II GSK 682/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia NSA Joanna Zabłocka (spr.) Sędzia del. WSA Walentyna Długaszewska Protokolant asystent sędziego Dorota Gaj-Mizerska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "A" Spółki z o.o. Spółki komandytowej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 1155/14 w sprawie ze skargi "A" Spółki z o.o. Spółki komandytowej w L. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od "A" Spółki z o.o. Spółki komandytowej w L. na rzecz Głównego Inspektora Farmaceutycznego kwotę 900 (słownie: dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 1155/14 oddalił skargę "A" Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy: Dnia [..] kwietnia 2013 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. (WIF) wpłynęło zawiadomienie o podejrzeniu prowadzenia reklamy aptek ogólnodostępnych o nazwie "M" położonych w: K. przy ul. S. oraz Z. przy ul. B., za pomocą ulotki reklamowej dystrybuowanej do skrzynek pocztowych mieszkańców. W dniu [..] maja 2013 r. wpłynęło od innej osoby zawiadomienie o umieszczonych w witrynie apteki "M" w K. ul. S. plakatach reklamowych, wraz z dokumentacją w postaci zdjęć witryny ww. apteki oraz ulotki reklamowej. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. WIF poinformował Spółkę: "A" Sp. z o.o. Sp. komandytowa o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie naruszenia art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2008 r., nr 45, poz. 271 ze zm.; dalej: p.f.) poprzez prowadzenie reklamy działalności apteki. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w K. decyzją z dnia [...] września 2013 r., znak: [...] 1) stwierdził naruszenie przez przedsiębiorcę zakazu, o którym mowa w art. 94 a ust. 1 p.f. poprzez prowadzenie reklamy działalności aptek ogólnodostępnych o nazwie "M" położonych w K. przy ul. S. i w Z. przy ul. B. polegającej na: - umieszczeniu w oknach wystawowych ww. aptek plakatów: a) pierwszy o treści "informacja: APTEKA OFERUJE TAŃSZE zamienniki leków ZAPYTAJ FARMACEUTĘ. Osoba wydająca leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne objęte refundacją ma obowiązek poinformować świadczeniobiorcę o możliwości nabycia leku objętego refundacją innego niż lek przepisany przez receptę, o tej samej nazwie międzynarodowej, dawce, postaci farmaceutycznej, która nie powoduje powstania różnic terapeutycznych i o tym samym wskazaniu terapeutycznym, którego cena detaliczna nie przekracza limitu finansowania ze środków publicznych oraz ceny detalicznej leku przepisanego na recepcie. Apteka ma obowiązek zapewnić dostępność tego leku art. 44 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych"; (słowa – "informacja: APTEKA OFERUJE TAŃSZE zamienniki leków ZAPYTAJ FARMACUTĘ" są znacznie większe od pozostałych), którego szata graficzna sugeruje, że jest reklamą apteki i jej działalności; b) drugi o treści "informacja: NIE MOŻEMY WYWIESZAĆ INFORMACJI O NISKICH CENACH I PROMOCJACH DLATEGO INFORMUJEMY O NICH W APTECE"; (słowa "NISKICH CENACH PROMOCYJNYCH" są bardziej wyeksponowane używając w tym celu grubszej czcionki); - dystrybuowaniu do skrzynek pocztowych mieszkańców ulotek o treści: informacja: APTEKA OFERUEJE TAŃSZE zamienniki leków ZAPYTAJ FARMACEUTĘ. Osoba wydająca leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne objęte refundacją ma obowiązek poinformować świadczeniobiorcę o możliwości nabycia leku objętego refundacją innego niż lek przepisany przez receptę, o tej samej nazwie międzynarodowej, dawce, postaci farmaceutycznej, która nie powoduje powstania różnic terapeutycznych i o tym samym wskazaniu terapeutycznym, którego cena detaliczna nie przekracza limitu finansowania ze środków publicznych oraz ceny detalicznej leku przepisanego na recepcie. Apteka ma obowiązek zapewnić dostępność tego leku art. 44 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. Nr 122, poz. 696 z późn. zm.; dalej: ustawa refundacyjna); (na odwrocie ww. ulotki znajduje się wykaz aptek o nazwie "M", w tym dwóch aptek prowadzonych przez przedsiębiorcę, zlokalizowanych na terenie woj. [..], z adresami, numerami telefonów i godzinami czynności), i nakazania zaprzestanie jej prowadzenia; 2) nałożył na podstawie art. 129b ust. 1 i 2 p.f. na przedsiębiorcę "A" sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w L. karę pieniężną w wysokości 10.000 zł; 3) na podstawie art. 94a ust. 4 p.f. nadał rygor natychmiastowej wykonalności nakazowi zawartemu w punkcie 1) decyzji. Po rozpoznaniu odwołania Główny Inspektor Farmaceutyczny (GIF) decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy uznał, że podkreślanie i wskazywanie w ulotce słów: "APTEKA OFERUJE TAŃSZE zamienniki leków ZAPYTAJ FARMACEUTĘ- ..." ma jednoznacznie wartościujący i ocenny charakter, który jest reklamą apteki opatrzonej tym wyróżnieniem. Wskazał, że nie przypadkowo treść jednego z plakatów zamieszczonych w witrynach przedmiotowych aptek pokrywa się z treścią ulotek reklamowych kolportowanych do skrzynek pocztowych mieszkańców. Podkreślił, że umieszczone na plakacie słowa o treści: "APTEKA OFERUJE TAŃSZE zamienniki leków ZAPYTAJ FARMACEUTĘ,..." oraz na drugim o treści: "INFORMACJA: NIE MOŻEMY INFORMOWAĆ O NISKICH CENACH I PROMOCJACH DLATEGO INFORMUJEMY O NICH W APTECE" są około siedem razy większe od pozostałych słów, a słowa TAŃSZE, NISKICH CENACH i PROMOCJACH są bardziej wyeksponowane za pomocą grubszej czcionki i stanowią reklamę działalności apteki. Organ za trafne uznał stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, że istotnym elementem rozstrzygającym o reklamowym charakterze danego działania jest cel, dla którego działanie to jest podejmowane, tj. zwiększanie sprzedaży w danej aptece. GIF podkreślił, że treść zapisów umieszczonych na plakatach z określonymi słowami, które są większe od pozostałych słów, w połączeniu z szatą graficzną (pogrubioną czcionką), daje podstawy do stwierdzenia, iż bodźce wizualne zostały użyte w celu wywołania u pacjenta skojarzenia, że w tej konkretnej aptece może nabyć tańsze leki. Powyższe, zdaniem organu oznacza, iż podmiot prowadzący apteki celowo sformułował informację o możliwości nabycia tańszego zamiennika w taki sposób, aby wypełniając ustawowy obowiązek jednocześnie dokonać reklamy apteki. Organ odwoławczy zaznaczył też, że organ I instancji nie nakazał zaprzestania realizacji obowiązku informowania, o którym mowa w ustawie refundacyjnej, a jedynie wskazał, że plakaty o ww. treściach naruszają zakaz, o którym mowa w art. 94a ust. 1 p.f. i tym samym stanowią zabronioną reklamę aptek, bowiem zamieszczone informacje spełniają wyłącznie funkcje marketingowe nakierowane na przyciągnięcie klientów. GIF stwierdził również, że postępowanie w sprawie nie może być umorzone na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. z uwagi na fakt, że udowodniono działalność reklamową strony. Skoro strona prowadziła reklamę aptek wbrew przepisom art. 94a p.f. to zgodnie z art. 129b ust. 1 p.f. nałożono na nią karę pieniężną. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka wniosła o uchylenie wydanych decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę spółki. Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym reklamą apteki jest "zamiar przyciągnięcia potencjalnych klientów do dokonania zakupu towarów sprzedawanych w aptece – niezależnie od form i metod jej prowadzenia oraz użytych do jej realizacji środków – jeśli jej celem jest zwiększenie sprzedaży produktów leczniczych lub wyrobów medycznych". WSA odwołał się do wyroku Sąd Najwyższego z dnia 2 października 2007 r. sygn. akt II CSK 289/07, w którym SN wyjaśnił m.in. "że reklama oznacza każde przedstawienie (wypowiedź) w jakiejkolwiek formie w ramach działalności handlowej, gospodarczej, rzemieślniczej lub wykonywania wolnych zawodów, dokonane w celu wspierania zbytu towarów lub usług. (...)". Podkreślił też, że stanowi reklamę zarówno leków, jak i sprzedającej je apteki przedstawienie listy leków o obniżonej, promocyjnej cenie, wykazanej przez porównawcze zestawienie ceny niższej, stosowanej przez aptekę, obok ceny wyższej, określonej jako "cena typowa", "cena stara" lub w inny sposób sugerujący, iż apteka okresowo sprzedaje lek po obniżonej, promocyjnej cenie. Sąd I instancji