V SA/Wa 2546/14
WyrokWSA w Warszawie2014-10-29
Skład orzekający: Piotr Piszczek, Irena Jakubiec - Kudiura, Jarosław Stopczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pozostawienie protestu wnioskodawcy bez rozpatrzenia z powodu wyczerpania alokacji środków finansowych na realizację działania było zgodne z prawem, mimo że wnioskodawca kwestionował ocenę merytoryczną projektu?Ratio decidendi
Pozostawienie protestu bez rozpatrzenia z powodu wyczerpania alokacji środków finansowych na realizację działania było zgodne z prawem. Zgodnie z art. 30i pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w przypadku wyczerpania alokacji na etapie procedury odwoławczej, właściwa instytucja pozostawia protest bez rozpatrzenia. Okoliczność ta uniemożliwia dalsze rozpatrywanie środków odwoławczych, ponieważ nawet pozytywne rozpatrzenie protestu nie pozwoliłoby na otrzymanie dofinansowania.Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu, który nie uzyskał pozytywnej oceny z powodu niespełnienia określonych kryteriów. Po wniesieniu protestu, został on uznany za zasadny i projekt skierowano do dalszej oceny merytorycznej. Kolejny protest spółki został pozostawiony bez rozpatrzenia przez Ministra Gospodarki z powodu wyczerpania alokacji środków finansowych na realizację działania. Spółka wniosła skargę do sądu, zarzucając naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania, w tym zasady równości wobec prawa i przejrzystości reguł oceny.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. sekr. sąd. - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2014 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę
1. [...] Sp. z o.o. w [...] złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "[...]".
2. Pismem z dnia 9.05.2014 r. poinformowano Spółkę, że wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny, albowiem nie zostało spełnione kryterium nr 3 "Inwestycja polega na zakupie lub wdrożeniu rozwiązania technologicznego, które jest stosowane na świecie przez okres nie dłuższy niż 3 lata bądź technologii, która jest stosowana dłużej niż 3 lata pod warunkiem, że stopień rozprzestrzenienia tej technologii w danej branży nie przekracza 15%", a także kryterium nr 5 "Nowy lub zasadniczo ulepszony produkt będący wynikiem realizacji projektu wykazuje użyteczność dla potencjalnych odbiorców oraz posiada przewagi konkurencyjne w stosunku do oferty innych podmiotów działających w branży".
3. Pismem z dnia 29.05.2014 r. Spółka wniosła protest, który pismem z dnia [...].06.2014 r. został uznany za zasadny, a projekt został skierowany do dalszego etapu oceny, tj. oceny merytorycznej fakultatywnej.
4. Pismem z dnia [...].07.2014 r. PARP poinformowała Spółkę, że w wyniku oceny merytorycznej wniosek o udzielenie wsparcia uzyskał 50 punktów i nie został – z racji bariery 60 punktów – przekazany do oceny dokonywanej przez Panel ekspertów.
5. Pismem z dnia 25.07.2014 r. Spółka wniosła protest żądając uchylenia "decyzji Komisji Konkursowej a w rezultacie o skierowanie projektu do dalszej oceny dokonywanej przez Panel ekspertów."
6. Pismem z dnia [...].08.2014 r. Ministerstwo Gospodarki poinformowało Spółkę, że "protest został pozostawiony przez IP bez rozpatrzenia z uwagi na wyczerpanie alokacji na realizację działania".
7. W skardze – żądając stwierdzenia, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego – zarzucono obrazę:
a) prawa materialnego, polegające na błędnej wykładni zasad przyjętych przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, przyjmującą i rozpatrującą wnioski o dofinansowanie, odnośnie oceny kryteriów merytorycznych fakultatywnych: Kryterium nr 1. Innowacja produktowa stanowi innowacje o znaczeniu światowym oraz Kryterium nr 5. Nowy lub zasadniczo ulepszony produkt będący wynikiem realizacji projektu będzie konkurencyjny na rynku europejskim lub międzynarodowym.
