjonatem "[...]" w [...], opartego na art. 1 ust. 3 i art. 2 dekretu z dnia 16 grudnia 1918 r. w przedmiocie przymusowego zarządu państwowego (Dz. Pr. P.P. Nr 21, poz. 67 ze zm.), Minister Zdrowia jest zobowiązany stwierdzić w konsekwencji nieważność orzeczenia Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 1959 r., nr [...], jako wydanego bez materialnoprawnej podstawy (art. 2 i art. 9 ust. 2 ustawy). W trakcie prowadzonego postępowania Minister Zdrowia został powiadomiony pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. o złożeniu przez pełnomocnika [...] Domu Zdrowia w [...] L. Z. wniosku o stwierdzenie nieważności obu wyżej wymienionych decyzji Ministra Infrastruktury, co w opinii organu oznacza zaistnienie przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania, do czasu rozstrzygnięcia przez właściwy organ wniosku złożonego przez pełnomocnika [...] Domu Zdrowia w [...]. Pismem z dnia 6 maja 2012 r. B. K. złożyła zażalenie na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2012 r. zarzucając naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa poprzez błędne przyjęcie, iż rozpatrzenie niniejszej sprawy oraz wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia postępowania z wniosku [...] Domu Zdrowia w [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r. oraz decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. podczas, gdy wszczęcie owego postępowania nie uzasadnia zawieszenia przedmiotowego postępowania. Minister Zdrowia wskazał, że pismem z dnia [...] maja 2013 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej powiadomił o wszczęciu, na wniosek [...] Domu Zdrowia w [...], postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] stwierdzającej nieważność zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. orzekającego w przedmiocie ustanowienia trwałego zarządu nad pensjonatem "[...]" w [...] przy ul. [...] (obecnie [...]). Pismem z dnia 11 czerwca 2013 r. B. K. podtrzymała złożone zażalenie oraz przedstawiła swoje stanowisko z którego wynika, że postępowanie administracyjne prowadzone przez Ministra Zdrowia nie jest w żaden sposób powiązane z postępowaniem prowadzonym przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, a zatem nie istnieje przesłanka do obligatoryjnego zawieszenia niniejszego postępowania. Minister Zdrowia postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że nie znalazł argumentów, które nakazywałaby dokonanie rewizji postanowienia z dnia [...] kwietnia 2013 r. o zawieszeniu postępowania z wniosku [...] Domu Zdrowia w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy po wydaniu decyzji stwierdzającej nieważność orzeczenia Ministra Zdrowia nr [...] z dnia [...] marca 1959 r. stwierdzającego przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa pensjonatowego "[...]" w [...]. Minister podkreślił, że nie byłoby zasadne kontynuowanie wyżej wymienionego postępowania administracyjnego przed zakończeniem postępowania prowadzonego przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, gdyż wydanie przez Ministra Zdrowia orzeczenia z dnia [...] marca 1959 r. o przejęciu na własność Państwa przedsiębiorstwa pensjonatowego "[...]" w [...] stanowiło konsekwencję wydania dnia [...] czerwca 1951 r. przez Ministra Gospodarki Komunalnej zarządzenia w przedmiocie ustanowienia przymusowego zarządu nad pensjonatem "[...]". Zatem potencjalne wydanie decyzji eliminującej z obiegu prawnego decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymującej w mocy decyzję własną z dnia [...] lipca 2008 r. stwierdzającą nieważność zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. uniemożliwiłoby Ministrowi Zdrowia utrzymanie w mocy wydanej decyzji z dnia [...] października 2011 r. stwierdzającej nieważność przedmiotowego orzeczenia Ministra Zdrowia. Od postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] B. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzuciła organowi naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa polegające przede wszystkim na błędnym przyjęciu, że rozpatrzenie sprawy oraz wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia postępowania z wniosku [...] Domu Zdrowia w [...] o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. oraz decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. W skardze wniosła o uchylenie w całości postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2013 r. oraz utrzymanego nim w mocy postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że Minister Gospodarki Komunalnej zarządzeniem z dnia [...] czerwca 1951 r. orzekł o ustanowieniu przymusowego zarządu nad Pensjonatem " [...]" w [...]