II SAB/Gl 72/14

WyrokWSA w Gliwicach2014-12-05

Skład orzekający: Łucja Franiczek, Grzegorz Dobrowolski, Ewa Krawczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, może zostać stwierdzone przez sąd administracyjny nawet po wydaniu decyzji kończącej postępowanie?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może stwierdzić przewlekłe prowadzenie postępowania, nawet jeśli sprawa została zakończona wydaniem decyzji przed wniesieniem skargi. Skarga na przewlekłość ma na celu ustalenie faktu jej wystąpienia i oceny, czy miało to miejsce z rażącym naruszeniem prawa, niezależnie od późniejszego załatwienia sprawy. Sąd nie ocenia merytorycznego sposobu rozpatrywania sprawy, a jedynie czynności procesowe i ich terminowość.
Stan faktyczny
Skarżący K. W. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych. Pomimo wielokrotnych prób interwencji i składania zażaleń na niezałatwienie sprawy, organ wielokrotnie przekraczał terminy, wydając decyzje umarzające postępowanie, które następnie były uchylane. Skarżący zarzucał rażące naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących terminów załatwiania spraw.
Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono przewlekłe prowadzenie postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. 2. Umorzono postępowanie w pozostałym zakresie. 3. Zasądzono od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant sekretarz sądowy Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi K. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych 1. stwierdza przewlekłe prowadzenie postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] r. K. W. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przeprowadzenie kontroli budowy drogi przejazdowej na posesji przy ul. [...] w K., należącej do M. i L. B. Następnie pismem z dnia [...]r. wnioskodawca wniósł za pośrednictwem tego organu zażalenie na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 kpa. Z kolei PINB w Z. pismem z dnia [...] r. powiadomił strony o terminie oględzin, wyznaczonych na dzień [...]r. oraz poinformował, że sprawa z uwagi na nagromadzenie innych spraw, zostanie załatwiona do dnia [...]r. Następnie w dniu [...]r. PINB w Z. wydał decyzję nr [...]o umorzeniu postępowania w sprawie legalności robót budowlanych, związanych z utwardzeniem terenu działki nr ewid. 1. Po rozpatrzeniu odwołania K. W., decyzją z dnia [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł o uchyleniu powyższej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uprzednio zaś postanowieniem z dnia [...]r. organ II instancji na podstawie art. 37 § 2 kpa, odmówił wyznaczenia PINB w Z. dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Akta sprawy zwrócono w dniu [...]r. Pismem z dnia [...]r. PINB w Z. powiadomił strony o przeprowadzeniu kolejnych oględzin w dniu [...]r., a następnie pismem z dnia [...]r. organ zwrócił się do Starostwa Powiatowego w Z. o przekazanie kopii dokumentów w sprawie zgłoszenia robót, dokonanego w dniu [...]r. Żądane dokumenty wpłynęły do organu w dniu [...]r. Z kolei K. W. w dniu [...]r. wniósł kolejne zażalenie na niezałatwienie sprawy i przewlekłość postępowania. Decyzją z dnia [...]r. nr [...]PINB w Z. ponownie umorzył postępowanie w sprawie robót budowlanych na działce nr 1. Decyzję wysłano stronom w dniu [...] r. Natomiast w dniu [...] r. K. W. wniósł za pośrednictwem organu skargę do sądu administracyjnego w sprawie bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 kpa – poprzez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy. Na tej podstawie skarżący domagał się zobowiązania organu do wydania aktu w terminie 14 dni oraz zobowiązania organu do dyscyplinarnego ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy oraz przewlekłego jej prowadzenia. Nadto, skarżący wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Uzasadniając skargę przedstawił przebieg postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania PINB w Z. podniósł, że przed wniesieniem skargi wydał decyzję o umorzeniu postępowania, zaś postanowieniem z dnia [...]r. [...]WINB odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Organ wyjaśnił też, że zwłoka w załatwieniu sprawy była spowodowana dużą ilością spraw i przeprowadzonych kontroli oraz brakami kadrowymi (ostatnio zlikwidowano dwa etaty). Pismem z dnia [...]r. skarżący podtrzymał skargę, gdyż organ czterokrotnie nie dotrzymywał terminów, wynikających z kpa i nie powiadomił go o przyczynach opóźnień, ani też nie wskazywał nowych terminów załatwienia sprawy. Zwrócił też uwagę na błędne oznaczenie przedmiotu jego skargi jako dotyczącej legalności wykonanych robót, a nie – na sposób wykonywania robót zgodnie z jego