III SA/Łd 242/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu produktów i zatrzymania produktów oraz nakazania zaprzestania prowadzenia działalności oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] r. nr [...] orzekającą o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu przez sp. z o.o. A. w P. w sklepie przy ul. P. w B. produktów o nazwach: "Imitacja produktu: Dodatek do piasku koloru pomarańczowego", "Imitacja produktu: Dodatek do piasku koloru żółtego", "Imitacja produktu: Rozpałka do pieca koloru pomarańczowego", "Imitacja produktu: Rozpałka do pieca koloru żółtego" na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, tj. do dnia 31 października 2014 r., zatrzymaniu ww. produktów oraz nakazaniu zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu w B. przy ul. P. służącym wprowadzaniu w/w produktów do obrotu, na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, tj. do dnia 20 stycznia 2014 r. i nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. otrzymał anonimowe informacje od mieszkańców B., że w sklepie przy ul. P. sprzedawane są produkty, które mogą działać podobnie jak narkotyki. Mając powyższe na uwadze, organ I instancji w dniu 21 października 2013 r. przeprowadził kontrolę w ww. sklepie. W toku czynności kontrolnych ustalono, że w ofercie sprzedaży sklepu znajdują się produkty, co do których istnieje podejrzenie, że mogą stwarzać zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzkiego. W wyniku przeprowadzonych czynności organ I instancji dokonał zabezpieczenia próbek wyrobów o nazwach wyżej wskazanych. Decyzją z dnia [...] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. orzekł o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu przez Spółkę z o.o. A. z siedzibą w P. produktów o nazwie: "Imitacja produktu: Dodatek do piasku koloru pomarańczowego", "Imitacja produktu: Dodatek do piasku koloru żółtego", "Imitacja produktu: Rozpałka do pieca koloru pomarańczowego", "Imitacja produktu: Rozpałka do pieca koloru żółtego" na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, tj. do dnia 31 października 2014 r., zatrzymaniu ww. produktów oraz nakazaniu zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu w B. przy ul. P. służącym wprowadzaniu w/w produktów do obrotu, na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, tj. do dnia 20 stycznia 2014 r. i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. powołał biegłego z zakresu badań fizyko-chemicznych z Centrum Badań Kryminalistycznych MODUS SPECTRUM w Szczecinie w celu zbadania próbek ww. produktów. W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie: - art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez wydanie decyzji na podstawie ustaleń poczynionych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów w/w ustawy, w tym naruszenie art. 84c, art. 79, art. 79a i art. 79b; - art. 10 § 1, art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji; - art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a., - art. 108 k.p.a., poprzez nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności, mimo braku istnienia podstawy faktycznej i prawnej; - art. 27c ust. 3 pkt 2 ustawy o PIS poprzez jego zastosowanie mimo braku niezbędnych przesłanek, niewskazanie zagrożenia któremu miałoby zapobiec zaprzestanie prowadzenia działalności, skoro zatrzymane zostały zakwestionowane przez organ substancje; - art. 27c ust. 1 ustawy o PIS poprzez jego zastosowanie, - art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez uznanie, że wskazane w decyzji produkty stanowią środki zastępcze. Spółka wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania oraz o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności. Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 4 pkt 27 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przez środek zastępczy rozumie się substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie fizycznym lub produkt, roślinę, grzyb lub ich cześć, zawierające taką substancję, używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa. Zgodnie z art. 44c ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku ze stwierdzeniem wytwarzania lub wprowadzania do obrotu produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest środkiem zastępczym właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepis art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Organ wskazał, że w sklepie w B. przy ul. P. były wprowadzane do obrotu produkty, o nazwie: "Imitacja produktu: Dodatek do piasku koloru pomarańczowego", "Imitacja produktu: Dodatek do piasku koloru żółtego", "Imitacja produktu: Rozpałka do pieca koloru pomarańczowego", "Imitacja produktu: Rozpałka do pieca koloru