b) art. 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady równości wobec prawa,
c) art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.) – dalej u.z.p.p.r., poprzez niezastosowanie wyrażonej w nim zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie wniosków,
d) art. 31 u.z.p.p.r. poprzez błędną wykładnię powodującą nieuzasadnione zróżnicowanie pozycji wnioskodawców oraz niespełnienie przesłanki rzetelności przy dokonywaniu oceny wniosku,
e) przepisów postępowania, które mogło mieć i miało wpływ na wynik sprawy – w szczególności art. 26 ust. 2 i art. 27 ust. 2 u.z.p.p.r. poprzez złamanie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, jak również brak zapewnienia prawidłowości realizacji zadań powierzonych Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.
W uzasadnieniu wskazano racje przemawiające za uwzględnieniem skargi; w kwestii wyczerpania alokacji podniesiono, że wielokrotnie w tym programie ją uzupełniano. W związku z tym, iż w aktualnie realizowanych i zrealizowanych projektach pojawiają się oszczędności, a zatem środków zostanie ostatecznie dużo, aby można było zrealizować m. in. jeszcze i niniejszy projekt.
Co do terminu 30.06.2014 r. determinowanego odpowiednim rozporządzeniem Skarżąca stwierdziła, iż rozporządzenia na pewno będą zmieniane, a więc pojawi się możliwość zawierania umów po 30.06.2014 r.
Skarżąca zwróciła uwagę, że protest pozostawiono bez rozpatrzenia z powodu wyczerpania alokacji. Gdyby nie obniżano warunku punktowego przyznania dofinansowania z 75 do 60 punktów, co również zrobiono dla pierwszego naboru w 2013 r. dofinansowanie mogłyby otrzymać lepsze projekty, które po rozpatrzeniu protestu, czy wyczerpaniu całego trybu administracyjnego uzyskałyby np. 85 punktów. Świadczy to o nierównym traktowaniu Beneficjentów oraz nie spełnianiu wymogów unijnych dofinansowania projektów lepszych.
Rozstrzygnięcie naruszając przepisy prawa materialnego oraz przepisy postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, m.in. poprzez niesłuszne twierdzenie, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób zgodny z procedurami obowiązującymi w przedmiotowym trybie konkursowym przy jednoczesnej błędnej wykładni tych przepisów powinna zostać uchylona. Zdaniem Skarżącej, złożony przez nią wniosek spełnia opisane kryteria. Z tej racji przedmiotowy wniosek, jako prawidłowy, powinien być przekazany do ponownego rozpatrzenia, a mianowicie skierowania projektu do dalszej oceny dokonywanej przez Panel ekspertów.
Skarżąca zauważyła, iż podano do publicznej wiadomości, iż Panele ekspertów będą odbywały się do 28 listopada 2014 r. zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia Obsługa Panelu Ekspertów w ramach Działania 4.4 Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka "Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym". "Zamawiający przewiduje maksymalnie 3 równoległe posiedzenia panelu przez maksymalnie 40 dni roboczych w terminie luty 2014 r. - kwiecień 2014 r. (z możliwością przesunięcia terminów nagrań w I sesji Panelu Ekspertów do 31 lipca 2014 r.) oraz maksymalnie 22 posiedzenia w terminie maj 2014 r. - 28 listopada 2014 r. Przewiduje się, że posiedzenia paneli będą odbywać się w godzinach 8.00-20.00 w siedzibie Zamawiającego. O terminach przeprowadzenia posiedzeń w trakcie tygodnia roboczego Wykonawca będzie informowany w ostatnim dniu roboczym tygodnia poprzedzającego tydzień nagraniowy. Zamawiający zastrzega sobie możliwość zmniejszenia liczby dni nagraniowych w przypadku skierowania do oceny przez Panel Ekspertów mniejszej liczby projektów." Pierwotnie przewidziano zatem Panele ekspertów po pozytywnych rozpatrzeniach protestów w terminie do końca listopada 2014 r.
