I SA/Bk 66/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. 1. Naczelnik Wydziału Ochrony Środowiska i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w S., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta S., w dniu [...] września 2013 r. wydał decyzję znak: [...], określającą Z. P. (dalej powoływany także jako Uczestnik) wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomości niezamieszkałej, położonej w S. przy ul. [...], na kwotę 26 zł miesięcznie. Organ pierwszej instancji za właściwe przyjął dane zawarte w deklaracji właściciela nieruchomości w zakresie ilości niezbędnych pojemników na odpady (1 szt. o pojemności 110 litów) i ilości osób prowadzących działalność gospodarczą na przedmiotowej nieruchomości (1,5 - 2 osoby). Za niewłaściwą uznał natomiast zadeklarowaną kwotę opłaty (13 zł) wskazując, że zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 5 Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta Suwałki (uchwała Nr XXVI/269/2012 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 26 września 2012 r. zmieniona uchwałą Nr XXXV/369/2013 z dnia 3 kwietnia 2013 r. oraz § 2 pkt 5 uchwały Nr XXVI/270/2012 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 26 września 2012 r. w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zmienionej uchwałą Nr XXXV/370/2013 z dnia 3 kwietnia 2013 r., częstotliwość odbioru odpadów wynosi 2 razy w miesiącu i w związku z tym wysokość opłaty ciążącej na Skarżącym wynosi miesięcznie 26 zł (2 x 13 zł). 2. W wyniku rozpatrzenia odwołania Uczestnika, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., decyzją z dnia [...] października 2013 r., nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i określiło Uczestnikowi wysokość należnej opłaty na kwotę 13 zł miesięcznie. Organ odwoławczy powołał się na art. 6j ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 391 ze zm., dalej powoływana jako u.u.c.p.g.) który mówi, że w przypadku nieruchomości niezamieszkałych opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstałymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Stawka opłaty mająca w niniejszej sprawie zastosowanie wynika z § 4 ust. 1 i 2 uchwały Nr XXXIII/355/2013 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty (Dz. U. Woj. Podl. z 2013 r., poz. 1479 ze zm.) i wynosi 50% stawki za 1 pojemnik 110 l. (stawka ogólna wynosi 26 zł, a w przypadku selektywnego zbierania odpadów stawka wynosi 13 zł). Ustalając wysokość opłaty na 13 zł miesięcznie organ odwoławczy uwzględnił zadeklarowany przez Uczestnika selektywny sposób gromadzenia odpadów (punkt 41 deklaracji) i normatywną ilość powstających odpadów na jednego pracownika wynoszącą 10 litrów (punkt 28 deklaracji) dającą miesięcznie 20 litrów odpadów na całej nieruchomości przy minimalnej pojemności pojemnika wynoszącej 110 litrów (punkt 34 deklaracji). 3. Na powyższą decyzję skargę złożył Prokurator Rejonowy w S., zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy w postaci § 11 ust 1 pkt 6 Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta Suwałk przyjętego na mocy uchwały nr XXVI/269/2012 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 26 września 2012 r., w brzmieniu uchwalonym na mocy § 1 pkt 5 uchwały nr XL/433/2013 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 25 września 2013 r., a także § 2 pkt 6 uchwały nr XXVI/270/12 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 26 września 2012 r., w brzmieniu uchwalonym na mocy § 1 uchwały nr XL/434/2013 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 25 września 2013 r., poprzez ich błędną interpretację i zastosowanie w sprawie, pomimo że analiza materiału zgromadzonego w sprawie, a zwłaszcza treść deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy a powstają odpady komunalne złożonej przez uczestnika postępowania Z. P. wskazuje, że w sprawie winny mieć zastosowanie przepisy § 11 ust 1 pkt 5 ppkt a) ww. Regulaminu w brzmieniu zmienionym na mocy § 1 pkt 3 uchwały nr XXXV/369/2013 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 3 kwietnia 2013 r. oraz na mocy § 1 pkt 5 uchwały nr XL/433/2013 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 25 września 2013 r. oraz § 2 pkt 5 uchwały nr XXVI/270/12 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 26 września 2012 r., w brzmieniu zmienionym na mocy § 1 uchwały nr XXXV/370/2013 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 3 kwietnia 2013 r. oraz § 1 uchwały nr XL/434/2013 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 25 września 2013 r. Zdaniem Prokuratora, Organ odwoławczy dokonał błędnej interpretacji przepisów dotyczących odbioru odpadów z nieruchomości objętej selektywnym gromadzeniem odpadów, stosując przepis ustanawiający jednokrotny odbiór odpadów posegregowanych również do zmieszanych odpadów komunalnych, które w ocenie Skarżącego ulegają szybkiemu psuciu się niż posegregowane (np. tektura, szkło). Stwierdził, że taka wykładnia jest niezgodna z literalnym brzmieniem powołanych wyżej przepisów prawa miejscowego i stoi w sprzeczności z treścią deklaracji złożonej przez Uczestnika postępowania. Ocenił, że skutkiem powyższego błędu Organu odwoławczego było uchylenie prawidłowej decyzji organu I instancji. 4. W odpowiedzi na skargę, Kolegium podtrzymując stanowisko w sprawie, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. 