II SAB/Sz 148/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność i przewlekłość postępowania Starosty w przedmiocie wynagrodzenia za dozór pojazdu p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu Z. S. uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) złotych. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o przyznanie wynagrodzenia za dozór pojazdu. Sąd, pismem z dnia 16 grudnia 2014 r., zobowiązał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał środek zaskarżenia, poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia, zażalenia na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postepowania przez Starostę w terminie 7 dni, od dnia otrzymania wezwania. Jednocześnie w wezwaniu zawarto pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skarżący w odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 18 grudnia 2014 r. wyjaśnił, że wyczerpał środki zaskarżenia poprzez wniesienie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 27 listopada 2014 r., które stanowi jednocześnie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postepowania przez Starostę w sprawie przyznania wynagrodzenia za dozór pojazdu. Do pisma dołączył kopię zażalenia z potwierdzeniem odbioru przez organ. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, jako przedwczesnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej określanej skrótowo "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.Dz. U. z 2013 r., poz. 627), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wbrew twierdzeniu skarżącego, przed wniesieniem skargi, nie wyczerpał przysługujących środków zaskarżenia, tj. nie wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenia na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postepowania przez Starostę w sprawie przyznanie wynagrodzenia za dozór pojazdu. Nadesłane przez skarżącego zażalenie z dnia 27 listopada 2014 r. jest zażaleniem na postanowienie Starosty z dnia [...] r., nr [...] . Fakt, że w treści tego zażalenia skarżący zarzuca Staroście bezczynność i przewlekłe prowadzenie postepowania, nie jest wystarczający, aby uznać, że jest to zażalenie o jakim mowa w przepisie art. 37 Kodeksu postepowania administracyjnego. Ponieważ skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpał przysługujących środków zaskarżenia, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.