II SA/Wa 1795/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung (spraw.), Adam Lipiński, Stanisław Marek Pietras, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi T.Z. na uchwałę Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz poprzedzającą ją uchwałę z dnia [...] czerwca 2014 r.; 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od Krajowej Rady Notarialnej na rzecz skarżącego T. Z. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] września 2012 r. T. Z. wystąpił do Krajowej Rady Notarialnej w [...] o doręczenie mu protokołu posiedzenia Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] września 2012 r., na którym została podjęta uchwała nr [...] w sprawie rozpoznania jego zażalenia na uchwałę nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Rady Izby Notarialnej w [...], utrzymującą w mocy zaskarżoną uchwałę nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Rady Izby Notarialnej w [...]. Pismem z dnia [...] października 2012 r. Prezes Krajowej Rady Notarialnej w [...], odpowiadając na powyższy wniosek, przesłał T. Z. wyciąg z protokołu posiedzenia Krajowej Rady Notarialnej w [...] z dnia [...] września 2012 r. w zakresie podjęcia uchwały nr [...]. Pismem z dnia [...] października 2012 r. T. Z. powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wskazał, że jego wniosek z dnia [...] września 2012 r., nie został zrealizowany w całości, bowiem występował z żądaniem doręczenia całego, kompletnego protokołu wraz z listą obecności członków Krajowej Rady Notarialnej, z posiedzenia Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] września 2012 r., a doręczono mu tylko wyciąg z tego protokołu. Kolejnym pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. Prezes Krajowej Rady Notarialnej w [...], przesłał kserokopię listy obecności z posiedzenia z dnia [...] września 2012 r. Jednocześnie pismem z tej samej daty Prezes Krajowej Rady Notarialnej w [...] wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego do uzyskania informacji przetworzonej, wskazując 7-dniowy termin na realizację tego żądania. T. Z. nie udzielił odpowiedzi na to pismo. Uchwałą z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), Krajowa Rada Notarialna odmówiła udostępnienia informacji publicznej - protokołu z posiedzenia Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] września 2012 r. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. T. Z. skierował do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej uchwałą nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. We wniosku tym wskazał, że nie zgadza się ze stanowiskiem Krajowej Rady Notarialnej, uznając, że protokół z posiedzenia Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] września 2012 r. stanowi informację prostą, podlegającą udostępnieniu. Uchwałą nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r., wydaną na podstawie art. 127 § 3 oraz art. 138 § 1 kpa oraz art. 16 ust. 1 i 2 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej, Krajowa Rada Notarialna ponownie odmówiła udostępnienia informacji publicznej - protokołu z posiedzenia Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] września 2012 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję T. Z. wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały oraz uchwały z dnia [...] lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1699/13 uchylił zaskarżoną uchwałę oraz poprzedzającą ją uchwałę z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...]. Stwierdził, że zaskarżona uchwał nie podlega wykonaniu w całości. W uzasadnieniu wyroku wskazano, iż organ nie dołączył do akt sprawy protokołu z dnia [...] września 2012 r. co spowodowało, iż wydane przez organ decyzje były dla Sądu nieweryfikowalne co w konsekwencji podważa ich zgodność z prawem. Nadto Sąd wskazał, iż organ dopuścił się również innego uchybienia procesowego a mianowicie art. 138 kpa. Rozpoznając sprawę ponownie Krajowa Rada Notarialna uchwałą z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 16 ust.1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.) odmówiła T. Z. udostępnienia informacji publicznej – protokołu z posiedzenia Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] września 2012 r. W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, że Krajowa i Rada Notarialna, zgodnie z art. 26 § 1 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o Notariacie, jest organem samorządu notarialnego. Oznacza to, że KRN wykonuje zadania w imieniu tego samorządu. Zadania te dzielą się na wewnątrzkorporacyjne oraz zadania zlecone. W przekonaniu Krajowej Rady Notarialnej nie są informacją publiczną te kwestie, które związane są z wykonywaniem pieczy nad samorządem notariuszy o charakterze wewnątrzkorporacyjnym. Upublicznieniu podlegają zaś wszystkie te informacje, które dotyczą realizacji zadań zleconych z zakresu administracji publicznej. W związku z tym, konieczne jest dokonanie w pierwszej kolejności wyboru, które z elementów protokołu dotyczą spraw związanych z wykonywaniem przez KRN zadań z zakresu administracji publicznej, a w dalszej kolejności konieczne jest dokonanie anonimizacji danych osobowych, których sprawy indywidualne były rozpatrywane przez KRN. Zdaniem organu, powyższe czynności wymagają znacznego nakładu pracy w zakresie dokonania anonimizacji danych osobowych oraz wyboru treści protokołu, podlegających udostępnieniu, co negatywnie wpłynie na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na Krajową Radę Notarialną, co należy traktować jako udostępnienie informacji przetworzonej. Organ wskazał również, że wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego do uzyskania informacji przetworzonej, jednocześnie udostępniając mu informację publiczną w pozostałym zakresie. Wobec braku odpowiedzi T. Z. na wezwanie, organ orzekający stwierdził, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego do uzyskania informacji przetworzonej. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. T. Z. skierował do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej uchwałą z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]. We wniosku wskazał, że nie zgadza się ze stanowiskiem Krajowej Rady Notarialnej i wniósł o doręczenie mu całego, kompletnego protokołu posiedzenia Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] września 2012 r. Krajowa Rada Notarialna uchwałą z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymała w mocy uchwałę Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] czerwca 2014 r.nr [...]. W uzasadnieniu uchwały przytoczyła stan faktyczny sprawy i wskazała, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 stycznia 2014 r. nie zanegował stanowiska organu w zakresie uznania żądanych informacji za informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem organu nakład pracy, który należałoby wykonać celem udostępnienia wnioskowanego dokumentu oraz charakter żądanej informacji, uzasadnia tezę, iż mamy do czynienia z informacją przetworzoną. Wnioskodawca natomiast nie podjął jakiejkolwiek inicjatywy celem wykazania interesu publicznego przemawiającego za tym, by organ podjął się oddelegowania jednego z pracowników na czas niezbędny do dokonania odpowiednich czynności, które umożliwiłyby udostępnienie przedmiotowego protokołu. W dalszej kolejności organ wskazał, iż koniecznym jest dokonanie wyboru, które z elementów protokołu dotyczy spraw związanych z wykonywaniem przez KRN zadań z zakresu administracji publicznej, a w dalszej kolejności dokonanie anonimizacji danych osób, których sprawy indywidualne były rozpatrywane przez KRN, spowoduje, że powyższe czynności wymagać będą znacznego nakładu pracy w zakresie anonimizacji danych osobowych oraz wyboru treści protokołu podlegającego udostępnieniu co negatywnie wpłynie na tok realizacji zadań nałożonych na KRN. Organ wskazał ponadto, że T. Z. nie wykazał szczególnie istotnego interesu, a to powoduje, że Krajowa Rada Notarialna nie widzi podstaw faktycznych do uchylenia uchwały z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]. Pismem z dnia [...] września 2014 r. T. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. żądając jej uchylenia oraz uchylenia uchwały z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]. Uchwale tej zarzucił naruszenie art. 61 Konstytucji RP oraz rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 3, art. 5 ust. 1 i ust. 2, art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi T. Z. wskazał, że nie zgadza się ze stanowiskiem Rady Izby Notarialnej w [...] wyrażonym w zaskarżonej uchwale. Skarżący podał, że Krajowa Rada Notarialna jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej a żądany protokół z jej posiedzenia stanowił informację publiczną. Skarżący przywołał też treść art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i wskazał, że ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie nie stanowi, iż uchwały Krajowej Rady Notarialnej podejmowane są na posiedzeniach niejawnych. Uchwały KRN nie są również objęte inną tajemnicą ustawowo chronioną. Ponadto zgodnie z załącznikiem do zarządzenia nr [...] Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] października 2008 r. regulamin urzędowania KRN, dostępny na stronie internetowej KRN, w zakładce status prawny, z posiedzenia sporządza się protokół (§15 tego regulaminu), głosowanie jest jawne, jednakże na żądanie choćby jednego członka Rady przeprowadza się głosowanie tajne. Oznacza to, zdaniem skarżącego, że protokoły posiedzenia KRN są jawne i nie podlegają ograniczeniu ze względu na ochronę informacji niejawnych, czy też innych tajemnic ustawowo chronionych. Reasumując skarżący uznał, że żądana informacja publiczna - protokół posiedzenia nie stanowi informacji przetworzonej, albowiem jest to informacja prosta, udostępnienie tego rodzaju dokumentu nie wymaga w żaden sposób jej przetworzenia. Tym samym skarżący uznał, że nie miał obowiązku wykazywania się szczególnie istotnym interesem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej uchwale. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Stosowanie do treści art. 61 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3). Konkretyzacją tego prawa zajmuje się m.in. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), gdzie w myśl art. 1, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym. Ponadto na podstawie art. 2 ust. 1, każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, a realizacja tego prawa spoczywa na podmiotach określonych w art. 4 ust. 1, zaś w myśl art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji określonej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy i udzielenie informacji publicznej powinno być udzielone zgodnie z treścią wniosku. Jednakże dostęp do informacji publicznej nie jest nieograniczony i m.in. zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy podlega takiemu ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w ¡przepisach o ochronie informacji niejawnych. Wówczas to, według art. 16 ust. 1 ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji, a stosownie do treści art. 21 ustawy, do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. W rozpoznawanej sprawie T. Z. jest bez wątpienia uprawniony do uzyskania informacji publicznej, a Krajowa Rada Notarialna jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Nie budzi również wątpliwości, czego nie kwestionuje ani organ, ani skarżący, że żądany przez skarżącego protokół posiedzenia Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] września 2012 r., na którym została podjęta uchwała nr [...], w sprawie rozpoznania zażalenia T. Z. na uchwałę nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Rady Izby Notarialnej w [...], utrzymująca w mocy zaskarżoną uchwałę nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Rady Izby Notarialnej w [...], stanowi informację publiczną. Okoliczność ta nie była zresztą przez organ kwestionowana Natomiast, w myśl art. 3 ust. 1 ustawy, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Innymi słowy mówiąc, wnioskujący o udzielenie informacji przetworzonej winien przed organem wykazać interes publiczny, bowiem w przeciwnym razie musi się liczyć z decyzją odmowną wydaną w trybie art. 16 ust. 1 ustawy. Pojęcie "interesu publicznego" nie jest zdefiniowane i funkcjonuje jako pojęcie niedookreślone, jednakże w swej istocie odnosi się do spraw związanych z funkcjonowaniem podstawowych struktur państwowych i innych podmiotów publicznych. Inaczej rzecz ujmując, działanie w ramach interesu publicznego wiąże się z realną możliwością wpływania na funkcjonowanie instytucji państwa. Przenosząc zatem powyższe rozważania na grunt przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1, stwierdzić należy, że informacje przetworzone, to takie informacje, które są z jednej strony istotne z punktu interesu państwa, zaś z drugiej strony ich przetworzenie w sensie fizycznym musi się wiązać nie tyle z nakładem pracy i to nawet znacznym w zakresie czasowym, lecz - a właściwie przede wszystkim – z formą owego przetworzenia. Stąd też za takie informacje uznać należy określony zbiór informacji prostych, których przetworzenie wymaga dokonania stanowczych analiz, obliczeń, wyciągów, zestawień statystycznych, środków finansowych i osobowych. Natomiast takie czynności organu, jak np. zgromadzenie tych dokumentów, ich selekcja, analiza pod względem treści, są zwykłymi zabiegami związanymi z rozpatrywaniem wniosku o udzielenie informacji publicznej i nie noszą cech przetworzonej informacji. Reasumując, informacja przetworzona jest jakościową nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej treści i postaci (por. wyrok NSA sygn. I OSK 2407/12 z dnia 9 stycznia 2013 r., wyrok WSA w Warszawie sygn. II SA/Wa 648/12 z dnia 5 czerwca 2012 r., publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie uznanie przez organ, że żądane informacje w zakresie protokołu z posiedzenia Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] września 2012 r. mają charakter informacji przetworzonej tylko dlatego, że wymagają zaangażowania pracownika organu celem dokonania anonimizacji danych osobowych oraz wyboru treści (14-to stronicowego protokołu) podlegających udostępnieniu jest co najmniej niewystarczające. Należy bowiem podkreślić, że uznanie żądanej informacji za informację przetworzoną wymaga od organu rzetelnego uzasadnienia takiej kwalifikacji, nie może takie uznanie posiadać cech autorytarnych. Kwalifikacja taka podlega bowiem ocenie przez organ odwoławczy a w dalszej kolejności sąd administracyjny. Krajowa Rada Notarialna wady tej nie dostrzegła. Zgodzić się należy ze stanowiskiem skarżącego, że dokonanie anonimizacji dokumentu nie powoduje, iż tego typu informacja staje się informacją przetworzoną. Pozbawienie dokumentu danych wrażliwych podlegających ochronie (np. danych osobowych) nie powoduje, iż przedmiotowa informacja staje się informacją przetworzoną bowiem informacja prosta nie staje się informacją przetworzoną przez proces anonimizacji bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu a nie przetworzeniu ( por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. I OSK 792/11, wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1455/13). Odnosząc się natomiast do podniesionej przez organ kwestii tajemnicy zawodowej wynikającej z art. 18 § 2 Prawo o notariacie, wskazać należy, iż nie była ona podstawą odmowy udostępnienia przedmiotowego protokołu posiedzenia Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] września 2012 r. Reasumując w ocenie Sądu zarówno uchwała Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] czerwca 2014 r. jak i utrzymująca ją w mocy uchwała Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] sierpnia 2014 r. są chybione, a skarga w całości zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności wyroku zostało wydane w oparciu o art. 152 cytowanej ustawy zaś o zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 ppsa.