podkreślił, że powyższe stanowiska pozostają aktualne w odniesieniu do nowej regulacji zawartej w art. 94a p.f. obowiązującej od dnia 1 stycznia 2012 r. W ocenie WSA, organy Inspekcji Farmaceutycznej zasadnie uznały, iż treści ulotek dystrybuowanych do skrzynek pocztowych mieszkańców spełniają kryteria definicji reklamy aptek, gdyż mają na celu zachęcenie do zakupu towarów po niższych cenach i w konkretnych aptekach (w aptekach, które zostały wymienione na odwrocie ulotki). Również napisy na plakatach o treści: "APTEKA OFERUJE TAŃSZE zamienniki leków ZAPYTAJ FARMACEUTĘ,..." oraz na drugim o treści: "INFORMACJA: NIE MOŻEMY INFORMOWAĆ O NISKICH CENACH I PROMOCJACH DLATEGO INFORMUJEMY O NICH W APTECE" które są większe od pozostałych słów, w połączeniu z szatą graficzną (pogrubioną czcionką) stanowią reklamę działalności apteki. Zdaniem WSA organy orzekające zasadnie uznały, że przedmiotowe plakaty nie odzwierciedlają jedynie obowiązku apteki, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 5 ustawy refundacyjnej, ale mają przede wszystkim na celu przyciąganie pacjentów do dokonania zakupu. Ponadto, jak podkreślił Sąd I instancji, intencją skarżącej było celowe oddziaływanie poprzez bodźce wizualne na odbiorcę, czyli pacjenta apteki mające wywołać skojarzenie, że w tej konkretnej aptece można kupić tańsze leki, a miało to na celu przyciągnięcie pacjentów do dokonania zakupu i tym samym zwiększenia sprzedaży w danej aptece. Sąd I instancji odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów tj. art. 7, art. 77 § 1 i § 4, art. 80 k.p.a. stwierdził, że przepisy te nie zostały naruszone. Wskazał, że organ w niewątpliwy sposób dowiódł, że spółka naruszyła zakaz określony w art. 94a ust. 1 p.f., dlatego też nie było podstaw do umorzenia przedmiotowego postępowania na mocy art. 105 § 1 k.p.a. Zgodnie z powyższym w ocenie Sądu, organ na podstawie art. 94a p.f. prawidłowo nakazał zaprzestania prowadzenia apteki i nałożył karę pieniężną, co znajduje podstawę w art. 129b ust. 1 i ust. 2 pf. "A" Sp. z o.o. s.k. w L. w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wyrokowi zarzuciła: - naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci: a. art. 129b ust. 2 p.f. w związku z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez błędną wykładnię wskazanych przepisów, polegającą na uznaniu, że istnieje możliwość nałożenia kary pieniężnej określonej w art. 129b ust. 1 p.f. w sytuacji, w której postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie podejrzenia naruszenia art. 94a ust. 1 p.f. zostało umorzone; b. art. 94a p.f. poprzez jego błędną wykładnię, której konsekwencją było uznanie, że skarżący prowadzi działalność reklamową aptek ogólnodostępnych; c. art. 44 ustawy refundacyjnej, poprzez jego błędną wykładnię, której skutkiem było uznanie, że informowanie o możliwości nabycia zamiennika leku stanowi działalność reklamową apteki ogólnodostępnej. 2. mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania w postaci: a. art. 145 § 1 pkt 2) p.p.s.a., poprzez jego niezastosowanie, mimo iż zaskarżona decyzja nosiła znamiona nieważności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2) k.p.a.; b. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. oraz 141 § 1 pkt 4 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi pomimo braku wyjaśnienia podstaw do wydania decyzji w stosunku do skarżącego; c. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. art. 105 § 1 k.p.a. poprzez oddalenie skargi pomimo występowania podstaw do jej uwzględnienia i uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na występowanie podstaw do umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość w związku z brakiem naruszenia przepisów prawa farmaceutycznego; 3. mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania w postaci niewyeliminowania z obrotu prawnego wadliwej decyzji, mimo, iż organ administracji w toku swojego postępowania dopuścił się naruszenia: a. art. 7, 77 § 1, 77 § 4 i art. 80 k.p.a, poprzez mające istotny wpływ na treść decyzji uchybienia w zakresie postępowania dowodowego. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. W piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. (w odpowiedzi na odpowiedź na skargę kasacyjną) skarżąca spółka podtrzymała w całości wszelkie twierdzenia i zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jed. Dz. U. z 2016 r., poz.718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 ww. ustawy. Skarga kasacyjna nie została uwzględniona, ponieważ podniesione w niej zarzuty są nieuzasadnione, a zaskarżony wyrok odpowiada prawu. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu naruszenia art.129b p.f. w związku z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez błędną wykładnię wskazanych przepisów, polegającą na uznaniu, że istnieje możliwość nałożenia kary pieniężnej określonej w art. 129b ust. 1 p.f. w sytuacji, w której postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie podejrzenia naruszenia art. 94a ust. 1 p.f. zostało umorzone, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzut ten jest pozbawiony usprawiedliwionych podstaw, ponieważ w rozpoznanej sprawie sytuacja umorzenia postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie stwierdzenia naruszenia ww. przepisu nie miała miejsca. Przypomnieć należy, że WIF decyzją z dnia [...] września 2013r. stwierdził naruszenie przez spółkę zakazu, o którym mowa we wskazanym przepisie, nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 10 000 zł oraz nakazał zaprzestania prowadzenia reklamy aptek. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją GIF z dnia [...] stycznia 2014 r. Wobec powyższego nie ma usprawiedliwionych podstaw także zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie. Zarzut wydania zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. skarżąca wywodzi z faktu ukarania jej karą pieniężną pomimo umorzenia postępowania administracyjnego, które miało wyjaśnić czy strona dopuściła się prowadzenia reklamy aptek, które to postępowanie, jak wyżej wyjaśniono nie zostało umorzone. Nieuzasadniony jest też zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 94a p.f, poprzez dokonanie błędnej wykładni tego przepisu. W myśl przepisu art. 94a ust. 1 p.f. zabroniona jest reklama aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności. Nie stanowi reklamy informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego. Z brzmienia tego przepisu skarżąca wywodzi, że nie stanowi reklamy kolportowanie do skrzynek pocztowych mieszkańców, ulotek zawierających z jednej strony informacje o adresach i godzinach pracy aptek i punktu aptecznego, z drugiej zaś strony tekst "Apteka oferuje TAŃSZE zamienniki leków. ZAPYTAJ FARMACEUTĘ". Przywołany przepis nie zawiera definicji reklamy. Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych reklamą działalności apteki będzie każde działanie skierowane do publicznej wiadomości, niezależnie od formy i metody jej przeprowadzenia oraz użytych do jej realizacji środków, jeżeli celem tej działalności jest zwiększenie sprzedaży produktów leczniczych lub wyrobów medycznych w aptece. Nie ulega też wątpliwości, że reklama może przyjmować różne formy zachęcania, np. poprzez ulotki, foldery, plakaty czy gazetki temu służące. Tym samym ulotka zawierająca wykaz adresów aptek i punktu aptecznego oraz informację "Apteka oferuje TAŃSZE zamienniki leków. ZAPYTAJ FARMACEUTĘ" spełnia kryterium definicji reklamy aptek, ponieważ ma na celu zachęcanie do zakupu leków po niższych cenach w konkretnych aptekach. Bez znaczenia dla oceny reklamowego charakteru ulotek jest fakt umieszczenia adresów i godzin otwarcia aptek na innej stronie ulotki niż zacytowana informacja. Dla oceny, czy doszło do naruszenia przepisu art. 94a ust. 1 p.f. nie ma znaczenia, czy prowadzona reklama apteki była reklamą skuteczną, a więc czy przyczyniła się do zwiększenia sprzedaży w reklamowanej aptece. Nie zawiera usprawiedliwionych podstaw również zarzut naruszenia art. 44 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U.2011r., poz. 696 ze zm.). Jak trafnie zauważył Sąd I instancji, zgodnie z tym przepisem to osoba wydająca leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne objęte refundacją ma obowiązek