II SAB/Sz 98/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 października 2014 r. sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowe, II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza, od Prezesa Sądu na rzecz skarżącego K. G. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 25 czerwca 2014 r. K.G. zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego o udostępnienie informacji publicznej - w formie elektronicznej na podany adres e-mail - w zakresie dat urodzenia i miejscowości zamieszkania wszystkich sędziów tego Sądu z rozbiciem na poszczególne wydziały. W odpowiedzi Prezes Sądu Rejonowego w dniu 30 czerwca 2014 r., również drogą elektroniczną, udzielił wnioskodawcy informacji publicznej w zakresie miejscowości zamieszkiwania sędziów Sądu Rejonowego, informując równocześnie, że data urodzenia sędziego nie stanowi informacji publicznej. Pismem z dnia 29 lipca 2014 r. K.G. reprezentowany przez pełnomocnika adwokat M.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zarzucając mu: - naruszenie art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) przez ich błędną wykładnię i niezastosowanie wskutek przyjęcia, że data urodzenia sędziego nie stanowi informacji publicznej; - naruszenie art. 13 ust. 1 i art. 16 ust. 1 ww. ustawy, przez ich niezastosowanie mimo, że objęte żądaniem wniosku dane stanowią informację publiczną. W oparciu o przedstawione zarzuty skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania jego wniosku z dnia 25 czerwca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dat urodzenia sędziów tego Sądu w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, stwierdzenie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący, powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej oraz przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2010 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz .U. z 2013 r., poz. 427 ze zm.) dotyczące wieku sędziego i instytucji stanu spoczynku, wywiódł, że dane dotyczące daty urodzenia sędziego, zakreślające cezurę czasową pełnienia przez niego funkcji sędziego, są nierozerwalnie związane z tą funkcją, a zatem stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o dostępie do informacji publicznej. Na poparcie wyrażonego stanowiska przywołał wybrane orzeczenia sądów administracyjnych. W piśmie procesowym z dnia 31 sierpnia 2014 r. K.G. reprezentowany przez pełnomocnika oświadczył, że po wniesieniu skargi, a konkretnie w dniu 27 sierpnia 2014 r., Prezes Sądu Rejonowego udzielił mu żądanej informacji publicznej w całości, tj. łącznie z datami urodzenia sędziów. W związku z powyższym skarżący wniósł o umorzenie postępowania, zwrot uiszczonego wpisu od skargi oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu stała się bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skargi takie podlegają kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza, że zarzut bezczynności jest zasadny wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez właściwy organ administracji aktu (orzeczenia) lub wykonania określonej czynności materialno-technicznej, np. w postaci udzielenia żądanej informacji. Przez pryzmat realizacji tego celu należy oceniać zasadność toczenia się postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą na bezczynność organu. W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji obejmującej daty urodzenia i miejsc zamieszkania wszystkich sędziów Sądu Rejonowego. W ocenie Sądu, dane takie stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów art. 61 Konstytucji RP oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zarówno bowiem wiek sędziego, a przez to jego data urodzenia oraz miejscowość w której zamieszkuje stanowią istotne informacje związane z pełnioną funkcją sędziego w świetle dyspozycji art. 61 § 1 pkt 5 i art. 69 § 1 – 3 oraz art. 95 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 427). Z kolei Prezes Sąd Rejonowego jest organem obowiązanym do ich udostępnienia w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że w dacie wniesienia skargi Prezes Sądu Rejonowego pozostawał w bezczynności, ponieważ w przepisanym w ustawie o dostępie do informacji publicznej terminie nie udostępnił wnioskodawcy w całości żądanej informacji publicznej (art. 10 i 14). Niemniej po otrzymaniu skargi wywiązał się z tego obowiązku w całości i przekazał skarżącemu wszystkie żądane przez niego informacje, co potwierdził skarżący w piśmie z dnia 31 sierpnia 2014 r. W tym stanie rzeczy uznając, iż na moment wnoszenia skargi na bezczynność skarżący nie otrzymał żądanej informacji publicznej a jednocześnie, że na dzień orzekania przez Sąd wniosek skarżącego został przez organ w pełni załatwiony, uzasadnionym było umorzenie postępowania w zakresie bezczynności organu, o czym Sąd orzekł na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W realiach niniejszej sprawy Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Ocena taka wynika z faktu, że udostępnienie stronie skarżącej żądanych informacji nastąpiło niezwłocznie po skierowaniu skargi do Sądu. Z uwagi na fakt, że udzielenie żądanej informacji nastąpiło dopiero po wniesieniu do Sądu skargi na bezczynność organu, zasadnym było zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania, w tym uiszczonego wpisu od skargi oraz kosztów związanych z udziałem pełnomocnika.