III SA/Gd 148/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi M. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia dokumentu oddala skargę. W dniu 8 kwietnia 2013 r. do Urzędu Gminy w P. wpłynął wniosek M.L. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wójta Gminy z dnia 9 maja 2008 r. nr [...] o rozgraniczeniu nieruchomości (działki ewidencyjnej nr 173 z działkami ewidencyjnymi nr 80 i nr 174). Z treści wniosku złożonego w imieniu M. L. przez adwokata D.B. wynikało, że w dniu 6 grudnia 2012 r. ww. wystąpił do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w G. ze skargą na czynności geodety dokonane w związku z rozgraniczeniem działki nr 173. Odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w G. udzielił pismem z dnia 28 lutego 2013 r. doręczonym w dniu 7 marca 2013 r. W odpowiedzi na skargę stwierdzono uchybienia poczynione przez geodetę, co oznacza, że stan faktyczny sprawy ustalony przez organ prowadzący postępowanie o rozgraniczenie został ustalony nieprawidłowo. W tym świetle błędnie został ustalony przebieg granicy ww. działek. Pismem z dnia 11 kwietnia 2013 r. (doręczonym w dnu 17 kwietnia 2013 r.) pełnomocnik wnioskodawcy został wezwany w trybie art. 64 § 2 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego do wykazania dokumentem urzędowym kiedy M. L. otrzymał pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w G. z dnia 28 lutego 2013 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie datowanej na dzień 8 maja 2013 r. (data wpływu do Urzędu Gminy P. – 13 maja 2013 r.) pełnomocnik M.L. przekazał sporządzoną w dniu 23 kwietnia 2013 r. kserokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. pisma (vide: data oraz pieczęć i podpis starszego inspektora wojewódzkiego Wojewódzkiej Inspekcji Geodezyjnej i Kartograficznej w G.) oraz pismo przewodnie z dnia 24 kwietnia 2013 r. sporządzone przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w G. W dniu 13 maja 2013 r. do Urzędu Gminy w P. wpłynął ponadto wniosek ww. pełnomocnika o przywrócenie terminu do wykazania dokumentem urzędowym kiedy M. L. otrzymał pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w G. z dnia 28 lutego 2013r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pełnomocnik po otrzymaniu wezwania z dnia 11 kwietnia 2013 r. powziął czynności niezbędne do jego wykonania i w dniu 17 kwietnia 2013 r. wystąpił do organu o wydanie poświadczonej za zgodność kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma z dnia 28 lutego 2013 r. Samo wykonanie wezwania przez pełnomocnika bądź wnioskodawcę nie było zaś możliwe w zakreślonym terminie. Pełnomocnik dopiero w dniu 8 maja 2013 r. otrzymał bowiem pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w G. wraz z załączoną do niego kserokopią zwrotnego potwierdzenia odbioru i dopiero w tym dniu stało się możliwe wykonanie wezwania. Z uwagi na to, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 8 maja 2013 r. zasadnym w ocenie pełnomocnika było przywrócenie terminu zakreślonego w wezwaniu z dnia 11 kwietnia 2013 r. w oparciu o regulację normatywną zawartą w art. 58 § 1 i 2 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia 16 maja 2013 r. znak [...] Wójt Gminy P. działając na podstawie art. 58 § 1 i art. 59 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił M.L. przywrócenia ww. terminu. W uzasadnieniu wydanego postanowienia organ pierwszej instancji wskazał, że kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma z dnia 28 lutego 2013 r. została sporządzona w dniu 23 kwietnia 2013 r. Pełnomocnik M. L. nie wykazał się zaś starannością, gdyż ww. kopię mógł odebrać osobiście czego nie uczynił. W tym stanie Wójt Gminy P. uznał, że przyczyną uchybienia terminu do dokonania czynności było niedbalstwo pełnomocnika, który nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. W zażaleniu na ww. postanowienie pełnomocnik M. L. wniósł o jego uchylenie w całości i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy. Wydanemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez odmowę przywrócenia terminu do dokonania czynności wobec zaistnienia wymaganych prawem przesłanek. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że w celu wykonania nałożonego zobowiązania pełnomocnik wnioskodawcy złożył za pośrednictwem Poczty Polskiej wniosek do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o wydanie kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma z dnia 28 lutego 2013 r. W związku ze zbliżającym się upływem terminu pracownik pełnomocnika wnioskodawcy telefonicznie dowiadywał się w Urzędzie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego czy została przygotowana odpowiedź na ww. wniosek i dowiedział się, że odpowiedź jest gotowa ale czeka na akceptację pracownika urzędu ale nie wiadomo kiedy to nastąpi. Dopiero w dniu 24 kwietnia 2013 r., to jest w dniu upływu terminu do wykonania nałożonego przez organ zobowiązania, pełnomocnik wnioskodawcy dowiedział się telefonicznie, że M.L. pismo z dnia 28 lutego 2013 r. odebrał w dniu 7 marca 2013 r. W dniu 24 kwietnia 2013 r. pisemna odpowiedź Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wraz z ww. poświadczoną kserokopią odbioru pisma zostały wysłane. Wobec tego pełnomocnik wnioskodawcy nie miał możliwości osobistego odbioru kserokopii poświadczenia odbioru. Trudno zaś zarzucać pełnomocnikowi niedopełnienie należytej staranności, skoro niezwłocznie po otrzymaniu stosownego wezwania wysłał do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w G. wniosek o wydanie poświadczonej kserokopii odbioru pisma. Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2013 r. sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zakwestionowane postanowienie Wójta Gminy P. W podstawie prawnej wydanego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 oraz w zw. z art. 123, art. 124, art. 125 § 1 i § 3 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. Uzasadniając wydane postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że brak należytej staranności Kolegium dostrzega w innej okoliczności niż organ pierwszej instancji. Mianowicie od zainteresowanego (tym bardziej od profesjonalnego pełnomocnika) można i należy wymagać aby - w sytuacji gdy nie czyni zadość w wymaganym terminie wezwaniu z art. 64 § 2 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego albowiem inny organ administracji publicznej nie doręczył mu żądanego dokumentu – zawiadomił o tym fakcie organ wzywający. W takim przypadku w przedłożeniu żądanego dokumentu po terminie statuowanym w art. 64 § 2 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego nie sposób byłoby się doszukiwać jakiejkolwiek winy. Trudno zaś mówić o należytym dbaniu o swoje interesy w sytuacji wnoszenia o przeprowadzenie postępowania administracyjnego, które to postępowanie jest uzależnione od pozyskania dokumentu, który jest we władaniu innego organu i zdawania się na ryzyko wystąpienia skutku polegającego na pozostawieniu podania bez rozpoznania (przy braku zawiadomienia o opóźnieniu w przedłożeniu żądanego dokumentu). W skardze na ww. postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M. L. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o uchylenie wydanego postanowienia zarzucając: - naruszenie przepisów, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 126 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego w postaci pominięcia ustalenia faktu mającego istotne znaczenie dla sprawy poprzez nieuwzględnienie przy rozpatrywaniu sprawy jak również sporządzeniu uzasadnienia pisma wnioskodawcy z dnia 24 kwietnia 2013 r. zatytułowanego "odpowiedź na wezwanie z dnia 11 kwietnia 2013 r."; - naruszenie przepisu postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest art. 58 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez uznanie, że zainteresowany nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, podczas gdy materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy wskazuje, że dokonał on wszelkich czynności niezbędnych do wykonania zobowiązania z dnia 11 kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., że w dniu 24 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył pismo zatytułowane "odpowiedź na wezwanie z dnia 11 kwietnia 2013 r.", w którym wskazał, że wciąż oczekuje na wydanie dokumentu. W piśmie tym podał również datę odbioru pisma, którą ustalił podczas rozmowy telefonicznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego wcześniejszego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub inne rozstrzygnięcie z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w tym aktów organów jednostek samorządu terytorialnego, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tych aktów. Sąd administracyjny nie ocenia przy tym rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, bądź też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy, kierując się zasadami współżycia społecznego. Z kolei postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie poddano postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego mocą, którego utrzymano w mocy postanowienie Wójta Gminy P. odmawiające przywrócenia terminu do wykazania dokumentem urzędowym określonej w nim czynności. Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej w skrócie "k.p.a.") w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zaś w myśl § 2 tego przepisu prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Odnosząc powyższe do omawianej sprawy, Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, dostrzegając brak należytej staranności w innej niż wskazana przez organ pierwszej instancji okoliczności. Otóż słusznie samorządowe kolegium odwoławcze wskazuje, że w sytuacji gdy profesjonalny pełnomocnik nie może wykonać w wyznaczonym przez organ na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego terminie zobowiązania, bo inny organ administracji publicznej nie doręczył mu jeszcze żądanego "dokumentu urzędowego" powinien organ ten o fakcie tym zawiadomić. Ewidentnie bowiem niedochowanie terminu w takim wypadku, nie jest wynikiem jego braku staranności w załatwieniu zleconej mu sprawy. Niewątpliwie od profesjonalnego pełnomocnika takiego zachowania można wymagać albowiem jest on świadomy skutku niedochowania terminu z art. 64 § 2 k.p.a. W świetle akt sprawy pełnomocnik skarżącego nie postąpił w taki sposób. W zażaleniu podał, że wbrew stanowisku organu pierwszej instancji, nie miał możliwości osobistego odbioru kserokopii poświadczenia odbioru pisma, opisując przyczynę takiego stanu rzeczy. Za zupełnie niewiarygodne na podstawie akt sprawy, uznać należy zawarte w skardze twierdzenie o wniesieniu w dniu 24 kwietnia 2013 roku a zatem w ostatnim dniu terminu do uzupełnienia braku, pisma informującego, że inny organ administracji publicznej nie doręczył jeszcze "dokumentu urzędowego". Jak bowiem wskazano, na taką okoliczność nie powoływał się w zażaleniu a nadto w skardze podaje, że pismo to wniósł M. L. w innym zaś miejscu, że uczynił to jego pełnomocnik. W aktach administracyjnych sprawy na k.16 znajduje się pismo zatytułowane "odpowiedź na wezwanie z dnia 11 kwietnia 2013 roku" ale wynika z niego, że zostało napisane 8 maja 2013 r. a wpłynęło do organu pierwszej instancji 13 maja 2013 roku i stanowi jedynie dowód tego, że wykonanie zobowiązania skarżącego nastąpiło z uchybieniem terminu wyznaczonego przez organ pierwszej instancji. Sąd zwraca uwagę, że przedstawiony w uzasadnieniu zażalenia sposób załatwiania sprawy przekonuje, że reprezentujący skarżącego pełnomocnik nie spełnił należycie swojego obowiązku, czego konsekwencją jest uznanie, że nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu ww. terminu. W reasumpcji, mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.