poinformować świadczeniobiorcę o możliwości nabycia leku objętego refundacją, innego niż lek przepisany na recepcie. Natomiast przedmiotowe plakaty, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie odzwierciedlają obowiązku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 5 ustawy refundacyjnej, ale mają na celu przede wszystkim przyciągnięcie pacjentów do dokonania zakupów. Nie ma racji skarżąca twierdząc, że informacja o tańszych zamiennikach leków może być przekazana pacjentom w każdy sposób, ponieważ ustawodawca nie określił żadnego sposobu przekazywania tej informacji. NSA wskazuje, że informacja ta może być przekazywana tylko w formie nienaruszającej przepisów, w tym zakazu reklamy aptek. Wobec powyższego NSA stwierdza, że Sąd I instancji dokonując kontroli zaskarżonej decyzji prawidłowo ocenił, że opisana w decyzjach organów obu instancji działalność skarżącej polegająca na dystrybucji ulotek o opisanej w decyzjach treści oraz umieszczenie w oknach aptek plakatów o opisanej treści oraz sposobie wyeksponowania tych treści stanowi reklamę aptek, niedozwoloną w myśl art. 94a ust. 1 p.f. Nie są uzasadnione również zarzuty naruszenia przepisów k.p.a., bowiem skarżąca kasacyjnie nie wykazała, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone z takim naruszeniem art. 7, 77 § 1, 77 § 4 i 80 k.p.a., które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie naruszenie przepisów postępowania może stanowić skuteczną podstawę kasacji. Nie budzi wątpliwości, że plakaty o charakterze reklamowym zostały umieszczone w witrynie aptek skarżącej. Ulotki reklamowe zawierały te same sformułowania, co jeden z plakatów. Podzielić należy stanowisko GIF, że nielogicznym byłoby przypisanie powadzenia dystrybucji ulotek reklamujących apteki, podmiotowi stanowiącemu konkurencję reklamowanych aptek. Skarżąca nie może skutecznie stawiać organom prowadzącym postępowanie zarzutu, że nie zweryfikowały czy skarżąca podjęła czynności mające na celu ustalenie, jaki podmiot dokonał dystrybucji tych ulotek. To skarżąca, jeżeli działania takie podjęła powinna była powiadomić o nich organy, ponieważ to ona posiadała wiedzę o podejmowanych przez siebie działaniach. Wobec prawidłowego ustalenia, że skarżąca naruszyła przepis art. 94a ust. p.f., wojewódzki inspektor farmaceutyczny, stosownie do art. 94a ust. 3 p.f. zobowiązany był do nakazania, w drodze decyzji, zaprzestania prowadzenia reklamy aptek, a stosownie do art. 129b p.f. ust. 1 i 2 p.f. do nałożenia kary pieniężnej. Nieuzasadniony jest więc zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., ponieważ brak było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postepowania. Nietrafny jest również zarzut naruszenia przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 134 § 1 oraz art. 141 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powołanie się na ten przepis wymaga wskazania, iż Sąd orzekł poza granicami danej sprawy lub powiązania z przepisem, którego naruszenia przez organ Sąd I instancji nie zauważył, czego formułując ten zarzut skarżąca nie uczyniła. Za oczywistą omyłkę NSA uznaje wskazanie naruszenia art. 141 § 1 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ art. 141 p.p.s.a. takiej jednostki redakcyjnej nie zawiera. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie posiada usprawiedliwionych podstaw, ponieważ uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia wymagania określone tym przepisem, również w zakresie wyjaśnienia podstaw wydania decyzji w stosunku do skarżącej spółki. Sąd I instancji zaakceptował prawidłowe pod względem faktycznym i prawnym ustalenia WIF i GIF, iż skarżąca prowadziła reklamę aptek (plakaty, ulotki), czym naruszyła przepis art. 94a ust. 1 p.f., co jak wyżej wyjaśniono, stanowiło podstawę do wydania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, i znalazło odzwierciedlenie w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu wyroku. Z wyżej wyłożonych przyczyn NSA na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw. O kosztach postępowania kasacyjnego NSA orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.