IV SA/Wa 352/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2014 r. sprawy ze skargi M. F. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia Prezydent W. wszczął na wniosek Z. F. postępowanie w sprawie wymeldowania M. F. z pobytu stałego z budynku nr [...] przy ul. U. w Dzielnicy W. W. W toku tego postępowania M. F. wnioskiem z dnia 24 czerwca 2013r. wystąpiła do organu o zawieszenie postępowania w sprawie wymeldowania. We wniosku zainteresowana wskazała, że postępowanie administracyjne w sprawie wymeldowania powinno zostać zawieszone do czasu prawomocnego zakończania postępowania przed sądem cywilnym, dotyczącego przywrócenia posiadania lokalu w budynku przy ul. U. Po rozpoznaniu tego wniosku Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2013r. odmówił zawieszenia postępowania w przedmiocie wymeldowania M. F. z pobytu stałego z budynku nr [...] przy ul. U. w Dzielnicy W. W. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że rozstrzygnięcie sprawy przywrócenia posiadania lokalu mieszkalnego nie może być traktowane jako zagadnienie wstępne w sprawie dotyczącej wymeldowania. Organ podał, że ocena dotycząca dobrowolności opuszczenia lokalu mieszkalnego może być dokonana samodzielnie przez organ meldunkowy. Z powyższym rozstrzygnięciem Prezydenta W. nie zgodziła się M. F. i wniosła zażalenie na postanowienie z dnia [...] lipca 2013r. Po rozpatrzeniu zażalenia Wojewoda M. swoim postanowieniem z dnia [...] września 2013r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 97 § 1 pkt 4 i art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2013r. o odmowie zawieszenia postępowania. M. F., nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że odmowa zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania była niezasadna i niezgodna z prawem. Zdaniem skarżącej postępowanie o wymeldowanie powinno być zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem cywilnym dotyczącym przywrócenia posiadania lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy. , Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 134 § 2 p.p.s.a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie musi zostać unieważnione, bowiem wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 101 § 3 kpa Zgodnie z treścią art. 141 § 1 k.p.a. prawo zażalenia na postanowienie przysługuje tylko w przypadku, gdy tak stanowi kodeks postępowania administracyjnego. Ustawa z 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.2011.6.18 ), która weszła w życie w dniu 11 kwietnia 2011 r. ( a więc obowiązująca w dacie wydania skarżonego postanowienia ) wprowadziła zmiany dotyczące zaskarżania postanowień wydanych w przedmiocie zawieszenia postępowania ( art. 101 § 3 kpa ). Przepis ten przed zmianami brzmiał: - ".Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie." Przyjmowano zatem, iż "w sprawie" oznacza, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania, odmowie zawieszenia postępowania, podjęciu zawieszonego postępowania, odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Aktualne brzmienie przepisu art. 101 § 3 kpa stanowi - "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie." Zdaniem Sądu tekst przepisu jest precyzyjny, jasny i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. W obecnym stanie prawnym zażalenie przysługuje tylko na postanowienie o zawieszeniu postępowania i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Nowelizacja przepisu § 3 art. 101 kpa niewątpliwie miała służyć zasadzie szybkości postępowania administracyjnego jak i niedopuszczania do jego przewlekłości. Zatem skoro kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania to rozpoznanie zażalenia na takie postanowienie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 101 § 3 k.p.a. Należy jednoznacznie stwierdzić, że wolą ustawodawcy, postanowienia których przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania są niezaskarżalne - nie przysługuje na nie zażalenie. Rozpoznając niniejszą sprawę trzeba także zaznaczyć, że postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2013r. o odmowie zawieszenia postępowania zawierało błędne pouczenie, iż na postanowienie to służy stronie zażalenie do Wojewody M. Zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji, co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Niemniej jednak stwierdzić należy, że błędne pouczenie nie może kreować nowych praw dla strony postępowania, nieprzewidzianych w obowiązujących przepisach, a co za tym idzie owo błędne pouczenie nie stwarzało dla skarżącej prawa do złożenia zażalenia. Tym samym pozostaje ono bez wpływu na podjęte przez Sąd rozstrzygnięcie. Postanowienie Prezydenta W. o odmowie zawieszenia postępowania, na które zażalenie złożyła skarżąca miało niezaskarżalny charakter i organ odwoławczy powinien był stwierdzić niedopuszczalność zażalenia na to postanowienie. Merytoryczne rozpoznanie zażalenia przez Wojewodę M. doprowadziło do wydania zaskarżonego postanowienia z rażącym naruszeniem prawa. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz 270, ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.