V SA/Wa 668/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi [...] w [...] na pismo Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie realizacji programów finansowanych z udziałem środków unijnych postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 14 lutego 2014 r. [...] w [...] wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie realizacji programów finansowanych z udziałem środków unijnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Dokonując analizy zaskarżonego pisma należy stwierdzić, iż nie jest aktem administracyjnym, które podlega kontroli sądowoadministracyjnej bo nie jest ani decyzją administracyjną ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym czy zabezpieczającym o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 cytowanej wyżej ustawy, ani żadnym z aktów określonych w art. 3 § 2 pkt 5-7 tej ustawy. Nie jest też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 powyższej ustawy. W przepisie tym jest mowa o "innych niż określone w pkt 1-3) aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej. Oznacza to, że również ten przepis odnosi się do indywidualnych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, to jest dotyczących zewnętrznych, konkretnych, imiennie oznaczonych podmiotów znajdujących się w określonej sytuacji. Przepis ten ma zastosowanie do aktów lub czynności rozstrzygających o przyznaniu, stwierdzeniu albo uznaniu uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa w stosunku do konkretnego podmiotu w konkretnej sytuacji. W zaskarżonym piśmie Departament Zarządzania Europejskim Funduszem Społecznym Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju poinformował skarżącego o treści art. 207 ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - zwana dalej upf (Dz. U. z 2013 r. poz 885), zawarł informację wskazującą na organ właściwy do udzielenia skarżącemu szczegółowych wyjaśnień w przedmiocie zasad wykluczenia z możliwości otrzymywania środków europejskich oraz stanowisko, zgodnie z którym ocena sytuacji podmiotu korzystającego ze środków dofinansowania przyznanego w ramach PO KL należy do Instytucji Pośredniczącej w PO KL, będącej stroną umowy o dofinasowanie, zawarte z tym podmiotem. Z powyższego wynika, że zaskarżone pismo nie przyznaje, nie stwierdza i nie uznaje uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa w stosunku do skarżącego. Jak wynika z treści skargi skarżący nie zgadza się z opisanym w nim stanem prawnym co do sytuacji podmiotów, które wykorzystały środki europejskie niegodnie z przesłankami z art. 207 ust. 1 ufp. i stoi na stanowisku, że wpisanie na listę podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich powinno być poprzedzone wydaniem odrębnej decyzji. Jednakże wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 207 ust. 1 ufp w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, 3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 9, stała się ostateczna, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy. Zgodnie z art. 207 ust. 9 ufp po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej w rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju albo ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków, z uwzględnieniem ust. 2. Natomiast zgodnie z art. 207 ust. 4 ufp w przypadku, o którym mowa w ust. 1, beneficjent zostaje wykluczony z możliwości otrzymania środków, o których mowa w ust. 1, jeżeli: - otrzymał płatność na podstawie przedstawionych jako autentyczne dokumentów podrobionych lub przerobionych lub dokumentów potwierdzających nieprawdę lub - nie zwrócił środków w terminie, o którym mowa w ust. 1, lub - okoliczności, o których mowa w ust. 1, wystąpiły wskutek popełnienia przestępstwa przez beneficjenta, partnera, podmiot upoważniony do dokonywania wydatków, a w przypadku gdy podmioty te nie są osobami fizycznymi - osobę uprawnioną do wykonywania w ramach projektu czynności w imieniu beneficjenta, przy czym fakt popełnienia przestępstwa przez wyżej wymienione podmioty został potwierdzony prawomocnym wyrokiem sądowym. Z powyższego wynika, że aby dany podmiot został wpisany na ww. listę musi najpierw zostać wydana wobec niego decyzja określającą kwotę przypadającą do zwrotu w terminie określonym w treści art. 207 ust. 1 ufp oraz muszą wystąpić przesłanki z art. 207 ust. 9 ufp. W świetle przytoczonych przepisów należy uznać, że okoliczność wpisania podmiotu na listę beneficjentów wykluczonych z otrzymywania środków są jasne i wynika to z treści pisma z [...] grudnia 2013 r. stanowiącego jedynie pismo informacyjne, sporządzone w odpowiedzi na zadanie przez skarżącego pytanie. W tym stanie rzeczy skargę należy uznać za polemikę z opinią organu zawartą w zaskarżonym piśmie. Reasumując w ocenie Sądu zaskarżone pismo jest jedynie odpowiedzią organu na korespondencję prowadzoną ze skarżącym, a nie aktem administracyjnym przyznającym, stwierdzającym albo uznającym uprawnienie lub obowiązek wynikający z przepisów prawa w stosunku do konkretnego podmiotu w konkretnej sytuacji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę.