II SAB/Po 83/14

WyrokWSA w Poznaniu2014-10-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Świstak, Sędzia WSA Edyta Podrazik, Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ usunął stan bezczynności poprzez wydanie decyzji po wniesieniu skargi, ale jednocześnie stwierdzić rażące naruszenie prawa i wymierzyć grzywnę?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie w sprawie skargi na bezczynność, jeśli organ usunął stan bezczynności poprzez wydanie decyzji po wniesieniu skargi, ponieważ czynność ta czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Niemniej jednak, sąd może stwierdzić, że bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa i wymierzyć organowi grzywnę, jeśli okres bezczynności był znaczny i nieusprawiedliwiony, a organ wykazywał lekceważącą postawę wobec prawa.
Stan faktyczny
A. K. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia osób uprawnionych do kontroli biletów. Organ odmówił udostępnienia informacji, a następnie skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ nie rozpatrzył wniosku w ustawowym terminie, co skutkowało wniesieniem przez skarżącego skargi na bezczynność. Po wniesieniu skargi organ wydał decyzję, usuwając stan bezczynności. Skarżący wniósł o umorzenie postępowania, stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przez organ i wymierzenie grzywny.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie, stwierdzono rażące naruszenie prawa, wymierzono grzywnę w wysokości 500 zł i zasądzono zwrot kosztów sądowych w kwocie 100 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2014 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Przewozów Regionalnych Sp. z o.o. Oddział Wielkopolski w Poznaniu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; I. umarza postępowanie, II. stwierdza, iż zaistniała w sprawie bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa, III. wymierza Przewozom Regionalnym Sp. z o.o. Oddział Wielkopolski w Poznaniu grzywnę w wysokości 500,- zł (pięćset złotych), IV. zasądza od Przewozów Regionalnych Sp. z o.o. Oddział Wielkopolski w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę 100,- zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2014 r., złożonym droga elektroniczną, A. K. wystąpił w trybie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112 poz. 1198 z późn. zm.) o udostępnienie informacji dotyczącej zatrudnienia osób uprawnionych do kontroli biletów w pociągach w O. W. P. R. Sp. z o.o. poprzez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: (1) jaką liczbę kierowników pociągu i konduktorów zatrudnia O. w S. w P., K., O. W. i L.; (2) jaką liczbę rewizorów zatrudnia O.; (3) jaka liczba osób zatrudniona w Oddziale jest ponadto upoważniona do kontroli biletów w pociągach. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. P. R. sp. z o.o. – O. W. w P. odmówiły skarżącemu udostępnienia informacji publicznej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. – które zostało zarejestrowane w Spółce w dniu [...] kwietnia 2014 r. – A. K. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. – które zostało zatrejestrowane przez organ w dniu [...] sierpnia 2014 r. – A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność P. R. Sp. z o.o. – O. W. w P. w przedmiocie załatwienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu skarżący przedstawił przebieg sprawy, podnosząc zarazem, że do chwili obecnej jego wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy nie został rozpatrzony przez organ. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] sierpnia 2014 r. P. R. Sp. z o.o. – O. W. w P. wniosły o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2014 r. skarżący złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Następnie nie czekając na wydanie decyzji skarżący w dniu [...] czerwca 2014 r. złożył skargę do sądu administracyjnego na decyzję odmowną z dnia [...] marca 2014 r. W takiej sytuacji Spółka przekazała skargę z odpisem akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, a rozpoznanie wniosku z dni [...] kwietnia 2014 r. o ponowne rozpoznanie sprawy zostało wstrzymane. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2014 r. w sprawie II SA/Po 662/14 Sąd odrzucił skargę w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Z uwagi na to Spółka rozpoznała wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2014 r. i w dniu [...] sierpnia 2014 r. wydała decyzję. Pismem z dnia [...] września 2014 r. A. K. wniósł o umorzenie postępowania wobec wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r., nadto wniósł o uznanie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o wymierzenie organowi grzywny, a także o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak wynika przy tym z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782). Zgodnie z art. 16 powołanej ustawy odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji, do decyzji takiej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni. Natomiast w myśl art. 17 ustawy o dostępie do informacji publicznej w przypadku rozstrzygnięć podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, wnioskodawca może wystąpić do wymienionego podmiotu o ponowne rozpoznanie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należało zatem uznać, że wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2014 r. o ponowne rozpoznanie sprawy, który wpłynął do Spółki najpóźniej w dniu [...] kwietnia 2014 r. (data prezentaty), podlegał załatwieniu do dnia [...] kwietnia 2014 r. W terminie tym wniosek nie został rozpatrzony. Następną czynnością podjętą przez organ było dopiero wydanie decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. załatwiającej wymieniony wniosek skarżącego. Tym samym w okresie od dnia [...] kwietnia 2014 r. do dnia [...] sierpnia 2014 r. P. R. Sp. z o.o. – O. W. w P. pozostawały w stanie bezczynności. Należy przy tym zaznaczyć, że wniesienie przez A. K. skargi na decyzję z dnia [...] marca 2014 r. nie wpływało na obowiązek rozpoznania przez Spółkę wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, nadto w dacie wniesienia tejże skargi, tj. w dniu [...] czerwca 2014 r., organ pozostawał już w bezczynności. Co więcej to właśnie ponad miesięczna bezczynność Spółki w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. była powodem wniesienia przez skarżącego – osobę niemającą wykształcenia prawniczego i niekorzystającą z pomocy profesjonalnego pełnomocnika – skargi na decyzję z dnia [...] marca 2014 r. Niemniej, jak sygnalizowano już wcześniej, z materiału dowodowego wynika, że w dniu [...] sierpnia 2014 r. P. R. Sp. z o.o. – O. W. w P. wydały decyzję załatwiającą wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2014 r. Tym samym stan bezczynności został w tym dniu usunięty. W konsekwencji, mimo stwierdzenia, że organ pozostawał w stanie bezczynności, niniejsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i jako takie należało je umorzyć na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Wobec usunięcia stanu bezczynności niemożliwe jest bowiem zobowiązanie organu na podstawie art. 149 § 1 powołanej ustawy do dokonania w określonym terminie oznaczonej czynności. Jednocześnie Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie bezczynność P. R. Sp. z o.o. – O. W. w P. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Okres bezczynności był znaczny, trwał ponad trzy miesiące, nie był usprawiedliwiony żadnymi – merytorycznymi lub procesowymi – względami. Ponadto organ popadł w stan bezczynności już przy rozpoznaniu pierwotnego wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2014 r. – wniosek ten został załatwiony decyzją z dnia [...] marca 2014 r., wydaną dopiero po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność w sprawie II SAB/Po 34/14. Również w niniejszej sprawie decyzja załatwiająca wniosek z dnia [...] kwietnia 2014 r. została podjęta na skutek wniesienia przez skarżącego skargi do Sądu. Takie zachowanie Spólki świadczy o lekceważącej postawie wobec obowiązującego porządku prawnego i stanowi rażace naruszenie prawa. Sąd wymierzył Spółce grzywnę w kwocie 500 zł na podstawie art. 149 § 2 w związku z art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednocześnie uznając, że jej wysokość jest adekwatna do stopnia naruszenia prawa i wystarczająca do spełnienia swojej dyscyplinujacej funkcji. Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło