II SA/Ke 389/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014r. sprawy ze skargi K. D. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą U. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 12 lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz K. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r. znak: [...] wydanym na podstawie art. 58 § 1 i art. 59 § 2 k.p.a. Główny Inspektor Transportu Drogowego odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 maja 2012 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 10.000zł z tytułu naruszenia l.p. 1.5 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 maja 2012 r. została doręczona w trybie art. 44 k.p.a. (doręczenie zastępcze). Z uwagi na brak możliwości doręczenia przesyłki stronie osobiście, pozostawiono ją na okres 14 dni w placówce pocztowej, gdzie była dwukrotnie awizowana tj. w dniu 31 maja 2012 r. i w dniu 11.06.2012 r. W dniu 15 czerwca 2012 r. zwrócono przesyłkę do adresata z adnotacją: "zwrot nie podjęto w terminie". Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania K. D. złożyła w dniu 20.11.2013 r. podnosząc, że nie wniesienie odwołania było spowodowane "koniecznością dokonania czynności formalnej tj. doręczeniem oświadczenia co do charakteru odwołania wcześniej złożonego we właściwym terminie." Organ informował stronę o przedłużeniu terminu do rozpoznania przedmiotowego wniosku do 26.02.2014 r. Rozpoznając sprawę organ uznał, że strona nie dochowała obowiązku wniesienia wniosku do przywrócenia terminu, w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny przywrócenia terminu. Pierwsze pismo strony, z którego wynika, że powzięła ona wiadomość o doręczeniu decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 maja 2012 r ., nosi datę 28.06.2013 r. , co oznacza, że termin do jego wniesienia upłynął w dniu 5.07.2013 r. Zdaniem organu, przepis art. 58 § 1 k.p.a. nie daje podstaw do przywrócenia terminu do złożenia prośby przewidzianej w art. 58 § 2 k.p.a. Niezależnie od powyższego organ stwierdził również nie uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach K. D. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając, że nie doręczono jej decyzji z dnia 24 maja 2012r. na adres stałego zameldowania, na który to adres została skutecznie zawiadomiona o terminie kontroli. Skarżąca złożyła odwołanie, gdy tylko dowiedziała się o wydaniu tej decyzji, jednakże jej nie otrzymała. W dalszej części uzasadnienia autorka szczegółowo opisała przebieg zdarzeń związanych z ciążą i porodem dziecka oraz wymianą korespondencji z Inspekcją Transportu Drogowego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna i podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli miało lub mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania w sposób, który uzasadnia jego uchylenie. W niniejszej sprawie istotne było ustalenie, czy organ prawidłowo przyjął, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 maja 2012r. Rozstrzygnięcie tej kwestii zależy w pierwszej kolejności od zbadania czy prawidłowo doręczono wymienioną decyzję i czy rozpoczął się bieg terminu do jego wniesienia. W rozpoznawanej sprawie znajdują zastosowanie przepisy Działu I, Rozdziału 8. Doręczenia kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro doręczenia dokonywano skarżącej, która jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą na zasadzie wpisu do ewidencji gospodarczej, doręczenie powinno nastąpić zgodnie z dyspozycją art. 42 § 1 – 3 k.p.a., a w konsekwencji należy również stosować przepisy art. 43 i art. 44 § 1 – 4 k.p.a. Zgodnie z art. 42 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub w miejscu pracy. Taki sposób regulacji oznacza, że ustawodawca nie ustalił wiążącej dla organu kolejności miejsc, w której doręczenie może nastąpić. Z materiału dowodowego wynika, że skuteczne doręczenie skarżącej zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, które ona pokwitowała własnoręcznym podpisem w dniu 19.03.2012 r. nastąpiło na adres: K. D. zam. [...] Z. 9, co zostało wyeksponowane w uzasadnieniu decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 maja 2012 r . Jak wskazano w skardze było to miejsce stałego zameldowania skarżącej. Tymczasem pomimo tej okoliczności, organ I instancji doręczał powyższą decyzję K. D. na adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej tj. na adres: ul. W. 6A [...] B. Z uwagi na niemożność doręczenia osobiście w tym lokalu przesyłki organ zastosował przepisy art. 44 k.p.a. regulujące m.in. skutki prawne pozostawienia przesyłki w placówce pocztowej na okres 14 dni, w istocie przyjmując, że doręczenie zastępcze nastąpiło w dniu 14 czerwca 2012 r. W aktach sprawy znajduje się również pismo skarżącej z dnia 16.04.2012r. skierowane do Inspekcji Transportu Drogowego zatytułowane "wniosek o wyznaczenie nowego terminu kontroli", w którym wnosi o kierowanie korespondencji na adres tymczasowy tj. N. 9 [...] B. Z adnotacji na tym piśmie wynika, że wpłynęło ono do Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 14.06.2012 r. Ponadto skarżąca konsekwentnie informowała organ o swoim stanie zdrowia związanym z ciążą oraz porodem, przedstawiając zwolnienia lekarskie oraz stosowne pisma. Kwestia skutecznego doręczenia skarżącej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 maja 2012r jest niezwykle istotna dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu i powinna być przedmiotem szczególnej analizy i badania tego organu. Tylko bowiem skuteczne doręczenie decyzji pozwala na przyjęcie, że dla strony otworzył się termin do złożenia odwołania. Istotne jest czy stronie doręczono decyzję, czy też strona dowiedziała się o decyzji. Główny Inspektor Transportu Drogowego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia ograniczył się do stwierdzenia, że skarżąca powzięła wiedzę o fakcie doręczenia decyzji w dniu 28.06.2013r., o czym świadczy jej pismo z tej daty. Ponadto skarżąca zgodnie ze zwolnieniem lekarskim z dnia 12.04.2012r. przebywała na zwolnieniu do dnia 10.05.2012r., natomiast dnia 11.05.2012r. przebywała w szpitalu w związku z porodem syna. Tym samym strona nie uprawdopodobniła, że w czasie, w którym poczta Polska podejmowała próby doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję była niezdolna do odbierania i wysyłania korespondencji. W ocenie Sądu, taka argumentacja organu na tle istniejących w sprawie okoliczności faktycznych, jest lakoniczna i nie wystarcza do zajęcia jednoznacznego stanowiska co do skutecznego doręczenia decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 maja 2012r. Organ w ogóle pominął i nie odniósł się w żaden sposób do adresu, na jaki kierowana była korespondencja do skarżącej. Brak dokładnego wyjaśnienia tej kwestii uzasadnia stwierdzenie, że organ naruszył przepisy art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. Ujawnione naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy powoduje uchylenie zaskarżonego postanowienia organu II instancji z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien ustalić, czy doręczenie skarżącej decyzji z dnia 24.05.2012r. na adres: ul. W. 6A [...] B., w realiach konkretnej sprawy posiada walor doręczenia zastępczego, stosownie do dyspozycji art. 44 k.p.a. Dopiero wówczas, w następnej kolejności oceni, czy zachodzą w sprawie przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 maja 2012 r. Orzeczenie w pkt II oparto o przepis art. 152 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.