8. W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia – podniesiono argumenty zbieżne z motywami rozstrzygnięć. Z uwagi na wyczerpanie alokacji - w sytuacji innego rozstrzygnięcia – wniesiono o stwierdzenie jedynie, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
I. Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in, przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
W tym miejscu należy zaznaczyć, że uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej: u.z.p.p.r., w związku z art. 3 § 3 p.p.s.a.
W przepisach art. 30c-30d u.z.p.p.r. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowo- administracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy).
Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. W tym miejscu wskazać należy, iż jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy - ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych - nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych rozstrzygających powyższe sprawy wskazuje, że przy interpretacji przepisów u.z.p.p.r., przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego.
II. W kwestii zarzutów podniesionych w skardze wskazać należy, że zasługują one na wnikliwą ocenę. Wskazać trzeba, że strategiczna ocena projektu opiera się na swobodnej ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Wynik takiej oceny powinno zawierać uzasadnienie, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały o takim, a nie innym rozstrzygnięciu, np. o przyznanej ilości punktów w ramach tej oceny. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza wskazanych wyżej reguł.
III. W ocenie Sądu wskazane powyżej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie z przedstawionych poniżej względów.
Zaskarżona informacja IP, wbrew twierdzeniom Skarżącej, odpowiada prawu. Jako podstawę ww. rozstrzygnięcia IP powołała art. 30i pkt 1 u.z.p.p.r. W myśl tego przepisu, w przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej, alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2 u.z.p.p.r., zostanie wyczerpana właściwa instytucja zarządzająca pozostawia protest bez rozpatrzenia, informując o tym na piśmie wnioskodawcę pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c u.z.p.p.r. Z powyższego wynika, iż okoliczność wyczerpania alokacji w toku procedury odwoławczej uniemożliwia rozpatrzenie protestu. Innymi słowy, dokonanie przez IP, której Minister Infrastruktury i Rozwoju, pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej, przekazał zadania w zakresie procedury odwoławczej w ramach III - VI Priorytetu POIG, merytorycznej oceny prawidłowości rozstrzygnięcia IW byłoby pozbawione podstawy prawnej.
W uzasadnieniu ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r. poz. 714), na mocy której dodano art. 30i, wyjaśniono, iż "(...) zgodnie z obowiązującym art. 30a ust. 1 pkt 2 zawarcie umowy o dofinansowanie projektu może nastąpić w przypadku, gdy dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów. W przypadku zatem, jeżeli wyczerpanie alokacji na konkurs jest jednocześnie związane z wyczerpaniem alokacji na działanie lub priorytet umożliwienie wnoszenia środków odwoławczych wnioskodawcy mija się z celem i nie stanowi żadnej wartości dodanej po jego stronie, skoro nawet w przypadku pozytywnego wyniku procedury odwoławczej i tak nie mógłby on dofinansowania otrzymać. Stąd też dalsze rozpatrywanie środków odwoławczych w takim przypadku również jest niecelowe.".
Nie budzi zatem wątpliwości, iż dla oceny prawidłowości skarżonego rozstrzygnięcia zasadnicze znaczenie ma wystąpienie przesłanki w postaci wyczerpania alokacji.
Jak wynika z załączonych do odpowiedzi na skargę dokumentów będących przedmiotem zgłoszonych wniosków dowodowych, alokacja na realizację Działania 4.4 - Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym Programu Operacyjny Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 została wyczerpana.