pismem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, aczkolwiek nie wszystkie zawarte w niej wnioski mogły odnieść skutek. W pierwszym rzędzie wyjaśnić należy, że fakt wydania decyzji kończącej postępowanie przed wniesieniem skargi, nie czyni w całości bezprzedmiotowym postępowania sądowego. Jak bowiem stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 2854/13, skarga na przewlekłość postępowania ma na celu stwierdzenie tego faktu bez względu na to, czy sprawa została załatwiona przed wniesieniem skargi. Przepis art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zawiera bowiem normę, wg której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo nie miały takiego charakteru, przy czym wniesienie takiej skargi nie jest ograniczone terminem. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega badaniu, czy podejmowane przez organ czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu są one podejmowane, a także, czy nie są to czynności pozorne, przedłużające postępowanie. Sąd dokonuje oceny skargi biorąc pod uwagę czynności procesowe dokonywane w toku postępowania, analizując fakty i okoliczności niezależne od organu i jego pracowników oraz przerwy w postępowaniu wynikające z zaniechania organu lub innych uczestników postępowania. Rozpatrując skargę na przewlekłe postępowanie, sąd nie ocenia jednak merytorycznego sposobu rozpatrywania sprawy przez organ administracyjny. Mając na uwadze powyższy pogląd, skład orzekający w niniejszej sprawie po analizie akt postępowania administracyjnego i ocenie podejmowanych przez PINB w Z. czynności, wyżej już opisanych stwierdził, że doszło do ewidentnego naruszenia art. 12 kpa, ustanawiającego zasadę szybkości postępowania oraz art. 35 § 3 kpa poprzez rażące naruszenie maksymalnego, dwumiesięcznego terminu załatwienia sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego, przy czym organ jedynie raz dopełnił powinność z art. 36 kpa – poprzez wskazanie nowego terminu załatwienia sprawy i podanie przyczyn zwłoki. Samo podjęcie czynności nastąpiło dopiero po upływie ponad 1,5 miesiąca od doręczenia organowi żądania przeprowadzenia kontroli, a podejmowanie czynności następowało w znacznych odstępach czasu. Mimo zakończenia postępowania dowodowego dnia [...] r., dopiero w dniu [...] r. została wydana decyzja kończąca postępowanie, przy czym jej wysłanie stronom nastąpiło dopiero w dniu [...] r., czyli po wniesieniu skargi. Znacznego przekroczenia terminu załatwienia sprawy nie mogą zaś usprawiedliwiać braki kadrowe oraz duża ilość spraw i przeprowadzonych kontroli. Zdaniem sądu, nie są to bowiem przyczyny niezależne od organu w rozumieniu art. 35 § 5 kpa. Stąd też skład orzekający doszedł do przekonania, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało cechy rażącego naruszenia prawa. Jednak z uwagi na fakt, że sprawa została załatwiona poprzez wydanie decyzji kończącej postępowanie, orzekanie w przedmiocie zobowiązania organu do wydania aktu jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie mogło też odnieść skutku żądanie skarżącego w zakresie zobowiązania organu do dyscyplinarnego ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy lub przewlekłego jej prowadzenia. Tego rodzaju rozstrzygnięcie nie mieści się bowiem w kompetencjach sądu administracyjnego, uregulowanych przepisem art. 149 powołanej ustawy. Sąd administracyjny mimo stwierdzenia przewlekłości postępowania z rażącym naruszeniem prawa nie dopatrzył się też podstaw do wymierzenia z urzędu organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 ustawy, uwzględniając fakt załatwienia sprawy oraz tłumaczenia organu co do przyczyn zwłoki. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżącego i okoliczności podniesionych w skardze oraz kolejnym piśmie wyjaśnić przyjdzie, że na tym etapie postępowania nie podlega kontroli sądowej prawidłowość rozstrzygnięcia sprawy przez organ nadzoru budowlanego. Pojęcie "legalności wykonanych robót" jest też szerokie i pojemne. Dla oceny zasadności skargi nie mają też prawnego znaczenia zarzuty pod adresem organu co do braku doręczenia skarżącemu odpisów żądanych dokumentów. Nie są to bowiem czynności, zmierzające do załatwienia sprawy, a tylko takie są przedmiotem oceny sądu w sprawie przewlekłości postępowania, czy bezczynności organu. Stąd też skarga mogła odnieść częściowy skutek i działając na podstawie art. 149 § 1 powołanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził przewlekłość postępowania z rażącym naruszeniem prawa. O kosztach postępowania, obejmujących wpis sądowy w kwocie 100 zł, rozstrzygnięto na wniosek skarżącego po myśli art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 ustawy. sw

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło