III SA/Wa 1275/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant referent stażysta Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na interpretacje indywidualną Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 2014 r. nr IPPP3/443-954/13-4/JK w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę F. Sp. z o. o. z siedzibą w P. (dalej zwana też "Skarżącą" lub "Spółką") w dniu 18 października 2013 r. złożyła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. Wniosek ten uzupełniła pismem z dnia 17 stycznia 2014 r. We wniosku Skarżąca przedstawiła stan faktyczny, z którego wynikało, że sprzedaje produkowane przez siebie arkusze blachodachówki długości od 45 cm do 700 cm, arkusze blachy trapezowej długości od 45 cm do 1000 cm oraz gąsiory kalenicowe długości 194 cm. Wszystkie wyroby służą do wykonywania budowlanych konstrukcji pokryć dachowych i elewacyjnych. Wyroby są stosowane poprzez stałe przymocowanie ich do konstrukcji dachu wkrętami stalowymi. W uzasadnionych wypadkach istnieje konieczność dopasowania arkusza do kształtu dachu poprzez jego przycięcie bezpośrednio na placu budowy przed montażem. Montaż wykonuje się bezpośrednio na placu budowy poprzez wywiercenie otworów i przykręcenie do konstrukcji dachu, elewacji lub innego elementu budynku. W niektórych przypadkach dodatkowo dopasowuje się arkusze do kształtu dachu poprzez ich przycięcie przed przykręceniem. Wyroby podczas montażu podlegają wierceniu i nie stosuje się ich ponownego montażu na innym obiekcie, czyli są w zasadzie artykułem jednorazowego stosowania. Przedmiotowe arkusze blachodachówki długości od 45 cm do 700 cm, arkusze blachy trapezowej długości od 45 cm do 1000 cm oraz gąsiory kalenicowe długości 194 cm Spółka zakwalifikowała wg PKWiU 2008 jako: 25.11.23.0 - pozostałe konstrukcje i ich części, płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki itp. z żeliwa, stali lub aluminium. Do tak przedstawionego stanu faktycznego Spółka zadała pytanie, czy dokonywana sprzedaż produkowanych przez Spółkę wyrobów (wymienionych i szczegółowo opisanych w opisie stanu faktycznego - p. 68) ze stawką VAT 23% jest zgodna z ustawą o VAT, a w szczególności z nowelizacją ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. w zakresie stosowania procedury VAT odwróconego. Zdaniem Spółki stosowanie stawki 23% dla blachodachówki, blachy trapezowej i gąsiorów opisanych w stanie faktycznym jest prawidłowe. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 17 stycznia 2014 r. uznał za prawidłowe stanowisko Skarżącej. Minister, przytaczając art. 17 ust.1 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej zwanej też "ustawą", stwierdził, że mechanizm odwrotnego obciążenia stosuje się w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy. W załączniku nr 11, stanowiącym wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, Ustawodawca wymienił w poz. 1 - 41 towary sklasyfikowane do określonego PKWiU. Minister Finansów stwierdził, iż arkusze blachodachówki długości od 45 cm do 700 cm, arkusze blachy trapezowej długości od 45 cm do 1000 cm oraz gąsiory kalenicowe długości 194 cm, które sprzedaje Spółka, sklasyfikowane pod symbolem PKWiU - 25.11.23.0 "pozostałe konstrukcje i ich części, płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki itp. z żeliwa, stali lub aluminium" nie zostały wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, zawierającym katalog towarów, do których stosuje się mechanizm odwrotnego obciążenia. Tym samym norma przewidziana w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy nie znajduje zastosowania, zatem podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego z tytułu dostawy arkuszy blachodachówki długości od 45 cm do 700 cm, arkuszy blachy trapezowej długości od 45 cm do 1000 cm oraz gąsiorów kalenicowych długości 194 cm sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU - 25.11.23.0 jest sprzedawca tych towarów jako niewymienionych w załączniku nr 11 do ustawy, tj. Spółka. Dostawa tych wyrobów winna odbywać się na zasadach ogólnych wg właściwej stawki, tj. 23%, w oparciu o art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy. Tym samym opodatkowywanie przez Spółkę sprzedaży produkowanych arkuszy blachodachówki długości od 45 cm do 700 cm, arkuszy blachy trapezowej długości od 45 cm do 1000 cm oraz gąsiorów kalenicowych długości 194 cm podatkiem VAT w wysokości 23%, jest zgodne z ustawą. Organ interpretacyjny wyjaśnił również, że nie jest uprawniony do klasyfikacji towarów i usług do właściwego grupowania PKWiU ani też weryfikacji wskazanej przez Spółkę klasyfikacji. Wyjaśnił, że zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej, i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów lub usług, a w razie wątpliwości może on w tym zakresie zwrócić się do Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w L.. Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach. Tym samym interpretacja została wydana w oparciu o klasyfikację statystyczną wskazaną we wniosku przez Spółkę. Skarżąca, po wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wniosła o: - uchylenie zaskarżonej interpretacji, zarzucając wydanie niejednoznacznej interpretacji podatkowej - nieustosunkowanie się jednoznacznie do interpretacji podatnika poprzez niestwierdzenie, czy zastosowana stawka VAT na sprzedaż wyrobów jest właściwa, - nakazanie Organowi wydanie jednoznacznej interpretacji i określenie w niej, czy Skarżąca przy sprzedaży wyrobu "blachodachówka" powinna stosować procedurę VAT odwróconego, czy ze stawką 23%, - nakazanie Organowi jednoznaczne stwierdzenie, czy produkowane wyroby o nazwie handlowej "blachodachówka" są towarami kwalifikującymi się do wyrobów ujętych w tabeli nr 11, będącej załącznikiem do ustawy. Skarżąca wskazała przy tym, że skargę składa jedynie w zakresie interpretacji dla blachodachówki. Spółka zawnioskowała również (pod warunkiem, że obowiązujące przepisy na to zezwalają), aby zobowiązać Organ upoważniony do wydawania interpretacji ogólnej do wydania takiej interpretacji ogólnej, co pozwoli ujednolicić stosowaną praktykę rozliczeń VAT w zakresie obrotu towarem o nazwie handlowej "blachodachówka". Do skargi dołączono kopię pisma Urzędu Statystycznego w L., adresowanego do innego producenta blachodachówki, z którego wynika, że - według tego Dyrektora tego Urzędu – blachodachówka powinna być sklasyfikowana według symbolu PKWiU wymienionego w załączniku nr 11 do ustawy, tj. 24.10.51.0. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, stosownie do art. 3 § 2 punkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 tej ustawy procesowej, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie. Niniejsza sprawa jest o tyle szczególna, że w udzielonej Spółce interpretacji Minister Finansów uznał jej stanowisko, zaprezentowane we wniosku, za prawidłowe. Fakt ten nie wykluczał oczywiście wniesienia skargi, ale zwalnia Sąd od szczegółowej analizy interpretacji w zakresie, w jakim dotyczy ona prawa podatkowego sensu stricte. Jest bowiem poza sporem, że o ile produkowanym przez Skarżącą towarom – objętym ogólną nazwą "blachodachówka" i innym wyrobom z blachy - należy przypisać statystyczną klasyfikację PKWiU 25.11.23.0, to podlegają one opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Podatnikiem jest wówczas sprzedawca. Tę ocenę Organ jednoznacznie wyraził na str. 4 zaskarżonej interpretacji, a ocena taka jest niewątpliwie prawidłowa. Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się natomiast do tego, czy wspomniane wyroby istotnie tak właśnie powinny być sklasyfikowane. Na tym bowiem polega inny aspekt specyfiki niniejszej sprawy, że kwestią problematyczną nie jest w istocie wykładnia prawa podatkowego, ale sklasyfikowanie opisanych wyrobów dla potrzeb statystycznych. W ocenie Sądu Minister Finansów prawidłowo w tej kwestii odnotował, że Organ ten nie jest uprawniony, w ramach postępowania w przedmiocie indywidualnej interpretacji podatkowej, do weryfikowania i jednoznacznego rozstrzygania poprawności klasyfikacji blachodachówki. Taka klasyfikacja musi być uznana we wskazanym postępowaniu za element stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, o których mowa w art. 14b § 2 i 3 Ordynacji podatkowej (vide także wskazany przez Ministra wyrok tut. Sądu o sygn. III SA/Wa 1177/10). Obowiązek wyczerpującego opisania tego stanu lub zdarzenia obciążał Spółkę jako wnioskodawcę. Minister Finansów nie jest organem administracji statystyki publicznej, nie może odpowiadać za rozbieżne klasyfikowanie nawet tych samych produktów przez organy takiej administracji, toteż w udzielonej interpretacji słusznie uznał, że sklasyfikowane przez samą Skarżącą towary, jako niewymienione w załączniku nr 11 do ustawy, podlegają opodatkowaniu na zwykłych zasadach. Mechanizm odwrotnego opodatkowania nie znajduje w takiej sytuacji zastosowania. Odrębną kwestią jest ewentualne wydanie przez Ministra, przy ewentualnym skonsultowaniu tej kwestii z właściwymi organami administracji statystyki publicznej, ogólnej interpretacji podatkowej. Sąd nie mógł zobowiązać Organu do wydania takiej interpretacji, aczkolwiek skarga i załączone do niej dokumenty wskazywać mogą na potrzebę jej wydania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę. Zaskarżona interpretacja jest prawidłowa.