żółtego", co do których istniało uzasadnione podejrzenie, że są środkami zastępczymi, gdyż ich opakowania w postaci saszetek zawierających biały proszek z umieszczoną informacją o przeznaczeniu innym niż do spożycia przez ludzi, w istocie sugerowały wręcz takie przeznaczenie. Tak więc charakterystyczne opakowania produktów w postaci saszetek zawierających proszek, mogły zdaniem PPIS w B. sugerować ich przeznaczenie z działaniem na organizm człowieka. PPIS w B. posiadał wiedzę, że we wskazanym sklepie aktualnie należącym do spółki A. sp. z o.o., była już dokonywana sprzedaż produktów zawierających substancje psychoaktywne zaklasyfikowanych jako środki zastępcze, których skład jakościowy został potwierdzony wynikami badań laboratoryjnych wykonanych w Centrum Badań Kryminalistycznych MODUS SPECTRUM w Szczecinie. Wprowadzane wcześniej produkty zawierały substancje psychoaktywne będące analogami strukturalnymi substancji wymienionych w załącznikach do powołanej ustawy o przeciwdziałał narkomanii. Tym samym zasadnym, w ocenie organu, było zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności, na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. i odstąpienie od zasady wyrażonej w art. 10 § 1 k.p.a. Odnośnie pozostałych zarzutów odwołania organ uznał je za bezzasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Spółka zo.o. A. w P. zarzuciła naruszenie: - art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez wydanie decyzji na podstawie ustaleń poczynionych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów w/w ustawy, w tym naruszenie art. 84c, art. 79, art. 79a, art. 79b ustawy; - art. 10 § 1, § 2, art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji; - art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. w sposób istotnie wpływający na treść rozstrzygnięcia poprzez brak właściwego uzasadnienia decyzji, zarówno na płaszczyźnie uzasadnienia faktycznego jak i prawnego, w szczególności poprzez niewskazanie faktów i dowodów na podstawie, których organ uznał, że istnieje zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi; - art. 108 k.p.a. poprzez nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności, mimo braku istnienia podstawy faktycznej I prawnej. - art. 27c ust. 3 pkt 2 i ust. 1 ustawy o PIS poprzez zastosowanie mimo braku niezbędnych przesłanek, niewskazanie zagrożenia któremu miałoby zapobiec zaprzestanie prowadzenia działalności, skoro zatrzymane zostały kwestowane substancje; - art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez uznanie, że wskazane w decyzji produkty stanowią środki zastępcze. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wniósł o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ wyjaśnił, że niezasadny jest zarzut naruszenia art. 84 c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, gdyż jak wynika z protokołu kontroli strona nie złożyła takiego sprzeciwu, a pracownicy przeprowadzający kontrolę nie są uprawnieni do jego odbioru, natomiast do organu I instancji taki sprzeciw nie wpłynął Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 212 z 2011 r. poz.1263 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 27c ust. 1 wymienionej ustawy, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy. W myśl natomiast art. 27c ust. 3 cytowanej ustawy w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor sanitarny: 1) zatrzymuje produkt; 2) nakazuje zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu do obrotu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące. Z treści art. 27c ust. 1 ustawy o PIS wynika zatem, że organ administracji wydaje decyzję o wstrzymaniu wytwarzania produktu lub wprowadzenia go do obrotu lub nakazuje wycofanie go z obrotu w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi. Natomiast zatrzymanie produktu i wydanie nakazu zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu następuje tylko w razie wydania decyzji o której mowa w art. 27c ust. 1 powoływanej ustawy. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest wstrzymanie wprowadzenia do obrotu produktów o nazwach: "Imitacja produktu: Dodatek do piasku koloru pomarańczowego", "Imitacja produktu: Dodatek do piasku koloru żółtego", "Imitacja produktu: Rozpałka do pieca koloru pomarańczowego", "Imitacja produktu: Rozpałka do pieca koloru żółtego" na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, zatrzymanie ww. produktów oraz nakazanie zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia. W ocenie Sądu, organy administracji należycie wykazały, że istniało uzasadnione podejrzenie, że wymienione wyżej produkty stwarzały zagrożenie życia i zdrowia ludzi, co uzasadniało wydanie decyzji o wstrzymaniu wprowadzania ich do obrotu. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. otrzymał anonimowe informacje, że w sklepie przy ul. P. sprzedawane są produkty mogące działać podobnie jak narkotyki. Organ I instancji przeprowadził w dniu 21 października 2013 r. kontrolę w tym sklepie w celu sprawdzenia, czy w obiekcie tym prowadzona jest działalność w zakresie obrotu środkami zastępczymi. Jak wynika z protokołu kontroli oferowany asortyment dawał podstawę do przyjęcia, że w sklepie sprzedawane są środki zastępcze. W przekonaniu Sądu, po stronie organów istniało uzasadnione podejrzenie, że ww. produkty stanowi zagrożenie życia i zdrowia ludzi. Należy dodać, że produkty te miały podobną strukturę (proszek) i podobne opakowanie, jak zatrzymane wcześniej w tym samym sklepie środki zastępcze. Na opakowaniach także nie było informacji o zagrożeniach związanych z używaniem produktu. Podejrzenie organów, że ww. produkty mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi potwierdziła ekspertyza z Centrum Kryminalistycznego MODUS SPECTRUM, z której wynika, że produkty zawierały substancje będące środkami zastępczymi: pentedron, 3-MMC, UR-144 ( akta admin.- ekspertyza z dnia 27 listopada 2013 r.). W ocenie Sądu spełnione zostały przesłanki określone w art. 27 c ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. uzasadniające wstrzymanie wprowadzania do obrotu spornego produktu. Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej dotyczący naruszenia przez organy inspekcji sanitarnej art. 10 § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 10 § 2 k.p.a., organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną. W przekonaniu Sądu w niniejszej sprawie miała miejsce sytuacja określona w art. 10 § 2 k.p.a. Istniała bowiem konieczność szybkiego załatwienia sprawy, jaką było wstrzymanie wprowadzania do obrotu ww. produktów z uwagi na niebezpieczeństwo, które stwarzały one dla życia i zdrowia ludzkiego. Niebezpieczeństwo takie wynika wprost z treści włączonej do akt sprawy ekspertyzy Centrum Kryminalistycznego. Jest rzeczą zrozumiałą, że organy odstąpiły od zasady określonej w art. 10 § 1 k.p.a. W sytuacji gdyby tego nie uczyniły, postępowanie by się przedłużyło i do czasu wydania decyzji strona skarżąca mogłaby nadal wprowadzać do obrotu produkty niebezpieczne dla życia i zdrowia ludzkiego. Dodać należy, że fakt odstąpienia od zasady z art. 10 § 1 k.p.a. został uzasadniony przez organ administracji w adnotacji z dnia 21 października 2013 r. (k. 2 akt admin.), co stanowi spełnienie wymogu określonego w art. 10 § 3 k.p.a. Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej, w przedmiocie niezgodnego z prawem nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Zgodnie z treścią art. 108 § 1 k.p.a., decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia. Z wymienionego przepisu wynika, że nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności jest dopuszczalne między innymi wtedy gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. W przypadku gdyby decyzji nie nadano rygoru, strona skarżąca, do chwili kiedy decyzja stałaby się ostateczna, mogłaby nadal sprzedawać produkty stwarzające zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego. W przekonaniu Sądu uzasadnione było zatem nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Nadanie decyzji o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu spornego produktu rygoru natychmiastowej wykonalności, dało organowi możliwość jednoczesnego wydania decyzji, o których mowa w art. 27c ust. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Nie zasługują na uwzględnienie wszystkie zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. nr 220 z 2010 r. poz.1447 ze zm.). W szczególności, niezasadny jest zarzut skargi w przedmiocie naruszenia art. 79a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organów kontroli po okazaniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej, upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, chyba że przepisy szczególne przewidują możliwość podjęcia kontroli po okazaniu legitymacji. W takim przypadku upoważnienie doręcza się przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej w terminie określonym w tych przepisach, lecz nie później niż trzeciego dnia od wszczęcia kontroli. W myśl art. 79a ust. 9 wymienionej ustawy, w razie nieobecności kontrolowanego przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, czynności kontrolne mogą być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi kontrolowanego, który może być uznany za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.), lub w obecności przywołanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego w dniu kontroli w sklepie nie było prezesa zarządu ani osoby przez niego upoważnionej. Obecny był jedynie pracownik Spółki K. R., która, jak wynika z protokołu kontroli, odmówiła jego podpisania. Oświadczyła, że została pouczona przez pełnomocnika firmy, aby nie odbierała żadnych dokumentów. W związku z czym kontrola została przeprowadzona w obecności przedstawiciela Komendy Powiatowej Policji w B.. Dodać należy, że osoby kontrolujące okazały sprzedawcy legitymacje służbowe i upoważnienie do przeprowadzenia kontroli. W ocenie Sądu, spełnione zostały wymogi przeprowadzenia kontroli, o których mowa w art. 79a ust. 1 i 9 ustawy z 2 lipca 2004 r. Niezasadny jest zarzut skargi, że kontrola została przeprowadzona mimo wniesienia sprzeciwu, co stanowi naruszenie art. 84 c ustawy z 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią art. 84c ust. 1, 2 i 3 wymienionej ustawy, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79-79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 84d. Sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. O wniesieniu sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego. Sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli. Przedsiębiorca musi uzasadnić wniesienie sprzeciwu. W myśl art. 84c ust. 5 wymienionej ustawy, wniesienie sprzeciwu powoduje wstrzymanie czynności kontrolnych przez organ kontroli, którego sprzeciw dotyczy, z chwilą doręczenia kontrolującemu zawiadomienia o wniesieniu sprzeciwu do czasu rozpatrzenia sprzeciwu, a w przypadku wniesienia zażalenia do czasu jego rozpatrzenia. Z wymienionych przepisów wynika, że przedsiębiorcy przysługuje sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania czynności kontrolnych z naruszeniem przepisów ustawy do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. Następnie przedsiębiorca zawiadamia kontrolujących o wniesieniu sprzeciwu i z tą chwilą kontrolujący wstrzymują czynności kontrolne. Tymczasem z akt administracyjnych nie wynika, aby do organu I instancji taki sprzeciw wpłynął. Nieuzasadniony jest także zarzut skargi naruszenia art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu organy kontroli zawiadamiają przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. W myśl zaś art. 79 ust. 2 pkt 5 wymienionej ustawy, zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się, w przypadku gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego. Strona skarżąca faktycznie nie została zawiadomiona o zamiarze wszczęcia kontroli, lecz organ administracji był uprawniony do odstąpienia od takiego zawiadomienia z uwagi na sytuację określoną w art. 79 ust. 2 pkt 5 ustawy. Przeprowadzenie kontroli było bowiem uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia i zdrowia co zostało omówione we wcześniejszej części rozważań. Zarzut skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. Nieuzasadniony jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 79b ustawy z 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu w przypadku wszczęcia czynności kontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej, przed podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, osoba podejmująca kontrolę ma obowiązek poinformować kontrolowanego przedsiębiorcę lub osobę, wobec której podjęto czynności kontrolne, o jego prawach i obowiązkach w trakcie kontroli. Jak wynika z protokołu kontroli osoby kontrolujące poinformowały ustnie pracownika spółki o prawach i obowiązkach w trakcie kontroli. Nadto pisemne pouczenie w tym zakresie znajduje się na upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli, którego pracownik odmówił przyjęcia. Zarzut skargi w tej kwestii nie zasługuje na uwzględnienie. Nieuzasadniony jest również zarzut skargi w przedmiocie naruszenia art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno-skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy. Strona skarżąca nie wykazała aby organ administracji przeprowadził dowód w toku kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli. Wszystkie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. okazały się niezasadne. W związku z czym nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 77 ust. 6 wymienionej ustawy. Reasumując, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organy administracji miały uzasadnione podejrzenie, że ww. produkty stwarzały zagrożenie życia i zdrowia ludzi. W ocenie Sądu, spełnione zostały przesłanki wstrzymania wprowadzania do obrotu tego produktu, określone w art. 27c ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. i co się z tym wiąże - do wydania decyzji, określonych w art. 27c ust. 3 tej ustawy. Rozpoznając sprawę, Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego, mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została oddalona. e.o.