II SA/Sz 250/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Szpitala z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Szpitala z dnia [...] nr [...] II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Dyrektora Szpitala na rzecz skarżącej Spółki A. kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 21 listopada 2013 r. Spółka A wystąpiła do Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego (dalej: SPSK) z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie czasu obowiązywania umowy na wykonywanie badań laboratoryjnych zawartej przez Szpital z firmą [...] (obecnie Firma [...]) oraz o udostępnienie kopii tej umowy wraz z jej załącznikami, w szczególności załącznika cenowego. Decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. Nr 267) art. 16 ust. 1 w związku z art. 17 ust. 1 oraz w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm. - dalej: u.d.i.p.), Dyrektor Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego (dalej: organ) odmówił udostępnienia informacji publicznej w wymienionym zakresie. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ stwierdził, iż informacja dotycząca czasu obowiązywania umowy na wykonywanie badań laboratoryjnych zawartej przez SPSK z firmą [...] oraz sama umowa wraz z jej załącznikami, w tym załącznikiem cenowym jest informacją publiczną w świetle art. 1 ust. 1 u.d.i.p., jednakże w niniejszym stanie faktycznym prawo do informacji publicznej doznaje ograniczenia na zasadzie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. z uwagi na konieczność ochrony tajemnicy przedsiębiorcy. Umowa zawarta pomiędzy SPSK a [...] jest umową o udzielenie zamówienia na świadczenia zdrowotne. Unormowania regulujące ten typ umów znalazły się w przepisach z art. 26-27 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217, 1290 z późn. zm.). Przywołana ustawa nie zawiera jednak w jakimkolwiek miejscu przepisów, które stanowiłyby o jawności umów o udzielenie zamówienia na świadczenia zdrowotne. Analiza treści ustawodawstwa w zakresie umów zawieranych przez podmioty gospodarujące środkami publicznymi prowadzi do wniosku, iż nie sposób domniemywać w sposób dorozumiany jawności umów zawieranych przez te podmioty. Stanowisko tego rodzaju znajduje uzasadnienie poprzez obecność w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2004 r., Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) dalej: ustawa ś.o.z.f.z.ś.p. przepisu art. 135, który przewiduje zasadę jawności umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Nie sposób jest jednak utożsamiać świadczeń zdrowotnych według ustawy o działalności leczniczej i świadczeń opieki zdrowotnej, uregulowanych ustawą ś.o.z.f.z.ś.p. Ponadto ustawa o działalności leczniczej w art. 26 ust. 4 odsyła do stosowania w konkursie ofert, prowadzonym w celu udzielenia zamówienia na udzielanie świadczeń zdrowotnych, do poszczególnych przepisów ustawy ś.o.z.f.z.ś.p. Wśród tych przepisów brak jest jednakże art. 135, który stanowi o jawności umów. Podobna sytuacja ma miejsce w przypadku umów o udzielenie zamówienia publicznego zawieranych na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 z późn. zm.) Również w tym akcie prawnym, a konkretnie w art. 139 ust. 3, ustawodawca bezpośrednio przewidział jawność umów o udzielenie zamówienia publicznego. W myśl art. 26 ust. 5 ustawy o działalności leczniczej do udzielenia zamówienia na udzielanie świadczeń zdrowotnych nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych. Mając na uwadze powyższe, za zasadne należy uznać stanowisko, iż aby można było mówić o jawności umów danego rodzaju zawieranych przez podmioty gospodarujące środkami publicznymi niezbędne jest istnienie przepisu prawa, który ową jawność umów by przewidywał. Przyjęcie odmiennego założenia prowadziłoby bowiem do konstatacji, że art. 135 ustawy ś.o.z.f.z.ś.p. oraz art. 139 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych są zbędne i stanowią superfluum ustawowe. SPSK przyjął, że nie można przychylić się do tego poglądu i kwestię dopuszczalności udostępniania umów o udzielenie zamówienia na świadczenia zdrowotne należy ocenić w świetle u.d.i.p. Ustawa ta w art. 5 ust. 2 przewiduje, że "prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy (...)". SPSK stoi na stanowisku, że w niniejszym stanie faktycznym odmowę udzielenia informacji publicznej wnioskodawcy uzasadnia konieczność objęcia ochroną tajemnicy przedsiębiorcy, z którym Szpital zawarł umowę. Umowa o udzielenie zamówienia na udzielenie świadczeń zdrowotnych w swojej treści zawiera nierzadko treści, które mogą stanowić