II SA/Ke 1092/14

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 21 stycznia 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ł. o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: zwolnić J. Ł. od wpisu sądowego od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. J. Ł. złożył formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Wnioskodawca pobiera emeryturę w wysokości 1650 zł netto miesięcznie, jego żona otrzymuje emeryturę w wysokości 1500 netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz domu jednorodzinnego wielkości 100 m² i działki o powierzchni 40 arów. Koszty utrzymania domu mieszkalnego to: gaz- około 130 zł miesięcznie, energia - 150 zł miesięcznie, opał w sezonie - około 3000 zł, woda - około 800 zł rocznie, ścieki około 200 zł miesięcznie, śmieci - 18 zł miesięcznie, podatek od nieruchomości około 170 rocznie, ubezpieczenie budynku mieszkalnego około 350 zł rocznie. Do kosztów utrzymania domu dochodzą niezbędne koszty remontów, w roku 2014r. wyniosły one około 14.000 zł. Pieniądze na ten cel pochodziły z oszczędności oraz z pożyczki z funduszu pracowniczego zaciągniętej przez żonę w wysokości 5000 zł miesięcznie. Miesięcznie rata pożyczki wynosi około 200 zł. Wnioskodawca i jego żona leczą się kardiologicznie, na leki wydają około 350 zł miesięcznie, często muszą korzystać z płatnych wizyt lekarskich, których koszt wynosi około 100 zł miesięcznie. Na własne utrzymanie wydatkują łącznie około 1000- 1200 zł miesięcznie. Są to koszty zakupu żywności, odzieży sezonowej, środków czystości, środków chemicznych. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwojga dorosłych osób, w tym wydatków na leczenie i opłaty związane z utrzymaniem domu oraz brak majątku poza nieruchomością mieszkalną, uznano, że on nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.