III SA/Po 1155/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 23 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 lipca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące: styczeń 2009 r. oraz od marca 2009 r. do grudnia 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia 16 lipca 2014 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 9 maja 2014 r., w której określono K. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą A. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres: styczeń 2009 r. oraz od marca 2009 r. do grudnia 2011 r. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważy, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Owe niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym, aby nastąpiła ocena Sądu, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, działając we własnym interesie. Należy ponadto wskazać, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał w jakikolwiek sposób, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Strona uzasadniając swój wniosek powołała się jedynie na realizację aktualnie planowanej inwestycji, co wiąże się ze znacznym i stałym nakładem finansowym. Podkreśliła, że ewentualne wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji pozwoliłoby zaoszczędzoną w ten sposób kwotę przeznaczyć na działania związane z realizacją tej inwestycji. Skarżący nie podał ani w skardze, ani na dalszym etapie postępowania sądowego żadnych konkretnych informacji odnośnie realizowanej inwestycji, popartych stosownymi dokumentami, które pozwoliłyby ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Podnieść należy, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek szczegółowego opisania jego sytuacji majątkowej, która stanowi podstawę oceny zaistnienia zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, a więc niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. przywołane już powyżej postanowienie NSA z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13). Wobec powyższego należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wskazała strona ewentualne wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji umożliwi jej zaoszczędzenie środków, które będzie mogła przeznaczyć na realizację planowanej inwestycji. Tym samym wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje uszczerbku w mieniu skarżącego w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a jedynie umożliwi mu zaoszczędzenie środków na realizację inwestycji, co w świetle art. 63 § 3 p.p.s.a. nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.