tajemnicę przedsiębiorcy jak chociażby ceny oferowane przez [...] (obecnie Firma [...]) za wykonywanie badań laboratoryjnych. SPSK, że nie jest podmiotem, który byłby uprawniony do oceny, jakie zapisy umowy mogłyby stanowić tajemnicę przedsiębiorcy. Do takich sądów upoważniona jest jedynie Firma [...] bowiem to ona decyduje, co należy uznać za tajemnicę przedsiębiorcy. Zatem, w ocenie organu, udzielenie wnioskodawcy przedmiotowej informacji publicznej byłoby możliwe dopiero po uzyskaniu i przedłożeniu SPSK, wraz z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, pisemnej zgody Firmy [...] na udostępnienie rzeczonej umowy. Zgoda ta,, w świetle art. 5 ust. 2 u.d.i.p., stanowiłaby rezygnację Firmy [...] z przysługującego jej prawa do ochrony tajemnicy przedsiębiorcy. Po rozpoznaniu wniosku Spółki A o ponowne rozpatrzenie sprawy Dyrektor SPSK zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy swą decyzję z [...] r., podtrzymując w całości zawartą w tejże decyzji argumentację. Odnosząc się natomiast do argumentów wniosku organ stwierdził, iż okres obowiązywania umowy jest istotnym elementem zawieranej z przedsiębiorcą umowy. Z punktu widzenia dostępności tej informacji w oparciu o przepisy u.d.i.p., w tym zwłaszcza wyłączającej dostępność tajemnicy przedsiębiorcy przewidzianej w art. 5 ust. 2 zd. 1 u.d.i.p. niczym się ta informacja nie różni od samej umowy. Ustawa ta nie precyzuje zresztą w jakim miejscu, formie i okolicznościach może się przejawić tajemnica przedsiębiorcy wyłączająca dostęp do informacji publicznej. Należy więc przyjąć, iż forma i miejsce w jakich przejawia się tajemnica przedsiębiorcy nie ma tu znaczenia. W konsekwencji również okoliczność jednokrotnego ukazania się danej informacji, stanowiącej element publicznie dostępnego ogłoszenia, nie pozbawia tej informacji charakteru tajemnicy przedsiębiorcy w sytuacji, w której aktualnie dane ogłoszenie nie jest dostępne. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje co należy rozumieć pod pojęciem tajemnicy przedsiębiorcy, a dla rozstrzygnięcia sprawy ma to znaczenie. Znaczenia tego terminu należy poszukiwać w treści art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U.2003.153.1503 z późn. zm.), który ma następujące brzmienie: "Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności." W kontekście zarzutów wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy decydujące znaczenie ma ustalenie sposobu rozumienia kwestii "informacja nieujawniona do publicznej wiadomości". W ocenie organu, kwestię tę należy oceniać wg stanu istniejącego w dacie składania wniosku o udzielenie informacji. Nie ma zatem w tym przypadku znaczenia to, że w przeszłości przez krótki okres czasu jakaś informacja była dostępna publicznie, jeżeli aktualnie dostępna w taki sposób nie jest, a ponadto ma wszelkie pozostałe cechy tajemnicy przedsiębiorcy, tj. ma ona dla danego przedsiębiorcy wartość gospodarczą i od jego woli zależy jej udostępnienie. Odnosząc się do kolejnego zarzutu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy związanego z okolicznością dostępności oferty spółki [...] dla pozostałych uczestników postępowania konkursowego, organ stwierdza, iż jest on całkowicie chybiony. Dostępność taka z pewnością nie może być traktowana jako dostępność o charakterze publicznym i to niezależnie od kwestii jej czasowości. Jest bowiem ograniczona dla ściśle określonego kręgu podmiotów i w istocie cechuje się ona swoistą wzajemnością tzn. jeden przedsiębiorca uzyskuje wgląd w tajemnice drugiego, ale sam swoje tajemnice tego rodzaju też musi ujawnić. Wnioskodawca z pewnością nie należy do kręgu tak powiązanych podmiotów. Powyższą decyzję Spółka A zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez jego błędne zastosowanie oraz art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji z dnia [...] r. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej według norm przypisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje też dostęp do dokumentów. Ograniczenie prawa do informacji publicznej może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Na jedno z takich ograniczeń powołuje się organ odmawiając udzielenia przedmiotowej informacji publicznej. Czyni to jednak bezzasadnie bowiem prezentowana przezeń wykładnia przepisu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. jest błędna i godzi w przynależne skarżącej konstytucyjne prawo do uzyskania informacji publicznej. Przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p. stanowi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Ustawa ta nie zawiera definicji tajemnicy przedsiębiorcy, stąd w doktrynie powszechnie przyjmuje się, że termin ten należy interpretować zgodnie z definicją zawartą w ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej "uznk") W myśl przepisu art. 11 ust. 4 uznk przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Już z literalnej wykładni powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że z przymiotu tajemnicy przedsiębiorstwa korzystają jedynie informacje nieujawnione publicznie. Potwierdza to zarówno doktryna jak i orzecznictwo. W przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z przypadkiem utraty przez sporną informację tajnego charakteru z uwagi na jej rozpowszechnienie w sposób pozwalający każdemu zainteresowanemu na zapoznanie się z nią bez zgody Firmy [...] Miało to miejsce w toku postępowania konkursowego, które doprowadziło do podpisania przedmiotowej umowy na wykonywanie badań laboratoryjnych z [...] (obecnie Firma [...].). Umowa SPSK z Firmą [...] jest umową o udzielenie zamówienia na świadczenia zdrowotne. Z uwagi na brak udzielenia wnioskowanej informacji publicznej skarżąca nie wie w jakiej dacie Szpital zawarł ww. umowę. Najprawdopodobniej było to jeszcze w czasie obowiązywania ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (t.j. Dz. U. 2007 r. Nr 14 poz. 89 - dalej "ustawa o zoz"). Zgodnie z art. 35a tej ustawy, umowę o udzielenie zamówienia należało zawrzeć na czas udzielania określonych świadczeń zdrowotnych lub na czas określony, na podstawie wyników przeprowadzonego konkursu ofert na udzielenie zamówienia. Nadto przepis ten zakazywał zmian postanowień zawartej umowy oraz wprowadzania nowych postanowień do umowy, niekorzystnych dla udzielającego zamówienia, jeżeli przy ich uwzględnieniu zachodziłaby konieczność zmiany treści oferty, na podstawie której dokonano wyboru przyjmującego zamówienie. Aktem wykonawczym mającym zastosowanie w sprawie było Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 13 lipca 1998 r. w sprawie umowy o udzielenie zamówienia na świadczenia zdrowotne (dalej: rozporządzenie). § 4 rozporządzenia stanowił, że zawarcie umowy następuje w wyniku konkursu ofert ogłoszonego i przeprowadzonego przez udzielającego zamówienia. Zgodnie z § 5 udzielający zamówienia dokonywał ogłoszenia o konkursie ofert wraz z zaproszeniem do składania ofert. Ogłoszenie zamieszczało się na łamach prasy codziennej, na tablicy ogłoszeń w siedzibie udzielającego zamówienia i w siedzibie terenowo właściwego okręgowego organu samorządu zawodu medycznego, odpowiedniego ze względu na rodzaj świadczeń zdrowotnych objętych ogłoszeniem (§ 6). W ogłoszeniu tym należało m.in.: określić: 1) przedmiot konkursu obejmujący: a) przyjęcie obowiązków udzielania określonych świadczeń zdrowotnych lub świadczeń zdrowotnych określonego rodzaju wskazanej szacunkowo liczbie osób ubezpieczonych i innych osób uprawnionych do świadczeń publicznych zakładów opieki zdrowotnej z danego terenu, b) czas, na który może być zawarta umowa, w tym termin rozpoczęcia udzielania świadczeń zdrowotnych. W ogłoszeniu można było zawrzeć również proponowaną kwotę należności za realizację zamówienia. Z powyższego wynika, że w toku postępowania konkursowego, w wyniku, którego została zawarta Umowa z Firmą [...], Szpital musiał udostępnić publicznie ww. informacje, o które zwraca się skarżący w przedmiotowej sprawie, zamieszczając je w treści ogłoszenia o konkursie. Również obecnie obowiązująca, w miejsce ustawy o zoz, ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej przewiduje tożsame procedury konkursowe i konieczność upublicznienia ww. danych. Bezsprzecznie więc informacje dotyczące umowy z Firmą [...] w zakresie: - dokładnego wymienienia świadczeń zdrowotnych będących jej przedmiotem, szacunkowej liczby osób ubezpieczonych i innych osób uprawnionych do świadczeń publicznych, na rzecz których świadczenia te mają być wykonywane, - czasu, na który umowa została zawarta, w tym terminu rozpoczęcia udzielania świadczeń zdrowotnych, oraz - całkowitej kwoty wynagrodzenia za wykonywane świadczenia zdrowotne, nie są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, bowiem zostały ujawnione publicznie w toku postępowania konkursowego. Szpital powinien zatem udzielić skarżącej wnioskowanej informacji publicznej gdyż - jak wykazano powyżej - w sprawie nie ma zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i nie występuje ograniczenie udzielania informacji z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa Firmy [...]., bowiem informacje, o których udzielenie zwraca się skarżąca, zostały w przeszłości ujawnione publicznie. Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 5. rozporządzenia oferta konkursowa powinna zawierać m.in. proponowaną kwotę należności za realizację zamówienia, a zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia, samo ogłoszenie konkursowe może zawierać proponowaną (maksymalną) kwotę należności za realizację tego zamówienia. Wobec tego, iż Szpital w zaskarżonej decyzji sam przyznał, że przedmiotowe informacje były dostępne w toku procedury konkursowej dla wszystkich uczestników konkursu (oferty uczestników postępowania konkursowego oraz ogłoszenie konkursowe),nie ulega wątpliwości, że nie mogą one być następczo utajnione przez Szpital. Informacja, która raz została ujawniona taką pozostaje i nie jest faktycznie możliwe jej późniejsze utajnienie. Istotną kwestią w odniesieniu do zakresu informacji objętych tajemnicą przedsiębiorstwa jest fakt jej nieujawnienia do wiadomości publicznej, co wynika bezpośrednio z definicji tajemnicy przedsiębiorstwa zawartej w art. 11 ust. 4 uznk. Przedsiębiorca zobowiązany jest poczynić niezbędne kroki, które będą zmierzały ku utajnieniu pewnych informacji, tak aby było możliwe uznanie ich za tajemnicę przedsiębiorstwa. Przy rozpoznawaniu wniosku skarżącej Szpital nie powoływał się nigdy na okoliczność, iż Firma [...]. poczyniła jakiekolwiek kroki, z których wynikałoby, iż informacje, o które wystąpiła skarżąca zostały przez przedsiębiorcę utajnione. Co więcej, skoro informacje te wynikały z oferty konkursowej, która - jak przyznał Szpital - była jawna, to niezbędne byłoby złożenie przez Firmę [...] stosownego oświadczenia, z którego wynikałoby, iż poszczególne elementy tej oferty stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i nie mogą być ujawniane innym uczestnikom postępowania konkursowego. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że Firma [...] nie złożyła takiego oświadczenia, a tym samym nie podjęła niezbędnych kroków mających na celu zabezpieczenie przedmiotowych informacji przed ich ujawnieniem do publicznej wiadomości. Co więcej, można uznać, że Firma [...] zgodziła się na publiczne udostępnianie treści umowy wraz z jej załącznikiem cenowym, gdyż złożyła ofertę konkursową i zgodziła się na jej udostępnienie innym uczestnikom konkursu. Zgodnie z przepisem art. 35a ustawy o zoz, treść umowy zawartej w trybie konkursowym musi być taka sama jak treść zgłoszonej oferty. Jeżeli wiec oferta Firmy [...] nie korzysta z ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa to w konsekwencji również umowa takiej ochronie nie podlega i powinna zostać udostępniona skarżącej w całości w trybie udzielenia informacji publicznej. Skarżąca podnosi również, iż Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku (sygn. akt I ACa 493/13), uznał, że lecznica w zakresie działalności leczniczej finansowanej ze środków publicznych nie jest przedsiębiorcą, o którym mówi ustawa o działalności leczniczej, zatem odmowa udzielenia informacji publicznej nie mogła być uzasadniona tajemnicą przedsiębiorcy. Zatem Szpital, odmawiając udzielenia spornej informacji, naruszył konstytucyjne prawo skarżącej do dostępu do informacji publicznej. Odpowiadając na skargę Dyrektor SPSK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Organ zakwestionował stanowisko skarżącej, iż jeżeli jakaś informacja kiedyś została w jakikolwiek sposób udostępniona, to aktualne nie może stanowić tajemnicy przedsiębiorcy. Obowiązujące regulacje normują szereg przypadków, w których raz podane czy upublicznione informacje nie są ponownie udostępniane. Również zarzuty skarżącej dotyczące braku wyraźnego zastrzeżenia przez przedsiębiorcę, iż określone informacje są informacjami stanowiącymi tajemnicę przedsiębiorstwa, nie są zasadne. Ani przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, ani przepisy ustawy z dnia 14 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, jak również ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, nie zawierają przepisu analogicznego do art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych. Z tej przyczyny nie można przyjąć, iż występuje jakikolwiek obowiązek wyraźnego zastrzegania informacji po to, aby można było traktować je jako tajemnicę przedsiębiorcy. Organ odwołuje się również do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt IIGSK 264/10 publ.; LEX nr I 1027134, gdzie stwierdzono m.in. iż : 1. Sposobem gwarantującym prowadzenie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zachowaniem uczciwej konkurencji będzie takie jego prowadzenie, które nie dopuści do przekazania, ujawnienia lub wykorzystania informacji stanowiących tajemnicę usługodawcy. 2. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że oferta konkurencyjnego świadczeniodawcy w "sposób nieograniczony podlega ujawnieniu innym świadczeniodawcom. Nie podlegają bowiem ujawnieniu dane zawarte w ofercie, objęte tajemnicą przedsiębiorstwa oraz ustawowo chronione dane osobowe." Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje : Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontroli tej poddane są też działania organów wskazanych w art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie działań związanych z realizacją wniosków o udzielenie informacji publicznej. Przedmiotem niniejszej skargi i związanej z nią sprawy sądowoadministracyjnej jest wydana przez Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego decyzja odmawiająca udzielenia informacji publicznej, o którą wystąpiła skarżąca Spółka, tj.: wskazania czasu, obowiązywania umowy na wykonywanie badań laboratoryjnych, zawartej przez SPSK z firmą [...] oraz udostępnienie kopii tej umowy wraz z załącznikami w tym w szczególności załącznikiem cenowym. Jako podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 5 ust. 2 u.d.i.p., ograniczający prawo do informacji publicznej ze względu na wartości w nim wskazane, wśród których przepis ten wymienia tajemnicę przedsiębiorcy. Zarówno skarżący jak i organ, zgodne są co do tego, że u.d.i.p. nie definiuje pojęcia tajemnicy przedsiębiorcy i trafnie wskazują na orzecznictwo sadowoadministracyjne, które w tym zakresie odwołuje się do art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. Nr 153 poz. 1503 ze zm.) stanowiącego, iż przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Sąd również podziela to stanowisko. Analizując powyższy przepis oraz treść wniosku o udzielenie informacji publicznej w niniejszej sprawie stwierdzić należy, iż informacje, o które zwracała się skarżąca nie mieszczą się w zakresie opisanym w art. 11 ust. 4 ww. ustawy. Nie może być bowiem tajemnicą przedsiębiorcy (przedsiębiorstwa) czas trwania umowy zawartej ze SPSK o wykonywanie badań laboratoryjnych. Kwestie te w oczywisty sposób nie stanowią również informacji technicznej, technologicznej ani organizacyjnej przedsiębiorstwa. Gdyby przyjąć nawet, że dane zawarte w cenniku mają dla Firmy [...] wartość gospodarczą, to organ nie wykazał, że przedsiębiorca ten podjął niezbędne działania w celu zachowania tych informacji w poufności, co trafnie podnosi skarżąca. Rozstrzygające dla uznania danej informacji za informację publiczną objętą tajemnicą przedsiębiorstwa jest bowiem poczynienie przez przedsiębiorcę kroków niezbędnych w celu zapobieżenia udostępnieniu jej do nieograniczonego kręgu odbiorców. Firma [...] nie poczyniła żadnych kroków w celu utajnienia treści oferty konkursowej, a w każdym razie okoliczność ta nie została przez organ wykazana. Szpital zatem mógłby powołać się na powyższą klauzulę gdyby Firma [...] (obecnie Firma [...]) wcześniej zastrzegła Szpitalowi poufność tych informacji, tzn. podjęła w tym celu odpowiednie działania. Organ nie ma zatem racji twierdząc, iż wnioskodawca o udzielenie informacji publicznej powinien uzyskać zgodę Firmy [...] na ujawnienie tej informacji. W świetle powyższego nie są istotne kwestie, czy informacje w zakresie objętym wnioskiem były już kiedyś upublicznione, choć stwierdzić należy, iż stanowisko strony skarżącej w tej kwestii również jest trafne. SPSK jest jednostką publicznej służby zdrowia i z mocy art. 4 ust. 1 pkt 4 zobowiązany jest do udzielenia informacji publicznej, do której należy informacja o majątku jednostki sektora publicznego, zasadach jej funkcjonowania, w tym gospodarowania funduszami publicznymi (art. 6 u.d.i.p.). Nietrafne i bezzasadne jest odwoływanie się przez organ w niniejszej sprawie do przepisów ustawy o działalności leczniczej, ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych czy prawa zamówień publicznych, które regulują zupełnie inną materię, a nadto nie wyłączają, w zakresie swych regulacji przepisów ustawy o udostępnieniu informacji publicznej. Podsumowując stwierdzić należy, iż organ nie wykazał przesłanek uzasadniających w tym wypadku odmowę udzielenia informacji publicznej w oparciu o art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wobec czego zaskarżona decyzja, jako wydana z naruszeniem powyższego przepisu podlega uchyleniu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. Orzeczenie w pkt II oparte jest na przepisie art. 152, zaś o kosztach postępowania (pkt III) na art. 200 P.p.s.a.