IV. Zgodnie z aktualizowanym miesięcznie Stanem wykorzystania alokacji w III-VI osi POIG, w działaniu 4.4 PO IG dostępna alokacja na dzień 5 sierpnia 2014 r. wynosiła 7 128 323 466,53 zł. Zakontraktowana kwota wynosiła 8 487 369 278,44 zł, co oznacza, że zakontraktowane środki przekroczyły o 1 359 045 811,91 zł kwotę środków dostępnych w alokacji (119,07%). Powyższe potwierdza dokument pt. "Stan wykorzystania alokacji w Działaniu 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 wg stanu na dzień 5 sierpnia 2014 r.". Natomiast dostępna alokacja na dzień 5 września 2014 r. wynosiła 7 161 156 677,88 zł. Zakontraktowana kwota wynosiła 8 377 835 572,44 zł, co oznacza, że zakontraktowane środki przekroczyły o 1 216 678 894,56 zł kwotę środków dostępnych w alokacji (116,99%). Powyższe potwierdza dokument pt. "Stan wykorzystania alokacji w Działaniu 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 wg stanu na dzień 5 września 2014 r." Na wykorzystanie alokacji wskazuje również pismo Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju z dnia 18 września 2014 r., znak: DKI-VII-073-42-IK/14, z którego wynika, że zgodnie z Arkuszem kalkulacyjnym monitorującym przepływ środków przekazywanych przez Komisję Europejską oraz wyliczającym dostępną w programie operacyjnym alokację w polskich złotych w ramach PO IG, obowiązującym w okresie od 6 września do 5 października 2014 r., wykorzystanie alokacji na działalnie 4.4 wynosi 116,99% co oznacza, że alokacja została wyczerpana.
Powyższe dokumenty dowodzą, iż w dacie wydania skarżonego rozstrzygnięcia tj. w dniu [...] sierpnia 2014 r., wystąpiła przesłanka warunkująca pozostawienie protestu Skarżącej bez rozpatrzenia.
V. Nie bez znaczenia - w szczególności w kontekście argumentów Skarżącej dotyczących ewentualnego "pojawienia się oszczędności" w działaniu 4.4. - pozostaje również okoliczność, iż w świetle obowiązujących przepisów prawa umowy o dofinansowanie w ramach tego działania mogły być zawierane wyłącznie do dnia 30 czerwca 2014 r. W myśl § 58 ust. 1 rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. poz. 854), "pomoc finansowa może być udzielana do końca okresu dostosowawczego, o którym mowa w art. 44 ust. 3 zdanie pierwsze w związku z art. 45 rozporządzenia Komisji, z wyłączeniem regionalnej pomocy inwestycyjnej (...)". § 2 pkt 1 ww. rozporządzenia, stanowi, iż wsparcie dla przedsiębiorców w ramach ww. działania 4.4 PO IG stanowiło pomoc publiczną (regionalną pomoc inwestycyjną) i było udzielane zgodnie z warunkami określonymi w przepisach rozdziału I, art. 13 w rozdziale II (Regionalna pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie) oraz rozdziału III rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 214 z 9.08.2008, z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem 800/2008, Stosownie do art. 44 ust. 3 rozporządzenia 800/2008 "(...) Wraz z końcem okresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia wszystkie programy pomocy wyłączone na mocy niniejszego rozporządzenia pozostają wyłączone przez 6-miesięczny okres dostosowawczy, z wyjątkiem programów pomocy regionalnej. Wyłączenie programów pomocy regionalnej wygasa z dniem wygaśnięcia zatwierdzonych map pomocy regionalnej (...)". Mapa pomocy regionalnej, do której odwołuje się dokumentacja konkursowa dla działania 4.4 POIG, wygasła w dniu 30 czerwca 2014 r. - do tego dnia obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 października 2006 r. w sprawie ustalenia mapy pomocy regionalnej (Dz. U. Nr 190, poz. 1402, z późn. zm.). Należy także nadmienić, że na podstawie art. 45 rozporządzenia 800/2008 rozporządzenie to było stosowane do dnia 30 czerwca 2014 r.
Konkurs w ramach działania 4.4 POIG prowadzony był m.in. na podstawie przepisów:
a) rozporządzenia 800/2008;
b) rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. z 2012 r., poz. 438 ze zm.), które stanowiło program pomocowy o numerze referencyjnym SA.35010(2012/X), uchylonego następnie ww. rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013.
Jak wynika z powyższych przepisów, przeprowadzenie konkursu możliwe było do dnia 30 czerwca 2014 r. Do tej daty IW miała możliwość zawierania umów o dofinansowanie projektów z wnioskodawcami, których projekty zostały pozytywnie ocenione i zatwierdzone do wsparcia w ramach dostępnej alokacji. Od dnia 1 lipca 2014 r. nie ma już możliwości kontraktowania środków w działaniu 4.4 POIG.
VI. Ponadto należy zauważyć, iż art. 30i pkt 1 u.z.p.p.r. przesądza o konieczności pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w przypadku wyczerpania alokacji na etapie procedury odwoławczej. Dla prawidłowości rozstrzygnięcia IP bez znaczenia pozostaje zatem potencjalna możliwość "pojawienia się oszczędności" w ramach danego działania w jakimkolwiek późniejszym terminie.
Podkreślenia wymaga, iż na powyższe okoliczności, tj. fakt wyczerpania środków finansowych w działaniu 4.4 oraz brak możliwości prowadzenia konkursu i zawierania umów o dofinansowanie w ramach tego działania w związku z upływem terminów, IP wskazała w uzasadnieniu rozstrzygnięcia w przedmiocie pozostawienie protestu Skarżącej bez rozpatrzenia.
W świetle powyższego nie sposób się zgodzić, iż skarżone rozstrzygnięcie narusza przepisy wymienione w skardze. W szczególności rozstrzygnięciu IP nie można zarzucać błędnej wykładni zasad przyjętych przez IW odnośnie oceny kryteriów merytorycznych fakultatywnych nr 1 i nr 5, skoro IP oceny tej nie dokonywała, wobec obowiązku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, co jest zgodne z u.z.p.p.r., w szczególności z art. 30i pkt 1.
Okoliczność pozostawienia protestu Skarżącej bez rozpatrzenia nie może również stanowić o naruszeniu art. 32 Konstytucji RP oraz wyrażonej w art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów i zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie wniosków. Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 2 pkt 3 u.z.p.p.r., ogłaszając konkurs w celu wyłonienia projektów do dofinansowania, właściwa instytucja podaje m.in. informację na temat kwoty środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów. Zatem każdy wnioskodawca ma świadomość, że kwota ta nie jest nieograniczona, i że nie każdy z ubiegających się ma możliwość otrzymania dofinansowania (co zresztą wynika wprost z celu wdrażania funduszy strukturalnych, określonego na poziomie regulacji unijnych; dofinansowanie winny uzyskać projekty najlepsze, w najpełniejszym stopniu wpisujące się w cele i priorytety programu operacyjnego, ukierunkowane na wspomaganie rozwoju społeczno-gospodarczego kraju).
Tak więc rozstrzygnięcie nie narusza – w konsekwencji – treści art. 31 u.z.p.p.r. z przepisu tego – zawierającego szereg jednostek redakcyjnych – trudno wywieść zasadnie "nieuzasadnione zróżnicowanie pozycji wnioskodawców oraz niespełnienie przesłanki rzetelności przy dokonywaniu oceny wniosku".
VII. Argumentacja Skarżącej, iż obniżenie warunku punktowego przyznania dofinansowania do 60 punktów, która ma świadczyć o nierównym traktowaniu beneficjentów oraz niespełnianiu wymogów unijnych dofinansowywania projektów lepszych jest niezasadna. Zgodnie z art. 29 ust. 4 u.z.p.p.r. "Do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie projektu z beneficjentami wyłonionymi w konkursie lub w wyniku rozpatrzenia środków odwoławczych przewidzianych w ustawie, instytucja ogłaszająca konkurs nie może spowodować pogorszenia zasad konkursu, warunków realizacji projektu oraz nakładać na podmioty ubiegające się o dofinansowanie dodatkowych obowiązków". Ponadto Szczegółowy opis priorytetów POIG załącznik 4.3 Opis system wdrażania dla działania 4.4 POIG stanowi, iż "Na podstawie przeprowadzonej oceny merytorycznej do dalszego etapu wyłonione zostają najlepsze projekty, które w ocenie merytorycznej fakultatywnej uzyskały, co najmniej 60 punktów". Według Szczegółowego opisu priorytetów POIG najlepsze projekty to takie, które po ocenie merytorycznej otrzymały, co najmniej 60 punktów. Obniżenie punktacji z 75 do 60 punktów nastąpiło zmianą Regulaminu przeprowadzania konkursu (RPK). Zmiana taka, jako działanie na korzyść beneficjentów, była zgodna z przepisami u.z.p.p.r. oraz zasadami konkursu określonymi w Szczegółowym opisie priorytetów POIG. Nie bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, iż z powyższej zmiany nie sposób wywodzić jakichkolwiek negatywnych skutków dla Skarżącej. Podkreślenia wymaga, iż zgłoszony do dofinansowania przez Skarżącą projekt nie uzyskał nawet minimum punktowego w wysokości określonej po jego obniżeniu. Tym samym, zarzuty w przedmiocie nierównego traktowania beneficjentów, które opierają się wyłącznie na przewidywaniach Skarżącej, iż jej projekt - po rozpatrzeniu protestu i ewentualnym wykorzystaniu trybu sądowoadministracyjnego - otrzymałby 85 punktów, należy uznać za bezzasadne.