. Następnie Minister Zdrowia orzeczeniem z dnia [...] marca 1959 r. stwierdził przejście pensjonatu na własność Państwa. Wraz z pozostałymi spadkobiercami po zmarłych właścicielach przedmiotowej nieruchomości, tj. W. i S. Z. skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. Minister Infrastruktury w dniu [...] lipca 2008 r. stwierdził nieważność zaskarżonego zarządzenia, a następnie w związku ze złożonym przez Ministra Zdrowia oraz [...] Dom Zdrowia w [...] wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy potwierdził swoje stanowisko decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. W związku ze stwierdzeniem nieważności zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej wraz z pozostałymi spadkobiercami skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 1959 r. stwierdzającego przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa pensjonatowego "[...]". W dniu [...] października 2011 r. Minister Zdrowia stwierdził nieważność wyżej wskazanego orzeczenia. [...] Dom Zdrowia w [...], będący stroną w niniejszym postępowaniu, złożył w dniu 4 listopada 2011 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie niniejszej sprawy bez wątpienia przedłużając dążenia skarżącej do jej zakończenia. Niniejsze postępowanie zostało jednak zawieszone postanowieniem Ministra Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2013 r. w związku ze złożeniem przez [...] Dom Zdrowia w [...] w dniu [...] kwietnia 2013 r. wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r. oraz decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. Minister Zdrowia wskazał, iż decyzja o zawieszeniu postępowania została wydana częściowo w oparciu o ustalenia Ministra Infrastruktury zawarte w powołanych powyżej decyzjach i z tego względu złożenie wniosku o stwierdzenie ich nieważności stanowi przesłankę obligatoryjnego zawieszenia niniejszego postępowania, do czasu jego rozstrzygnięcia. Minister Zdrowia postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Skarżąca podkreśliła, że zawieszenie postępowania toczącego się przed Ministrem Zdrowia wskutek złożenia przez [...] Dom Zdrowia w [...] wniosku o stwierdzenie nieważności wyżej przywołanych decyzji Ministra Infrastruktury nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym, ani w okolicznościach sprawy. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 pkt 4 Kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w sytuacji, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 maja 2008 r., sygn.. akt ll OSK 1698/07 organ przed którym toczy się postępowanie musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy, a zagadnieniem wstępnym. Gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Mogą wiązać się z nim określone skutki, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego. Skarżąca wskazała, że postępowanie toczące się przed Ministrem Infrastruktury oraz procedura wszczęta przed Ministrem Zdrowia stanowią odrębne, nie powiązane bezpośrednio postępowania. Nie można zaprzeczyć istnienia związku pomiędzy tymi sprawami, jednak nie uzasadnia on zawieszenia postępowania administracyjnego. W sprawie zakończonej prawomocną decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r. oraz z dnia [...] stycznia 2009 r. nie pojawiły się przesłanki przewidziane w art. 156 § 1 Kpa uzasadniające stwierdzenie ich nieważności. Przedmiotowa decyzja rozstrzygnęła o nieważności zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa. Wobec powyższego działania [...] Domu Zdrowia w [...] zmierzają wyłącznie do przedłużania postępowania. Wszystkie okoliczności niniejszej sprawy zostały już wyjaśnione. Pełnomocnik [...] Domu Zdrowia w [...] składając nowe wnioski w sprawie celowo dąży do jego przedłużania, co narusza słuszny interes skarżącej. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, że zarzut podniesiony przez skarżącą stanowi jedynie polemikę z ustaleniami poczynionymi przez Ministra Zdrowia w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego. Ponadto wskazał, że Potencjalne wydanie decyzji eliminującej z obiegu prawnego decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2008 r. stwierdzającą niewazność zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. spowodowałoby konieczność uchylenia decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2011 r. stwierdzającej nieważność przedmiotowego orzeczenia Ministra Zdrowia, wobec powyższego organ zawiesił prowadzone przez siebie postępowanie z wniosku [...] Domu Zdrowia w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy po wydaniu decyzji stwierdzającej nieważność orzeczenia Ministra Zdrowia nr [...] z dnia [...] marca 1959 r. stwierdzającego przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa pensjonatowego "[...]" w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Sąd podziela stanowisko B. K., że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w sprawie prowadzonej na wniosek [...] Domu Zdrowia w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony od decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2011 r., nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 1959 r., nr [...] stwierdzającego przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa pensjonatowego "[...]" w [...] nie zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, tj. od wyniku sprawy wszczętej przez [...] Dom Zdrowia w [...], a toczącej się w dacie wydania zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia przez Ministrem Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] stwierdzającej nieważność zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. orzekającego w § 1 pkt 1 o ustanowieniu przymusowego zarządu nad pensjonatem "[...]" w [...]. Zdaniem Sądu, zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa ma znaczenie dla prowadzonej sprawy administracyjnej wówczas, gdy ma charakter prawny i dotyczy rozstrzygnięcia istotnej dla prowadzonej sprawy przesłanki, bez rozstrzygnięcia której organ prowadzący postępowanie nie może rozpatrywać prowadzonej sprawy (podjąć dalszych czynności procesowych, ocenić w sposób wszechstronny całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego) i wydać decyzji. Taka sytuacja wystąpi także wówczas, gdy z przepisów odnoszących się do danej sprawy wynika, że decyzja w sprawie głównej nie może być wydana bez innego rozstrzygnięcia (np. uzgodnienia, zgody, opinii), które warunkuje wydanie decyzji kończącej sprawę główną. Zagadnieniem wstępnym dla danej sprawy są przede wszystkim otwarte przed innym organem bądź sądem zagadnienia prawne stanowiące brakujący element sprawy indywidualnej odnoszący się do sfery podmiotowej lub przedmiotowej prowadzonej sprawy. Związek zagadnienia wstępnego z prowadzoną sprawą musi być bezpośredni, a więc tego rodzaju, że brak rozstrzygnięcia tego zagadnienia jest bezwzględną przeszkodą do wydania decyzji, której organ w sprawie głównej nie może ominąć wykorzystując własne kompetencje. W ocenie Sądu, wskazywane przez Ministra Zdrowia w zaskarżonym postanowieniu zagadnienie nie ma charakteru zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. W niniejszej sprawie zarządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. w części dotyczącej § 1 pkt 1 orzekającego o ustanowieniu przymusowego zarządu nad pensjonatem "[...]" w [...] zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] stwierdzająca nieważność zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. oraz decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] utrzymującą tę decyzję w mocy są ostateczne. Minister Zdrowia decyzją z dnia [...] października 2011 r., nr [...] stwierdził nieważność orzeczenia Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 1959 r., nr [...] stwierdzającego przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa pensjonatowego "[...]" w [...] i w związku z tym do rozpoznania pozostaje wniosek [...] Domu Zdrowia w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd zwraca uwagę, że związek przyczynowo-skutkowy istniejący pomiędzy rozpatrzeniem i rozstrzygnięciem prowadzonej sprawy, a rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego należy oceniać zawężająco. Nie można bowiem pominąć tego, że zasadą naczelną postępowania administracyjnego jest prowadzenie postępowania w sposób szybki i ekonomiczny (art. 12 § 1 Kpa). Zasadą jest zatem prowadzenie postępowania, a wyjątkiem przerwanie toku postępowania np. poprzez jego zawieszenie. Gdyby przyjąć szerokie rozumienie przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, jak tego chce Minister Zdrowia, wówczas doszłoby do swoistego paraliżu procesowego w prowadzonej przez organ sprawie. Inicjowanie przez strony o spornych interesach nowych postępowań prowadzonych w administracyjnych trybach nadzwyczajnych wprowadziłoby stan permanentnego zawieszenia postępowania, mimo ustalonego stanu prawnego umożliwiającego zakończenie sprawy w sprawie prowadzonej przez organ. W tej sytuacji wypada jedynie zasygnalizować, że wynik uruchamianych przez strony spraw administracyjnych – co do zasady – może mieć znaczenie jako podstawa do wznowienia zakończonego przez organ postępowania (art. 145 § 1 Kpa), stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 Kpa) lub stwierdzenia wygaśnięcia wydanej przez organ decyzji (art. 162 § 1 pkt 1 Kpa). Odnosząc się do argumentacji Ministra Zdrowia zawartej w zaskarżonym postanowieniu oraz postanowieniu je poprzedzającym Sąd wskazuje, że podstawy do zastosowania przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa w postępowaniu odwoławczym prowadzonym od decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w żadnym wypadku nie mogło uzasadniać oparcie się przez Ministra Zdrowia w decyzji z dnia [...] października 2011 r. w dużej mierze na ustaleniach poczynionych przez Ministra Infrastruktury w decyzjach z dnia [...] lipca 2008 r. i [...] stycznia 2009 r. Organ nadzoru jakim jest Minister Zdrowia winien samodzielnie czynić ustalenia faktyczne i uwzględniać stan prawny istniejący w momencie wydawanej decyzji. Uszło uwadze Ministra Zdrowia, że wniosek [...] Domu Zdrowia o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r. i z dnia [...] stycznia 2009 r., sam w sobie, nie zmienił istniejącego w sprawie stanu prawnego, a zatem fakt ten nie skutkował obligatoryjnym zawieszeniem postępowania w sprawie o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2011 r., nr [...]. Na zastosowanie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa nie miało również wpływu to, że ewentualne stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r. i z dnia [...] stycznia 2009 r. uniemożliwi utrzymanie przez Ministra Zdrowia w mocy decyzji własnej z dnia [...] października 2011 r. Sąd zwraca uwagę, że w przypadku zawieszenia postępowania z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa otwarte zagadnienie wstępne uniemożliwia rozpatrzenie sprawy (prowadzenie postępowania w sprawie) lub wydanie decyzji (załatwienie sprawy). Zastosowanie tego przepisu nie jest uzależnione od tego, aby otwarte zagadnienie wstępne uniemożliwiało wydanie decyzji o określonym rozstrzygnięciu (np. reformatoryjnej, reformatoryjno-kasacyjnej, kasacyjnej). Nierozstrzygnięte zagadnienie wstępne musi być tego rodzaju, że uniemożliwia załatwienie sprawy. Przepis art. 97 § 1 Kpa nie zawiera normy - gdy wynik sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Trafnie wskazał Minister Zdrowia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że wydanie orzeczenia Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 1959 r., nr [...] stwierdzającego przejście na własność Państwa przedsiębiorstwa pensjonatowego "[...]" w [...] stanowiło konsekwencję wcześniejszego zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. orzekającego w § 1 pkt 1 o ustanowieniu przymusowego zarządu nad pensjonatem "[...]" w [...]. Podstawy prawne obu tych rozstrzygnięć wskazują, że pomiędzy nimi istniała ścisła zależność – bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy. Tego wymogu nie spełnia natomiast relacja istniejąca pomiędzy kontrolowaną przez Ministra Zdrowia w postępowaniu odwoławczym decyzją Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2011 r., nr [...], czy też ocenianym w pierwszej instancji orzeczeniem Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 1959 r., nr [...], a kontrolowanymi przez Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej w postępowaniu nadzorczym decyzjami Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r. i [...] stycznia 2009 r. Wobec tego Sąd uznał, że Minister Zdrowia w zaskarżonym postanowieniu, jak i poprzedzającym je postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] wadliwie zastosował przepis art. 97 § 1 pkt 4 Kpa na tle stanu faktycznego niniejszej sprawy, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. W ponownie prowadzonym postępowaniu Minister Zdrowia weźmie pod uwagę zaprezentowaną w niniejszym wyroku ocenę prawną i rozpozna wniosek [...] Domu Zdrowia w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony od decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2011 r., nr [...]. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.