II SAB/Lu 121/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. II. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; III. zasądza od Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego na rzecz Z. S. 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SAB/Lu 121/14 UZASADNIENIE W dniu 5 marca 2014 r. Z. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...], polegającą na niezałatwieniu wniosku z dnia 1 lutego 2014 r. (wpływ do organu w dniu 4 lutego 2014 r.) o udostępnienie informacji publicznej, to jest kserokopii wniosku Uniwersytetu [...] o nadanie H. K. tytułu naukowego profesora w dziedzinie nauk rolniczych. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] wskazał, że z uwagi na okresowe spiętrzenie prac, wynikające z konieczności przygotowania przez Uniwersytet sprawozdań, których termin złożenia upływał w pierwszych miesiącach roku kalendarzowego, odpowiedzi na powyższy wniosek udzielono w piśmie z dnia 6 marca 2014 r., które zostało przesłane skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4, to jest wówczas gdy organy administracyjne mają obowiązek wydania decyzji, postanowień (na które służy zażalenie, kończących postępowanie administracyjne lub rozstrzygających sprawę co do jej istoty) bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stosownie do art. 149 P.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Pismem z dnia 1 lutego 2014 r., które wpłynęło do organu w dniu 4 lutego 2014 r., Z. S. zwrócił się do Rektora Uniwersytetu [...] o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej osoby pełniącej funkcję publiczną – Dyrektora Instytutu w Wydziale Mechanicznym Politechniki [...], poprzez wydanie kserokopii wniosku Uniwersytetu [...] o nadanie tej osobie tytułu naukowego profesora w dziedzinie nauk rolniczych. Jednocześnie wnioskodawca wskazał, że jego żądanie ma związek z tym, iż wspomnianej osobie nadano tytuł naukowy profesora pomimo niespełnienia wymogów określonych w art. 20 ust. 6 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym, co do pełnienia funkcji promotora w przewodzie doktorskim. Nie przesądzając o sposobie rozstrzygnięcia wskazanego wyżej wniosku skarżącego z dnia 1 lutego 2014 r. należy podkreślić, że Rektor Uniwersytetu [...], do którego skierowany został ten wniosek, zobowiązany był do jego rozpatrzenia w sposób określony w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej także "ustawą". Obowiązkiem organu było więc albo – zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy – bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2 oraz art. 15 ust. 2 ustawy) podjęcie czynności materialno-technicznej polegającej na udostępnieniu stronie skarżącej żądanych informacji w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, albo wydanie w tym samym terminie, na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy, decyzji o odmowie ich udostępnienia, gdyby Rektor uznał, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, na przykład wynikające ograniczeń w dostępie do informacji publicznej, określonych w art. 5 ustawy (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2012, s. 210-211 wraz z powołanym tam orzecznictwem). W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, że Rektor Uniwersytetu [...] nie rozpoznał wniosku skarżącego z dnia 1 lutego 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie wynikającym z przepisów ustawy, to jest w ciągu 14 dni od dnia wpływu tego wniosku do organu. Odpowiedź na opisany wyżej wniosek została bowiem udzielona dopiero w piśmie z dnia 6 marca 2014 r., a więc sporządzonym w dniu, w którym wpłynęła do Biura Rektora Uniwersytetu [...] skarga Z. S. na bezczynność organu w niniejszej sprawie (k. 3, 11 akt sąd.). W piśmie tym organ wskazał, że precyzyjne informacje dotyczące kariery naukowej osoby wskazanej we wniosku skarżącego można odnaleźć na stronie internetowej Politechniki [...] oraz na innych stronach WWW (wskazanych przykładowo przez organ). Jednocześnie Rektor Uniwersytetu [...], działając na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówił udostępnienia skarżącemu żądanego przez niego wniosku o nadanie tytułu naukowego. Uzasadniając to rozstrzygnięcie Rektor podkreślił, że powyższy wniosek zawiera informacje podlegające ochronie z mocy przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. nr 101, poz. 926 ze zm.). Z powyższego wynika, iż w rozpoznawanej sprawie Rektor Uniwersytetu [...] pozostawał w bezczynności. Z uwagi jednak na to, że czternastodniowy termin na załatwienie wniosku Z. S. został przekroczony w sposób nieznaczny, to jest o szesnaście dni, Sąd, na podstawie art. 149 § 1 zdanie 2 P.p.s.a., stwierdził, iż bezczynność organu w tej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W związku z tym, że Rektor Uniwersytetu [...] przestał tkwić w bezczynności w niniejszej sprawie już po wniesieniu tej skargi, to jest w dniu, w jakim skarga wpłynęła do organu, Sąd nie miał podstaw do zobowiązania tego organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 1 lutego 2014 r., w oparciu o art. 149 § 1 zdanie 1 P.p.s.a. W opisanej sytuacji postępowanie sądowe w tym zakresie, podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Ubocznie trzeba zauważyć, iż gdyby skarżący nie był usatysfakcjonowany rozstrzygnięciem Rektora Uniwersytetu [...] zawartym w piśmie z dnia 6 marca 2014 r., nr [...], to mógłby on skorzystać z prawa zaskarżenia tego aktu. Należy bowiem zauważyć, iż jakkolwiek w piśmie tym brak jest pouczenia o przysługującym wnioskodawcy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to zawiera ono istotne elementy decyzji administracyjnej, takie jak: oznaczenie organu, datę wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.