VIII. Odnosząc się do twierdzeń Skarżącej dotyczących podania do publicznej wiadomości informacji, iż Panele Ekspertów będą odbywały się do dnia 28 listopada 2014 r. wyjaśnić należ, że powyższe informacje zostały zaczerpnięte z Opisu przedmiotu zamówienia na usługi nagrania prezentacji Wnioskodawców stanowiącego załącznik do Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ) zamieszczonego na stronie internetowej PARP. SIWZ nie stanowi dokumentacji konkursowej dla działania 4.4 POIG i nie podlega zatwierdzeniu przez IP. W oparciu o powyższe informacje zawarte w dokumentacji dotyczącej zamówienia nie można- wbrew obowiązującym przepisom prawa krajowego i prawa unijnego - wywodzić, że po dniu 1 lipca 2014 r. istnieją podstawy do przeprowadzenia oceny projektów w ramach działania 4.4 POIG. W związku z tym, przedmiotowy zarzut należy uznać za bezzasadny.
W świetle zarzutów Skarżącej dotyczących niezapewnienia oceny merytorycznej wniosku do dnia 30 czerwca 2014 r. należy zauważyć, iż wpływ na długość okresu dokonywania tej oceny miał fakt konieczności rozpatrzenia protestu Skarżącej już na etapie oceny merytorycznej obligatoryjnej. Należy zatem ponownie odwołać się do zasady postępowania konkursowego polegającej na obowiązku wyłonienia i premiowania wyłącznie najlepszych projektów, to jest takich, które w przewidzianym we właściwym programie operacyjnym zakresie przyczynią się najpełniej do osiągnięcia założonego celu. Wskazanemu obowiązkowi organów oceniających odpowiada obowiązek wnioskodawcy do takiego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, aby nie budziła ona wątpliwości co do spełniania przez projekt kryteriów. Tym samym - w odniesieniu do projektów, które tych wymagań nie spełniają - istnieje ryzyko, iż w toku dokonywania ich oceny nastąpi wyczerpanie środków finansowych, bądź upłynie termin na zawieranie umów o dofinansowanie, z którym to ryzykiem wnioskodawca powinien się liczyć. Wynika to z samej istoty postępowania w przedmiocie udzielenia dofinansowania w ramach PO IG i nie może stanowić o naruszeniu zasady równego dostępu do pomocy beneficjentów.
Zarzut art. 26 ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 2 u.z.p.p.r. należy uznać za chybiony, gdyż zgodnie z tym przepisem instytucja zarządzająca ponosi odpowiedzialność za prawidłowość realizacji zadań powierzonych instytucji pośredniczącej. Z powyższego można zatem wywodzić co najwyżej odpowiedzialność IZ (w niniejszej sprawie Ministra Rozwoju i Infrastruktury), nie zaś Ministra Gospodarki działającego jako IP.
IX. Mając na względzie powyższe - stosownie do treści art. 151 p.p.s.a. – należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło