I SA/Wa 938/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska Sędziowie: WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2014 r. sprawy ze skargi D.K. na Prezydenta Miasta W. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 463/12 1. wymierza Prezydentowi Miasta W. grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz D.K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. D.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem przez organ prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 463/12, uwzględniającego skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...] dz. [...] - w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania zwrotu akt administracyjnych z prawomocnym wyrokiem. Skarżący wniósł o: 1) wymierzenie organowi grzywny w wysokości do dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego; 2) stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym; 4) zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że mimo upływu terminu zakreślonego przez Sąd oraz wezwania Prezydenta w dniu 23 stycznia 2014 r. do wykonania wyroku organ nie załatwił wniosku następców prawnych dawnych właścicieli nieruchomości w tym wniosku D.K. z dnia 21 kwietnia 2008 r. o odszkodowanie. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ podniósł, że zgromadził szereg materiałów mających na celu ustalenie, czy przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki określone w art. art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2012 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) - zwanej dalej "ugn" oraz że konieczne jest wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości. Prezydent W. wskazał, że pismem z dnia 6 marca 2014 r. strony zostały poinformowane o przyczynach niedotrzymania terminu z art. 35 Kpa oraz o tym, że postępowanie zostanie zakończone do końca sierpnia 2014 r. Organ nie wyraził zgody na rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 463/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...] dz. [...] - w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania zwrotu akt administracyjnych z prawomocnym wyrokiem. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 6 listopada 2013 r., skoro – jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy prezentaty organu dołączonej do pisma sądowego doręczającego wyrok – Prezydent W. otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy w dniu 6 września 2013 r. Poza sporem jest, że w zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał wniosku D.K. z dnia 21 kwietnia 2008 r. o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu. Skarga D.K. o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna. Uznaniu Sądu pozostawiono natomiast ustalenie wysokości grzywny, ponieważ zgodnie z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 592 ze zm.) w związku z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1442 ze zm.). Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Analizując przebieg postępowania administracyjnego od chwili otrzymania przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Sądu z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 463/12 wraz z aktami sprawy Sąd uznał, że zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości [...] zł. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że organ pismem z dnia 6 marca 2014 r. zwrócił się do D.K. wskazując na niemożność rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie w terminie zakreślonym w wyroku Sądu, z uwagi na złożony charakter postępowania oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań. Poinformował też, że zlecenie operatu szacunkowego nastąpi do 30 kwietnia 2014 r. Jednocześnie organ wskazał, że decyzja w sprawie zostanie wydana do dnia 31 sierpnia 2014 r. Trzeba mieć też na uwadze, że sprawy prowadzone w oparciu o przepis art. 215 ugn są sprawami szczególnie skomplikowanymi. Zwłoka organu w rozpatrzeniu wniosku wynosi zaś niespełna 7 miesięcy. Z drugiej strony sprawa dotyczy wniosku rozpatrywanego już ponad 6 lat. Wobec tego obowiązkiem organu było takie zorganizowanie toku postępowania administracyjnego, aby wniosek skarżącego został rozpatrzony w terminie wyznaczonym w wyroku sądowym. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że orzeczenie grzywny w większej wysokości byłoby zbyt surową represją dla organu. Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ze stanowiska organu prezentowanego w piśmie z dnia 6 marca 2014 r. i odpowiedzi na skargę wynika, że sprawa jest w końcowej fazie jej załatwiania, skoro organ ma zamiar zlecić sporządzenie operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości. Z akt sprawy wynika, że do dnia orzekania przez Sąd nie wystąpiły w toku postępowania administracyjnego okoliczności, o których mowa w art. 35 § 5 Kpa powodujące przerwę w biegu terminu na załatwienie sprawy. Organ nie wskazał też jakie obiektywne przeszkody uniemożliwiają dalsze procedowanie w sprawie, w szczególności zlecenie rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości. Wobec tego, że w sprawie nie zostały ujawnione przeszkody w załatwieniu wniosku D.K. o odszkodowanie, bezczynność w załatwieniu wniosku złożonego organowi ponad 6 lat temu, trwającą ponad 6 miesięcy, należało potraktować jako kwalifikowane naruszenie terminu 2 miesięcy, wyznaczonego organowi w wyroku Sądu z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 463/12. Z tego względu Sąd na podstawie art. 154 § 1, 2 i 6 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie skarżącemu kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 Ppsa.