5. Spór w tej sprawie ogniskuje się wokół zgodności z prawem określenia Skarżącemu wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości dwukrotnej stawki tej opłaty, z uwagi na dwukrotny w miesiącu odbiór odpadów. 6. Wywód należy rozpocząć wskazania podstaw prawnych, których uwzględnienie warunkuje prawidłowe rozstrzygnięcie w tej sprawie. Art. 6c ust. 1 u.u.c.p.g. zobowiązuje gminy do zorganizowania odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. W oparciu o ust. 2 tego artykułu, jak słusznie wskazywał Organ I instancji, Rada Miejska w Suwałkach, uchwałą Nr XXII/234/2012 z dnia 30 maja 2012 r., zdecydowała o odbiorze odpadów komunalnych także od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Z kolei z art. 6h u.u.c.p.g. wynika obowiązek właścicieli nieruchomości ponoszenia na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie z § 11 ust. 1 pkt Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta Suwałk (przyjętego uchwałą Nr XXVI/269/2012 z dnia 26 września 2012 r., zmienioną uchwałą Nr XXXV/369/2013 z dnia 3 kwietnia 2013 r.) oraz § 2 pkt 5 uchwały Nr XXVI/270/2012 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 26 września 2012 r. w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zmienioną uchwałą Nr XXXV/370/2013 r. z dnia 3 kwietnia 2013 r., częstotliwość odbioru odpadów zmieszanych z nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne wynosi w zależności od ilości osób wytwarzających odpady – 2 lub 4 razy w miesiącu. W tym miejscu podkreślić należy, że wskazane powyżej regulacje (abstrahując od ich prawidłowości), nie przewidują możliwości jednokrotnego w miesiącu odbioru odpadów zmieszanych. Stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku pojemnika na zmieszane odpady komunalne o pojemności 110/120 litrów, przy selekcji odpadów, zgodnie z § 4 ust. 1 i 2 uchwały Nr XXXIII/355/2013 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty, zmienionej uchwałą Nr XXXV/371/2013 z dnia 3 kwietnia 2013 r., wynosi 13,00 zł. Wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy a powstają odpady komunalne, która znajduje się w aktach sprawy, w pkt E1.79 wyraźnie wskazuje na sposób obliczenia wysokości opłaty w przypadku nieruchomości, na których odpady wytwarza mniej niż 5 osób przy częstotliwości odbioru 2 razy w miesiącu, iż kwotę opłaty za jednokrotne opróżnienie pojemników należy pomnożyć przez dwa. 7. Przenosząc powyżej zakreślone ramy prawne na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że uchwalone i obowiązujące na terenie Miasta Suwałk przepisy prawa miejscowego określają co prawda stawkę za pojemnik na odpady o określonej pojemności, wiążąc ją jednocześnie ściśle z jednokrotnym w miesiącu wywozem odpadów zmieszanych, którego z kolei przepisy te nie przewidują. Przewidują bowiem, jak to wskazano powyżej, że częstotliwość odbioru odpadów zmieszanych z nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne wynosi w zależności od ilości osób wytwarzających odpady – 2 lub 4 razy w miesiącu. Na gruncie zatem, tak wadliwie skądinąd, skonstruowanych przepisów, nie może zatem wystąpić sytuacja jednokrotnego odbioru odpadów komunalnych i w konsekwencji opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie może wynosić 13,00 zł miesięcznie, jak zadeklarował Skarżący. 8. Słusznie wadliwość tę dostrzegł Organ II stopnia, tracąc jednak z pola widzenia jego prawną możność orzekania z pominięciem obowiązujących przecież i mających rangę przepisów prawa powszechnie obowiązującego – aktów prawa miejscowego. Sąd orzekający w sprawie aprobuje pogląd SKO, iż częstotliwość odbioru odpadów z nieruchomości nie została wymieniona przez ustawodawcę jako czynnik mający wpływ na wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie bowiem z art. 6j ust. 3 u.u.c.p.g. w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 2, a więc nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstałymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Co więcej, rację także ma Organ II instancji podnosząc, iż ustawodawca nie dał radzie gminy kompetencji do modyfikowania ustalonego sposobu obliczania wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami odebranymi z nieruchomości niezamieszkałej. Bowiem w dyspozycji zawartej w art. 6k ust. 1 pkt 2 u.u.c.p.g. wskazano, że rada gminy ustali stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Podkreślić należy, iż wybór co do metody ustalania opłaty rada gminy ma jedynie w stosunku do nieruchomości zamieszkałych, co wynika z treści art. 6k ust. 1 pkt 1 u.u.c.p.g. Jednak w sposób niebudzący wątpliwości uznać należy, iż dopóki w obrocie prawnym istnieć będzie przepis prawa miejscowego, który ma walor przepisu powszechnie obowiązującego, a który określa wysokość stawki za gospodarowanie odpadami komunalnymi jednocześnie wiążąc jej zastosowanie z częstotliwością odbioru odpadów, stanowi on prawo i musi być uznany i respektowany jako podstawa prawna decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Dopiero skuteczne podważenie jego prawidłowości i wyeliminowanie z obrotu, może stanowić przesłankę do uruchomienia postępowania nadzwyczajnego w tej sprawie i ewentualnie zmiany decyzji Organu I instancji. 9. Mając zatem na względzie powyższe, Sąd dokonał rozstrzygnięcia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. W przedmiocie braku możliwości wykonania decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku orzeczono na podstawie art. 152 ww. ustawy.